Sefer Bey, Eşiniz Sizden Boşanmayı Çok İstedi의 모든 챕터: 챕터 271 - 챕터 280

Baran telefonu henüz kapatmıştı ki Damla elinde minik feneriyle tekrar ona doğru koştu: "Dayı, Ece'yle görüntülü konuşmak istiyorum!"Baran bir an duraksadı, ardından "Peki," dedi.Baran görüntülü arama yaptığında Ece hemen açtı.Telefon açılır açılmaz Damla neşeyle paylaşmaya başladı: "Ece, bak minik fenerime!"Ece'nin videoda net görememesinden endişelenen Damla, telefonu yine Baran'a verdi, ardından elindeki fenerle biraz uzaklaştı ve fenerin tamamını ona gösterdi.Baran ve Damla küçük bahçedeydiler. Bahçe biraz loş olduğundan, yanan minik fener çok güzel görünüyordu.Ece henüz tepki verememişken Damla tekrar koşarak geldi ve konuştu: "Bu, Güzin Teyze'nin bana verdiği yeni yıl hediyesi. Çok güzel ve çok şirin değil mi?"Ece, iki üç yıl önce yaşanan birçok şeyi hatırlayamıyordu.Fakat Damla'nın elinde fenerle duruşunu görünce zihninde bazı kareler canlandı: "Çok güzel ve çok şirin," dedi. Duraksadıktan sonra ekledi: "Sanırım ben de eskiden böyle minik bir fenerle oynamıştım."Damla:

Soysal ailesinin yılbaşı gecesi gece yarısına kadar uyanık kalma alışkanlığı yoktu; Güzin ve Nil eve döndüklerinde Handan Anneanne ve diğerleri çoktan uyumuşlardı.Güzin odaya çıktığında saat tam gece yarısını gösteriyordu.Telefonu bir süre çaldı.Emre Demir, Baran ve Mürekkep Grup'ta yakın olduğu birkaç çalışan, hatta Bahadır ile Cihangir Bey bile ona yeni yıl tebrik mesajı göndermişti.Güzin, Baran'ınki de dâhil olmak üzere gelen mesajların hepsine tek tek yanıt verdi. Ayrıca Prof. İrfan ile Sibel Hanım'a da kendisi bizzat yeni yıl mesajı gönderdi.Bu sırada Bahadır tekrar bir mesaj atarak bu aralar boş olup olmadığını sordu. İşlerinin yoğunluğu yüzünden geçen seferki olay için kendisine gerektiği gibi teşekkür edemediğini, bu ara tam vaktinin olduğunu söyleyip onu yemeğe davet etmek istediğini belirtti.Bahadır'la mesajlaştıktan sonra telefonunu kenara koyan Güzin duş almak için banyoya girdi.Sanatoryuma gidip Gönül'ü ziyaret etmek Soysal ailesi için her ne kadar acı verici olsa d

Güzin başka bir lokantaya gitmişti; tam yemek yemeğe başladığı sırada telefonuna iki bildirim geldi.Sibel Taş'tan gelen mesajlardı.Güzin mesajı açtığında, Sibel'in kendisine iki fotoğraf gönderdiğini gördü.Fotoğraflardaki kişiler Sefer ve Lale'ydi.Dudaklarını ısırıp fotoğraflara dikkatlice bakmadan hemen sohbetten çıktı.Çıkar çıkmaz Sibel'in araması düştü.Güzin bir an duraksadıktan sonra masadan kalkıp dışarı çıktı ve telefonu açtı: "Sibel.""Güzin, az önce attığım iki fotoğrafa baktın mı?!"Güzin fotoğraflardan yalnızca birine bakmıştı; diğerine bakmamıştı ve bakmaya da niyeti yoktu.Yine de "Baktım," dedi.Sibel öfkeyle anlatmaya başladı: "İlk fotoğrafı dün akşam bir arkadaşım gönderdi. Otelde ikisini gördüğünü söyledi. Hay aksi, yılbaşı gecesi utanmadan gidip otelde oda tutmuşlar! Yüzsüzlüğün bu kadarı!"Güzin'in yüz ifadesi hiç değişmedi, kaşlarını bile çatmadı; sadece sakince "Hım," dedi."İkincisi daha da iğrenç. Arkadaşım, o kadının WhatsApp durumundan ekran görüntüsü almı

Ertesi gün.Güzin kahvaltısını yaptıktan sonra odaya çıktığında Ece, Sefer’le görüntülü görüşüyordu.Güzin’in geldiğini gören Ece başını kaldırıp seslendi: "Anne!""Hım."Güzin karşılık verip bilgisayarını açtı.Telefonun diğer ucundaki Sefer sordu: "Bugün için bir planınız var mı?"Yatağa yüzüstü uzanmış olan Ece neşeyle atıldı: "Film izlemek istiyorum, öğleyin annemle birlikte sinemaya gideceğiz!"Güzin ise dün düzenlediği materyallere kendini kaptırmıştı.Bir süre sonra Ece elindeki telefonla yanına geldi: "Anne, babam telefonu sana vermemi söyledi."Güzin duraksayıp telefonu aldı. Ekrandaki Sefer’e baktı. Onunla görüntülü konuşmak istemediği için telefonu masanın üzerine bırakıp kamerayı tavana çevirdi ve sordu: "Ne oldu?"Sefer, "Bu süre boyunca Ece’yle ilgilenmek sana kalacak, kusura bakma," dedi.Güzin yanıt vermedi. Gözleri hâlâ bilgisayardaydı; bir yandan klavyede dünkü düşüncelerini tamamlayacak eklemeler yaparken bir yandan da sordu: "Başka bir şey var mı?""Yok." Sefer bu s

Bir günü aşkın süre çalıştıktan sonra Güzin, not etmesi gerekenleri kaydedip Emre'ye gönderdi ve ancak ondan sonra aşağı inip kahvaltı etti.Emre, Güzin'in gönderdiği materyalleri inceledikten sonra heyecandan elleri titreyerek, "Aynen böyle! Harika, harika, harika!" dedi.Güzin ağrıyan alnını ovuşturarak, "Ben biraz uyuyacağım, sonra konuşuruz," dedi."Tamam."Güzin öğleden sonra saat beşten biraz sonrasına kadar uyudu.Uyandığında Ece'nin odadaki halının üzerinde Sudoku oynadığını gördü.Güzin'in uyandığını fark eden Ece hemen ayağa kalktı: "Uyandın mı anne?"Güzin: "Hm.""Susadın mı? Su ister misin?"Güzin bir an duraksadı: "Teşekkür ederim."Ece ona bir bardak su doldurup getirdikten sonra tekrar oyununun başına döndü.Güzin kızının küçük bedenine bakarken, son iki gündür işle meşgul olduğu için onu biraz ihmal ettiğinin farkındaydı.Fakat bugün tatilin son günüydü.Yarın Mürekkep'teki işine dönecekti; bu yüzden Ece'yle ilgilenmeye daha da az vakti olacaktı.Bunu düşünerek seslendi