Home / Romance / RED HAVEN, TOUCHED BY A BILLIONAIRE / Chapter 31 - Chapter 40

All Chapters of RED HAVEN, TOUCHED BY A BILLIONAIRE: Chapter 31 - Chapter 40

86 Chapters

Always Welcome

Chapter 30Evie’s POV“Nay, babalik na po kami ni Carlo sa Maynila,” mahinahon kong sabi habang tinutulungan si Nanay na magligpit ng pinagkainan.Agad siyang napalingon sa akin. Kita ko agad ang lungkot sa mga mata niya.“Hindi ba puwedeng magtagal pa kayo kahit ilang araw?” malumanay niyang tanong. “Minsan lang kayo umuwi rito.”Napabuntong-hininga ako.“Pasensya na po talaga, Nay,” sagot ko habang hinahaplos ko ang kamay niya. “May mga naiwan pa po kasi kaming commitments sa opisina. Hindi rin po puwedeng iasa sa iba lahat.”Tahimik na napatingin si Nanay kay Carlo na noon ay nagbubuhat ng ilang gamit namin palabas ng bahay.Parang gusto pa niya akong pigilan.Alam kong nami-miss niya ako.Ilang buwan din kasi bago ako nakauwi rito sa probinsya.Lumapit si Carlo at ngumiti kay Nanay.“Babalik po kami ulit, Nay,” magalang niyang sabi. “Pasensya na po talaga.”sabi niyaNapangiti ako nang bahagya.Isa iyon sa mga dahilan kung bakit sobra akong nagpapasalamat kay Carlo.Palagi niya akon

The Ex

Chapter 31Evie's POVMatagumpay ang meeting namin with the investors. Halos lahat ng proposal namin ay inaprubahan nila at kitang-kita ko ang satisfaction sa mukha ng bawat isa habang tinatalakay namin ang future collaboration.“Congratulations, Ms. Evie. We’re looking forward to working with your company,” nakangiting sabi ng isa sa investors habang kinakamayan ako.“Thank you. We assure you that this partnership will be worth it,” propesyonal kong sagot kahit halos mangalay na ang pisngi ko sa kakangiti.Pagkatapos ng ilang oras na discussion ay sa wakas natapos din ang meeting. Kasama ko sina Andrew Bernaldez at Aika habang palabas kami ng restaurant kung saan ginanap ang dinner meeting. Magaan ang pakiramdam ko kanina dahil naging successful ang lahat.Pero isang iglap lang… nagbago ang lahat.Habang naglalakad kami palabas, may isang lalaking nakatalikod sa direksyon namin. Kahit simpleng likod lamang ang nakikita ko, agad na kumabog nang malakas ang dibdib ko.Hindi ako maaarin

The Nerve

Chapter 32Evie's POV“Madam, di ka pa ba uuwi?” tanong sa akin ni Lynel habang di pa rin ako matapos-tapos sa mga layout na isa-isang nire-rebisa dahil sa sandamakmak na request ng kliyente.Halos manikip na ang batok ko sa kakatingin sa monitor. Ang buong opisina tahimik na. Pati ang aircon parang pagod na rin sa overtime namin.“Bakit? Uwing-uwi ka na ba?” malamig kong sagot habang hindi man lang siya tinitingnan.“Yes and No,” natatawang sagot niya.Doon lang ako huminto sa pagta-type at tinaasan siya ng kilay.“Yes po kasi magkikita kami ng bago kong Papa… at No kasi siyempre hindi kita iiwan kahit sa anong laban mo.” mataas pa ang boses niya kaya napiyok siya sa huling parte.Napailing ako.“Teka… bagong Papa? Hoy! Anong nangyari? Kakabili mo lang ng motor doon, ah.”Napabuntong-hininga siya, sabay dramatikong sandal sa pinto.“Yun na nga Madam. Nahuli ko kasi na kung sinu-sinong haliparot na amoy imburnal ang isinasakay niya doon sa motor namin.”“Motor ninyo?” natatawa kong ta

