تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 5
أحدث فصل
เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน บทที่ 10
มุมมองของไคอาอดัมจัดงานแต่งงานที่หรูหราอลังการที่สุดเท่าที่ฉันจะจินตนาการได้ มันเป็นงานประเภทที่สื่อแท็บลอยด์ต่างพากันซุบซิบ และเป็นสิ่งที่ตัวฉันในอดีตไม่เคยแม้แต่จะฝันถึงหลังจากนั้นฉันก็ตั้งท้อง ได้ลูกชายมันเป็นเรื่องที่น่าตกใจมาก—ด้วยอายุขนาดนี้ ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะยังมีลูกได้อีก แต่เขาก็เกิดมา เด็กน้อยที่ตัวนุ่มนิ่มและงดงาม เขามีดวงตาเหมือนอดัมและมีความเงียบขรึมเหมือนฉันพอเขาอายุครบหนึ่งขวบ อดัมก็จัดงานเลี้ยงวันเกิดที่ยิ่งใหญ่ ทุกคนมาร่วมงาน แม้กระทั่งพวกเรนเนอร์อดัมยอมปล่อยให้พวกเขาเข้ามาแอชเชอร์ดูแก่ลงไปอีกนับจากครั้งล่าสุดที่ฉันเจอเขา ไหล่ของเขาห่อลง และดวงตาของเขาก็หม่นแสงโนอาห์มาในรถเข็น ส่วนเจซดูแย่มาก—เขาทั้งดูทรุดโทรมและเหนื่อยล้าพวกเขาไม่ได้เข้ามาพูดกับฉัน เพียงแค่ฝากของขวัญชิ้นเล็กๆ ไว้ใกล้กับโต๊ะ ในการ์ดเขียนไว้ว่า ‘ขอให้เธอมีชีวิตที่ดีมากและสมบูรณ์แบบที่สุด’ฉันไม่ได้เอามันกลับบ้านด้วย ฉันวางมันทิ้งไว้ข้างถังขยะเพราะของขวัญบางอย่าง เมื่อมันมาถึงช้าเกินไป มันก็ไม่ใช่ของขวัญอีกต่อไป แต่มันคือคำขอโทษที่ห่อหุ้มด้วยกระดาษ และฉันก็ไม่สนใจคำขอโทษพวกนั้นอีกแล้
เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน บทที่ 9
มุมมองของไคอาสิบปีแล้วนับตั้งแต่ฉันเข้าร่วมกับออร์มันกรุ๊ปในช่วงเวลานั้น สูตรที่ฉันพัฒนาขึ้นช่วยให้พวกเขาสร้างกำไรได้มหาศาลนับแสนล้าน ตลาดทั้งระบบถูกจัดระเบียบใหม่เพียงเพราะผลงานของฉันฉันไม่ใช่เพียงนักเคมีลับๆ ที่กบดานอยู่หลังประตูห้องแล็บอีกต่อไป—แต่ฉันคือสินทรัพย์ที่ล้ำค่าที่สุดของพวกเขาและฉันยังเป็นแฟนสาวของอดัม ออร์มัน ด้วยเขาบอกว่าเขาตกหลุมรักฉันตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น นั่นอาจจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ก็ได้ แต่การเป็นผู้หญิงของเขาหมายความว่าฉันจะได้รับสิ่งที่คนส่วนใหญ่ในองค์กรไม่มีวันได้—นั่นคืออิสรภาพและความปลอดภัยต้องขอบคุณอดัมที่ทำให้ฉันไม่ต้องติดแหง็กอยู่ที่เม็กซิโกตลอดเวลา ฉันสามารถเดินทางท่องเที่ยวได้ บ่อยครั้งที่เขาจะถามง่ายๆ ว่าอยากไปที่ไหนต่อ—แล้วเขาก็จะพาฉันไปที่นั่นแต่ด้วยตัวตนของเขา—และสิ่งที่ออร์มันกรุ๊ปเป็น—เราจึงต้องเดินทางแบบเงียบเชียบที่สุด เที่ยวบินส่วนตัว การจองที่พักแบบไม่ระบุชื่อสำหรับการฉลองครบรอบสิบปีที่ฉันทำงานกับออร์มัน อดัมตัดสินใจพาฉันมาที่ฝรั่งเศส“ฝรั่งเศสสวยเป็นพิเศษในช่วงฤดูหนาวนะ” เขาพูดตลกดี—ครั้งหนึ่งเคยมีคนอื่นบอกฉันแบบนี้เหมือนกัน
เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน บทที่ 8
มุมมองของแอชเชอร์ผมหลับตาลงครู่หนึ่ง เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งผมก็เห็นซิลวี่ เธอยืนอยู่ที่ประตูรั้วด้านหน้า ท่าทางลับๆ ล่อๆ เหมือนมีบางอย่างปกปิดไว้ซิลวี่... ทุกอย่างมันเริ่มต้นขึ้นตอนที่ผมพาเธอเข้าบ้านมีจดหมายคำขู่เริ่มส่งมาหลังจากอารีตายไปได้ไม่นาน เป็นจดหมายลึกลับ ทั้งคำเตือน ข้อเรียกร้อง... ให้ปกป้องซิลวี่ ไม่อย่างนั้นไคอาจะต้องชดใช้และตอนนี้ผมหยุดสงสัยไม่ได้เลยว่า—ถ้าผมไม่พาซิลวี่เข้าบ้านล่ะ? ถ้าผมไม่เชื่อมั่นเกินไปว่าตัวเองจะจัดการได้ทั้งสองอย่าง? ทั้งปกป้องไคอา บริหารอาณาจักร และประคับประคองทุกอย่างไม่ให้พังทลาย?ไคอาจะยังอยู่ที่นี่ไหม?ซิลวี่แอบย่องออกไปในความมืด หายลับไปหลังแนวกำแพงต้นไม้ผมขมวดคิ้ว ความสงสัยเริ่มทิ่มแทงใจ ผมจึงเดินตามเธอไปไม่นานนักผมก็ได้ยินเสียงคนคุยกัน—เสียงต่ำและเต็มไปด้วยความโกรธ“แกไม่มีสิทธิ์มาขู่ฉันนะ” ซิลวี่ขู่ฟ่อ “ฉันให้สิ่งที่แกต้องการไปแล้วนี่!”“และตอนนี้ฉันต้องการมากกว่าเดิม” ผู้หญิงอีกคนสวนกลับ “ไม่งั้นฉันจะบอกความจริงกับพวกนั้น—ว่าแกไม่ใช่ลูกสาวของอารี ว่าแกเคยขู่จะแจ้งจับพวกนั้น แกยังอยากสวมบทใสซื่อต่อไหมล่ะ? จ่ายมาสิ”“พวกเขาไม่เ
เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน บทที่ 7
มุมมองของแอชเชอร์“เธอเสนอตัวเป็นนักเคมีให้พวกนั้น” ผมพูดด้วยการเค้นคำพูดออกมาอย่างยากลำบาก “อายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมา”โนอาห์ไม่พูดอะไร เขาเองก็รู้ดีว่ามันหมายความว่ายังไง ถ้าไคอาเข้าร่วมกับออร์มันกรุ๊ปจริง เธอก็จากเราไปแล้ว ต่อให้เธอยังมีชีวิตอยู่ เธอก็ไม่มีวันกลับมาได้อีกสมองของผมปั่นป่วนไปหมดเราปล่อยให้มันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง? เด็กผู้หญิงที่ผมเคยให้ขี่คอพาเที่ยวเล่นกลับหลุดลอยไปไกลแสนไกลจนผมไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่าเธอกำลังจะจากไป?และที่แย่กว่านั้นคือ... ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าเธอต้องทำแบบนั้น?ความเจ็บปวดที่เย็นเยียบและว่างเปล่ากัดกินลึกเข้าไปในอกของผมจู่ๆ โนอาห์ก็ลุกขึ้นยืน “ผมจะไปเม็กซิโก”“อะไรนะ?”“ผมจะไปคุยกับอดัม ออร์มัน ผมไม่สนว่าต้องแลกด้วยอะไร เธอคือน้องสาวของเรานะ”“พี่คุยกับเขาแล้ว” ผมพูดเสียงต่ำ “ตอนนี้มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพาเธอกลับมา และพี่ก็กลัวว่าถ้าเราทำให้อดัมโกรธ มันจะทำอะไรไม่ดีกับไคอา เพราะฉะนั้นเราต้องใจเย็นๆ ไว้ก่อน”แต่โนอาห์ไม่ฟังผมแล้ว เขาขาดสติไปแล้ว“พี่ใจเย็นขนาดนี้ได้ยังไงกัน!!! นั่นน้องสาวเรานะ! ต่อให้ผมต้องตาย ผมก็จะพาเธอกลับมา”
เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน บทที่ 6
มุมมองของแอชเชอร์ผมนั่งอยู่ในห้องทำงาน มือข้างหนึ่งกำโทรศัพท์ไว้แน่น จ้องมองหน้าจอราวกับรอให้มันกะพริบตอบกลับมาไคอายังคงไม่รับสาย ยังคงเป็นเหมือนเดิม—สัญญาณตัดเข้าสู่ระบบฝากข้อความเสียงซ้ำแล้วซ้ำเล่าผมเกลียดความคิดที่ต้องจ้างนักสืบเอกชนเพื่อตามหาน้องสาวแท้ๆ ของตัวเอง แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว ผมไม่มีทางเลือกอื่นผมถอนหายใจออกมาอย่างแรงก่อนจะแตะหน้าจอโทรศัพท์ “แจ็คสัน”“ครับ คุณเรนเนอร์”“ฉันต้องการให้นายตามหาคนคนหนึ่งให้หน่อย”“ได้ครับ คุณซิลวี่ใช่ไหมครับ?”การคาดเดานั้นทำให้บางอย่างในอกผมบิดเกร็ง “ไม่ใช่” ผมตอบเสียงเครียด “ไคอา เรนเนอร์ น้องสาวของฉัน”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง “...รับทราบครับ แน่นอนครับ ขอเวลาสามสิบนาที แล้วผมจะโทรกลับพร้อมข้อมูลที่หาได้”ผมวางสายแล้วตรงไปที่ห้องเพื่ออาบน้ำ พยายามจะขัดล้างความตึงเครียดออกจากร่างกายไคอา... มันต้องไม่มีเรื่องร้ายแรงอะไรหรอก เธอแข็งแรง ฉลาด และแกร่งเหมือนเหล็กกล้า เธอเป็นแบบนั้นมาเสมอ...ตอนที่แจ็คสันโทรกลับมา น้ำเสียงของเขาไม่ได้ดูมั่นใจเหมือนปกติแบบที่ผมเคยได้ยิน “คุณเรนเนอร์ครับ... ผมได้พิกัดของเธอแล้ว คิดว่านะครับ แต่มัน...
เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน บทที่ 5
มุมมองของแอชเชอร์พวกเราเพิ่งมาถึงฝรั่งเศสได้เพียงสามวัน โนอาห์ก็เริ่มพึมพำเรื่องอยากกลับบ้านซะแล้วบอกตามตรง ผมเองก็คิดแบบเดียวกันมีบางอย่างเกี่ยวกับทริปนี้ที่ทำให้ผมรู้สึกไม่สบายใจ พวกเรากำลังหัวเราะ ดื่มฉลองกัน ในขณะที่ไคอาต้องอยู่ตัวคนเดียว หมกตัวอยู่ในห้องแล็บของเธอแต่ซิลวี่ไม่อยากกลับ เธอเอาแต่บอกว่าอยากจะอยู่ฉลองคืนข้ามปีที่นี่“ผม—” โนอาห์เริ่มจะพูด แต่ผมขัดจังหวะเขาก่อนในฐานะพี่คนโต คำพูดของผมมีน้ำหนักเสมอ แม้แต่ซิลวี่เองก็แทบจะไม่เคยขัดเวลาที่ผมพูด“ซิลวี่” ผมพูดอย่างอ่อนโยน “พี่ยังมีงานต้องไปสะสางน่ะ เรากลับกันพรุ่งนี้เลยจะดีที่สุดนะ”สีหน้าของเธอสลดลงทันที เธอไม่ได้โต้เถียง แต่แววตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังอย่างเห็นได้ชัดอย่างไม่ต้องสงสัย“พี่ขอโทษนะ” ผมเสริมพลางยื่นมือไปลูบผมเธอเบาๆ “เราจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้ พี่สัญญา นานตราบเท่าที่พี่ว่าง”แต่เธอกลับไม่ยิ้ม “พี่สัญญาแล้วนี่นาว่าเราจะอยู่จนถึงคืนวันสิ้นปี” เธอกระซิบและเธอก็พูดถูก ผมเคยสัญญาไว้จริงๆ ในตอนนั้นที่ผมคิดว่าไคอาจะมาด้วยกันแต่เธอไม่มา และตอนนี้ผมเองก็คิดถึงบ้านมาก“ซิลวี่” ผมลองพยายามอีกครั้ง มอง
เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน บทที่ 3
มุมมองของไคอา“พวกเขาจะต้องเสียใจ” เจมส์พูดขึ้นเมื่อเราเข้ามาในรถ ประตูที่ปิดสนิทตามหลังเราให้ความรู้สึกเหมือนคำตัดสินสุดท้าย “ขอโทษครับถ้าผมก้าวก่ายเกินไป แต่ผมแค่ไม่เข้าใจจริงๆ พี่ชายแบบไหนกันที่เลือกคนแปลกหน้ามากกว่าน้องสาวแท้ๆ ของตัวเอง?”ฉันเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ดูสายฝนที่ชะโลมจนกระจกพร่าเ
เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน บทที่ 2
มุมมองของไคอาข้างนอกนั่น ถนนในเมืองระยิบระยับไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุขในวันหยุด คู่รักเดินจูงมือกัน เด็กๆ ถือลูกกวาดไม้เท้า ผู้คนที่เดินผ่านไปมาดูเหมือนกำลังมุ่งหน้ากลับบ้านกันทั้งนั้นบ้าน... คำนี้ไม่ได้มีความหมายอะไรกับฉันอีกต่อไปแล้วฉันเดินต่อไปอย่างไร้จุดหมาย แค่เดินไปเรื่อยๆ เท่านั้นไม่ร
เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน บทที่ 1
มุมมองของไคอาฉันสัมผัสได้ถึงความเกลียดชังที่พี่ชายมีต่อฉัน ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจที่จะหายตัวไป—ไปยังที่ไหนสักแห่งที่พวกเขาจะไม่มีวันตามหาฉันเจออีก“คุณตัดสินใจดีแล้วใช่ไหมครับ คุณเรนเนอร์? ทันทีที่คุณเซ็นสัญญา คุณต้องเข้าใจนะว่าชีวิตของคุณ—ทุกอย่างจะตกเป็นของออร์มันกรุ๊ป การลาออกในภายหลังจะไม่ใช่ท
เด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน บทที่ 4
มุมมองของไคอาวันพรุ่งนี้คือวันเดินทางแล้วฉันคิดว่าเวลาที่เหลือของฉันจะผ่านไปอย่างเงียบเชียบ—หรืออาจจะสงบสุขด้วยซ้ำ—จนกระทั่งหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้นพร้อมสายเรียกเข้าที่เหนือความคาดหมายจากโนอาห์“เย็นนี้จะกลับมากินข้าวที่บ้านไหม?” เขาถามคำถามนั้นทำให้ฉันไม่ทันตั้งตัว “คงไม่ค่ะ ฉันยุ่งกับการเ
قد تعجبك أيضًا
เขาเซ็นทิ้งความรักเรา ในตอนที่วางแผนวิวาห์
เบเกิ้ล2.5K وجهات النظرสัตว์เลี้ยงกบฏของเจ้าพ่อมาเฟีย
คริสตัล เค3.0K وجهات النظرเจ้าพ่อยกเลิกงานแต่งสิบเจ็ดครั้งฉันกลายเป็นเจ้าแม่มาเฟีย
บัว3.9K وجهات النظرแกล้งตาย แลกใจมาเฟีย
ใบงา23.7K وجهات النظرแฟนฉันดันขายฉันให้ผู้ชายผิดคน
คาเรน ดับเบิลยู2.6K وجهات النظرเขาบอกให้ฉัน “ไปตายซะ”
เชอร์ลีย์2.2K وجهات النظرปฏิเสธฉัน 99 ครั้ง ก่อนจะอ้อนวอนทั้งน้ำตา
เชอร์ลีย์31.2K وجهات النظرแค้นรักนายหญิงมาเฟีย
ลัคกี้25.5K وجهات النظر
