All Chapters of One Night Mistake Of True Love: Chapter 251 - Chapter 260

Kumatok ako pero wala akong sagot na narinig mula sa kanya."It's me, Ely."Paulit ulit akong kumatok hanggang sa maringgan ko ang mahina niyang tinig mula sa loob sa sinabing bukas naman ang pinto."Nahihilo ako." narinig kong sabi niya ng makalapit ako."Masama ba ang pakiramdam mo? Bukod sa nahihilo? may iba ka pa bang nararamdaman?" may pag aalalang tanong ko dito. Umalalay pa ako sa pagupo niya.Pag iling ang naging tugon niya bago nadako ang tingin kay Wilma na nakasunod lamang sa akin."Dala iyan ng pagdadalangtao niya, sir. Kaya siya nahihilo." si Wilma na naging tugon ng pag aalala ko sa kanya."Sige. Sabi sa akin ni Wilma na gusto mo ng ube sa likod bahay." Tanong ko sa kanya ng madako ang isip ko kung bakit ako umuwi ng wala sa oras.Mabilis ang naging pagtugon niya na bahagyang lumiwanag ang mukha pagkarinig ng ubeng nabanggit."And you want me to dig it up for you." muli siyang tumango bilang sagot.Nakangiti na may ningning sa kislap ng mga mata."Okay then. Tumayo ka na

Hindi na kami nagtagal pa at nagpasyang umuwi na lang agad. Hindi nakialam si Mathilde pero nakinig naman sa sinabi ng doctor. Sinabihan din siya ng doctor na hindi na muna nito kailangang magsuot ng fakebelly para sa kunwaring pagbubuntis niya.Inihatid namin si Emely sa bahay na tinitirahan niya bago kami umuwi ni Mathilde."Sinabi sa akin ng katulong na duon ka daw natulog ng tatlong araw simula ng umalis ako? At ano ang ginawa mo duon kung dito naman ang bahay mo.""Ayaw kong makipagtalo sayo Mathilde kaya nakikiusap ako sayo na sana huwag mong bigyan ng ibang kahulugan ang mga ginagawa ko para sa anak natin.""Pinapaalalahanan lamang kita, Drake. Mabuti na iyong nagkakaliwanagan tayo. Asawa mo ako at dito ang bahay natin kaya hindi mo kailangang manatili sa bahay na iyon.""Hindi mo kailangang ipaalala sa akin ang mga iyan, Mathilde. Alam ko kung ano ang ginagawa ko" nagpakawala pa ako ng marahas na paghinga dahil dumadalas na ang pag aaway namin.Pasalamat na lang talaga ako dah

Gusto ko na tahimik lang ang buhay ko sa loob ng siyam na buwan. Magdadalawang buwan pa lang ang dinadala ko kaya mahaba haba ang mga araw, linggo at buwan na titiisin ko. At sa mga buwan na iyon ay hindi ko nanaisin pang makasalamuha pa sana ang asawa nito. Pero hindi ko naman iyon maiiwasan dahil kasama namin ito sa mga araw na magpapacheck up ako."Gutom na ako." sa loob loob ko ng makabalik ako ng silid ko. Sapo ko ang tiyan na kumakalam at nais ng magkalaman.Naghintay pa ako ng ilang minuto bago ako nagpasyang lumabas nagbabaka sakaling wala na ang asawa ni sir Drake pero ng makalabas ako ng silid ko ay narinig ko pa rin ang pag sasagutan nila kaya naman lumihis ako ng daan ko iyong hindi nila ako makikita.Lumabas ako sa likod bahay. Kahit na gutom na ako ay pinili ko na lang ang maglakad lakad na lang muna habang naghihintay na makaalis ang asawa ni Sir Drake. Iiwas na lang muna ako hanggang kaya ko pang umiwas."Huh!" sa paglalakad lakad ko na naman ay hindi ko napansin na na

Tahimik lang akong nakamasid sa kanya na nakatulugan ang paghihintay sa manga na gusto niya.Nakatulog siya mismo sa malaking sofa.Binantayan ko na lang siya dahil nag aalala akong baka mahulog ito kapag gumalaw ito sa pagkakahiga at ikapahamak pa ng anak ko na dinadala niya.Hindi ko siya nais buhatin at ilipat sa silid niya dahil ayaw ko namang magising siya kapag ginalaw ko siya para kargahin. Kaya hinayaan ko na lang siyang matulog mismo dito sa sala.Kanina pa nga dumating ang pinabili kong manga pero wala pa akong balak gisingin siya. Maganda nga at nakakatulog siya ng maayos para maging malusog ang anak ko sa sinapupunan niya.Sa liit kasi ng katawan niya ay nakikinita ko ng mahihirapan siya habang lumalaki ang bata sa sinapupunan niya kaya kailangang panatilihin ang maganda ang kalusugan niya at maging malakas.Kaya kahit minsan nahihirapan talaga ako sa mga pinapagawa niya ay pinipilit kong gawin para hindi siya ma stress sa pagtatampo.Alam kong gawa iyon ng pagdadalang tao

Muli na naman akong nagpakawala ng marahas na paghinga. Hindi ko na iyon maipagkakaila. Ako pa ang dahilan kung bakit natutong manigarilyo ang asawa ko dahil sa stress na nararamdaman nito at ang sama ng loob dahil narin sa pagpapasya ko na hindi na muna nagsasabi sa kanya.Kahit na siguro magsisi ako ngayon sa naging hakbang ko ay huli na para dun pero hindi ko din iyon pinagsisihan dahil magkakaroon na ako ng sariling anak. Anak na bubuo sa pamilyang ipinundar ko."Sa simula pa lang ay alam na namin na ganito ang kahihinatnan ng pagpapasya mong iyan. Kaya hindi mo masisisi ang asawa mo sa mga pagkakataong galit siya sayo o sa binayaran mo. Pero sana, kapag naisilang na ang bata ay hindi niya iyon pagbuntunan ng galit niya sayo." makahulugang sabi pa ni Kent. “Huwag sanang madamay ang bata sa galit sayo ng asawa mo.”Natigilan na naman ako dahil sa huli nitong sinabi. Oo, alam kong galit ang asawa ko sa akin pero alam kong hindi naman nito magagawang saktan ang bata sakali mang mais