جميع فصول : الفصل -الفصل 30

Chapter 21Carlo’s POVNasa opisina ako nang tinawagan ni Mom. Nangungulit na naman siya.“Carlo, Mitch is back nasa Pilipinas daw siya” tawag ni Mom mula sa Amerika“And so Mom? Hindi pa ba tayo tapos diyan? Naiinis kong nasabi kay Mon“Please act as a gentleman, naman anak. Basta, when you meet her, act nicely, okay,” utos nito sa akin.Hindi na ako nakasagot kay Mom dahil bigla nitong ibinaba ang call.Pambihira talaga itong si Mom.Pagkatapos ng trabaho ay tinawagan ako ng mga kaibigan kong sina Michael.“Pare, nasaan ka na ba? Ang tagal na nating hindi nagkikita, ah,” panunumbat nito.“You know what, Mike, you sound like a mistress to me, bakit kailangan nating magkita. Napakabusy ko para makipagkita pa sa inyo.” sagot ko.“Have you heard, our friend Enrico is getting married next week, wala ka pa bang invite?”tanong nito sa akin.“I don't know kung mayroon?” sagot ko“All of us in our group ay mayroon, kaya imposibleng wala ka pare.” sabi pa nito“Teka, tingnan ko, baka natab

Chapter 23Evie’s POVTumawag si Aika ng 3pm.“Evie, punta naman kayo. May invite kasi ako sa isang exhibit sa World Trade.”“Tungkol naman saan iyan. Art Exhibit ito. Madami kayong matutuhan at makikilalang mga tao.” paliwanag niya.“Anong oras ang start? Tanong ko.“Actually, ongoing na ito kanina pa nag-start, pero pupunta kasi ako ng mga 6pm kaya kung ok lang mag-meet tayo doon,”sabi pa niya.“May meeting kasi ako sa Manila, pero baka kayanin ko naman.”“Mas maganda if makasama mo si Carlo’ dagdag pa niya.“Sorry, out of town siya eh; nasa Cebu siya ngayon.”“Ah, ganun ba? Sige, ok lang kahit kayong dalawa na lang ni Lida, basta punta kayo, ha. Maghihintay ako; importante kasi itong event na ito.”“Bakit may booth ka rin diyan?”“Wala, basta pumunta na lamang kayo.”“Okay, sige pupunta kami ni Lida.”“Nasa biyahe na kami ni Lida. Hinahabol kasi namin ang oras para sa meeting namin sa Manila. May kakausapin kasi kaming supplier sa T. Alonzo. Mukhang ma-late na kami.Napakatraffi

Chapter 25Carlo’s POV“Please, Carlo, let us talk, babe,” sabi ni Mitch“Don't call me; wala naman na tayong dapat pag-usapan pa. Umuwi ka na sa Amerika,”utos ko kay Mitch.“Please, Carlo, be reasonable.” Pamimilit niya.Ibinaba ko ang phone at tinawagan ko si Mom sa Amerika. Nagalit kasi ako nang binigyan niya ng susi si Mtch sa bahay ko. “Mom, she is invading my space, hindi po iyon tama,” paliwanag ko.“What do you mean? Carlo , in no time magiging asawa mo na rin siya, kaya ko siya binigyan ng susi. Don't make a fuss about it. She humbles herself just to be with you. Subukan mo muna and believe me, magkaayos din kayo,”paliwanag ni Mom.“You know, Mom, this has to stop. I am marrying my girlfriend. Mahal ko siya at walang makakapigil sa akin,” mariing sinabi ko.Naisip ko rin, kung magpo-propose ba ako kay Evie, “Will she say yes?”Baka, mabigla ko siya. Alam kong mahal niya rin ako, pero may parte ng buhay niya na hindi pa niya sinasabi sa akin.“Carlo, anong gagawin mo?”

Chapter 27Evie’s POVNagpaalam si Carlo na mawawala siya ng 5 days. May convention kasi sa Singapore at kailangan niyang umattend. Pinipilit niya akong sumama , pero tumanggi ako dahil may contract signing kami na na-close deal namin ni Lida.Maganda rin ang project. Puwede na akong makabili ng bagong kotse. Pero naisip kong gamitin ang kikitain sa pag-invest sa heavy equipment. ’Yan kasi ang turo ng tatay ko. Kapag may pera ako sinisugarado kong hindi inuuna ang kapritso, kailangang maginvest muna, tutal maganda pa naman talaga ang kotse ko, Kapag nagka-project na lang siguro uli, ang target ko ay isang pickup. Nalalaspag din kasi minsan ang kotse kapag naglo-load ng mga welding machine at iba pang equipment sa compartment kapag nagkakaaberya. Naging busy din ako sa bawat araw, pero walang oras na hindi nag-video chat si Carlo. Talagang miss na miss na niya ako at gusto niyang sumunod ako sa kanya sa Singapore. Pero hindi talaga kayanin ng schedule ko.Umidlip muna ako sandal

Chapter 28Carlo’s POVInilibot ako ni Evie sa buong farm, gamit ang isang kuliglig na ginagamit sa bukid. Mga tatlong hektarya na lang ang natira sa kanila; naibenta na kasi ang iba para makasurvive kahit papaano ang mga farmer at pamilyang nasasakupan ng Casa Gutierrez. Gaya niya, may mga anak ang mga farmer na nag-aral din sa Maynila. Ang iba ay nakakakuha ng scholarship mula sa pamilyang Jhocson sa National University. Alumni sila dito , magmula sa kanyang ama, maliban lang sa kanyang ina na nag-aral naman sa Pamantasan ng Maynila. Parang pamilya na sila, kaya tuwing umuuwi ang mga anak na nakapag-abroad, hindi mawawalan ng pasalubong ang kanilang mga magulang. Maliit na lupa lang ang namana ng ama niya, pero lumaki nang lumaki hanggang 30 hektarya. Pero gaya ng nararanasan ng lahat, may mga kabiguan din na dumarating.“Balik na tayo?” malambing na sinabi ni Evie sa akinSumampa na ito sa kuluglig, kaya di ko maiwasang mapangiti . Napakasimple lang ni Evie pero kahanga-ha