Mag-log inChapter 69Carlo's POVMatapos ang lahat ng nangyari, sa wakas ay nagkaroon din ng desisyon ang korte tungkol kay Marco.Pinalaya siya.Marami ang nagtaka kung bakit hindi na namin itinuloy ang pagsasampa ng iba pang kaso laban sa kanya. Kahit ang abogado namin ay ilang beses akong tinanong kung sigurado ba kami sa magiging pasya.Pero isang tao lang ang may pinakamalinaw na sagot.Si Evie.Tahimik kaming magkasamang nakaupo sa hardin ng bahay nang muli niyang buksan ang usaping iyon."Carlo..."Lumingon ako sa kanya."I won't file any lawsuit."Hindi ako agad nagsalita.Hinayaan ko muna siyang ilabas ang lahat ng nasa puso niya."I want him to stand up again."Malungkot siyang ngumiti."Gusto kong magkaroon siya ng pagkakataong magsimulang muli."Huminga siya nang malalim bago nagpatuloy."Gusto ko na rin siyang makalaya sa nakaraan namin."Napabuntong-hininga ako."Sigurado ka ba?"Tumango siya."Yes.""Pero gusto kong mag-file tayo ng restraining order."Napatingin ako sa kanya."P
Chapter 68Evie's POVHindi ko na sana babalikan pa ang nakaraan.Pinilit kong ibaon ang lahat ng alaala sa pinakamalalim na bahagi ng puso ko, sa paniniwalang ang ilang sugat ay hindi na kailangang kalkalin pa. Ngunit may mga pagkakataong ang nakaraan mismo ang kusang kumakatok sa iyong pintuan.At sa araw na iyon...Isang babaeng hindi ko kilala ang dumating sa bahay ni Carlo.Tahimik akong nasa sala nang ipaalam ng kasambahay na may bisita raw ako."Ma'am Evie, may gustong makipag-usap sa inyo."Paglabas ko ay nakita ko ang isang babaeng napakaganda.Simple lamang ang kanyang kasuotan ngunit napaka-elegante ng kanyang tindig. May kakaibang kabutihan sa kanyang mga mata, at kahit hindi pa siya nagsasalita ay ramdam kong mabuti siyang tao.Nang makita niya ako ay agad siyang tumayo."Ms. Evie..."Bahagya siyang yumuko."Ako po si Amanda Smith."Ngumiti ako nang magalang."Please, maupo ka."Tahimik siyang naupo sa tapat ko.Halata sa kanyang mukha ang pag-aalinlangan.Paulit-ulit niy
Chapter 67Evie's POVTahimik ang buong dining room.Nakahain na ang masasarap na pagkain na ipinahanda ni Carlo, ngunit halos wala ni isa sa amin ang may ganang kumain.Naroon sina Kuya Enzo, Samantha, Carlo, at ilang taong naging bahagi ng aming laban sa nakaraan.Ngunit sa gabing iyon, iisa lamang ang paksa ng aming pag-uusap.Si Marco.Ang lalaking minsang naging bahagi ng buhay ko.Ang lalaking naging dahilan ng pinakamasakit na yugto ng aking buhay.At ang lalaking muli na namang bumalik upang guluhin ang katahimikang matagal kong binuo.Napabuntong-hininga si Enzo bago mariing inilapag ang kubyertos."Dapat makulong ang walanghiya na iyon.""Ang lakas ng loob niyang magpakita pa ulit pagkatapos ng lahat ng ginawa niya."Halata ang galit sa kanyang tinig.Hindi lamang bilang kapatid ko.Kundi bilang isang taong nasaksihan kung paano ako halos mawalan ng pag-asa noon.Tinapik siya ni Samantha sa balikat."Dahan-dahan lang, Hon," mahina niyang bulong."Nandito si Evie."Napayuko s
Chapter 66Evie’s POV“Huwag... huwag mo akong iwan!”Halos mawalan ako ng boses sa kakasigaw.Nakapaluhod ako sa sementadong kalsada habang yakap-yakap ko ang duguang katawan ni Kuya Oswald. Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong tinatakpan ang sugat niya gamit ang punit kong damit.“Kuya... pakiusap... huwag kang matulog...”Ngunit ang lalaking kanina lamang ay matapang na ipinagtatanggol ako ay unti-unti nang nawawalan ng lakas.Samantala, ang taong naging dahilan ng lahat...Si Marco.Tumakbo palayo.Hindi man lamang niya ako nilingon.Hindi man lang niya sinubukang tulungan ang kuya ko.Takot na takot siyang mahuli.Takot na managot.Iniwan niya akong mag-isa sa pinakamadilim na sandali ng buhay ko."Marco!"Humagulgol akong muli."Bumalik ka!"Pero tuluyan na siyang naglaho.Mas masakit pa roon...Maraming tao ang nakapaligid sa amin.May mga nakatingin lamang.May mga nagbubulungan.May mga nagvi-video pa gamit ang kanilang cellphone.Ngunit...Walang lumapit.Walang tu
