Todos os capítulos de Marry Me Instead: Capítulo 31 - Capítulo 40

THIRD PERSON POV 15 HOURS AGOTahimik ngunit mabigat ang hangin sa loob ng private cyber investigation room ng Del Fierro building. Halos lahat ng ilaw ay nakapatay maliban sa malamig na sinag ng malalaking monitor at laptop screens na sunod-sunod ang paglabas ng codes at encrypted files.Mabilis na bumukas ang elevator.At sunod-sunod na lumabas ang limang banyagang naka-black suits habang may dalang metal cases at high-performance laptops.Sinalubong agad sila ni Spencer sa lobby ng restricted floor.“Welcome to the Philippines,” seryoso niyang bati habang mabilis silang inaakay papasok sa secured room.Isa sa mga lalaki, matangkad at blond ang buhok, agad nagtanggal ng gloves niya habang naglalakad.“We came straight from the airport,” malamig nitong sabi. “Attorney Emilio already briefed us halfway through the flight.”Tumango si Spencer.“Then you already know how serious this is.”Hindi sumagot ang lalaki. Ngunit base sa bigat ng expression nito, halatang alam nilang hindi ordin

EMERYPagdating ko sa mansyon, pakiramdam ko ay halos wala nang natitirang lakas sa katawan ko.Mabigat ang bawat hakbang ko habang papasok sa loob ng bahay. Hindi ko na alam kung dahil ba iyon sa pagod buong araw o dahil sa bigat ng mga nalaman ko.Hanggang ngayon, paulit-ulit pa ring umiikot sa isip ko ang malamig na boses ni Zion.“The pregnancy will be terminated immediately.”Napapikit ako sandali habang pilit kong inaalis iyon sa isip ko.Pagkapasok ko sa sala, agad kong naramdaman ang mabigat na presensya ni Weston.Nakatayo siya malapit sa mini bar, nakahubad na ang coat at bahagyang nakaluwag ang necktie niya. Ngunit kahit ganoon, halatang galit na galit siya base sa titig pa lang niya.Hindi ko na siya gustong kausapin pa. Wala akong energy para makipagtalo. Kaya nilampasan ko lang siya at nagpatuloy sa paglalakad.Ngunit bago pa ako tuluyang makalampas bigla siyang nagsalita.“Bakit ngayon ka lang umuwi? Do you have any idea what you did today?”Napapikit ako nang mariin. R

THIRD PERSON POVHalos isang oras nang delayed ang pagsisimula ng programa sa engrandeng ballroom ng The Royal Grand Hotel.Sa kabila ng mamahaling dekorasyon at eleganteng live orchestra na tumutugtog sa gilid ng venue, unti-unti nang napapalitan ng pagkainip ang excitement ng mga bisita. Kaya ilang intermission performances na rin ang isinisingit ng organizers para pahabain pa ang programa habang hinihintay ang birthday celebrant.May ilang guests nang nagsisimulang magbulungan.“Hindi pa ba dumarating si Ravia?”“Kanina pa dapat nagsimula ang grand entrance.”“Baka may problema siya?”Sa VIP table malapit sa stage, halatang hindi na mapakali si Weston. Kanina pa siya paulit-ulit na tumitingin sa cellphone niya habang hinihintay ang sagot ni Ravia. At kanina rin niya tinatawagan si Emery dahil hanggang ngayon ay wala pa rin ito sa venue. Ayaw niyang ma-miss nito ang grand entrance ni Ravia. Ilang missed calls na ang nasa screen niya, ngunit wala pa ring maayos na reply mula kay Emery

EMERY Agad kong ibinaba ang cellphone ko at mabilis na humarap sa kanya. Ngunit sa sobrang lapit ni Zion, bahagya akong napaatras. Dahil halos magkadikit na ang distansya namin. Biglang uminit ang magkabilang pisngi ko sa gulat. At hindi ko alam na hanggang ngayon, gano’n pa rin ang epekto niya sa akin. “A-Anong ginagawa mo rito?” tanong ko habang pilit pinapakalma ang sarili ko. Hindi agad sumagot si Zion. Sa halip, dahan-dahan niyang tinaas ang hawak niyang black-and-gold VIP invitation card. “I got an invitation.” Bahagya akong natigilan. Oo nga pala. Isa si Zion sa pinakamalalaking investors ng Armani Group at maging ng Montenegro Group. Natural lang na nasa guest list siya ngayong gabi. Tahimik niya akong pinagmasdan mula ulo hanggang paa. At sa paraan ng pagtitig niya, para bang ngayon lang niya akong nakitang muli matapos ang ilang taon. Hindi iyong Emery na nagtatago lang sa likod ni Weston. Hindi iyong babaeng laging mukhang pagod. Kundi iyong Emery na kilala niy

EMERYNapaatras si Ravia sabay nanghina ang mga tuhod niya.“What?!”Isa-isang inilatag ng pulis ang printed transactions.Luxury bags. Sports car payments. Designer purchases.Lahat, nakapangalan kay Ravia.At doon ko nakita kung paano tuluyang namutla si Weston. Dahil alam niyang siya ang tunay na dahilan kung bakit nakapangalan kay Ravia ang lahat. Ginawa niya iyon para kung sakaling may mahuli—may ibang sisisihin at hindi siya.Ngunit bago pa makapagsalita si Weston, sunod-sunod nang pumasok ang media sa ballroom.Nagkagulo ang buong venue dahil sa mga cameras at reporters.“Mr. Montenegro!”“Is it true that you cheated on your wife?!”“Did you use company money for your mistress?!”“Mrs. Montenegro, are you filing a case?!”Halos mabingi ang ballroom sa dami ng sigawan. Ilang sandali pa ay nakita kong nakahawak na sa dibdib si Benicio. Agad akong lumapit dahil tila bang aatakihin na siya sa puso.“Lo!” pag-aalalang sambit ko. Mabuti na lang may dumating agad na wheelchair at nai