All Chapters of องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน: Chapter 31 - Chapter 35

ท่ามกลางความเงียบสงัดหลังงานเลี้ยงเลิกรา จวินเซียนหลางที่เปี่ยมไปด้วยความกังวลใจได้เรียกตัว มู่หรงชิงชางและเว่ยซือถู เข้าเฝ้าเป็นการด่วนในห้องทรงอักษรเพื่อวางแผนการในการคุ้มกันพี่หญิงของเขาให้รัดกุมยิ่งขึ้น เขารู้ดีว่าพายุใหญ่กำลังจะพัดเข้าหาพี่สาวของเขาในไม่ช้า“เราไม่อยากให้ท่านพี่ได้รับอันตราย ไม่ว่าจะทางกายหรือว่าทางจิตใจเพราะอย่างนั้นเราจะส่งองครักษ์ไปประจำที่จวนองค์หญิงใหญ่..”เว่ยซือถูก้มหน้าลงเล็กน้อย เขาเองก็เห็นด้วยที่เพิ่มกำลังคนในจวนขององค์หญิงใหญ่“เรื่องนั้นกระหม่อมเห็นด้วยพ่ะย่ะค่ะ เพียงแต่กับความปลอดภัยของฝ่าบาทก็ต้องระแวดระวังเอาไว้เช่นเดียวกัน”จวินเซียนหลางหัวเราะออกมาเบาๆ ด้วยความรู้สึกว่างเปล่า“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่หญิงของเราต้องปลอดภัยเสียก่อน หลังจากนั้นทุกอย่างถึงจะดำเนินไปได้ด้วยดี เพราะหากไม่มีพี่หญิงนั่นหมายความว่าทุกอย่างจะล้มเหลวในทันที”มู่หรงชิงชางลอบมองสีหน้าด้านข้างขององค์จักรพรรดิแห่งแคว้นจวินหลางด้วยแววตาที่ไม่เข้าใจ เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าพระองค์จะทรงรักและห่วงใยพี่สาวมากถึงเพียงนี้..ราวกับหากว่าองค์หญิงใหญ่เป็นอะไรไป พระองค์จะไม่ขอมีชีวิตอยู่ต

ในเมื่อซู่อันโหวและต่วนอ๋องล่วงรู้ถึงชาติกำเนิดของเธอแล้ว เช่นนั้นไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะต้องหยิบยกเรื่องนั้นมาทำลายเธออย่างแน่นอน ฉะนั้นแล้วแทนที่จะตั้งรับเพียงอย่างเดียว มิสู้เราเป็นฝ่ายโต้กลับบ้างจะดีเสียกว่าท่ามกลางแสงเทียนที่วูบไหวในห้องโถงลับ บรรยากาศหนักอึ้งราวกับมีก้อนหินนับพันมาทับอก ฉางเล่อกวาดสายตามองบุรุษทั้งสามที่เธอไว้วางใจที่สุดยามที่เธอเอ่ยถึงแผนการสุดท้ายเพื่อยุติหมากในกระดานอำนาจนี้ เซียวจ้านอวี๋ถึงกับตบโต๊ะเสียงดังลั่น แววตาเต็มไปด้วยความคัดค้านอย่างรุนแรงขณะที่เว่ยซือถูผู้สุขุมกลับส่ายหน้าช้าๆ ด้วยความเจ็บปวด เขาไม่เห็นด้วยเลยกับแผนการเช่นนั้น“มันเสี่ยงเกินไปพ่ะย่ะค่ะองค์หญิง! หากก้าวพลาดเพียงนิด ชีวิตของพระองค์..”เว่ยซือถูเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“แต่ถ้าไม่ทำซู่อันโหวจะใช้ข้าเป็นเครื่องมือทำลายเซียนหลาง”เธอตอบด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว ก่อนที่ฉางเล่อจะเรียกทุกคนมาที่นี่เพื่อมาหารือในเรื่องนี้เธอคิดแล้วคิดอีก และทบทวนไม่รู้กี่ครั้ง เธอพยายามอย่างยิ่งในการหาหนทางอื่น ทว่าไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหน สุดท้ายก็ไม่มีทางเลือกใดเหลืออีกเลยนอกจากหนทางนี้“ข้าตัดสินใจแล้ว และไม

ภายในห้องลับที่อับชื้นและมืดสลัวของจวนซู่อันโหว บรรยากาศหนักอึ้งราวกับพายุที่กำลังตั้งเค้าซู่อันโหวขว้างจอกสุราลงพื้นจนแตกกระจาย เศษกระเบื้องกระเด็นไปโดนปลายเท้าของต่วนอ๋องที่นั่งขมวดคิ้วอยู่ด้วยความขุ่นเคืองไม่แพ้กัน"นึกไม่ถึงว่าสตรีผู้นั้นจะเจ้าเล่ห์ถึงเพียงนี้! งานเลี้ยงต้อนรับที่ควรจะเป็นหลุมฝังศพของนาง กลับกลายเป็นเวทีให้นางฉายรัศมีจนหยามหน้าพวกเราต่อหน้าเหล่าขุนนาง!"ซู่อันโหวคำรามด้วยความแค้นใจ ขณะที่ต่วนอ๋องแค่นหัวเราะเย็นชา"ดูเหมือนนางจะไม่ใช่แค่สตรีบ้าราคะอย่างที่ใครว่ากันแน่ๆ หากเราจัดการนางด้วยวิธีธรรมดาไม่ได้ เห็นทีเราต้องขุดรากถอนโคนถึงความจริงที่นางพยายามปกปิด""ท่านอ๋องหมายถึง..เรื่องที่นางไม่ใช่หงส์ แต่เป็นห่านป่าทาสีขาวนั่นหรือ?""ถูกต้อง!"ต่วนอ๋องนัยน์ตาเป็นประกายอำมหิต"หากความจริงถูกเปิดเผยออกมาว่าองค์หญิงใหญ่ฉางเล่อมิได้มีสายเลือดของราชวงศ์แม้แต่หยดเดียว ขุนนางผู้อื่นที่ถูกนางรังแกก่อนหน้านี้คงจะต้องเริ่มเคลื่อนไหวอย่างแน่นอน อีกทั้งโทษทัณฑ์การหลอกลวงเบื้องสูงนั้นร้ายแรงยิ่งนัก..ครานี้ต่อให้เทพเซียนมาช่วยก็คงไม่พ้นโทษประหารอย่างแน่นอน และหากเรื่องราวเป็นไปตาม