Home / Romance / RED HAVEN, TOUCHED BY A BILLIONAIRE / Chapter 61 - Chapter 70

All Chapters of RED HAVEN, TOUCHED BY A BILLIONAIRE: Chapter 61 - Chapter 70

86 Chapters

Terrified

Chapter 62Evie’s POVPagpasok ko sa unit, agad kong isinara ang pinto.Click.Parang kasabay ng tunog na iyon ay tuluyan nang bumigay ang matagal kong pinipigilang emosyon.Napasandal ako sa pinto.Unti-unti akong naupo sa sahig habang mahigpit na niyayakap ang sarili.At tuluyan na akong umiyak.Hindi ko na mapigilan.Akala ko...Matagal ko nang nalibing ang lahat ng alaala.Akala ko, matapos ang pitong taon, natuto na akong tanggapin ang lahat.Pero nagkamali ako.Sa isang salita lamang...Mining.Parang may malaking kamay na muling dumukot sa puso ko at piniga iyon nang buong lakas.Si Carlo...Gusto rin niyang mag-invest sa pagmimina.Hindi ko siya maaaring diktahan.Wala akong karapatang pigilan ang mga pangarap niya.Pero bakit ganoon?Bakit ang dalawang lalaking pinakamahal ko sa buhay...Parehong nahumaling sa pagmimina ng ginto?Ano bang mayroon doon?Kayamanan?Kapangyarihan?O isang sumpang unti-unting lumalamon sa mga taong lumalapit dito?Napapikit ako.At muli kong nari

Heartfelt

Chapter 63Carlo’s POVHindi ko pa rin maalis sa isip ko ang naging reaksiyon ni Evie nang minsang mapag-usapan namin ang tungkol sa pagmimina ng ginto.Hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa alaala ko ang pagbabago ng ekspresyon niya noong araw na iyon. Mula sa masayang pakikipagkuwentuhan ay bigla siyang natahimik. Ang mga mata niyang laging puno ng sigla ay tila nabalot ng takot at sakit na hindi niya maitago.Parang may sugat na bigla kong nasagi nang hindi ko namamalayan.Maraming beses kong naisip na tanungin siya.Maraming beses kong gustong alamin ang dahilan.Ano ba ang mayroon sa pagmimina at bakit ganoon na lamang ang naging epekto nito sa kanya?Ngunit sa bawat pagkakataong bubuksan ko na ang usapan, may kung anong pumipigil sa akin.Takot.Hindi takot na baka magsinungaling siya.Kundi takot na baka ang katotohanang matuklasan ko ay hindi ko kayaning tanggapin.Paano kung may taong nasaktan?Paano kung may nawala sa kanya?Paano kung ang pagmimina ang dahilan kung bakit hang

Dark Night

Chapter 64Evie's POVTuwang-tuwa si Carlo nang ibalita niya sa akin na napakaganda ng naging feedback ni Mr. Devon sa sampung condominium units na ipinarenovate nito sa amin. Halos hindi ito mapakali sa saya habang ikinukuwento sa akin ang lahat."Honey, sobrang impressed si Mr. Devon. Sabi niya, hindi niya inaasahang ganito kaganda ang kalalabasan. At alam mo ba? Irerekomenda pa raw niya tayo sa mga business partners at mga kaibigan niya."Napangiti ako. Hindi lang dahil sa bagong project na posibleng dumating, kundi dahil ramdam ko kung gaano kasaya si Carlo sa bawat tagumpay ko. Hindi niya kailanman inangkin ang credit. Lagi niyang ipinagmamalaki ang trabaho ko."Honey," natatawa kong sabi, "dapat may komisyon ako diyan ha.""Oo ba. Ikaw pa. Kahit kalahati pa ng kita ibigay ko sa'yo."Napailing ako habang natatawa.Pambihira rin talaga itong CEO na ito... nanghihingi pa ng komisyon sa sarili niyang recommendation.Napuno ng tawanan ang usapan namin.Ilang oras ang lumipas ay tumaw

