Semua Bab หวางเฟยของข้าเมื่อใดเจ้าจะเข้านอน: Bab 91 - Bab 100

105 Bab

ตอนที่ 82

ตอนที่ 82นิ้วโป้งเริ่มขยับกลับไปบดเบียดเสียดสีกับไข่มุกเล้ำค่าเม็ดน้อยอย่างรู้ดีว่าควรทำเช่นไรให้นางเสร็จสม นำหน้าไปก่อนและเหมือนกับเป็นไปตามครรลองของธรรมชาติของร่างกายที่เผลอตอบสนองเขาอย่างไม่รู้ตัวยิ่งเสียวซ่านหย่งไท่บดขยี้แรงขึ้นเท่าไหร่ สะโพกกลมกลึงก็ยิ่งเร่งความร้อนแรงตามจังหวะบดคลึงของปลายนิ้วโป้งอย่างไม่ลดละ และเพราะความรู้สึกที่เหมือน’ เด็กน้อย’ คนเดิมที่แสนขี้อายจะหายไปชั่วขณะเพราะนางขยับห่มสะโพกตอกตรึง ลงไปหาแก่นกายชายที่ตั้งชัน แข็งขันรอคอยร่องรักให้ลงมากลืนกินเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่า ยามนี้จึงมิมีเสียงใดดังไปกว่าลมหายใจหอบกระเส่า และเสียงเนื้อห่มเนื้อของสองร่างที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อท่วมกายยามต้องแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ของวันใหม่ซึ่งช่างดูสวยงามดังสองร่างทาน้ำมันจนเป็นแสงเงาที่งดงามอย่างยิ่ง ในยามนี้เหมือนสองร่างที่เกี่ยวกระหวัดร้อยรัดต่อกันจะไม่มีใครยอมใครเอาเสียเลยเมื่อกายหนุ่มบดขยี้ไข่มุกสวาทพร้อมๆ กับปากเคล้าคลึงสองเต้าอวบอัดไม่หยุด ส่วนหลัวเหม่ยเหยาเองก็ถูกความเสียวซ่านร้าวล้ำลึกล่อลวงจนหลงลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะหนึ่ง ยิ่งนางขยับเร็วแรงความเสียวซ่านก็ยิ่งเสียดแทงบ
Baca selengkapnya

ตอนที่ 83

ตอนที่ 83สภาพบ้านของนางกับครอบครัวผุพังไปตามกาลเวลา แต่ก็ยังพอมีบางส่วนที่แข็งแรงอยู่ เท้าเล็กของหลัวเหม่ยเหยาเดินด้วยความระมัดระวัง "ฉีเฟิ่งเจ้ารออยู่ภายนอกคอยระวังคนที่อาจติดตามเรามา" หานหย่งไท่ออกคำสั่งกับหัวหน้าองครักษ์ข้างกายเพราะย่อมรู้อยู่บ้างตลอดการเดินทางมีผู้คอยแอบสะกดรอยตามแต่คาดว่ามันคงถูกผู้เป็นนายสั่งความให้ลงมือยามที่รู้เป้าหมายของการเดินทางในครั้งนี้อย่างแน่นอน "จื่อหลันเจ้าดูเสี่ยวป๋ายเอาไว้ก่อน ข้ากับท่านอ๋องเข้าไปครู่เดียว" หลัวเหม่ยเหยาฝากลูกแมวจอมขี้เกียจเอาไว้กับนางกำนัลฝึกหัดตัวน้อยเพราะเกรงว่าหากเข้าไปด้านในอาจยุ่งยากเวลาจะต้องออกแรงเปิดประตูห้องลับของท่านพ่อ กายเล็กเดินลัดเลาะไปจนมายืนอยู่ระหว่างกลางของห้องปรุงยาและห้องเก็บตำรา มือเล็กค่อยๆ เคาะไปตามผนังทึบช้าๆ เพียงครู่นางก็พบช่องที่มีเสียงดังกลวงจึงหันกายมายังท่านอ๋องเก้า "ท่านอ๋องช่องนี้เพคะใช้ด้ามกระบี่ของพระองค์ทุบลงไปให้ก้อนอิฐตรงนี้แตกเราจึงจะเปิดไปยังห้องเก็บของสำคัญของท่านพ่อกับท่านแม่ของเหยาเอ๋อร์เพคะ" กล่าวแล้วนางก็ขยับกายเล็กเปิดทางให้หานหย่งไท่ลงมือสะดวก ...ปึกๆ! ... ตุ๊บ! ตุ๊
Baca selengkapnya

