Semua Bab Bad Brothers พี่ชายสายโหด: Bab 51 - Bab 60

แสงแดดอ่อนยามเช้าที่ลอดผ่านม่านทึบเข้ามา ไม่ได้ช่วยลดทอนอุณหภูมิความเร่าร้อนที่เพิ่งมอดดับลงเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนเลยแม้แต่น้อย บนเตียงใหญ่ ร่างสูงโปร่งของตรีทศนอนตะแคง ทอดสายตามองเรือนร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวในอ้อมกอดที่กำลังหลับสนิทผิวขาวผ่องของอิงอักษรเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความลุ่มหลง ทว่า... ท่ามกลางรอยสีกุหลาบสดใหม่ที่เขาเป็นคนตีตรา นัยน์ตาสีอ่อนกลับสะดุดเข้ากับรอยช้ำสีม่วงคล้ำบริเวณลาดไหล่และซอกคอ ร่องรอยเก่าที่จอมทัพและสิบทิศเคยฝากฝังเอาไว้เพียงแค่เห็น สันกรามของพยัคฆ์หนุ่มก็ขบเข้าหากัน ความหวงก้างและเส้นเลือดแห่งความริษยาเต้นตุบๆ อยู่ที่ขมับ ความคิดที่ว่าเขาต้อง ‘แชร์’ ผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงที่ครางกระเส่าและหลอมละลายอยู่ใต้ร่างเขาทั้งคืนให้กับพี่น้องร่วมสายเลือด มันทำให้เขาหงุดหงิดงุ่นง่านในใจใช่... เขาไม่ต้องการแบ่งปัน ไม่ต้องการให้ใครหน้าไหนมาทับรอย กวางน้อยตัวนี้ต้องเป็นของเขาเพียงคนเดียวตรีทศพลิกตัวขึ้นคร่อมทับร่างบอบบางอย่างเชื่องช้า เขาไม่รอให้อิงอักษรตื่นเต็มตา ชายหนุ่มก้มหน้าลงฝังคมเขี้ยวขบกัดลงบนรอยช้ำเก่าของพี่ชายและน้องชายอย่างจงใจและรุนแรง หวังจะบดขยี้และลบทิ้งอา

ปัง!หมัดแกร่งกระแทกลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังสนั่นลั่นห้อง พร้อมกับเสียงหอบหายใจฟึดฟัดราวกับสัตว์ป่าที่กำลังจนตรอกสิบทิศยืนกำหมัดแน่นอยู่กลางห้องนอน กรามแกร่งขบเข้าหากันจนนูนเป็นสัน นัยน์ตาคมดุดันแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดแห่งความโกรธแค้นที่กำลังแผดเผาสติสัมปชัญญะของเขาภาพเหตุการณ์ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาฉายวนซ้ำไปซ้ำมาในหัวราวกับคลิปที่เล่นซ้ำๆ ภาพจินตนาการที่จอมทัพแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ สั่งให้อิงอักษรเข้าไปหาในห้องทำงานด้วยท่าทีเหนือกว่าหรือภาพที่ตรีทศทำตัวเป็นไอ้พี่ชายแสนดี ขับรถรับส่ง เอาอกเอาใจผู้หญิงคนนั้นออกนอกหน้า และที่เลวร้ายที่สุด คือท่าทีของอิงอักษรที่โอนอ่อนผ่อนตามพวกมัน ปล่อยให้พวกมันกลืนกินเธอไปต่อหน้าต่อตา!ข้อความในแอปพลิเคชันแชตที่เธอจงใจส่งมายั่วยุเมื่อวันก่อน ยังคงตอกย้ำราวกับลิ่มแหลมที่ตอกกลางอก...‘เหลือแค่คุณทิศคนเดียวแล้วนะคะ ที่ยังไม่ได้เข้าไปในตัวฉัน ไหนบอกว่าอยากเอาชนะพี่ชายไงคะ หรือจะยอมเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ที่โดนแย่งของเล่นไปต่อหน้าต่อตานะ’“โธ่เว้ย!” ชายหนุ่มสบถลั่นห้อง เตะเก้าอี้สตูลหน้าโต๊ะเครื่องแป้งจนคว่ำระเนระนาด เขาเกลียดความรู้สึกพ่ายแพ้ เกลียดการถูกทิ้

