Bad Brothers พี่ชายสายโหด

รถยุโรปคันหรูแล่นผ่านประตูอัลลอยล์บานใหญ่ที่เปิดอ้าออกอย่างเชื่องช้า คฤหาสน์ตระกูล สุรศักดิ์โสภณ ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืนทว่าความโอ่อ่าหรูหราที่สะท้อนผ่านแสงไฟสลัว ไม่ได้ทำให้ผู้อยู่อาศัยใหม่รู้สึกอบอุ่นเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับเต็มไปด้วยความเย็นเยียบและแรงกดดันมหาศาลจนแทบหายใจไม่ออกเอมอร หญิงวัยสี่สิบเจ็ดปีกำลังบีบมือตัวเองแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีระเรื่อสั่นเล็กน้อย แม้จะพยายามซ่อนความประหม่าไว้ภายใต้ชุดเดรสผ้าไหมอิตาลีราคาแพง ทว่าความหวาดหวั่นกลับฉายชัดในแววตาของผู้หญิงที่กำลังจะก้าวเข้ามาเป็น ‘คุณผู้หญิงคนใหม่’ ของบ้านหลังนี้ต่างจาก อิงอักษร ผู้เป็นลูกสาว ที่นั่งหลังตรงสง่าอยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวเข้ารูปสีเบอร์กันดี ขับเน้นผิวขาวผ่องให้ดูโดดเด่น เส้นผมสีเข้มถูกมัดรวบตึงไว้ด้านหลัง เผยให้เห็นลำคอระหงและกรอบหน้าโฉบเฉี่ยว ดวงตากลมโตที่ถูกกรีดอายไลเนอร์เฉียบคมนั้นนิ่งสนิท ปราศจากความหวาดกลัว มีเพียงความเยือกเย็นที่ถูกสร้างขึ้นมาเป็นเกราะกำบังหัวใจหญิงสาวรู้ดีว่าการแต่งงานใหม่ของมารดากับ เกริกเกียรติ ผู้นำแห่งตระกูลสุรศักดิ

เคร้ง!สิ้นคำประกาศนั้น เสียงช้อนของหวานในมือของจอมทัพก็ถูกวางกระแทกลงบนจานอย่างแรงจนเกิดเสียงดังกังวาน มันไม่ใช่การวางด้วยความเผลอไผล แต่เป็นการวางอย่างจงใจและเชื่องช้า ทว่าหนักหน่วงจนจานแทบร้าวบรรยากาศในห้องอาหารที่เย็นเยียบอยู่แล้ว พลันลดฮวบลงจนติดลบ รังสีความกดดันมหาศาลแผ่ทะลักออกมาจากร่างของลูกชายคนโต จอมทัพไม่ได้มองหน้าบิดา เขาไม่แม้แต่จะปรายตามองเอมอรที่เพิ่งได้ตำแหน่ง ‘ทับเส้น’ สายงานบริหารที่เขาเป็นคนคุมอำนาจอยู่เบ็ดเสร็จแต่นัยน์ตาดุดันสีนิลคู่นั้น ตวัดขวับมาหยุดนิ่งที่ใบหน้าของอิงอักษรหญิงสาวรู้สึกเหมือนถูกแช่แข็ง สายตาของจอมทัพไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยว แต่มันเยือกเย็นและลึกล้ำยิ่งกว่ามหาสมุทร เขากวาดสายตามองเธอตั้งแต่เส้นผมจรดปลายคาง ประเมินทุกตารางนิ้วบนร่างกายเธอด้วยแววตาหยามหยันอย่างถึงที่สุด...หากพูดให้ถูก นี่คือสายตาของคนที่กำลังมอง ‘สินค้าชั้นต่ำ’ ที่พยายามจะชุบตัวด้วยการเป็นปลิงเลือดสูบเนื้อตระกูลสุรศักดิ์โสภณ มองทะลุไปถึงความทะเยอทะยานที่เขาเชื่อว่าแม่ลูกคู่นี้ซุกซ่อนไว้“หึ...” เสียงหัวเราะทุ้มต่ำหลุดรอดออกมาจากลำคอของตรีทศทำลายความเงียบที่น่าขนลุกนั้น เขายกแก้วไ