ตอนที่ 84

ตอนที่ 84ฝ่ามือแข็งแรงดึงเอาศีรษะเล็กเอนกายเข้ามาซบยังหน้าอกแกร่งด้วยกิริยานุ่มนวลเช่นเดิมนับจากหลัวเหม่ยเหยาพบพานกับเขาผู้นี้ "เช่นนี้แล้ว คงเป็นเจ้าแล้วเสี่ยวเหยาว่าจะยังคงยืนยันคำตอบเดิมมิเปลี่ยนที่จะมอบมันให้แก่ท่านพี่...หรือเจ้าคิดทำลายทิ้งไปเสีย...ทุกสิ่งท่านพี่ยกให้เป็นเจ้าเลือก มิว่าเจ้าจะเลือกเช่นไร..." หานหย่งไท่หันกายเล็กให้นางกลับมาเผชิญหน้ากันอีกครั้งเพื่อให้นางได้เห็นถึงความจริงใจที่ตนเองมีต่อนางว่าบัดนี้ให้นางมิมีผลประโยชน์ใดต่อฉีหวาง แต่สำหรับบุรุษที่มีนามหานหย่งไท่นางล้วนมีค่าสูงล้ำมิอาจมีสิ่งใดมาทดแทน "ท่านพี่ล้วนมิคิดเอาโทษเจ้า ยิ่งเป็นฉีหวางก็จะมิรับรู้ถึงการมีอยู่ของป้ายนี้ มันจะถูกทำลายลงทันทีหากเสี่ยวเหยาต้องการ และความลับของตระกูลเซี่ยนี้จะตายไปพร้อมกับเราทั้งสอง...เจ้าและข้า...หานหย่งไท่และหลัวเหม่ยเหยา จะมิมีฉีหวางจะมิมีฉีหวางเฟยในห้องแห่งนี้" ดวงตาสีเขียวเข้มนั้นมีเพียงความจริงใจเท่านั้นที่ส่งผ่านมาให้หลัวเหม่ยเหยาได้พบเห็น "เช่นนั้น...ท่านพี่จงบอกสิ่งที่ท่านกำลังทำอยู่ในยามนี้ต่อเสี่ยวเหยาได้หรือไม่" นางมิคิดขัดขวางที่นางอยากรู้เพราะว่าตนเองหาก
Baca selengkapnya