Clash

Chapter 65Evie's POV"Bitawan mo siya!"Parang kulog ang boses ni Carlo nang bigla niyang sunggaban si Marco sa kuwelyo. Sa isang malakas na hila, naialis niya ito sa harap ko bago pa man ako muling maabot ng mga kamay nitong ayaw kong maramdaman kahit kailan.Napasubsob ako sa sahig habang nanginginig ang buong katawan ko.Hindi pa man ako tuluyang nakakahinga ay nagbanggaan na ang dalawang lalaki.Bam!Tumama ang kamao ni Carlo sa mukha ni Marco.Pero mabilis din itong nakabawi.Isang malakas na suntok ang gumanti kay Carlo.Nagkabalyahan sila sa sala ng condominium.Para silang dalawang mababangis na tigre na parehong handang mamatay upang manaig.Nagbagsakan ang mga upuan.Nabasag ang center table.Lumipad ang mga dekorasyon sa dingding.Ang buong unit ay napuno ng ingay ng kanilang paghaharap."Carlo!""Marco!""Tama na!"Halos mapunit ang lalamunan ko sa kakasigaw."Wag!""Tama na!"Pero para bang wala silang naririnig.Nawala na sa kanila ang paligid.Tanging galit na lamang a

The Dimmest

Chapter 66Evie’s POV“Huwag... huwag mo akong iwan!”Halos mawalan ako ng boses sa kakasigaw.Nakapaluhod ako sa sementadong kalsada habang yakap-yakap ko ang duguang katawan ni Kuya Oswald. Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong tinatakpan ang sugat niya gamit ang punit kong damit.“Kuya... pakiusap... huwag kang matulog...”Ngunit ang lalaking kanina lamang ay matapang na ipinagtatanggol ako ay unti-unti nang nawawalan ng lakas.Samantala, ang taong naging dahilan ng lahat...Si Marco.Tumakbo palayo.Hindi man lamang niya ako nilingon.Hindi man lang niya sinubukang tulungan ang kuya ko.Takot na takot siyang mahuli.Takot na managot.Iniwan niya akong mag-isa sa pinakamadilim na sandali ng buhay ko."Marco!"Humagulgol akong muli."Bumalik ka!"Pero tuluyan na siyang naglaho.Mas masakit pa roon...Maraming tao ang nakapaligid sa amin.May mga nakatingin lamang.May mga nagbubulungan.May mga nagvi-video pa gamit ang kanilang cellphone.Ngunit...Walang lumapit.Walang tu

Believe in Kindness

Chapter 67Evie's POVTahimik ang buong dining room.Nakahain na ang masasarap na pagkain na ipinahanda ni Carlo, ngunit halos wala ni isa sa amin ang may ganang kumain.Naroon sina Kuya Enzo, Samantha, Carlo, at ilang taong naging bahagi ng aming laban sa nakaraan.Ngunit sa gabing iyon, iisa lamang ang paksa ng aming pag-uusap.Si Marco.Ang lalaking minsang naging bahagi ng buhay ko.Ang lalaking naging dahilan ng pinakamasakit na yugto ng aking buhay.At ang lalaking muli na namang bumalik upang guluhin ang katahimikang matagal kong binuo.Napabuntong-hininga si Enzo bago mariing inilapag ang kubyertos."Dapat makulong ang walanghiya na iyon.""Ang lakas ng loob niyang magpakita pa ulit pagkatapos ng lahat ng ginawa niya."Halata ang galit sa kanyang tinig.Hindi lamang bilang kapatid ko.Kundi bilang isang taong nasaksihan kung paano ako halos mawalan ng pag-asa noon.Tinapik siya ni Samantha sa balikat."Dahan-dahan lang, Hon," mahina niyang bulong."Nandito si Evie."Napayuko s

The Girl Who Cries

Chapter 68Evie's POVHindi ko na sana babalikan pa ang nakaraan.Pinilit kong ibaon ang lahat ng alaala sa pinakamalalim na bahagi ng puso ko, sa paniniwalang ang ilang sugat ay hindi na kailangang kalkalin pa. Ngunit may mga pagkakataong ang nakaraan mismo ang kusang kumakatok sa iyong pintuan.At sa araw na iyon...Isang babaeng hindi ko kilala ang dumating sa bahay ni Carlo.Tahimik akong nasa sala nang ipaalam ng kasambahay na may bisita raw ako."Ma'am Evie, may gustong makipag-usap sa inyo."Paglabas ko ay nakita ko ang isang babaeng napakaganda.Simple lamang ang kanyang kasuotan ngunit napaka-elegante ng kanyang tindig. May kakaibang kabutihan sa kanyang mga mata, at kahit hindi pa siya nagsasalita ay ramdam kong mabuti siyang tao.Nang makita niya ako ay agad siyang tumayo."Ms. Evie..."Bahagya siyang yumuko."Ako po si Amanda Smith."Ngumiti ako nang magalang."Please, maupo ka."Tahimik siyang naupo sa tapat ko.Halata sa kanyang mukha ang pag-aalinlangan.Paulit-ulit niy

