บททั้งหมดของ Only Day อย่าเล่นกับระบบ: บทที่ 21 - บทที่ 30

เวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงคืน ไม่รู้เลยว่ามันมาถึงขั้นนี้ตอนไหน จากที่นอนห่างกัน หนุนหมอนคนละใบ ตอนนี้กลายเป็นว่าระยะห่างแทบจะไม่มี ใบหน้าหล่อซุกซบอยู่บนหน้าอก ท่อนแขนหนาโอบกอดรอบเอว รับรู้ได้ถึงไออุ่นของกันและกัน ดวงตากลมโตกลอกกลิ้งไปมา เหม่อมองฝ้าเพดานอยู่นานนับกว่าหลายนาที ก็ยังบังคับให้ใจที่

(ตอนเย็น) สายฝนโหมกระหน่ำตกลงมาอย่างหนักในเวลาห้าโมงเย็นจนกระทั่งตอนนี้ก็ไม่มีท่าทีจะหยุด คนตัวเล็กในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นเดินลงมาด้านล่าง ตั้งใจลงมาชงนมร้อนๆ ขึ้นไปดื่มบนห้องในระหว่างนั่งทำรายงาน ภายในบ้านเงียบมากไม่แน่ใจว่าคนอื่นๆ อยู่ในห้องหรือยังไม่กลับมากันแน่ ดวงหน้าสวยเผลอเหลือบมองไ

“ไม่ใช่” “ไม่รู้เหรอว่าแฟนเก่าเธอมันก็รุ่นน้องพี่ที่คณะ” ปลายฝนเม้มกัดปากด้วยสีหน้ากังวล เธอเองก็ลืมคิดไปว่าการที่เธอลากเขาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยอาจจะทำให้เขาเดือดร้อนไปด้วย “ไม่ใช่แฟน ฉันยังไม่ได้คบกับเขา ฉันไม่เคยคิดที่จะกลับไปคบผู้ชายแบบนั้นอีกแล้ว” ที่กังวลก็เพราะกลัวว่าจะทำให้พี่เดือดร้อนไ

“ห้ะ?” “เงียบไว้” “แต่พี่…อื้อ” ริมฝีปากหยักกดวูบจูบปิดปากแนบสนิท “ปลายฝน นอนแล้วเหรอ” หลังจากไร้การตอบรับ วินาทีต่อมาก็ได้ยินเสียงเปิดปิดประตูห้องข้างๆ “ไปห้องพี่กัน” “…..” ปลายฝนมีสีหน้าลังเล “ถ้าเธอไม่อยาก พี่เข้าใจ” เขาทำท่าจะลุกออกไป เธอก็คว้าหมับเข้าที่ท่อนแขนไม่ทันคิด ยอมทั

"พี่เอากับเพื่อนสนิทฉันลับหลัง แล้วยังมีหน้ามาขอคืนดีฉันอีกเหรอ" ผู้ชายคนนี้เห็นเธอเป็นควายหรือไงกัน ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆว่าจะหลงไปเปิดโอกาสคุยกับผู้ชายประเภทนี้ นี่มันนิสัยชายแท้ชัดๆ เรื่องอื่นพอให้อภัยได้ แต่เรื่องนอกใจครั้งเดียวเกินพอ นี่ขนาดยังไม่ได้คบกันเป็นแฟนเขายังสารเลวขนาดนี้ ใครจะเ