جميع فصول : الفصل -الفصل 39

Chapter 31Evie's POVMatagumpay ang meeting namin with the investors. Halos lahat ng proposal namin ay inaprubahan nila at kitang-kita ko ang satisfaction sa mukha ng bawat isa habang tinatalakay namin ang future collaboration.“Congratulations, Ms. Evie. We’re looking forward to working with your company,” nakangiting sabi ng isa sa investors habang kinakamayan ako.“Thank you. We assure you that this partnership will be worth it,” propesyonal kong sagot kahit halos mangalay na ang pisngi ko sa kakangiti.Pagkatapos ng ilang oras na discussion ay sa wakas natapos din ang meeting. Kasama ko sina Andrew Bernaldez at Aika habang palabas kami ng restaurant kung saan ginanap ang dinner meeting. Magaan ang pakiramdam ko kanina dahil naging successful ang lahat.Pero isang iglap lang… nagbago ang lahat.Habang naglalakad kami palabas, may isang lalaking nakatalikod sa direksyon namin. Kahit simpleng likod lamang ang nakikita ko, agad na kumabog nang malakas ang dibdib ko.Hindi ako maaarin

Chapter 33Evie's POVPagkatapos ihatid ni Lynel si Mitch aka “Lucy Johnson” palabas ng opisina, halos hindi na ito makahinga kakatawa pagbalik sa loob.“Madam!” tili niya habang hawak ang tiyan niya. “Winner ka talaga! Grabe ka! Para akong nanonood ng eksena sa pelikula!”Napataas lang ako ng kilay habang kunwari nag-aayos ng mga dokuments sa mesa ko.“Ano na naman bang drama iniisip mo?”Lumapit siya sa akin habang kunwari may hawak na mikropono.“‘The Legal Wife and The Mistress!’” arte niyang sabi. “‘Huwag mong tikman ang asawa ko!’ Ganern!” sabay tawang-tawa siya sa harapan ko.Napailing na lang ako pero hindi ko rin napigilang matawa.Sa totoo lang, kanina pa nanginginig ang tuhod ko.Hindi ko lang ipinahalata kay Mitch.Hindi ko rin akalaing kakayanin niyang puntahan ako mismo sa opisina para kumprontahin. Siguro iniisip niya na kapag nagsalita siya nang maayos at nag-drama nang kaunti, kusa ko na lang ibibigay sa kanya si Carlo.Ano siya, sinuswerte?Pero isang bagay ang napat

Chapter 35Evie's POVDumating ang isang napakalaking bouquet ng bulaklak sa opisina ko.Hindi lang basta bouquet.Para iyong pangkasal sa laki.Halos matakpan na nito ang kalahati ng reception area.Napangiti agad ako nang makita iyon."Ay, ang sweet naman ni Carlo."Agad kong naisip ang boyfriend ko.Wala namang espesyal na okasyon.Hindi anniversary.Hindi rin birthday.Kaya lalo akong kinilig.Mukhang nag-level up na naman ang pagiging romantic niya.Lumapit ako sa bulaklak at agad na hinanap ang card.Ngunit nang mabasa ko ang nakasulat, para akong binuhusan ng malamig na tubig.Thank you, Evie, for everything. You are such a blessing.Love,AndrewNanlaki ang mga mata ko."Ano?"Parang kusang bumitaw ang mga daliri ko sa card.Nahulog pa ito sa sahig.Napalingon si Lida na abala noon sa kanyang laptop."Ay, bakit? Ano iyon?"Kinuha niya ang card at binasa.Ilang segundo lang ay napahagalpak siya ng tawa."Naku!"Pinagmasdan niya ako mula ulo hanggang paa."Iba ka rin talaga, gir

Chapter 37Evie’s POVIlang araw nang hindi pumapasok si Lida, kaya unti-unti nang natambakan ang opisina namin ng trabaho. Sanay kasi ako na lagi siyang nasa tabi ko—hindi lang bilang manager kundi bilang kaibigan, kapatid, at kakampi sa bawat pagsubok na dumaan sa buhay ko.Nang mapansin kong ilang araw na siyang wala, agad ko siyang tinawagan.“Lida, may problema ba?”“Naku, wala. Masama lang talaga ang pakiramdam ko,” sagot niya sa kabilang linya.May kung anong kakaibang bigat sa boses niya, pero hindi ko iyon masyadong pinansin noon. Akala ko simpleng pagod lang.“Sige, magpagaling ka ha. Miss na kita.”Ngumiti ako habang sinasabi iyon dahil totoo naman. Kapag wala si Lida, parang kulang ang buong opisina.“Okay, baka bukas try ko nang makapasok.”“I love you, darling,” biro kong sabi.“I love you too, Evie,” sagot niya.Napangiti ako bago ko ibinaba ang telepono.Hindi ko alam na iyon na pala ang isa sa pinakamahalagang pag-uusap namin.Dahil wala si Lida, ako muna ang humawak