All Chapters of Marry Me Instead: Chapter 1 - Chapter 10

EMERY“Weston…” mahinang sabi ni Ravia, parang natutuwa. “You’re cruel.”Napabuga ng hangin si Weston, ngumiti siya. “And you like that about me, right?”“Ang importante,” dugtong ni Weston, “kapag nanganak na siya, tayo rin ang makikinabang. Lolo wants an heir. Ibibigay ni Emery iyon. After that, mas madali na ang susunod nating plano.”Hindi ko na marinig nang malinaw ang mga sumunod niyang salita dahil may malakas na ugong sa tenga ko. Parang may kung anong humahampas sa dibdib ko, paulit-ulit, hanggang hindi na ako makahinga. Unti-unti kong ibinaba ang tingin sa brown envelope na hawak ko.I am carrying the twins. At ngayon, sinasabi nila na hindi ito akin? Na isa lamang akong hamak na breeding machine?!Muli kong narinig sa isip ko ang pinag-usapan nila kanina. Na para bang sinadya ng mundo na ipako ang bawat salita sa utak ko. Muli, nagsalita si Weston. “That was the safest move, Ravia. Alam ko naman takot ka manganak at ayaw mong masira ang figure mo. Emery only needed a reason

EMERY“Anong nangyari sa sperm ng asawa ko?”“Hindi po naging viable ang sample ni Mr. Montenegro dahil sa mababang sperm count at poor quality nito. Wala pong embryo na nabuo mula roon na maaaring i-transfer sa inyo. Noong kinuha ang egg cell ninyo sa cryopreservation room, nadampot ni Nurse Joy ang maling sperm sample. Napagpalit po niya ang kay Mr. Montenegro at ang kay Mr. Del Fierro.”“Kaya ang nasa sinapupunan ninyo ay hindi po galing sa asawa ninyo, Mrs. Montenegro,” dagdag ng doktor.Ipinakita ni Dr. Hidalgo ang dokumento. “Ayon sa records, ang sperm cell na ginamit ay kay Mr. Zion Laurent del Fierro.”“Three years ago, nagpunta rito si Mr. Del Fierro upang magpa-freeze ng sperm.” Napakamot sa ulo ang doktor. “Sa totoo lang, labing-isang sperm cell na ang na-freeze namin. At ikaw ang may hawak ng ikalabindalawa cell na recently lang namin nakuha.”Nanlaki ang mga mata ko. “A-ano? Labindalawang sperm cell ang pina-freeze niya? Ang dami naman noon!”Tumango ang doktor. Lumapit p

EMERYHuminto si Ravia sa harap namin ni Weston na may ngiti sa labi.“Congratulations, Emery,” aniya, matamis ang boses saka bineso niya ako. “At last, magkakaanak na kayo ni Weston after five years, ’di ba?”Parang may kung anong matalim na tumusok sa dibdib ko.Ngunit ngumiti pa rin ako, dahil hindi pa nila alam na alam ko ang mga kalokohang ginagawa nila ng asawa ko.“Thank you, Ravia,” sagot ko, kasinggaan ng kaya kong ipakita. “Nag-abala ka pa.”“Of course.” Inabot niya ang isang velvet gift box. “Nang makita ko ito sa isang private auction, naisip ko agad ang kambal.”Tinanggap iyon ni Weston bago ko pa mahawakan.Sa pag-abot ni Ravia ng kahon, napansin kong sumagi ang mga daliri nito sa kamay ni Weston. Napakatagal ng saglit na iyon para matawag na aksidente lamang. At nang tingnan siya ni Weston, may kung anong malagkit na kislap sa mga mata nito—isang kislap na hindi niya ginawa sa akin mula nang ikasal kami.Binuksan ng event assistant ang kahon.Nandoon ang dalawang antiqu

EMERY“Benicio has told me a lot about you,” kalmadong sabi ni Zion.Napalunok ako. “G-Ganoon po ba?”Napangiti si Benicio at bahagyang tinapik ang braso ni Zion. “Hindi mo kailangang mahiya, hija. Napakalaking karangalan na nandito siya ngayong gabi. Alam mo ba, papasok na bilang investor ang Del Fierro Holdings sa ilan sa mga proyekto ng Montenegro Group… at maging sa ilang expansion assets ng Armani.”Parang may kung anong kumirot sa dibdib ko sa pagkarinig ang pangalan ng Armani Group. Hindi yata ako aware na magiging investor na siya sa kompanya ko. Pilit kong pinanatiling kalmado ang mukha ko.Patuloy na nagsalita si Benicio, halatang masiglang-masigla. “Hindi biro ang pangalan ng Del Fierro Holdings. Sila ang nagpasok ng kapital sa North Axis Infrastructure noong muntik na itong malugi, at ngayon isa na iyan sa pinakaimportanteng logistics corridors sa Southeast Asia. Sila rin ang nag-revive sa Pacifica MedTech sa Amerika—mula sa bagsak na kumpanya, naging isa na naman sa nang

EMERY “Smile, Ma’am… Sir…” Utos ng photographer, pero parang hindi makarating sa utak ko ang sinasabi niya. Nakatayo ako sa gitna ng stage, katabi si Weston. Nakapatong ang kamay niya sa beywang ko. Pinilit kong ngumiti sa harap ng camera saka nag-click ito ng dalawang magkasunod. Napasulyap ako sa gilid ng paningin ko. At doon ko nakita si Zion. Nakatayo lang siya ilang hakbang ang layo, tahimik na pinagmamasdan ang kaming dalawa ni Weston. Walang emosyon ang mukha niya, pero sapat na ang titig niya para magulo ang utak ko. Saktong nagtagpo ang mga mata namin. Dahil doon, biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Agad kong iniwas ang tingin. Napalunok ako at mabilis na ibinaling ang pansin kay Benicio na tuwang-tuwa habang pinapanood kami. “Ang ganda niyong tingnan, parang bagong kasal lang!” masaya niyang sabi. “Isa pa!” Click. Pagkatapos ng ilang kuha, muli siyang nagsalita. “Mr. Zion,” tawag ni Benicio, puno ng sigla. “Baka gusto mong sumali para may remembrance?” Nanlaki