แคว่ก!เสียงเนื้อผ้าฉีกขาดดังลั่นห้อง VIP กลบเสียงเบสหนักหน่วงที่ดังทะลุกำแพงขึ้นมา เดรสสีแดงที่เคยรัดรึงเรือนร่างอรชร ถูกมือหนากระชากจนขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี สิบทิศไม่สนใจว่ามันจะราคาแพงแค่ไหน เขาโยนเศษผ้าทิ้งไปอย่างไม่ไยดี ก่อนจะโถมทับร่างเปลือยเปล่าของอิงอักษรลงบนโซฟาหนังสีดำสนิทไม่มีบทเล้าโลมที่อ่อนโยน ไม่มีคำพูดหวานหู มีเพียงความตะกละตะกลามและสัญชาตญาณดิบล้วนๆ“อ๊ะ! คุณทิศ!”สิบทิศไม่ปล่อยให้เธอได้ประท้วง ริมฝีปากร้อนระอุบดขยี้ลงบนกลีบปากอิ่มอย่างป่าเถื่อนและเอาแต่ใจ ก่อนจะเลื่อนลงต่ำ กดปลายจมูกโด่งเข้าซอกคอขาวผ่อง สูบดมกลิ่นกายเธออย่างบ้าคลั่ง ยิ่งเขาเห็นรอยช้ำสีแดงคล้ำที่จอมทัพและตรีทศฝากฝังไว้ นัยน์ตาของหมาป่ายิ่งวาวโรจน์ด้วยความคลุ้มคลั่งหลังจากซุกไซ้ซอกคอจนพอใจ จากนั้นใบหน้าหล่อเหลาก็ค่อยๆ เลื้อยไหลมุดเข้ากลางร่องอกอวบอิ่ม ริมฝีปากร้อนและปลายลิ้นสากตวัดเลีย ขบเม้ม และดูดดึงหัวนมอย่างรุนแรงซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นการเล้าโลมที่แสนดิบเถื่อน ในใจหวังจะลบอาณาเขตของพี่ชายทั้งสองให้สูญสิ้นไปจากร่างกายเธอแน่นอนว่าผู้ถูกเล้าโลมทำอะไรไม่ได้ นอกจากแอ่นอกรับ พร้อมกับหอบหายใจสะท้าน ปลายนิ้ว

“อิ๊ง... ฉันจะไม่ไหว... อ้าาาส์...” หมาป่าจอมระห่ำที่คุ้นชินแต่กับความหยาบกระด้างและรุนแรงมาทั้งชีวิต เมื่อถูกหลอมละลายด้วยสัมผัสอ่อนโยนที่แสนหวาน เส้นความอดทนก็ขาดสะบั้นลงในพริบตาสิบทิศคำรามลั่นห้องราวกับสัตว์ป่าที่ถูกปลิดชีพ ไม่อาจเก็บกลั้นเสียวซ่านนี้เอาไว้ได้อีกต่อไป สองมือหนายึดสะโพกกลมกลึงไว้แน่น สวนเอวตอกอัดความยิ่งใหญ่จนสุดความยาวเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างกายแกร่งจะกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ปลดปล่อยสายธารอุ่นร้อนพวยพุ่งเข้าไปในกายสาวทุกหยาดหยดเขารั้งร่างบางให้ทรุดตัวลงมาซบแนบอก แขนล่ำสอดเข้ามากอดรัดแผ่นหลังและเอวของเธอไว้แน่น ราวกับเด็กหลงทางที่หวาดกลัวการถูกทอดทิ้งพายุอารมณ์สงบลงแล้ว เหลือเพียงเสียงหอบหายใจของคนสองคนที่ดังก้องห้อง VIPสิบทิศซบหน้าลงกับลาดไหล่เนียนของเธอ ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งดั่งหินผากำลังสั่นสะท้าน อิงอักษรสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นที่หยดแหมะลงบนผิวของเธอเขา... กำลังร้องไห้หมาป่าที่เคยเย่อหยิ่ง ดิบเถื่อน และใช้กำลังข่มเหงคนอื่นมาตลอด บัดนี้กำลังหลั่งน้ำตาลูกผู้ชายออกมาอย่างไม่อาย เขาซุกหน้าสะอื้น ร้องครางหงิงๆ ในลำคอราวกับลูกหมาที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ความใ

สงครามสวาทในห้องกระจกจบลงหลังจากหมาป่าจอมระห่ำปลดปล่อยความอัดอั้นเป็นรอบที่สอง ร่างสูงใหญ่ของสิบทิศทรุดตัวลงนอนคว่ำหน้า หอบหายใจอยู่บนโซฟาหนังสีดำสนิท ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกถึงความเหนื่อยล้าจากการโหมกระหน่ำพายุอารมณ์จนหมดสิ้นเรี่ยวแรงอิงอักษรที่นอนทอดกายอยู่เคียงข้าง หยัดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างเงียบเชียบ นัยน์ตากลมโตที่เคยฉ่ำปรือและเว้าวอนเมื่อครู่ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็นและคมกริบดุจใบมีดสายตาของเธอทอดมองแผ่นหลังกว้างของหมาป่าที่สิ้นลาย รอยเล็บสีแดงสดที่เธอจงใจฝากฝังเอาไว้ลากยาวตัดกับผิวคร้ามแดดของเขา ชัดเจนเสียจนไม่ต้องอธิบายว่าบทรักเมื่อครู่ดุเดือดแค่ไหนมุมปากที่บวมเจ่อกระตุกยิ้มร้ายกาจ มือบางเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่ตกอยู่บนพื้นพรมขึ้นมา ปลดล็อกหน้าจอ แล้วเปิดกล้องถ่ายรูปแชะ! แชะ!ภาพแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยรอยเล็บ โดยมีฉากหลังเป็นโซฟาหนังและบรรยากาศห้อง VIP ที่ใครเห็นก็ต้องรู้ทันทีว่าเป็น ‘รัง’ ของสิบทิศ ถูกบันทึกไว้เรียบร้อยแล้วกวางน้อยผู้สวมบทบาทเป็นผู้ถูกล่า กดส่งข้อความแยกไปหา ‘ราชสีห์’ และ ‘พยัคฆ์’ ที่กำลังกระวนกระวายใจอยู่ที่บ้าน พร้อมกับพิมพ์ข้อความสั