สามวันหลังจากที่เข้ามาเป็นผู้อาศัย...ความมืดมิดของยามราตรีโรยตัวปกคลุมคฤหาสน์สุรศักดิ์โสภณ ทว่าความเงียบสงัดกลับไม่อาจช่วยกล่อมเกลาจิตใจที่ว้าวุ่นให้สงบลงได้เลยแม้แต่น้อยอิงอักษรทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หวายบุนวมริมสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ด้านหลังคฤหาสน์ สายลมเย็นเฉียบของช่วงกลางดึกพัดมากระทบผิวกายที่สวมเพียงชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีน้ำเงินเข้ม คลุมทับด้วยเสื้อคลุมบางเบาที่ปลิวไสวไปตามแรงลม แสงจันทร์สลัวทาบทับลงบนผิวน้ำที่กระเพื่อมไหวเป็นระลอก สะท้อนเงาความหม่นหมองในดวงตากลมโตที่เคยมั่นใจหญิงสาวยกโทรศัพท์มือถือแนบหูคุยกับ พราวฟ้า เพื่อนสนิทที่โทรมาไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ น้ำเสียงที่กรอกลงไปพยายามอย่างยิ่งที่จะให้มันฟังดูเป็นปกติที่สุด เพื่อไม่ให้ปลายสายต้องเป็นกังวล“ฉันโอเคพราว ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ย้ายเข้ามาได้สองสามวันแล้ว แค่ต้องปรับตัวนิดหน่อยน่ะ”[อิ๊ง ถ้าแกไม่ไหว หรือไม่สบายใจก็บอกฉันนะ]“ต้องไหวสิ แกก็รู้ว่าฉันเป็นใคร ฉันเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอกน่าพราว ไว้ฉันเคลียร์เรื่องงาน เคลียร์เรื่องที่อยู่อะไรลงตัวแล้ว เราค่อยนัดเจอกันนะ ขอบใจแกที่เป็นห่วง ฝันดีจ้ะ”นิ้วเรียวกดวางสาย ก่

“หมาบ้างั้นเหรอ? ได้... งั้นฉันจะกัดให้เธอขาดใจตายคามือเลยคอยดู!”สิบทิศต้อนร่างบางถอยร่นจนแผ่นหลังของเธอไปชนกึกเข้ากับต้นเสาปูนของศาลาริมสระ มือหนาข้างหนึ่งรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้เหนือศีรษะกดแนบกับเสาปูนเย็นเฉียบ ส่วนมืออีกข้างเลื่อนขึ้นมาบีบเค้นที่ปลายคางมนอย่างแรง แรงจนอิงอักษรรู้สึกปวดร้าวไปถึงกระดูกกราม“โอ๊ย! ฉันเจ็บนะ!” หญิงสาวนิ่วหน้า น้ำตารื้นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด“เจ็บสิดี! จะได้จำไว้ว่าอย่ามาปากดีกับคนอย่างฉัน!”สิ้นคำขู่ร้ายกาจ สิบทิศไม่รอช้า โฉบใบหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปากหยักของตนเข้ากับกลีบปากบางสีระเรื่อของเธออย่างป่าเถื่อนและรุนแรง“อื้อออ...”อิงอักษรเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด จูบของเขาไม่ได้มีความอ่อนโยนหรือความรักใคร่เจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยโทสะ ความกักขฬะ และความกระหายที่จะทำลายล้างความหยิ่งทะนงของเธอให้ย่อยยับริมฝีปากหนาบดเบียด ขยี้ลงมาอย่างหนักหน่วงจนริมฝีปากของเธอเจ็บช้ำ กลิ่นวิสกี้รสเข้มที่คละคลุ้งอยู่ในลมหายใจของเขาลามเลียเข้ามาตรึงสติของเธอให้พร่ามัว ชายหนุ่มออกแรงบีบปลายคางของเธอให้แน่นขึ้น บังคับให้เรียวปากบางเผยอออกรับการรุกรา

ห้องนั่งเล่นส่วนตัวบนชั้นสองของคฤหาสน์สุรศักดิ์โสภณอบอวลไปด้วยกลิ่นฉุนพร่าของซิการ์คิวบา ผสมปนเปกับกลิ่นวิสกี้หมักบ่มราคาแพงที่รินค้างไว้ในแก้วคริสตัล บรรยากาศภายในห้องปิดทึบแห่งนี้หนักอึ้งและตึงเครียดจนแทบจะจับต้องได้จอมทัพยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็ค นัยน์ตาสีนิลทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นวิวสวนและบ่อปลาคาร์ฟเบื้องล่าง แผ่นหลังกว้างตั้งตรงตระหง่าน แผ่รังสีอำนาจและความเยือกเย็นออกมาตรึงพื้นที่ทุกตารางนิ้วขณะที่ตรีทศนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีน้ำตาลเข้ม มือกรีดกรายแกว่งแก้ววิสกี้ในมือช้าๆ ก้อนน้ำแข็งทรงกลมกระทบผนังแก้วเกิดเสียงดังกังวานเป็นจังหวะ ริมฝีปากหยักลึกของเขาประดับด้วยรอยยิ้มบางเบา ทว่าอ่านไม่ออกว่ากำลังคิดสิ่งใดปึง!ประตูบานหนักถูกผลักเข้ามาอย่างแรงจนกระแทกผนัง สิบทิศก้าวฉับๆ เข้ามาในห้องด้วยอารมณ์คุกรุ่น เสื้อเชิ้ตสีดำหลุดลุ่ยไม่เรียบร้อย ข้อมือแกร่งกำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามตรีทศ ยกหลังมือขึ้นปาดของเหลวสีแดงที่มุมปากอย่างหัวเสีย“ไปฟัดกับหมาตัวไหนมาอีกล่ะ” ตรีทศปรายตามองรอยเลือดที่มุมปากของน้องชาย น้ำเสียงเจือค