Home / Romance / One Night Mistake Of True Love / Chapter 271 - Chapter 280

All Chapters of One Night Mistake Of True Love: Chapter 271 - Chapter 280

295 Chapters

47:

Tahimik na nilapitan ko ang asawa ko habang natutulog. Magkaaksunod na buntong hininga ang pinakawalan ko habang pinagmamasdan ko siya."I love you, hon. Hindi magbabago ang pagmamahal kong iyan kahit na ano pa man ang iyong pinagdadaanan." bulong ko habang masuyong humahaplos ang palad ko sa maamo niyang mukha."Hmmm, N-no. N-no.. Bitawan mo ako. B-bitawan mo ako." binabangungot na naman siya kaya agad ko siyang niyakap."Shhh, it's me. It's me, hon. Calm down." pagpapakalma ko sa kanya na agad siyang nagmulat ng mga mata. "It's okay now. Hindi mo na kailangang mag alala. Wala na ang mga taong iyon." pagbibigay ko ng magandang balita para sa kanya. "Nabigyan ko ng hustisya ang ginawa nila sayo.""D-drake." mahina niyang bigkas sa pangalan ko. "I'm sorry. Hindi ko sinasadya." muli na naman niyang hingi ng patawad."No. Hindi ka dapat humingi ng tawad sa akin dahil sa nangyari sayo. Hindi mo iyon kasalanan.""P-please. Don't leave me. P-please.""Yes, hon. Hinding hindi kita iiwan. Wal

48:

Kahit na hindi ko na maiiwas ang mukha ko sa kanya ay hindi pilit ko paring iniiwas ang paningin ko sa kanya. hindi ko alam kong paano sasalubungin ang kakaibang titig nito sa akin."Yeah! Look at me, Eme."Sa sinabiu niyang iyon ay awtomatiko akong napatingin nga sa kanya. Nagkasalubong ang mga mata namin. Wala naman akong maapuhap na salita para sabihin sa kanya."Ganyan nga Eme, huwag kang umiwas sa mga taong pwedeng tumulong sayo. Isipin mo na para din sayo ang lahat ng ginagawa ko." marahang sabi nito.Mas lalo akong hindi nakapagsalita ng makita ko ang paunti unting paglapit ng mukha niya sa akin. Humahaplos ang hinlalaki na nasa pisngi ko kanina pa. Ang ibang daliri na nasa leed ko. Parang may kung anong kilabot ang biglang kumalat sa buong katawan ko.Para akong bato na na napako na lang sa kinatatayuan ko at naghihintay na lang sa tuluyang paglapit ng mukha nito sa akin.Tatlong dangkal. dalawa hanggang sa isang dangkal na lang ang layo ng aming mga mukha. Napakurap ako at na

49:

"Baka gusto mo na munang maupo tayo." sabay turo sa upuan sa di kalayuan. Napasunod na lang ako na parang ito ang may ari ng bahay ng tunguhin nito ang upuan."Nasabi na namin sayo minsan na hindi magiging maganda ang kalalabasan nito lalo na sa asawa mo. Hindi naman siguro lingid sayo na hindi gusto ng asawa mo ang pagkakaroon mo ng anak sa ibang tao."Nakatingin lamang ako dito habang nakikinig sa sinasabi nito. Saka alam ko iyon dahil pinaparamdam sa akin ng asawa ko ang pagka dis-gusto sa naging plano ko."Nakipagkita siya sa akin ng araw na iyon at sinabi ngang ayaw niya ng naging plano mo at ayaw niya ang ipinipakita mong pagpapahalaga sa taong nagdadala ng anak mo. Nasa sayo na kung maniniwala ka sa sasabihin ko na gustong mawala ng asawa mo si Emely at kahit na ang magiging anak mo.""Huh!" Kunot ang nuo kong hindi agad nakuha ang ibig nitong sabihin."Nakiusap sa akin ang asawa mo na kung maari ay gagawa ako ng paraan para mawala sa landas niyo si Emely at kahit na ang anak m

50:

