All Chapters of เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน: Chapter 1 - Chapter 10

มุมมองของไคอาฉันสัมผัสได้ถึงความเกลียดชังที่พี่ชายมีต่อฉัน ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจที่จะหายตัวไป—ไปยังที่ไหนสักแห่งที่พวกเขาจะไม่มีวันตามหาฉันเจออีก“คุณตัดสินใจดีแล้วใช่ไหมครับ คุณเรนเนอร์? ทันทีที่คุณเซ็นสัญญา คุณต้องเข้าใจนะว่าชีวิตของคุณ—ทุกอย่างจะตกเป็นของออร์มันกรุ๊ป การลาออกในภายหลังจะไม่ใช่ทางเลือกที่คุณทำได้”“ฉันทราบค่ะ” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยและมั่นคงปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตามมาด้วยน้ำเสียงที่สัมผัสได้ถึงรอยยิ้มบางๆ “ถ้าอย่างนั้นก็ยินดีต้อนรับครับ คุณเรนเนอร์ ออร์มันกรุ๊ปกำลังรอคุณอยู่”ทันทีที่สายตัดไป ฉันก็จองตั๋วเรือเฟอร์รี่เที่ยวเดียวไปเม็กซิโก วันเดินทางคืออีกหนึ่งสัปดาห์หลังจากนี้พอดีหนึ่งสัปดาห์... เวลาแค่นั้นก็น่าจะเพียงพอสำหรับการจัดการเรื่องทางนี้ สะสางปัญหาที่ค้างคา และตัดขาดความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพวกพี่ชาย—ให้จบสิ้นกันทีฉันลังเลอยู่เพียงวินาทีเดียว ก่อนจะกดเบอร์โทรหาแอชเชอร์ ไม่มีการตอบรับ แต่มันก็ไม่ใช่ว่าฉันคาดหวังผลลัพธ์อื่นอยู่แล้วคนต่อไปคือโนอาห์ เขาเป็นคนที่ห่างเหินที่สุดในบรรดาสามคนเสมอมา แต่อย่างน้อยเขาก็ยังมีมารยาทพอที่จะแสร้งทำเป็

มุมมองของไคอา“พวกเขาจะต้องเสียใจ” เจมส์พูดขึ้นเมื่อเราเข้ามาในรถ ประตูที่ปิดสนิทตามหลังเราให้ความรู้สึกเหมือนคำตัดสินสุดท้าย “ขอโทษครับถ้าผมก้าวก่ายเกินไป แต่ผมแค่ไม่เข้าใจจริงๆ พี่ชายแบบไหนกันที่เลือกคนแปลกหน้ามากกว่าน้องสาวแท้ๆ ของตัวเอง?”ฉันเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ดูสายฝนที่ชะโลมจนกระจกพร่าเลือน “พวกเขาไม่ได้เป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกหรอกค่ะ” ฉันกระซิบ “เมื่อก่อนพวกเขาดีกับฉันมาก”ฉันเป็นลูกหลง เป็นปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นในช่วงบั้นปลายชีวิตของพ่อแม่ตอนที่ฉันเกิด พ่อกับแม่ก็ถลำลึกอยู่ในอาณาจักรเรนเนอร์จนถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว พวกท่านอายุเข้าเลขสี่กันหมด หน้าที่ในการเลี้ยงดูฉัน... จึงตกเป็นของพวกพี่ชายมีครั้งหนึ่งที่ฉันก่อเรื่องที่โรงเรียน—ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก ก็แค่การเล่นแผลงๆ โง่ๆ ตามประสาเด็ก ครูใหญ่เรียกพบผู้ปกครอง แต่แอชเชอร์กลับเป็นคนที่ปรากฏตัวแทน เขาแต่งตัวจัดเต็มแต่ผูกเนกไทเบี้ยวๆ แสร้งทำตัวเป็นพ่อของพวกเราเขาคอยปกป้องฉันเสมอแล้วเจซล่ะ? เขาเป็นพวกบ้าบิ่น เสียงดัง และซื่อสัตย์ในแบบที่มีแต่เด็กผู้ชายเท่านั้นจะเป็นได้ มีคืนหนึ่งฉันบอกเขาว่าอยากดูดาวตก พอเที่ยงคืน เขาก็แอบ