ตอนที่ 85

ตอนที่ 85"เหยาเอ๋อร์มิเป็นไรเพคะ ยามนี้เพียงต้องการเครื่องมือเย็บปิดปากแผลกับยาสมุนไพรพวกเราคงต้องไปหาโรงเตี๊ยมในเมืองพักค้างสักหนึ่งคืนแล้ว" นางหันมากล่าวแล้วยิ้มอ่อนโยนทั้งที่ใบหน้าก็แสนจะอิดโรยอย่างยิ่ง พอหานหย่งไท่แลเห็นบาดแผลเท่านั้นกายสูงใหญ่เช่นทหารกล้าก็ถึงกับสั่นสะท้านเต็มไปด้วยความตื่นกลัวแทบสิ้นสติ! "มิเป็นไรเพคะ...จุดตายของเหยาเอ๋อร์ต่างจากท่านอ๋องอย่าได้ตกใจเพคะยามนี้เพียงเสียเลือดมากไปเท่านั้นมิเป็นอันใดจริงแท้เพคะ" หานหย่างไท่มิถามเอาความอีกเร่งสั่งคนของตนเตรียมรถม้าจากนั้นอุ้มคนตัวเล็กตรงไปขึ้นรถม้าทันที "ฉีเฟิ่งนำไปหาโรงเตี๊ยมที่ใกล้ที่สุด" เมื่อขึ้นมาอยู่กันบนรถม้าใบหน้าของท่านอ๋องเก้าก็แสนจะตึงเครียดอย่างยิ่งคิ้วกระบี่เรียงตัวสวยบัดนี้ยับยุ่งริ้วรอบบนหน้าผากกว้างพลันบังเกิดเด่นชัดดั่งว่าจะแก่ชราลงไปกว่าอายุจริงอยู่หลายหนาว "อย่าทำหน้าแก่ชราเช่นนั้นสิเพคะ...เหยาเอ๋อร์บอกแล้วว่ามิเป็นอันใด...ท่านอ๋องมิเชื่อท่านหมอหรือเพคะ...ยิ้มสักนิด เป็นแรงใจให้เหยาเอ๋อร์จะได้หรือไม่" ฝ่ามือเล็กยกขึ้นแตะไปยังมุมปากคนหน้าเคร่งแล้วส่งยิ้มคนดวงตากลมโตแทบปิด ดูเอาเถิดเขาเ
Baca selengkapnya

ตอนที่ 86

ตอนที่ 86เพียงสองเค่อแต่ในความรู้สึกของหานหย่งไท่ราวกลับกับผ่านมาแล้วเท่าวัย 26 หนาว ของตนเองเลยทีเดียวกว่าจะจัดการเย็บบาดแผลจนเรียบร้อย กายสูงใหญ่สูดลมหายใจเข้าลึกออกจนสุดต้องรวบรวมกำลังใจอย่างมากมายกว่าจะผ่านช่วงเวลาย่ำแย่นี้มาจนเรียบร้อย "ฉีเฟิ่งเจ้าพาจื่อหลันไปดูว่าคนของคังเอ๋อร์ต้มยาเรียบร้อยแล้วหรือไม่" ยามที่จื่อหลันนางเก็บข้าวของเรียบร้อยท่านอ๋องเก้าจึงออกคำสั่งให้นางออกไปนำยาสมุนไพรที่หลัวเหม่ยเหยานางเป็นผู้ออกใบสั่งยาให้แก่หนึ่งในองครักษ์ไปยังร้านขายยาสมุนไพรในเมืองก่อนจะมาถึงยังโรงเตี๊ยม "เสี่ยวเหยา" ทรุดกายลงนั่งยังข้างเตียงมือแกร่งที่เคยจับเพียงกระบี่และดาบสังหารศัตรูยามนี้บรรจงซับหยาดเหงื่อให้ใบหน้าซีดเซียวแสนนุ่มนวล "ขอเหยาเอ๋อร์หลับสักครู่นะเพคะ" หลัวเหม่ยเหยาเอ่ยน้ำเสียงแสนอ่อนล้าทว่าก็ยังกดรอยยิ้มจริงใจให้คนหน้าขรึมที่ดูเช่นไรก็คล้ายบาดเจ็บกว่านาง "ทนอีกนิดเถิดเจ้ารอกินยาระงับปวดจึงค่อยนอนจะได้หลับให้นานสักหน่อย" ข้อนิ้วแข็งแรงลูบไล้แก้มกลมป่องด้วยความเคยชินหลัวเหม่ยเหยานางจึงขยับใบหน้าของตนเองแนบฝ่ามือกว้างถูไถไปมาเช่นที่นางชอบกระทำเสมอ "เช็ดตัวสั
Baca selengkapnya