Isa na namang marahas na paghinga ang pinakawalan ko."Sir Drake." bago pa man ako makasagot sa pagtawag nito sa akin ay nagulat na lang ako ng bigla itong yumakap sa akin. "Naiintindihan naman ng baby kung bakit kayo hindi nakakadalaw sa kanya." mahinang saad niya.Hindi naman mahigpit ang yakap nito pero ramdam ko ang pagdikit ng tiyan nito sa akin kaya naramdaman ko din ang paggalaw ng baby ko sa sinapupunan niya.Hindi ko siya itinulak para alisin ang pagkakayakap nito sa akin dahil narin pakiramdam ko ay yumayakap ako sa anak ko dahil patuloy ang pag alon ng tiyan niya na nakadikit sa akin.Napangiti ako kahit na hindi na abot sa mga mata ko. Kung wala siguro akong problema sa asawa ko ay buong buo ang kagalakan ko na madama ang kasiglaan ng magiging anak namin. Na sa patuloy nitong paggalaw ay para na rin nitong sinasabing nagustuhan ang pagdalaw ko sa kanya."Basta alagaan mo ang sarili mo para sa bata." kuway sabi ko at marahang kinalas na ang yakap nito sa akin. "Kaunting tii

51:

Mabilis na lumipas ang mga araw pero nanatiling naglulugmok parin ang asawa ko. Kahit na maraming katanungan sa mga magulang at mga magulang ko kung bakit hindi na kami pumapasyal sa kanila.Tanging idinadahilan namin ay ang paglilihi parin niya. Tinatago ang katotohanan na hindi maganda ang kondisyon ng katawan niya simula ng may masamang nangyari sa kanya.Araw na lang ang binibilang namin ay manganganak na si Emely at maisisilang na ang anak namin ni Mathilde. Maaring bukas o makalawa ay magsisilang na siya at tuluyan na ring mawawakasan ang kontrata namin kapag nakuha ko na ang anak namin ni Mathilde.Pero hindi ko man lang nagawang alagaan ang pagbubuntis nito kahit na ang gusto ko sanang makita ang paglaki nito sa sinapupunan ay hindi ko na magawa dahil sumabay ang kalagayan ng asawa ko.Nakikiusap ako lagi dito na sana bumalik na ang sigla niya. Kalimutan ang lahat ng masamang nangyari sa kanya at ibaon na iyon sa limot pero nanatili siya sa pagkakalugmok sa kalungkutan.Hindi

52:

Pagdating namin ng ospital ay hindi na rin namin kinailangan na maghintay pa ng ilang oras o araw dahil tamang humilab ang tiyan at ngayon ay nasa loob na si Emely at kasalukuyan hinihintay ang pagsilang niya sa anak ko.Magkahalong kaba at pag kaexcite dahil masisilayan ko na ang magiging anak namin ng asawa ko. Kaunting oras na ay tuluyan ko na itong makikita at mahahawakan. Parang gusto ko ng hilain ang oras para matapos na ang panganganak nito. Pero sadyang ang bagal yata ng oras kung kailan gusto kong bumilis ang oras.Natawagan ko naman kanina si Mathilde at maayos naman ang kalagayan niya kahit na nasa tuno ng boses parin ang walang kasiglaan. Pero nasabi naman ng nagbabantay sa kanya na maayos lamang ito kaya hindi ako masyadong nag aalala sa kanya ngayon.Natuon ang buong pansin ko sa paghihintay sa paglabas ng anak ko.Mabilis na lumapit ako sa doctor ng makita kong lumabas na ito sa delivery room."Kumusta ang baby ko, doc?" agad na tanong ko dito na makalapit na din sa aki

53:

Mabigat ang mga talukap ng aking mga mata pero pilit ko iyong iminulat.Muli akong napapikit dahil sa liwanag na hindi kayang salubungin ng mga mata ko pero paunti unti parin akong nagmulat hanggang sa masanay na ako sa liwanag.Pakiramdam ko ay ang tagal kong nakatulog lalo na at ang bigat ng katawan ko at hindi ko pa halos maigalaw."My baby." mahinang sabi ko na halos hindi ko din maibuka ang bibig ko dahil nangangapal ang mga iyon dala ng panganganak ko. Tinurukaan siguro ako ng anistisya o kung ano man iyon dahil wala akong maramdamang sakit mismo sa katawan ko kaya hindi ko alam kong ano ang pakiramdam kong wala na ang bisa ng anistisya na itinurok sa akin.Normal naman akong nanganak kaya hindi naman na siguro masakit ang bahaging iyon ng katawan ko."Nasaan ang baby ko." muli ay pilit kong nilakasan ang boses ko ng may mapansin akong tao nasa hindi kalayuan. Pilit ko itong nilingon. Isang nurse na inaayos ang kung anong mga bagay na nasa ibabaw ng maliit na lamesa."Gising na