I Won Against The Beast

Chapter 33Evie's POVPagkatapos ihatid ni Lynel si Mitch aka “Lucy Johnson” palabas ng opisina, halos hindi na ito makahinga kakatawa pagbalik sa loob.“Madam!” tili niya habang hawak ang tiyan niya. “Winner ka talaga! Grabe ka! Para akong nanonood ng eksena sa pelikula!”Napataas lang ako ng kilay habang kunwari nag-aayos ng mga dokuments sa mesa ko.“Ano na naman bang drama iniisip mo?”Lumapit siya sa akin habang kunwari may hawak na mikropono.“‘The Legal Wife and The Mistress!’” arte niyang sabi. “‘Huwag mong tikman ang asawa ko!’ Ganern!” sabay tawang-tawa siya sa harapan ko.Napailing na lang ako pero hindi ko rin napigilang matawa.Sa totoo lang, kanina pa nanginginig ang tuhod ko.Hindi ko lang ipinahalata kay Mitch.Hindi ko rin akalaing kakayanin niyang puntahan ako mismo sa opisina para kumprontahin. Siguro iniisip niya na kapag nagsalita siya nang maayos at nag-drama nang kaunti, kusa ko na lang ibibigay sa kanya si Carlo.Ano siya, sinuswerte?Pero isang bagay ang napat

Trying Harder to Keep the Secret

Chapter 34Eve’s POV“Eve, dalawin mo naman ako.”“Sige po Tita Su, this weekend po subukan ko po kayong dalawin.”Naglalambing si Tita Su. Umalis kasi ng bansa si Andrew. At inip na inip na siya. Kaya ipinasiya namin nina Aika at Lida na dalawin siya. Nagpaalam naman ako kay Carlo at pumayag din siya. Isang convention lang ang attend-an nila ni Andrew.“Finally, you are all here,” sabi ni Tita Su na tuwang-tuwa sa pagdalaw namin.Nagdala kami ng mga sweets for dessert.“Oh, bakit nagabala pa kayo?”“Siempre po, para mas maraming pagkain,”sabi ni Lida.“Nakakatuwa din kayo hindi kayo tumataba kahit madami kayo kung kumain”“Unlike me” habang tinituro ang sarili.“You still look very beautiful, Tita,” sabi ni Aika.“I know” pagyayabang ni Ms. SuPagkatapos naming maghapunan ay nagsimula ang pinakamasayang bahagi ng gabi.Habang abala si Tita Su sa pagpapalagay ng tsaa at kape sa mesa, kaming tatlo naman nila Aika at Lida ay nakatambay sa malaking sala. Napansin namin ang isang lu

It Is Too Late

Chapter 35Evie's POVDumating ang isang napakalaking bouquet ng bulaklak sa opisina ko.Hindi lang basta bouquet.Para iyong pangkasal sa laki.Halos matakpan na nito ang kalahati ng reception area.Napangiti agad ako nang makita iyon."Ay, ang sweet naman ni Carlo."Agad kong naisip ang boyfriend ko.Wala namang espesyal na okasyon.Hindi anniversary.Hindi rin birthday.Kaya lalo akong kinilig.Mukhang nag-level up na naman ang pagiging romantic niya.Lumapit ako sa bulaklak at agad na hinanap ang card.Ngunit nang mabasa ko ang nakasulat, para akong binuhusan ng malamig na tubig.Thank you, Evie, for everything. You are such a blessing.Love,AndrewNanlaki ang mga mata ko."Ano?"Parang kusang bumitaw ang mga daliri ko sa card.Nahulog pa ito sa sahig.Napalingon si Lida na abala noon sa kanyang laptop."Ay, bakit? Ano iyon?"Kinuha niya ang card at binasa.Ilang segundo lang ay napahagalpak siya ng tawa."Naku!"Pinagmasdan niya ako mula ulo hanggang paa."Iba ka rin talaga, gir

Love Is Always The Sweetest

Chapter 36Evie's POV“Carlo, hindi ka ba papasok ngayon?”Mahina kong tanong habang nakadagan ang ulo niya sa balikat ko.“Mamaya na.”Mas lalo pa niyang hinigpitan ang pagkakayakap sa akin na para bang kapag binitiwan niya ako ay mawawala ako.“Carlo...” natatawa kong reklamo.“Hmmm?”“Nahihirapan na akong huminga.”“Masasanay ka rin.”Napailing ako.Parang bata talaga minsan ang lalaking ito.“Hindi ako puwedeng mag-absent ngayon. Marami akong pupuntahan.”“Cancel mo.”“Carlo!”“Try mo lang.”Natawa ako habang bahagya siyang kinurot sa braso.“Hindi lahat puwedeng i-cancel gaya ng meetings mo.”“Puwede naman.”“Hindi.”“Puwede.”“Hindi.”Napabuntong-hininga siya na parang talunan sa isang malaking laban.“Sige na nga.”Mabigat ang katawan niyang bumangon mula sa kama.Para siyang estudyanteng pinipilit pumasok sa unang araw ng klase.Napatawa tuloy ako.“Ang tanda-tanda mo na, parang ayaw mo pa ring magtrabaho.”“Kasalanan mo.”“Bakit kasalanan ko?”“Kasi mas gusto kitang yakapin k