ตอนที่ 87

ตอนที่ 87"ความเจ็บหากมันมากก็ร้องออกมาบ้างเถิดเสี่ยวเหยา อยู่กับท่านพี่เจ้ามิจำเป็นต้องกักเก็บทุกสิ่งไว้แต่เพียงผู้เดียวเจ็บเจ้าก็ร้อง ปวดเจ้าก็อย่ากัดริมฝีปากเอาไว้เจ้าจงคิดว่าตนเองอยากแบ่งเบาทุกสิ่งของท่านพี่…เช่นกันท่านพี่เองก็คิดเช่นเดียวกับเจ้า เช่นนั้นจะสุขหรือทุกข์มาเยือนเราจะแบ่งปันกันมิใช่เจ้ารับไว้เองหรือท่านพี่แบกไว้เพียงผู้เดียวอีก” น้ำเสียงนุ่มนวลเอ่ยจากใจมิคิดตำหนิ’ เด็กน้อย’ ที่นางพยายามเก็บเอาทุกสิ่งต่อให้นางกระอักโลหิตคาดว่าคนเช่นหลัวเหม่ยเหยาคงมีเพียงกลืนลงท้องมิปริปากออกมาเป็นแน่ คนปวดจนหูอื้ออึงมิโต้เถียงทำเพียงส่งรอยยิ้มบิดเบี้ยวมาให้ก่อนจะรับเอาถ้วยยาสมุนไพรกลิ่นฉุนจัดสีดำขุ่นข้นเห็นแล้ว’ ท่านหมอเหยา’ ก็ชะงักไปเล็กน้อยแต่สุดท้ายก็บอกตนเองว่าเร่งกินเร่งกลืนความขมเฝื่อนติดลิ้นก็ไม่มากแล้ว แต่เพียงแววตาของคนป่วยเปลี่ยนเล็กน้อยหานหย่งไท่กลับจับสังเกตได้อย่างแม่นยำ "มานี่เถิด" จึงจับถ้วยยามายกขึ้นจรดริมฝีปากตนเอง แล้วอีกมือจับล็อกท้ายทอยคนตัวเล็กป้อนยาด้วยวิธีของ"ท่านอ๋องเก้า"มิรอช้าคิ้วเรียวใบหลิวของหลัวเหม่ยเหยาเลยยับยุ่งแต่สุดท้ายนางก็ยินยอมรับน้ำยาข่มปร่า
Baca selengkapnya

ตอนที่ 88

ตอนที่ 88จากความอ่อนหวานนุ่มนวลในแบบของหลัวเหม่ยเหยาที่มอบให้เหมือนท่านอ๋องเก้าที่มีงานมากมายล้นมือจะใกล้ชิดคนตัวเล็กสักครั้งแสนยากเย็น จึงยากจะหักห้ามใจเป็นฝ่ายกดจุมพิตเร่าร้อนลงไปเสียเอง ยิ่งได้ดื่มด่ำความหวานหอม ฝ่ามือแกร่งก็มิอาจหยุดนิ่ง สำรวจโนมเนื้อนั่นแน่นตามใจปรารถนา พลิกกายเล็กลงไปยังฟูกเบาะรองนอนทันที "ท่านอ๋อง...เจ็บแผลเพคะ..." เพียงน้ำเสียงแสนเกรงอกเกรงใจเอ่ยมาสองคำกลับคล้ายเหมือนท้องฟ้าของหานหย่งไท่ถล่มลงมาตรงหน้าจำต้องกดใบหน้าเล็กซุกซบยังหน้าอกแกร่งของตนเองให้นิ่งไว้แสนเนิ่นนานสูดลมหายใจเข้าออกลึกล้ำเป็นเค่อกว่าจะสงบอกสงบใจทำเพียงกกกอด"เด็กน้อย"ให้นางหลับใหลไปในท้ายที่สุด ส่วนตนเองนั้นต้องทนนอนดวงตาเบิกค้างไปจนผ่านยามจื่อไปแล้วจึงหลับไปด้วยความทดท้อ ...ไยเขาจึงดูโชคร้ายถึงเพียงนี้หรือชาติเก่าเคยไปแยกจากคู่รักมาก่อนจึงดูยากเย็นนักกับการร่วมหอสักครั้งกับภรรยาเช่นนี้... ดังนั้นในเช้าต่อมาที่ตั้งขบวนเตรียมตัวออกเดินทางไปยังสุ่ยโจวใบหน้าผู้เพิ่งได้หลับไปเมื่อใกล้รุ่งอรุณมาเยือนจึงมีเพียงความมืดครึ้มทะมึนอยู่เกินเจ็ดส่วนมิชวนเข้าใกล้ "ต้าเกอไยใต้ดวงตาของท่านจึงดำคล่ำ
Baca selengkapnya