มุมมองของแอชเชอร์พวกเราเพิ่งมาถึงฝรั่งเศสได้เพียงสามวัน โนอาห์ก็เริ่มพึมพำเรื่องอยากกลับบ้านซะแล้วบอกตามตรง ผมเองก็คิดแบบเดียวกันมีบางอย่างเกี่ยวกับทริปนี้ที่ทำให้ผมรู้สึกไม่สบายใจ พวกเรากำลังหัวเราะ ดื่มฉลองกัน ในขณะที่ไคอาต้องอยู่ตัวคนเดียว หมกตัวอยู่ในห้องแล็บของเธอแต่ซิลวี่ไม่อยากกลับ เธอเอาแต่บอกว่าอยากจะอยู่ฉลองคืนข้ามปีที่นี่“ผม—” โนอาห์เริ่มจะพูด แต่ผมขัดจังหวะเขาก่อนในฐานะพี่คนโต คำพูดของผมมีน้ำหนักเสมอ แม้แต่ซิลวี่เองก็แทบจะไม่เคยขัดเวลาที่ผมพูด“ซิลวี่” ผมพูดอย่างอ่อนโยน “พี่ยังมีงานต้องไปสะสางน่ะ เรากลับกันพรุ่งนี้เลยจะดีที่สุดนะ”สีหน้าของเธอสลดลงทันที เธอไม่ได้โต้เถียง แต่แววตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังอย่างเห็นได้ชัดอย่างไม่ต้องสงสัย“พี่ขอโทษนะ” ผมเสริมพลางยื่นมือไปลูบผมเธอเบาๆ “เราจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้ พี่สัญญา นานตราบเท่าที่พี่ว่าง”แต่เธอกลับไม่ยิ้ม “พี่สัญญาแล้วนี่นาว่าเราจะอยู่จนถึงคืนวันสิ้นปี” เธอกระซิบและเธอก็พูดถูก ผมเคยสัญญาไว้จริงๆ ในตอนนั้นที่ผมคิดว่าไคอาจะมาด้วยกันแต่เธอไม่มา และตอนนี้ผมเองก็คิดถึงบ้านมาก“ซิลวี่” ผมลองพยายามอีกครั้ง มอง

มุมมองของแอชเชอร์“เธอเสนอตัวเป็นนักเคมีให้พวกนั้น” ผมพูดด้วยการเค้นคำพูดออกมาอย่างยากลำบาก “อายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมา”โนอาห์ไม่พูดอะไร เขาเองก็รู้ดีว่ามันหมายความว่ายังไง ถ้าไคอาเข้าร่วมกับออร์มันกรุ๊ปจริง เธอก็จากเราไปแล้ว ต่อให้เธอยังมีชีวิตอยู่ เธอก็ไม่มีวันกลับมาได้อีกสมองของผมปั่นป่วนไปหมดเราปล่อยให้มันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง? เด็กผู้หญิงที่ผมเคยให้ขี่คอพาเที่ยวเล่นกลับหลุดลอยไปไกลแสนไกลจนผมไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่าเธอกำลังจะจากไป?และที่แย่กว่านั้นคือ... ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าเธอต้องทำแบบนั้น?ความเจ็บปวดที่เย็นเยียบและว่างเปล่ากัดกินลึกเข้าไปในอกของผมจู่ๆ โนอาห์ก็ลุกขึ้นยืน “ผมจะไปเม็กซิโก”“อะไรนะ?”“ผมจะไปคุยกับอดัม ออร์มัน ผมไม่สนว่าต้องแลกด้วยอะไร เธอคือน้องสาวของเรานะ”“พี่คุยกับเขาแล้ว” ผมพูดเสียงต่ำ “ตอนนี้มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพาเธอกลับมา และพี่ก็กลัวว่าถ้าเราทำให้อดัมโกรธ มันจะทำอะไรไม่ดีกับไคอา เพราะฉะนั้นเราต้องใจเย็นๆ ไว้ก่อน”แต่โนอาห์ไม่ฟังผมแล้ว เขาขาดสติไปแล้ว“พี่ใจเย็นขนาดนี้ได้ยังไงกัน!!! นั่นน้องสาวเรานะ! ต่อให้ผมต้องตาย ผมก็จะพาเธอกลับมา”

มุมมองของไคอาสิบปีแล้วนับตั้งแต่ฉันเข้าร่วมกับออร์มันกรุ๊ปในช่วงเวลานั้น สูตรที่ฉันพัฒนาขึ้นช่วยให้พวกเขาสร้างกำไรได้มหาศาลนับแสนล้าน ตลาดทั้งระบบถูกจัดระเบียบใหม่เพียงเพราะผลงานของฉันฉันไม่ใช่เพียงนักเคมีลับๆ ที่กบดานอยู่หลังประตูห้องแล็บอีกต่อไป—แต่ฉันคือสินทรัพย์ที่ล้ำค่าที่สุดของพวกเขาและฉันยังเป็นแฟนสาวของอดัม ออร์มัน ด้วยเขาบอกว่าเขาตกหลุมรักฉันตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น นั่นอาจจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ก็ได้ แต่การเป็นผู้หญิงของเขาหมายความว่าฉันจะได้รับสิ่งที่คนส่วนใหญ่ในองค์กรไม่มีวันได้—นั่นคืออิสรภาพและความปลอดภัยต้องขอบคุณอดัมที่ทำให้ฉันไม่ต้องติดแหง็กอยู่ที่เม็กซิโกตลอดเวลา ฉันสามารถเดินทางท่องเที่ยวได้ บ่อยครั้งที่เขาจะถามง่ายๆ ว่าอยากไปที่ไหนต่อ—แล้วเขาก็จะพาฉันไปที่นั่นแต่ด้วยตัวตนของเขา—และสิ่งที่ออร์มันกรุ๊ปเป็น—เราจึงต้องเดินทางแบบเงียบเชียบที่สุด เที่ยวบินส่วนตัว การจองที่พักแบบไม่ระบุชื่อสำหรับการฉลองครบรอบสิบปีที่ฉันทำงานกับออร์มัน อดัมตัดสินใจพาฉันมาที่ฝรั่งเศส“ฝรั่งเศสสวยเป็นพิเศษในช่วงฤดูหนาวนะ” เขาพูดตลกดี—ครั้งหนึ่งเคยมีคนอื่นบอกฉันแบบนี้เหมือนกัน