Lahat ng Kabanata ng RED HAVEN, TOUCHED BY A BILLIONAIRE: Kabanata 41 - Kabanata 50

Chapter 40Evie’s POV"Akala ko ba hindi ka sasama?" pagtataka kong tanong kay Carlo.Nakangisi siyang lumapit habang nakasuot ng simpleng polo at shorts na lalo lamang nagpatingkad sa kanyang natural na karisma."Who will miss this?" sabi niya habang pabirong itinuro ang direksyon ko.Napatawa ako."Naku, Carlo."Napailing na lang ako.Kahit ilang panahon na kaming magkasama, hindi pa rin nawawala ang pagiging makulit niya.Ang tanging dasal ko lang ay huwag pairalin ang kanyang pagiging seloso mamaya.Umupo siya sa tabi ko at agad akong inakbayan."Saan tayo mag-aano?" pilyong tanong niya.Alam na alam ko ang ibig niyang sabihin.Kaya hindi rin ako nagpahuli."Here, there, and there."Tinuro ko pa ang iba't ibang direksyon.Halos mapuno ng tawa niya ang buong paligid.Napalingon tuloy ang ilang turista sa amin."Grabe ka talaga.""Ikaw ang nagsimula."Nagtawanan kami.Makalipas ang ilang minuto ay tumayo siya at iniabot ang kamay sa akin."Come here."Tinulungan niya akong makatayo.

Chapter 43Evie’s POVHindi pa rin matapos-tapos ang kuwentuhan naming lahat tungkol sa naging summer getaway namin.Ilang araw na ang lumipas pero parang sariwa pa rin sa alaala namin ang bawat sandali.May mga nagtatawanan habang inaalala ang mga kalokohan sa beach.May mga nag-aasaran tungkol sa mga candid pictures na nakuha.May mga nagkukuwento ng mga eksenang hindi napansin ng iba noong mismong bakasyon.Parang ayaw pa naming bumalik sa realidad."Ayan o!" sigaw ni Mel habang ipinapakita ang isang litrato.Natawa kaming lahat.Picture iyon ni Lynel na nakatulog sa duyan habang nakabuka ang bibig."Hoy! Burahin mo yan!" reklamo nito."Lalo kong ise-save."Mas lalo kaming nagtawanan.Sunod-sunod na ang pagpapakita nila ng mga larawan.May sunset pictures.May beach selfies.May group photos.May mga stolen shots.At syempre, may mga litrato ring dapat sana ay hindi na nakita ng iba."Grabe," sabi ni Cess habang nakangiti."Sana maulit ulit ito next year.""Ako rin!" dagdag ni Mel

Chapter 45Evie's POVNagkukuwentuhan kami ni Carlo habang kumakain, masaya at kumportable sa isa't isa. Habang kumakain, napatingin kami sa tapat na table ng isang mukhang mayamang babae at may kausap na isang mas batang babae. Binigyan niya ito ng sobre, mukhang may pera at makapal-kapal. Iniba na lang namin ang tingin dahil mukhang napapahiya na ang nakababata na babae-babae.Biglang nagtanong si Carlo“Hon, halimbawa biglang nakipagkita si mom sa iyo, pagkatapos binigyan ka ng ganyang sobre, anong gagawin mo? At sinabing “Layuan mo ang anak ko.” “Tatanggapin mo ba?” seryosong tanong ni Carlo“Anong gagawin ko?”medyo napalakas ang boses ko“Siempre kukunin ko, bibilangin ko muna.” pabirong sagot nito.Nagulat siya sa sagot ko.“Are you expecting na magdradrama ako sa harap ng mom mo, sasabihing “hindi po nabibili ang aking pag-ibig”? Ay tanga lang. “Praktikal na tayo ngayon everyone needs money”“Tama ka,iyan ang gagawin mo tutal naperwisyo ka naman na kunin mo na or pataasan

Chapter 47Evie’s POV“Guys, uwi na ako, para akong lalagnatin,” mahina kong sabi habang inaayos ang mga gamit sa mesa ko.Napatingin agad sa akin sina Lida at ang iba ko pang kasamahan. Kanina pa nila napapansin na hindi ako gaanong nagsasalita at ilang beses na ring napapahawak sa sentido ko.Lumapit si Lida at walang pag-aalinlangang kinapa ang noo ko.“Girl, Evie, may sinat ka nga. Mainit ka,” nag-aalalang sabi niya. “Tama, umuwi ka na. Magpahinga ka muna.”Ngumiti ako nang pilit.“Hindi naman siguro malala.”“Evie, tingnan mo nga ang sarili mo. Namumutla ka na. Hindi matatapos ang mundo kapag nagpahinga ka ng isang araw.”Napabuntong-hininga ako.Alam kong tama siya.Ilang linggo na rin akong halos walang maayos na tulog. Sunod-sunod ang meetings, deadlines, presentations, at site inspections. Minsan nga hindi ko na alam kung anong araw na.“Aalis na ako,” sabi ko habang kinukuha ang bag ko.“Mag-message ka pag nakauwi ka ha,” paalala ni Lida.Tumango ako bago tuluyang lumabas ng

Chapter 49Evie’s POV“Lida, tumatawag ba sa iyo si Aika?”“Oo, kanina. Kakatawag lang niya.”“Bakit Evie?”“Kasi ilang araw na akong tumatawag at nagme-message, parang ini-ignore niya lang ako.”“Ha?”“Bakit naman?”“I have no idea.”“Bakit, ano ba ang ginawa mo?”“Wala,” mariin kong sagot.“Hayaan mo na lang muna. Baka may sumpong lang gaya ng boss niyang si Andrew. Pagkatagal-tagal na ng proposal natin hanggang ngayon wala pang balita.”“Sa tingin mo, Evie, baka naibigay na iyon sa iba, ah.”“Kung naibigay na iyon sa iba, dapat ipinaalam man lang sa atin ni Aika,” sagot ko.“Alam mo, pansin ko sa babaeng iyan, parang ang laki ng pinagbago niya mula noong nagchukchakan sila ng boss niya.”“Hoy, Lida, baka may makarinig,” pagsaway ko.“Dati emotionless siya. Ha ha ha!”“Ano?” natawa na rin ako.“Ngayon hyper kung makapag-react.”Iba talaga ang nagagawa ng PAG-IBIG sa mga tao.“Oo gaya mo.”“Naback to me talaga ako ah.”Nagtawanan na lang kami.“Pero seriously, something is off with A