ตอนที่ 89

ตอนที่ 89"ขอบใจเจ้านักเสี่ยวเหยา ต่อไปท่านพี่จะระวังให้มากกว่านี้ ส่วนเรื่องตัวยาเช่นไรท่านพี่จะรองเจรจาต่อองค์จักรพรรดิดูหากเห็ดที่เจ้ากล่าวมีความสำคัญในวังหลวงย่อมต้องมีเก็บรักษาเอาไว้บ้าง" หลัวเหม่ยเหยานางจึงกลับมาส่งรอยยิ้มสดใสงดงามอีกครั้ง เพราะหมดกังวลท่านอ๋องเก้านั้นหากรับปากย่อมไม่ทำให้ผู้ใดต้องผิดหวัง นางนั้นมิใช่รังเกียจหากสักวันพระสวามีจะกลายเป็นคนตาบอดอย่างแท้จริง เพียงแต่ชีวิตคนเรามิใช่จะแน่นอนหากสักวันนางเป็นผู้จากไปก่อนเช่นนั้นผู้ใดจะดูแลเขาต่อไป ดังเช่นที่ครั้งหนึ่งพี่สาวของนางเพียรปกป้องนางด้วยความรักที่ผิดไปสุดท้ายก็จากนางไปจนได้ ...พระราชวังหลวงแห่งสุ่ยโจว... หลังจากพักผ่อนมาหนึ่งราตรีในวันรุ่งขึ้นขันทีข้างกายองค์จักรพรรดิ ก็มาแจ้งกำหนดการเข้าเฝ้าว่าเป็นช่วงยามเว่ยองค์จักรพรรดิแห่งสุ่ยโจวให้ฉีหวางและฉีหวางเฟยเข้าเฝ้าที่ตำหนักตะวันออกได้ หลัวเหม่ยเหยานั้นรู้สึกกังวลอยู่มาก เช่นไรนางก็ยังมิเคยเข้าวังสักครายิ่งต้องมาพบเจอคนที่อยู่เหนือผู้คนทั้งใต้หล้าเช่นนี้นางจึงมิรู้ว่าตนเองจะต้องวางตนเองเช่นไร ต้องระวังคำพูดอย่างไรจึงจะมิสร้างความขายหน้าให้แก่พระสวามี "น
Baca selengkapnya