Chapter 65Evie's POV"Bitawan mo siya!"Parang kulog ang boses ni Carlo nang bigla niyang sunggaban si Marco sa kuwelyo. Sa isang malakas na hila, naialis niya ito sa harap ko bago pa man ako muling maabot ng mga kamay nitong ayaw kong maramdaman kahit kailan.Napasubsob ako sa sahig habang nanginginig ang buong katawan ko.Hindi pa man ako tuluyang nakakahinga ay nagbanggaan na ang dalawang lalaki.Bam!Tumama ang kamao ni Carlo sa mukha ni Marco.Pero mabilis din itong nakabawi.Isang malakas na suntok ang gumanti kay Carlo.Nagkabalyahan sila sa sala ng condominium.Para silang dalawang mababangis na tigre na parehong handang mamatay upang manaig.Nagbagsakan ang mga upuan.Nabasag ang center table.Lumipad ang mga dekorasyon sa dingding.Ang buong unit ay napuno ng ingay ng kanilang paghaharap."Carlo!""Marco!""Tama na!"Halos mapunit ang lalamunan ko sa kakasigaw."Wag!""Tama na!"Pero para bang wala silang naririnig.Nawala na sa kanila ang paligid.Tanging galit na lamang a
Chapter 64Evie's POVTuwang-tuwa si Carlo nang ibalita niya sa akin na napakaganda ng naging feedback ni Mr. Devon sa sampung condominium units na ipinarenovate nito sa amin. Halos hindi ito mapakali sa saya habang ikinukuwento sa akin ang lahat."Honey, sobrang impressed si Mr. Devon. Sabi niya, hindi niya inaasahang ganito kaganda ang kalalabasan. At alam mo ba? Irerekomenda pa raw niya tayo sa mga business partners at mga kaibigan niya."Napangiti ako. Hindi lang dahil sa bagong project na posibleng dumating, kundi dahil ramdam ko kung gaano kasaya si Carlo sa bawat tagumpay ko. Hindi niya kailanman inangkin ang credit. Lagi niyang ipinagmamalaki ang trabaho ko."Honey," natatawa kong sabi, "dapat may komisyon ako diyan ha.""Oo ba. Ikaw pa. Kahit kalahati pa ng kita ibigay ko sa'yo."Napailing ako habang natatawa.Pambihira rin talaga itong CEO na ito... nanghihingi pa ng komisyon sa sarili niyang recommendation.Napuno ng tawanan ang usapan namin.Ilang oras ang lumipas ay tumaw
Chapter 5Carlo’s POVHinintay kong makasakay si Evie sa motor niya. Humanga na naman ako dito dahil bihirang may makilala siyang ganito kagandang babae , pero isang rider ng big bike, walang pakialam sa hitsura at sa sasabihin ng mga tao. Hindi katulad ng mga babaeng nakilala na niya, mga sophis
Chapter 4Carlo Madrigal’s POVBiglang humina ang tuhod niya, kaya dali-daling akong lumapit. Mabuti na lamang at nasalo ko siya.“Evie, are you okey?” may pagaalalang tanong ko sa kanyaNapaiyak na lamang siya. Maraming nakakatakot na pangyayari sa buhay niya ang bigla niyang naalala.“Don’t worr
Chapter 3Evie’s POVBiyernes alas 7:00 ng gabi, sa wakas pumayag si Mr. A.B sa isang friendly meeting. Hindi ko alam ang buong detalye, pero bigla akong minessage ni Ms. A at nag-arrange agad ng meeting.Magkahalong damdamin ang nararamdaman ko noong araw na iyon. “This is it” ang sabi ko sa sar
Chapter 1Evie Gutierrez POVHinding-hindi ko malilimutan ang mga nangyari limang taon na ang nakakaraan.Bumuhos ang napakalakas na ulan at ayaw tumigil nito. Kasabay ng pagpatak ng mga luha ko. Walang nakakarinig sa paghiyaw ko ng pagmamakaawa. Walang may pakialam sa mga salitang lumalabas sa bi