Investigate

Chapter 69Carlo's POVMatapos ang lahat ng nangyari, sa wakas ay nagkaroon din ng desisyon ang korte tungkol kay Marco.Pinalaya siya.Marami ang nagtaka kung bakit hindi na namin itinuloy ang pagsasampa ng iba pang kaso laban sa kanya. Kahit ang abogado namin ay ilang beses akong tinanong kung sigurado ba kami sa magiging pasya.Pero isang tao lang ang may pinakamalinaw na sagot.Si Evie.Tahimik kaming magkasamang nakaupo sa hardin ng bahay nang muli niyang buksan ang usaping iyon."Carlo..."Lumingon ako sa kanya."I won't file any lawsuit."Hindi ako agad nagsalita.Hinayaan ko muna siyang ilabas ang lahat ng nasa puso niya."I want him to stand up again."Malungkot siyang ngumiti."Gusto kong magkaroon siya ng pagkakataong magsimulang muli."Huminga siya nang malalim bago nagpatuloy."Gusto ko na rin siyang makalaya sa nakaraan namin."Napabuntong-hininga ako."Sigurado ka ba?"Tumango siya."Yes.""Pero gusto kong mag-file tayo ng restraining order."Napatingin ako sa kanya."P

Creatively Stupid

Chapter 70Evie's POVMatapos ang mahaba at napakatahimik naming bakasyon sa probinsiya, muli na naman kaming sinalubong ng mabilis na takbo ng buhay sa siyudad.Parang isang pindot lang ng switch.Mula sa amoy ng sariwang hangin, huni ng mga ibon, at tahimik na umaga...Bigla na naman kaming napalibutan ng ingay ng mga sasakyan, sunod-sunod na meeting, deadlines, at walang katapusang trabaho.Pero sa pagkakataong ito...Mas handa na akong harapin ang lahat.Marami na rin kasing nagbago.Si Carlo ay halos hindi na mapakali sa dami ng kanyang conference, board meetings, at business negotiations.Halos araw-araw ay nasa iba't ibang opisina o kaya ay nasa video conference kasama ang mga foreign investors.Minsan nga ay nagbibiro ako."Honey, sigurado ka bang CEO ka at hindi presidente ng buong mundo?"Napatawa lang siya."Kung ikaw ang First Lady ko, papayag ako.""Feeling mo talaga.""Ikaw naman ang dahilan kung bakit inspired akong magtrabaho.""Ay naku... bolero."Ngumiti lang siya ba

Day by Day

Chapter 71Evie’s POVIto na nga ang kinakatakutan ko, ang madamay si Carlo sa problema ng buhay ko. Kahit pa matagal na ang mga nangyari, may mga tao pa rin na ginagamit ang isyung iyon para masiraan kami. At si Carlo, napakalawak ng pag-unawa niya. Hindi niya kailanman inisip na may kasalanan ako.Pero pamilya ko ang sangkot dito at dahil sa amin ay nangyari ang trahedya.Minsan, kahit gaano mo gustong kalimutan ang nakaraan, may mga taong pilit itong ibinabalik sa iyo. Para bang naghihintay lang sila ng pagkakataon para hukayin ang mga lumang sugat at gawing sandata laban sa iyo.Kaya ayaw kong madamay si Carlo.Ayaw kong dumating ang araw na pagsisihan niyang minahal niya ako.Nagpasya akong isama si Kuya Enzo sa aking kumpanya habang nag-aadjust pa lang ito. Kailangan niya ng bagong direksyon sa buhay. Kailangan niyang magkaroon ng dahilan para bumangon araw-araw at hindi puro problema ang iniisip.Kinuhaan din namin ni Carlo sila ng condominium para sa kanyang pamilya. Mas gusto

...

4 5 6 7 8 9

SCAN CODE TO READ ON APP