All Chapters of Sahte Nikâhla Kandırdı, Gerçek Vârisle Evlendim!: Chapter 71 - Chapter 80

Yanlarındaki karşılama görevlisi de Beril'in önünü kesti."Beril Hanım, lütfen özel konuğumuza saygısızlık etmeyin!""Özel konuk mu? O mu? Kara Holding'e yaslanıp sonra da şirkete sırt çeviren basit bir proje yöneticisi... O ne ara özel konuk oldu?!"Beril artık soğukkanlı görünmeyi sürdüremiyordu. Telaşla sesini yükseltti.Defne üstünü başını düzeltti, hafifçe kaşlarını çattı."Müdür Mehmet, şirketiniz ortaklık görüşmelerine kimleri kabul ediyor? Herkesin hiçbir ölçü gözetmeden buraya gelebilmesi biraz tuhaf değil mi?""Özür dilerim, Defne Hanım!"Yanındaki yöneticinin sırtını bir anda soğuk ter kapladı. Hemen Beril'in yanındaki görevliye işaret verdi.Görevli de aceleyle konuştu:"Beril Hanım, kusura bakmayın ama bugünlük sizi uğurlamamız gerekecek.""Uğurlamak mı? Şaka mı yapıyorsunuz? Beni Selçuk Bey davet etti. Bugün sözleşme görüşmesi için buradayım!"Beril'in sesi koridorda çınladı. Yüzündeki kan çekilmişti; duyduklarına inanması imkânsızdı.Defne tek bir şey söyledi diye neden

Bu kadar ağrın varken neden gece yarısına kadar çalışıyordu?“Size yük oldum... Özür dilerim...”Defne, başını Eren’in göğsüne yaslamıştı. Nefesi çok hafifti.Gerçekten hiç gücü kalmamıştı.Ama nedense Eren’in bedeni sıcacıktı. Kollarında olmak tuhaf biçimde huzur veriyordu. Ağrı da eskisi kadar dayanılmaz gelmiyordu artık...“Benden özür dilemene gerek yok.”“...Ama şu an yalnızca Eren Bey’i arayabildim...”Defne sanki kendi kendine konuşuyordu. Sesi o kadar alçaktı ki dikkatle dinlemeyen biri duyamazdı.Ama Eren her kelimeyi işitti.İçini bir anda tarif edemediği bir his kapladı. Az önceki sert sözleri için pişman oldu.“Beni araman gerekiyorsa, ararsın.”Sesi alçaktı, ama bu kez çok daha yumuşaktı.Dışarıda yağmur bardaktan boşanırcasına yağıyordu. Eren aceleyle geldiği için şemsiye almamıştı.Ceketini Defne’nin üzerine kapatıp önce onu arabaya güvenle yerleştirdi.Kendisi ise sırılsıklam oldu.Neyse ki Defne tamamen tükenmişti. Arabaya biner binmez uyuyakaldı.Eren, kadının hâlâ ge

Az önce Eren'in sol omzunda yuvarlak bir iz fark etmişti.İlk başta yanlış gördüğünü sanmıştı. Ama Eren gömleğini giyerken iz yeniden görünmüştü.İz küçük sayılırdı, fakat yaranın oldukça derin olduğu belliydi.Eren gibi varlıklı ve korunaklı bir hayatın içinde büyümüş biri için, böyle bir yara izi pek alışıldık değildi."Bir Uluslararası İş Zirvesi sırasında terör saldırısı olmuştu. Sol omzumdan vuruldum."Eren bunu sanki sıradan bir olaydan söz ediyormuş gibi sakince anlattı.Ama birkaç kısa cümle bile Defne'nin içini ürpertmeye yetti.Kurşun...Silahlı saldırı...Kim bilir ne kadar canı yanmıştı?Defne bir an düşündü."Eren Bey gerçekten çok güçlü birisiniz.""Nasıl güçlü biriyim?"Eren dönüp ona baktı.Başkasının övgüleri onun için hiçbir şey ifade etmezdi.Ama Defne'nin ne söyleyeceğini merak ediyordu."Şey... Her şeyi bu kadar sakin karşılayabilmeniz. İş konusunda da, duygular konusunda da... Ben sizin gibi değilim. Acıya dayanamam. Bir de kin tutarım. Böyle ağır bir yara almış o

Kaan sessiz kaldı.Beril çaresizce çömeldi ve ona yalvardı."Bana birkaç gün daha ver. Eğer şirkete yardım edemezsem, o zaman Defne'ye hisse verirsin."Beril varken Defne'nin ne Kara Holding'den ne de Kara Ailesi'nden tek kuruş almasına izin veremezdi.Beril'in tekrar tekrar engellemesine daha fazla dayanamayan Kaan sonunda başını salladı.Biraz daha bekleyecekti.Belki Defne yöntemlerinin işe yaramadığını anlayınca kendi isteğiyle başını eğerdi.Ama bu kez gerçekten öfkeliydi.***Aydın Holding, öğleden sonra."Projenin son kullanıcı verilerinde bir sorun var. Nehir, ekiple birlikte ikinci kısmı yeniden kontrol edin.""Tamam."Defne ekiple işin bir bölümünü yeni bitirmişti ki masasındaki telefon çaldı.Arayan ön büroydu.Büyük bir müşterinin özellikle onunla görüşmek istediğini söylüyorlardı."Müşteri mi? Kim?"Defne bugün herhangi bir müşteriyle randevusu olduğunu hatırlamıyordu.Yatırım çoktan bulunmuştu. Proje planını mümkün olan en kısa sürede tamamlaması gerekiyordu."Müşterinin

Defne'nin parmak uçları beyaz elbisenin ince tülüne daha yeni değmişti ki Nermin Teyze onu tutup aynanın önünde yarım tur çevirdi. Yaşlı kadının gözleri bir anda parladı."Şu kalıbın sana ne kadar yakıştığına bak. Omuzları tam oturmuş, beli de biraz daha daraltılırsa kusursuz olur. Bu arada, Defne Hanım, bana bir iyilik yapar mısın?”Defne daha yeni başını sallamıştı ki Nermin Teyze onun elini okşadı."Bizim gelinimiz de senin boylarında. Yalnız biraz utangaç bir kızdır.”"Şu modellere bakıyoruz ama ikimiz de gençlerin zevkini artık pek kestiremiyoruz. Sen üzerlerinde deneyip bize hangisinin ona daha çok yakışacağını söylesen, olur mu?”Kemal Amca da yumuşak bir sesle ekledi:"Evet, Defne Hanım. Bizim yaşımızda insanın gözü gençlerin zevkine yetişemiyor. Sen gençsin, üstelik zevkin de çok iyi. Bize yardımcı olursan yanlış bir seçim yapmaktan kurtuluruz.”Defne, iki yaşlının umut dolu bakışlarına karşı koyamadı."Lütfen böyle söylemeyin. Yardımım dokunacaksa ne mutlu bana. O hâlde daha