《THE BILLIONAIRE I SLEPT WITH IS NOW OBSESSED WITH ME 》全部章節：第 71 章 - 第 80 章

Hindi pa nakikita ni Janella si Blythe, pero kung anu-ano na ang narinig niya tungkol dito. Munting demonyo...Problema ng buong pamilya... Kapag dumating, pati hangin nagiging magulo. Kaya bago pa man sila makarating, nakagawa na ng imahe si Janella sa kaniyang isipan sa kung ano ang itsura nito Siguro rebelde. Makapal ang make-up, makukulay ang buhok, may piercing sa ilong, at tinging parang handang makipag-away sa lahat ng tao sa mundo. Pero nang bumukas ang pinto ng bahay na pinuntahan nila—sandaling natigilan si Janella. Nakatayo sa gitna ng kwarto ang isang dalagang nakasuot ng simpleng white dress. Namangha siya sa kulay ng balat nito, maputi, makinis at napakapino ng mukha na parang hindi totoo. Ang mga mata nito ay malinaw at maliwanag, parang bagong ulan sa umaga. Mahaba ang pilikmata, maliit ang mukha, at ang balat ay halos kasing puti ng porselana. Mukha siyang inosente. Parang batang hindi marunong manakit. “Hi,” malambing nitong bati habang nakahawak sa do

Sa dami ng tropeo at medalya na nakahilera sa loob ng study room, parang unti-unting nasilayan ni Janella ang ibang bersyon ni Brielle—iyong binatang puno ng sigla, yabang, at ambisyon noong mga panahong estudyante pa lang ito. Halatang sanay siyang makuha ang lahat ng gusto niya—mula tropeo hanggang atensyon ng tao. Iyong tipong kahit hindi ngumiti, may mga babaeng handang mahulog at maghabol para makuha ang ang atensyon niya. Tahimik na napatingin si Janella sa mga tropeo. May manipis nang alikabok sa ibabaw ng ilan, na para bang matagal nang hindi napapansin. Kumuha siya ng maliit na bimpo sa gilid at isa-isang pinunasan ang mga iyon. Dahan-dahan na para bang takot s'yang magasgasan at mabitawan ang mga iyon. Napatingin sa kanya si Blythe habang nakaupo sa harap ng study table at nakasimangot sa hawak nitong test paper. “Huwag mo nang pag-aksayahan ng panahon ang kuya ko,” biglang sabi nito. “May asawa na ’yon. Wala ka nang pag-asa kung nagbabalak ka ring humabol.” Bahagyang

KINAUMAGAHAN unti-unting sumilip ang sikat ng araw mula sa pagitan ng makakapal na kurtina, at lumilikha ng malalambot na gintong anino sa loob ng silid. Tahimik ang umaga, maliban sa alarm clock na tatlong beses nang tumutunog sa bedside table. Pero kahit gano’n, hindi pa rin nagigising si Janella. Nakahiga lang siya sa kama, mahimbing pa rin ang tulog, nakabaon ang kalahati ng mukha sa unan habang magulo ang buhok niya sa puting bedsheet. Samantala, maaga nang nakapag-ayos si Brielle. Naka-puting long sleeves na ito at itim na slacks, habang hawak sa isang kamay ang coat ng suit niya. Malinis. Maayos. Iyong tipong mukhang handa nang humarap sa board meeting kahit kakagising lang. Pero imbes na umalis agad, naupo muna siya sa gilid ng kama. Tahimik niya lang pinagmasdan si Janella. May bahagyang lambot sa mga mata niya habang tinitingnan ang mahimbing nitong tulog. Dahan-dahan niyang hinaplos ang pisngi nito gamit ang daliri. Ngunit tahimik lang ito at walang reaksyon. Bahagya s

MABILIS na sumunod si Brielle, bitbit ang 3 layered stainless luncb box at pinagbuksan si Janella. Nakangiti namang pumasok si Janella. Bago pa isara ang pinto, iniabot ni Brielle ang bitbit na lunch box. “Almusal.” Mahigpit na hinawakan ni Janella ang insulated lunch box gamit ang dalawang kamay. Mainit pa ang pakiramdam ng lalagyan, pati ang mga palad niya, at mas lalo pang uminit ang dibdib niya. “Ikaw ba ang naghanda nito para sa akin,” mahina niyang sabi. Hindi inaangkin ni Brielle ang credit. Kalmado lang ang kaniyang mukha, malamig at kontrolado gaya ng nakasanayan, parang natural lang sa kanya ang gumawa ng almusal para sa kanya. “Alam kong wala ka nang oras kumain kaya ipinaghanda na lang kita. Sana magustuhan mo.” “Salamat,” sagot ni Janella. “Walang anuman. Responsibilidad ko iyon… bilang asawa mo.” Sandaling natawa si Janella sa seryosong tono ng lalaki. Napalingon si Brielle. “Anong nakakatawa?” Ikiniling ni Janella ang ulo, tinitigan ang gwapong mukha nito. “A

Maingat na hinila ni Brielle ang lunch box papalapit kay Janella. Tahimik niyang hiniwa ang steak sa maliliit na piraso bago itinulak pabalik sa harap nito. Nang mapansing gusto nitong tikman ang chili garlic crab, siya na rin mismo ang nagtanggal ng laman ng alimango para rito. Maging ang bote ng tubig ni Janella ay siya pa ang nagbukas. Simple lang ang mga kilos na iyon, ngunit punong-puno ng pag-aalaga. Iyon marahil ang natural kay Brielle Sebastian. Lumaki itong nasa marangyang pamilya, ngunit ni minsan ay hindi naging hambog. Nakaukit na yata sa pagkatao nito ang pagiging maayos at mapagbigay. Kahit sa maliliit na bagay, dama ang pagiging gentleman nito. Tahimik lang na pinagmamasdan ni Janella ang lalaki habang kumakain sila. Minsan talaga, nakakalimutan niyang ang lalaking makulit at mapang-asar na kaharap niya ngayon ay siya ring Brielle Sebastian na kinatatakutan at iginagalang ng karamihan sa business world. Pagkatapos nilang kumain, nagtungo sila sa private room sa