ตอนที่ 90

ตอนที่ 90มิตรภาพสำหรับนางย่อมสำคัญเสมอ หลังจากสั่งงานให้ทุกผู้แยกย้ายกันไปทำเรียบร้อยก็เริ่มลงมือรักษาทันที กายสูงใหญ่ นอนลงโดยมีหลัวเหม่ยเหยาคอยเดินเข็ม สลับกับท่านหมอเกาทุก1ชั่วยาม ดังนั้นเสี่ยวป๋ายช่วงนี้จึงต้องเป็นจื่อฟางที่ต้องรับไปดูแลแทนยังจวนสกุลหลิว ถึงช่วงนี้จื่อฟางจะมีอาการป่วยกระเสาะกระแสะอยู่แทบทุกวันแต่ก็ยืนยันจะรับเสี่ยวป๋ายไปช่วยดูแลอย่างแข็งขัน “เสี่ยวเหยาเจ้ายังไม่ได้นอนมาจะ 3 วัน 3 คืน แล้ว มานี่เถิด” ในเช้าวันที่ 4 หานหย่งไท่ที่บัดนี้ดวงตาทั้งสองข้างถูกผ้าขาวบางปิดเอาไว้จนแน่น แต่ก็รับรู้ได้ว่าคนตัวเล็กนางแทบไม่เป็นอันกินอันนอนจึงตบลงยังเบาะนอนข้างตนเองหวังให้คนตัวเล็กได้นอนพักสักครึ่งชั่วยามก็ยังดี “ท่านอ๋องอย่าได้ว้าวุ่นใจเหยาเอ๋อร์นั้นช่วงดึกก็มีสลับกับท่านลุงหมอเกางีบไปบ้างแล้วเพคะดื่มยานี่ต่อเถิด” มือเล็กกุมทับมือแข็งแรงอย่างจะสื่อว่านางยังไหวก่อนรับถ้วยยาที่เขาดื่มแล้วไปวางด้านข้าง และตนเองอยากให้ท่านอ๋องเก้าสู้กับความเจ็บปวดต่อไป การฝังเข็มและร่วมด้วยการดื่มยาสมุนไพรขับพิษย่อมแน่นอนว่ากว่าจะผ่านพ้นย่อมไม่ธรรมดายิ่งใกล้วันสำเร็จ หานหย่งไท่ก็ยิ่งเจ็บป
Baca selengkapnya

ตอนที่ 91

ตอนที่ 91กว่า20วันที่หานหย่งไท่และคนของเขากำลังดำเนินการทุกสิ่งอย่างรัดกุม เหล่าชาวนาที่เดือดร้อยจากทั้งหกแคว้นกับอีก4ตำบลก็ปะทุเดือนเริ่มเคลื่อนไหวเข้าสู่อันเล่อกันมิขาดสายต่อให้คนของทางการเพียรขัดขวางก็ดูจะยากแล้วที่ตงอี๋เองต่อให้เบาบางกว่าแคล้นอื่น แต่ก็ยังเดือดร้อนกันไปทั่วหน้าขนาดจวนสกุลหลิวเองหนาวนี้ยังเพียงเหลือจากจ่ายภาษีแค่พอเลี้ยงคนใต้ปกครอง เช่นนี้ชาวนาชาวสวนที่ยากจนจะยังมีข้าวสารพอกินอยู่ได้อย่างไร จากข้าวที่ต้องส่งขายฮูหยินผู้เฒ่าหลิวจึงต้องค่อยๆนำออกมาแจกจ่ายตามโรงทานของหมู่บ้าน ในขณะที่ภายนอกตำหนักฉีหวางกำลังวุ่นวาย ภายในเองก็กำลังยุ่งเหยิงเมื่อหลัวหรั่นเหยียนถึงกับกล้าส่งสัญญาณให้นักฆ่าเข้ามาลอบสังหารท่านอ๋องเก้าในราตรีหนึ่งหลังจากเพิ่งกลับมาจากจวนสกุลหลิวด้วยการต้องเร่งแจกจ่ายข้าวและผลไม้บางชนิด อย่างหาญกล้ามิเกรงกลัวต่ออำนาจของฉีหวางแม้แต่น้องด้วยหลงกล ว่าท่านอ๋องเก้าก็เพียงบุรุษไร้ค่ามิมีกำลังพลปกป้องคุ้มภัย "เจ้าจะยอมรับหรือไม่พระชายาสาม" วันนี้หานหย่งไท่ที่ปกติมักหมกตัวอยู่เพียงเรือนม่านพิรุณ กับจวนสกุลหลิวกลับมานั่งปรากฏกายอยู่หลังโต๊ะตัวใหญ่กลางห้องโถงให
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
67891011
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status