LOGINShare
31.ห่านป่า
publish date:
2026-09-02 19:38:05
Latest chapter
องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน ตอนพิเศษ รางวัลที่แสนยิ่งใหญ่
สองปีผ่านไป แคว้นจวินหลางภายใต้การปกครองของจวินเซียนหลางรุ่งเรืองถึงขีดสุด เขากลายเป็นจักรพรรดิผู้ปรีชาสามารถ ทรงธรรม และเด็ดขาด ทว่าในส่วนลึกของดวงตาคู่นั้นยังคงแฝงไปด้วยความเงียบเหงาที่ไม่มีใครหยั่งถึงด้วยเหตุนั้นเขาจึงจัดตั้งขบวนเสด็จอย่างไม่เป็นทางการมุ่งหน้าสู่ชายแดนเพื่อตรวจตราความสงบสุข เซียนหลางในชุดฉลองพระองค์สีเรียบง่ายควบม้าพาสิ่งของล้ำค่าบางอย่างติดตัวมาด้วย เขาปฏิเสธการอารักขาที่แน่นหนา และมุ่งหน้าไปยังเคหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางทุ่งหญ้าสีเขียวขจีที่หน้าประตูเคหาสน์ ฉางเล่อกำลังรดน้ำดอกไม้ที่นางปลุกเอาไว้ นางเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของอาชาที่กำลังวิ่งเข้ามา แสงแดดส่องกระทบใบหน้าทำให้นางต้องหยีตาเล็กน้อยบุรุษหนุ่มรูปงามที่สง่างามขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก กระโดดลงจากหลังม้า เขาจ้องมองสตรีตรงหน้าด้วยแววตาที่สั่นระริก"พี่หญิง.."เสียงของเซียนหลางทุ้มกังวานและเต็มไปด้วยความตื้นตันฉางเล่อวางบัวรดน้ำลง นางระบายยิ้มที่อบอุ่นที่สุดส่งไปให้"เซียนหลาง..เจ้าโตขึ้นมากจริงๆ องค์จักรพรรดิของข้า"เซียนหลางไม่สนกฎมณเฑียรบาลใดๆ เขาเดินปราดเข้าไปกอดฉางเล่อไว้แน่น ซุกหน้าล
องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน ตอนพิเศษ สร้างความอบอุ่น
ขบวนเดินทางที่เรียบง่ายแต่แฝงด้วยความอลังการเคลื่อนตัวกลับมาถึงเคหาสน์ชายแดนอีกครั้ง มู่หรงชิงชางตัดสินใจวางฎีกาทั้งหมดในแคว้นฉีไว้เบื้องหลัง มอบหมายให้ขุนนางคนสนิทดูแลแทนชั่วคราว เพื่อขอ "พักร้อน" ใช้เวลาอยู่กับภรรยาผู้เป็นยอดดวงใจให้นานเท่าที่ใจปรารถนาชิงชางสลัดคราบผู้สำเร็จราชการที่น่าเกรงขาม กลายเป็นเพียงสามีผู้แสนดี และขี้หึงเป็นบางเวลา เขาใช้ชีวิตเรียบง่ายร่วมกับฉางเล่อ เดินเล่นในทุ่งหญ้า จิบชากลางสวน และแน่นอน..คอยประชันฝีปากกับ เซียวจ้านอวี๋และเว่ยซือถู ที่ยังคงเวียนว่ายอยู่รอบกายฉางเล่อไม่ห่างบ่ายวันหนึ่งที่อากาศค่อนข้างเย็นสบาย ฉางเล่อสั่งให้บ่าวรับใช้เตรียมน้ำอุ่นโรยกลีบกุหลาบและสมุนไพรหอมไว้ในสระหยกส่วนตัวที่อยู่ด้านหลังเคหาสน์ ซึ่งถูกออกแบบมาให้เปิดรับลมธรรมชาติและมองเห็นทิวทัศน์ภูเขาไกลตาตามคำสั่งของเธอขณะที่ฉางเล่อกำลังเอนกายพิงขอบสระหินอ่อน ปล่อยให้สายน้ำอุ่นโอบอุ้มร่างกายที่เหนื่อยล้า เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นทว่านุ่มนวลก็ดังขึ้นข้างหลัง แผ่นหลังของนางสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่คุ้นเคย“อากาศเย็นเช่นนี้..ให้ข้าช่วยทำให้เจ้าอุ่นขึ้นดีหรือไม่?”เสียงทุ้มต่ำของชิงชางกระซิบ
องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน ตอนพิเศษ สุรามงคล
บรรยากาศในตำหนักรับรองของแคว้นฉียามค่ำคืนช่างเงียบสงัด แสงจันทร์สาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้แกะสลัก ทอดเงาลงบนพื้นห้องที่ปูด้วยพรมทออย่างประณีต มู่หรงชิงชาง จ้องมองสตรีตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง ทว่าคำตอบของฉางเล่อ กลับทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย"ชาง..ข้าขอบใจในเกียรติที่เจ้ามอบให้"ฉางเล่อเอ่ยเสียงนุ่มพลางส่ายหน้าเบาๆ"แต่ข้าคงไม่อาจอยู่ที่นี่ในฐานะพระชายาหรือฮองเฮาได้อีกแล้ว ข้าเหนื่อยหน่ายกับภาระอันหนักอึ้งเหล่านั้นเหลือเกิน ข้าปรารถนาเพียงชีวิตที่เป็นอิสระดั่งวิหคที่ชายแดน..ที่นั่นคือบ้านที่แท้จริงของข้า"ชิงชางนิ่งไปครู่หนึ่ง แววตาฉายความวูบไหวทว่าสุดท้ายเขาก็ถอนหายใจยาวพลางยิ้มออกมาอย่างเข้าใจ"ข้ารู้ดีว่าเจ้ามิใช่หงส์ที่จะยอมถูกกักขังในกรงทอง..แม้กรงนั้นจะประดับด้วยเพชรนิลจินดาก็ตาม"ฉางเล่อเดินเข้าไปใกล้พลางกุมมือหนาของเขาไว้"แต่หากเจ้าต้องการคำยืนยันว่าใจของข้าเป็นของใคร..คืนนี้ ข้ายินดีจะดื่มสุรามงคลและกราบไหว้ฟ้าดินกับเจ้าที่นี่ ในห้องที่มีเพียงเราสองคน..ให้ฟ้าดินและดวงจันทร์เป็นพยานว่าข้าคือภรรยาของเจ้า และเจ้าคือสามีของข้าชั่วนิรันดร์"ดวงตาของชิงชางเป็นประกายวาบ
องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน ตอนพิเศษ สิ้นสุดการรอคอย
เวลาหนึ่งปีช่างยาวนานราวกับสิบปีในความรู้สึกของคนรอ..ฉางเล่อใช้ชีวิตอยู่ที่เคหาสน์ชายแดนอย่างสงบสุข นางกลายเป็นคฤหบดีหญิงผู้มั่งคั่งและเป็นที่รักของชาวบ้าน ทว่าในส่วนลึกของหัวใจ นางยังคงเฝ้ามองไปยังขอบฟ้าทางทิศเหนือ ทิศทางที่แคว้นฉีตั้งตระหง่านอยู่มู่หรงชิงชางหายไปหนึ่งปีเต็ม ไร้ซึ่งจดหมาย ไร้ซึ่งข่าวคราว มีเพียงข่าวลือที่แว่วมาตามสายลมว่าบัดนี้แคว้นฉีผลัดแผ่นดินใหม่ และมี"ผู้สำเร็จราชการ" ผู้เหี้ยมโหดและปรีชาสามารถคอยกุมบังเหียนอยู่เบื้องหลังยุวกษัตริย์วัยเยาว์เย็นวันหนึ่ง ขณะที่ฉางเล่อกำลังตรวจบัญชีผ้าอยู่ในสวน เสียงฝีเท้าอาชาศึกนับร้อยก็ดังสนั่นหวั่นไหวมาหยุดลงหน้าเคหาสน์ ทหารเกราะดำขลิบทองกองกำลังที่ดูน่าเกรงขามที่สุดเท่าที่นางเคยเห็น ยืนตั้งแถวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยบุรุษผู้หนึ่งก้าวลงจากหลังม้าศึกสีนิลขลับ เขาไม่ได้สวมเพียงชุดนักรบทั่วไป แต่สวมฉลองพระองค์สีดำปักลายมังกรสี่เล็บหรูหรา บ่งบอกถึงฐานะผู้สำเร็จราชการผู้ยิ่งใหญ่มู่หรงชิงชาง กลับมาแล้ว..ใบหน้าของเขาดูคมเข้มและกร้านโลกยิ่งขึ้น ทว่าดวงตาที่จ้องมองมายังนางกลับสั่นไหวด้วยความถวิลหาอย่างรุนแรง“ข้ากลับมาแล้ว..ฉางเล่อ”
องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน ตอนพิเศษ พรที่ล้ำค่า
ค่ำคืนวันเทศกาลซีซี (เทศกาลแห่งความรัก) เมืองชายแดนที่เคยเงียบเหงากลับมีชีวิตชีวาด้วยแสงไฟจากโคมแดงที่ประดับประดาตามถนนไม้เก่าแก่ กลิ่นหอมของขนมถังหูลู่และเสียงดนตรีพื้นเมืองดังแว่วมาตามลม บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขของคู่รักที่จูงมือกันมาขอพรต่อดวงดาวเว่ยซือถูในชุดบัณฑิตสีขาวสะอาดตาดูสง่างามเป็นพิเศษ เขาจูงมือฉางเล่อฝ่าฝูงชนไปอย่างทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าสตรีข้างกายจะถูกใครเบียดเสียด วันนี้นางสวมชุดสีชมพูกลีบบัว ปักลวดลายผีเสื้อตัวเล็กๆ ที่ดูอ่อนหวานและงดงามไร้ที่ติ“ซือถู ดูทางนั้นสิ! มีคนลอยโคมเต็มแม่น้ำไปหมดเลย”ฉางเล่ออุทานด้วยความตื่นเต้น พลางชี้ไปที่แม่น้ำสายหลักของเมืองที่มีโคมกระดาษนับร้อยลอยละลิ่วตามกระแสน้ำราวกับสายธารแห่งดวงดาว“ถ้าท่านชอบ..เราก็ไปลอยด้วยกันเถิดขอรับ”ซือถูยิ้มละมุน เขาประคองนางไปยังริมตลิ่งที่เงียบสงบกว่าจุดอื่น ในมือของเขามีโคมกระดาษรูปดอกบัวที่เขาบรรจงประดิษฐ์ขึ้นเองอย่างประณีตทั้งสองนั่งลงริมน้ำ ซือถูส่งพู่กันให้ฉางเล่อเขียนคำอธิษฐานลงบนกระดาษแผ่นเล็ก นางเขียนด้วยลายมือขยุกขยิกว่า“ขอให้เราอยู่ด้วยกันเช่นนี้ตลอดไป”ขณะที่ซือถูหยิบพู่กันมาเขียนคำเพียงสี่
องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน ตอนพิเศษ ร้ายกาจยิ่ง
ท่ามกลางเส้นทางสายเก่าที่ขรุขระและลาดชันมุ่งหน้าสู่ตัวเมืองชายแดน รถม้าคันงามของเคหาสน์คหบดีหญิง เคลื่อนตัวไปอย่างเชื่องช้าตามจังหวะฝีเท้าของม้าคู่ใจ เสียงล้อไม้บดเบียดกับก้อนหินดังกึกกักสลับกับเสียงนกป่า ทว่าภายในตัวรถที่ปิดม่านมิดชิดกลับมีบรรยากาศที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงเว่ยซือถูในชุดผ้าไหมสีน้ำเงินครามดูสุขุมนุ่มลึก นั่งประคองร่างบางของฉางเล่อไว้บนตักกว้างของเขา กลิ่นหอมจางๆ ของดอกกุหลาบที่ติดตัวนางทำให้สติของบัณฑิตหนุ่มเริ่มพร่าเลือน กับสตรีในดวงใจนั้นการหักห้ามความปรารถนาถือเป็นเรื่องที่ทำได้ยากมากจริงๆ“ซือถู..เจ้าบอกว่าจะพาข้าไปดูผ้าที่ตลาดไม่ใช่หรือ?”ฉางเล่อเอ่ยเสียงพร่า พยายามประคองสติขณะที่มือเรียวของซือถูเริ่มซุกซนลูบไล้อยู่ใต้สาบเสื้อผ้าแพรเนื้อละเอียดของนาง“ผ้าพวกนั้น..ให้ผู้ดูแลร้านจัดการก็ได้ขอรับ”เขาตอบพลางโน้มใบหน้าลงมาคลอเคลียที่ซอกคอขาวผ่อง“ยามนี้ข้าอยากสำรวจผิวกายที่ขาวเนียนดุจหยกสลักที่ล้ำค่ากว่านั้น..ผิวเนื้อที่นุ่มละเอียดและหอมกรุ่นที่สุดในใต้หล้า”ริมฝีปากของซือถูประทับลงบนผิวเนียนละเอียดอย่างแผ่วเบาแต่ลึกซึ้ง เขาไม่ได้เร่าร้อนรุนแรงเหมือนแม่ทัพเซียว ทว่า
องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน 8.หรือเพราะเขากระจอกเกินไป
เช้าที่อากาศสดใสขัดกับอารมณ์ของเจ้าของจวนตระกูลเซียวอย่างสิ้นเชิง เซียวจ้านอวี๋ก้าวเท้าออกมาจากห้องนอนเป็นครั้งแรกหลังจากนอนซมอยู่หลายวัน บาดแผลที่แผ่นหลังเริ่มสมานตัวจนแทบไม่หลงเหลือความเจ็บปวด ทว่าทันทีที่เขาเห็นสภาพจวนตระกูลเซียว ดวงตาคมกริบก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงหลังคาที่เคยรั่วซึมถูกมุ
องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน 7.คล้ายตกลงไปในทะเลเพลิง
เมื่อออกมาจากเรือนของมู่หรงชิงชาง แววตาที่แสนเกลียดชังของเขาก็ทำให้ฉางเล่อรู้สึกไม่สบายใจ“....”ท่ามกลางสวนโบตั๋นยามราตรีที่มืดสลัว บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง ฉางเล่อหยุดฝีเท้าลงเมื่อรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมาจากด้านหลัง และเมื่อหันกลับไปก็พบกับเว่ยซือถู สนมคนที่สามยืนอยู่ใต้เง
องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน 30.ทำไปเพื่อใครกัน
บรรยากาศในโถงจัดเลี้ยงดูเหมือนจะผ่อนคลายลงชั่วขณะ เมื่อซู่อันโหวแค่นหัวเราะในลำคอแผ่วเบา ดวงตาคมปลาบปรายมองใบหน้าอันงดงามล่มเมืองของ ฉางเล่อด้วยแววตาเหี้ยมเกรียมที่ซ่อนลึกเขายอมรับในใจอย่างไม่อาจปฏิเสธ..ความงามของสตรีนางนี้ร้ายกาจนัก ไม่แปลกเลยที่หนอนหนังสือผู้เย็นชาอย่างเว่ยซือถู จะยอมสยบแทบเท้าจ
องค์หญิงใหญ่ผู้นี้ ไม่ขอรับสนมชายคนที่สี่เข้าจวน 9.ความเสน่หาที่บรรจงถักทอขึ้น
ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมายังสระบัวในเขตพระราชฐาน องค์หญิงใหญ่ฉางเล่อนั่งเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนตั่งไม้แกะสลักในศาลาเพียงลำพัง ในมือถือจอกสุราหยกขาวพลางทอดสายตามองผิวน้ำที่ไหวระริก บรรยากาศเงียบสงัดนี้ช่างเหมาะแก่การปล่อยวางภาระอันหนักอึ้งในใจอีกไม่นานซู่อันโหวก็จะยกทัพกลับมาแล้วเพราะอย่างน
You May Also Like
แต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม123.8K viewsนางร้ายหอบลูกหนี เมื่อพระเอกธงแดงเลือกน้องสาว
ไป๋เจวี๋ย27.3K viewsนางร้ายอย่างข้าขอลิขิตชะตาเอง
ชวี่เหว่ย35.2K viewsฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้27.9K viewsนางกำนัลสายดอง
Qian Qiu Jui เชียนชิวจุ้ย115 viewsขอฝ่าบาท…โปรดไว้ชีวิต
Selena165 viewsเถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)117 viewsทะลุมิติมาเป็นที่พึ่งสุดท้ายของครอบครัวพร้อมระบบx2
ภัสสพิชชา2.7K views
