Semua Bab RED HAVEN, TOUCHED BY A BILLIONAIRE: Bab 1 - Bab 10

Chapter 1Evie Gutierrez POVHinding-hindi ko malilimutan ang mga nangyari limang taon na ang nakakaraan.Bumuhos ang napakalakas na ulan at ayaw tumigil nito. Kasabay ng pagpatak ng mga luha ko. Walang nakakarinig sa paghiyaw ko ng pagmamakaawa. Walang may pakialam sa mga salitang lumalabas sa bibig ko.Hatak hatak ako ni Marco papalabas ng bahay namin. “Sumakay ka na Evie, bilisan mo,” utos niya.“Sandali lang, Marco. Mag-usap muna tayo,” pakiusap ko.“Huwag ka nang lumingon pa. Wala na tayong oras. Kailangan na tayong makaalis dito,” sigaw niya.Pagkatapos, maisakay niya ako sa sasakyan. Pinaandar na niya ito nang napakabilis. Mababanaagan sa mukha niya ang pagkalito at pagkatakot.Narinig ko na lamang na may napakalakas na busina ng sasakyan na sumusunod sa amin. Sasakyan iyon ni Kuya Oswaldo, humahabol sa amin.“Marco, ang kuya humahabol. Huminto ka muna. Ano ba?” pakiusap ko sa kanya.Dahil sa pakiusap ko. Unti-unti niyang binagalan ang pagandar ng sasakyan. Huminto kami

Chapter 3Evie’s POVBiyernes alas 7:00 ng gabi, sa wakas pumayag si Mr. A.B sa isang friendly meeting. Hindi ko alam ang buong detalye, pero bigla akong minessage ni Ms. A at nag-arrange agad ng meeting.Magkahalong damdamin ang nararamdaman ko noong araw na iyon. “This is it” ang sabi ko sa sarili Kumpayansiya ako sa aming proposal. Kaya, hindi ako dapat magkamali.“My dear Evie, sorry na hindi ako makakasama” mula sa tawag sa cellphone ni Lida“Ha? Di mo pa ba ininoman ng gamot iyan? Nagaalalang tanong ko kay Lida.“Uminom na nga ako, kaso may mga naglabasang mga butlig sa mukha ko pa. Mukhang bulutong ito girl, baka kapag pinilit kong pumunta lalong matakot si Mr. A.B“If reschedule kaya natin? Pakiusap ni Lida.“Napakailap nga ni Mr. A.B. at mahirap mag-sched, di ba sabi ni Aika, may pagka super anxious nun,” sagot ko.“Ay, Oo nga pala” sagot nito“What should we do now?” dagdag na tanong ni Lida.“There’s no other way, siguro ako na lang muna, sana lang di siya ma-awkward k

Chapter 5Carlo’s POVHinintay kong makasakay si Evie sa motor niya. Humanga na naman ako dito dahil bihirang may makilala siyang ganito kagandang babae , pero isang rider ng big bike, walang pakialam sa hitsura at sa sasabihin ng mga tao. Hindi katulad ng mga babaeng nakilala na niya, mga sophisticated at maarte.Napakatalino ni Evie at skilled. Kaya malamang maraming nagkakagusto sa kanya.Nasabi ko sa sarili ko, "Grabe, iba talaga siya sa lahat. Kahanga-hanga siya."Umorder na kami at umupo na. Ang bango sa loob ng coffee shop, ang aroma nito, nakaka-relax na ambiance, acoustic music at friendly na mga barista.Di ko maiwasang mapagmasdan si Evie. Napakakinis ng balat nito, at kahit nakapulbos lang at napakasimple. Mangingibabaw pa rin siya sa lahat ng babaeng nakilala ko na. Natutunaw ako sa tuwing ngumingiti siya. Ang sarap niyang panoorin. Hindi kasi siya mapagkunwari. Ipinapakita niya ang kanyang pagiging natural pero napakalakas ng dating sa akin.Hindi mo akalain na

Chapter 7Evie’s POV“Thank you, everyone,” final remarks ko sa katatapos na weekend meeting with my team.Alas - 9 pm na natapos ito.“Saan tayo after?” tanong ni Lida“Ako, uuwi. Pagod na ako, eh,” tugon ko kay Lida.“Sayang, nag-aya pa naman si Aika,” dugtong nito.“Mabuti naman at may time siya ngayon.” sagot ko“Kaya nga, bihira lang siya mag-aya tapos uuwi ka pa. Sumama ka na.” sabi nito.“Saan ba iyan?” tanong ko“Tanong ko uli,” sagot niya.“Sa Timog lang daw, sa Adrenaline” “Lynel sama ka.” yaya ko.“Sure mga Madam basta sagot nyo.” biro nitoNasa bar na kami“Ano bang problema nito ni Aika, nakakadami na ito ha.” Natatawa ako sa hitsura niya dahil lasing na lasing na.“Naku, magkasingdami lang kayo na nainom, matibay ka lang talaga,” sabi ni Lida.“Sayaw tayo,” aya pa nito.Pumunta na kami sa dance floor para magsayaw. Pero talon lang kami ng talon, tawa lang kami ng tawa. Gusto kasi naming maramdaman na buhay pa rin kami pagkatapos ng mahabang oras sa pagtatrabaho. Si L

Chapter 9Carlo’s POVNag-drive na ako ng kotse at pauwi na sa bahay. Amoy na amoy ko pa rin ang pabangong ginamit ni Evie na naiwan sa sasakyan ko. Ang sarap-sarap sa pakiramdam ay ayaw kong mawala ito. Aaminin kong nahuhulog na ang loob ko sa kanya at gusto ko na siyang iuwi sa bahay ko. Pero madalas ay umiiwas siya sa mga tanong ko. Minsan ay mailap din siya at ang layo-layo pa rin sa akin. Parang may napakalaking pader ang hinaharang niya para hindi ako makapasok. Maaaring may pinagdaanan siya sa buhay niya na ayaw pa rin niyang ipaalam sa akin. Maghihintay na lamang ako; hindi ako maiinip sa paghihintay sa kanya.Nang nakauwi na ako sa bahay. Sinalubong ako ni Mr. Serrano. Siya ang nangangasiwa sa buong kabahayan ko.“Sir Carlo, tumatawag daw po ang mama ninyo sa cellphone ninyo. Pero hindi ninyo raw po sinagot. Kaya nagiwan po siya ng mensahe na tawagan ninyo raw po siya ngayon,” sabi nito.Sinadya kong hindi sagutin si Mama dahil mangungulit na naman ito na pumunt