54:

"Anak."Mabilis kong pinunasan ang luha ko ng marinig ko ang pagtawag ni tatay sa akin. Walong buwan na simula ng araw na iyon pero patuloy pa rin akong hinahabol ng pangunguilila ko sa baby ko."Bakit po, tatay?" tanong ko ng lumingon ako."Kain na tayo. Nagluto ako ng paborito mong ulam.""Sige po, tatay." hindi ko ipinahalata ang kalungkutan ko.Hindi ko dapat idamay ang tatay sa lungkot na nararamdaman ko dahil wala itong kaalam alam sa mga pinagdaanan ko.Bumili ako ng maliit na bahay at lupa. Iyong matatawag naming sariling amin ni itay. Tulad nga ng nasabi ko kay Ate Wilma nuon ay hindi ko matatanggap ang bahay at ang condo na bigay ni Mr. Parker.Malaking halaga na ang ibinigay nitong pera sa akin na pinambili ko nga ng maliit na bahay at lupa sa isang probinsya malayo sa kabihasnan kung saan malayo din sa pamilya nila.Kahit na patuloy pa rin ang kalungkutan ko sa pagkawala sa akin ng baby ko ay masaya pa rin ako kahit papaano dahil sa pagsasakripisyo ko ay magaling na ang ta

55:

"Anong ginagawa mo dito, sir Kent." tanong ko agad dito kaysa ang tugunan ang sinabi nito."Hanggang ngayon pa rin ba may ‘sir’ parin ang tawag mo sa akin.""Hindi naman iyon maiiwasan, sir Kent. Nakakataas kayo sa estado ng buhay kaya alam ko naman po kung saan ako lulugar.""Silly. Masyado mong pinapababa ang sarili mo. Kumusta ka na?" kuway tanong nito na hindi na pinansin ang kapormalang ipinakita ko dito."Anong ginagawa niyo dito?" muling tanong ko kaysa sagutin ang tanong nito."I just want to see you in person at tanungin kung maayos lang ba ang kalagayan mo kahit na alam ko naman na maganda na tinahak mong buhay simula ng matapos ang araw na iyon.""What do you mean?""Lagi akong nakabantay sayo. Hindi lamang ako nagpakita sayo dahil ayaw kong madagdagan ang lungkot na nararamdaman mo matapos ang pagkawalay niya sayo. Ayaw ko na maalala mo ang siyam na buwan na iyon kapag nakakakita ka ng mga taong nag uugnay sa panahong iyon.""Then why now?""Nakikita ko naman na nakakamove

56:

"Anong sabi ng mga magulang niya?" tanong ni Kent sa akin na siyang muling nakapagpagising sa malalim kong pag iisip."Wala. Tahimik lamang sila dahil may katibayan naman na dinala ng anak nila sa banyo ang anak ko at hindi na muling lumabas pa bago ko sila natagpuan duon."Kapansin pansin ang pagpapakawala nito ng buntong hininga na tulad kong hindi makapaniwala."Naayos ko na ang lahat at walang kahit na sino sa medya ang makakaalam ng mga nangyari sa inyo ngayon.""Salamat, Kent. Naguguluhan pa ako sa ngayon at hindi ko alam kung ano ang uunahin kong sulosyunan sa mga problema ko.""Kami na ang bahala sa lahat. Nandito kaming tatlo para tumulong sayo." si Jeff na tumapik din sa kabilang balikat ko.Bahagya akong tumango."Pasalamat ako sa inyo na nandito kayo ngayon. Pupuntahan ko pa ang anak ko sa hospital para alamin ang kalagayan niya."Gusto ko mang magbantay sa lamay ni Mathilde pero mas importante ngayon ang anak ko. Nais kong alamin ng personal ang kalagayan nito kahit na si

PREV

...

25 26 27 28 29 30

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status