My Friend, My Problem

Chapter 37Evie’s POVIlang araw nang hindi pumapasok si Lida, kaya unti-unti nang natambakan ang opisina namin ng trabaho. Sanay kasi ako na lagi siyang nasa tabi ko—hindi lang bilang manager kundi bilang kaibigan, kapatid, at kakampi sa bawat pagsubok na dumaan sa buhay ko.Nang mapansin kong ilang araw na siyang wala, agad ko siyang tinawagan.“Lida, may problema ba?”“Naku, wala. Masama lang talaga ang pakiramdam ko,” sagot niya sa kabilang linya.May kung anong kakaibang bigat sa boses niya, pero hindi ko iyon masyadong pinansin noon. Akala ko simpleng pagod lang.“Sige, magpagaling ka ha. Miss na kita.”Ngumiti ako habang sinasabi iyon dahil totoo naman. Kapag wala si Lida, parang kulang ang buong opisina.“Okay, baka bukas try ko nang makapasok.”“I love you, darling,” biro kong sabi.“I love you too, Evie,” sagot niya.Napangiti ako bago ko ibinaba ang telepono.Hindi ko alam na iyon na pala ang isa sa pinakamahalagang pag-uusap namin.Dahil wala si Lida, ako muna ang humawak

MY CEO

Chapter 38Evie's POVPagkatapos ng lahat ng unos na pinagdaanan ni Lida, nagkaisa kaming lahat na huwag muna siyang bigyan ng mabibigat na responsibilidad sa trabaho. Hindi dahil nagdududa kami sa kakayahan niya, kundi dahil alam naming mas mahalaga ngayon ang kanyang kalusugan at ang batang dinadala niya.Nakita namin kung paano siya lumaban sa mga nakaraang buwan. Nakita namin ang mga gabing halos hindi siya makatulog sa kaiisip, ang mga araw na pilit siyang ngumingiti kahit mabigat ang dinadala sa loob. Kaya bilang mga kaibigan at kasamahan, panahon naman para kami ang sumalo sa kanya.“Lida, huwag ka nang mag-alala,” seryoso kong sinabi isang umaga habang nasa pantry kami.“Tulungan nating lahat ang magiging anak mo.”Napangiti siya ngunit agad ding namasa ang kanyang mga mata.“Hindi ko alam kung paano ako magpapasalamat sa inyo.”“Wala kang dapat ipagpasalamat. Pamilya tayo rito.”At iyon ang naging paninindigan naming lahat.Kapag may kailangang tapusin na report, kami ang gum

Secret Admirer?

Chapter 39Evie’s POV“Kamusta ka na Babe?”Isang simpleng mensahe.Pero hindi ko maipaliwanag kung bakit parang may malamig na hangin na dumaan sa likod ko nang mabasa ko iyon.Matagal akong nakatitig sa screen ng cellphone.Hindi ko kilala ang numero.Hindi rin pamilyar ang paraan ng pagsasalita.Agad kong kinuha ang luma kong phone at isa-isang tiningnan ang mga lumang contact.Wala.Walang nakarehistro.Walang pangalan.Walang bakas kung sino ang nagpadala.Alam kong hindi si Carlo.Hindi rin si Andrew.Kabisado ko na ang paraan ng pagtetext ng dalawang iyon.Si Carlo ay palaging direkta at maikli.Si Andrew naman ay masyadong pormal.Ngunit ang mensaheng ito?Parang may kakaibang pamilyaridad.Parang may taong matagal nang nakakakilala sa akin.Kaya sino siya?At bakit ako tinawag na "Babe"?Hindi ko na lamang pinansin ang mensahe ngunit buong umaga ay bumabagabag iyon sa isip ko.Nang dumating si Aika sa opisina ay agad kong napansin ang kakaibang kilos niya.Tahimik siya.Paran

1 2 3 4 5 6 9

SCAN CODE TO READ ON APP