ตอนที่ 62ยิ่งได้แนบชิดกลิ่นกายหอมหวานก็คล้ายจะล่อลวงให้หานหย่งไท่มัวเมาเช่นนั้นเพียงได้จุมพิตแค่ริมฝีปากเช่นเคยจึงไม่พอริมฝีปากรุ่มร้อนจึงกดไต่ลงมายังลำคอระหงขบเม้นจนหลัวเหม่ยเหยารู้สึกเจ็บจี๊ด "อ๊ะ...ท่านอ๋อง" เสียงร้องแตกตื่นทำให้หานหย่งไท่เริ่มได้สติแล้วเตือนตนเองว่าเขาต้องใจเย็น...ต้องใจเย็นกว่านี้ "ไม่เป็นไรเด็กดี...อย่ากลัวนะ..." เอ่ยปลอบแล้วจึงกดจุมพิตต่ำลงมาพบเจอกับปทุมถันแฝดสองช่อตูมปลายลิ้นอ่อนนุ่มจึงเริ่มกระตุ้นให้ปทุมงามค่อยๆ คลี่กลับแย้มบาน "อึก...อื้อ..." ใบหน้าเท่าฝ่ามือเหย่เกยามที่ปลายยอดถันถูกครอบครองแผนหลังเล็กแอ่นโค้งจนไปติดเบาะนอนมือเล็กเผลอสอดเข้าไปยังเรือนผมยาวนุ่มแล้วขยำอย่างไม่รู้ตัว หานหย่งไท่แทรกกายแยกขาเรียวเสลาแล้วเบียดตัวตนแนบชิดช่อบุปผางดงาม ทุกกิริยาไปเป็นอย่างเนิบช้านุ่มนวลจนคนใต้ร่างนางเริ่มลดอาการแตกตื่นลงไม่มากไม่เหมือนเช่นหลายค่ำคืนที่ผ่าน ริมฝีปากร้อนรุ่มกดจุมพิตข้างซ้ายแล้วย้ายไปข้างขวาขบเม้มและปาดไล้ดื่มชิมอย่างเอาใจคนตัวเล็กอย่างที่สุดทั้งที่กายเขาทรมานแทบขาดใจแล้ว ยามที่หลัวเหม่ยเหยานางสัมผัสถึงบางสิ่งแข็งขึงและร้อนระอุบดเบียดอ
Last Updated : 2026-06-13
LOGIN
