《รักติดเรท Nc35+》全部章節：第 91 章 - 第 100 章

“ทำไมฉันถึงร้อนแบบนี้ อ่ะ! อือ!"กิ่งมณีบิดตัวไปมาด้วยความอึดอัดและร้อนในช่องท้อง มันเหมือนคืนนั้น เหมือนคืนที่ได้อยู่กับขุนพิทักษ์ แล้วหล่อนก็เบิกตากว้าง เมื่อคนตัวใหญ่ผละห่างปลดกระดุมถอดเสื้ออก มือเล็กที่อ่อนแรงก็กลับมามีเรี่ยวแรงทันที เมื่อได้เห็นแผงอกของบุรุษแข้งแรง“อูว์! แม่เจ้า! เพอร์เฟกต์อีกแล้ว”หล่อนแพ้อีกครั้ง เหมือนครั้งที่แล้วหล่อนหลงใหลกล้ามเนื้อแข็งแรงของบุรุษผู้นี้เหลือเกิน ผิวสีแทนที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของคนสุขภาพดี มือเล็กอ่อนแรงยกขึ้นลูบไล้หน้าอกของชายหนุ่มด้วยความเผลอไผล ร่างที่นอนราบก็ขยับลุกขึ้นนั่งลูบไล้แผงอกแล้วที่ทำให้ขุนพิทักษ์ยิ้มขำคือเจ้าหล่อนเอาหน้าแนบอิงถูไถกับหน้าอกของเขาพร้อมกับมือลูบไล้เล่นไปมา“หื่นน้อยเอ๊ย! พี่รู้แล้วว่าเวลาเราพยศพี่จะทำยังไง หึหึ”เอ่ยอย่างชอบใจ พลางโอบรัดร่างน้อยแนบแน่นเบียดกลืนกินกับร่างตน ทรวงงามบดเบียดแนบถูไปกับร่างใหญ่จนทำให้ส่วนขยายตัวได้ตื่นตัวพร้อมทำหน้าที่ หรือที่เจ้าหล่อนตั้งฉายาให้มันว่า “ปลิงทะเล” นั้นเองต

“อ่ะ! ทำไมคุณถึงทำแบบนี้กับฉัน..อ่ะ! ครั้งแล้วครั้งเล่า อื้อ!" หล่อนเอ่ยเสียงสั่นเครือปนสะอื้นไห้ น้ำตาของหล่อนไหลอาบสองแก้มอีกครั้ง ทำไมเธอต้องมีน้ำตาทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับขุนพิทักษ์ และทำไมต้องร้องไห้ให้กับผู้ชายคนนี้ด้วย“อื้อ! พี่รักกิ่งนะ อย่าร้องไห้เลยคนดี พี่...อ่า! เสียว...อูว์! กิ่งตอดรัดพี่หน่วงเหลือเกิน โอว์!" จากจะพูด ‘ขอโทษ’ ก็เปลี่ยนเป็นเสียงเสียวซ่านแทน เมื่อกายภายในของสาวเจ้าตอดรัดคลึงเขาหนักหน่วง“อื้อ! รักแล้วไม่ให้เกียรติกันแบบนี้เหรอ อ่ะ! อือ!"หล่อนปฏิเสธไม่ได้เหมือนกันว่าตอนนี้หล่อนต้องการแรงกระแทกที่หนักหน่วงจากชายเหนือร่าง หล่อนบิดเร่ากายสาวไปมา มือเล็กยกขึ้นลูบหน้าอกกำยำของชายหนุ่ม พร้อมกัดปากตัวเองแน่น ด้วยความเกลียดตัวเองที่เผลอใจให้กับผู้ชายเห็นแก่ตัวเหนือร่าง“อ่า! พี่ไม่อยากให้กิ่งคิดแบบนั้นนะ โอว์! ยอดรักของพี่ดีเหลือเกิน..อูว์! รู้ไหมไม่ได้เจอกันหลายวันพี่ร้อนรุ่มเพราะคิดถึงกิ่งมากแค่ไหน ซี้ดดด อ่า!"ขุนพิทักษ์กระแทกบั้นเอวกระแทกถี่ไม่หยุดยั้ง ปากหนาก็ดูดเม้มซอกคอระหง มือใหญ่ฟอนเฟ้นเต้างามไปมา เรียวขาเล็กของกิ่

ด้านคนเดินตัวเปลือยเข้ามาในห้องนอนก็นั่งลงบนเตียงด้วยความมึนงง แล้วทำไมหล่อนต้องยอมขุนพิทักษ์ด้วย สรุปตอนนี้เธอยอมรับเขาแล้วเหรอ ยอมรับว่ารักและยอมรับว่าจะใช้ชีวิตคู่กับเขาแล้วเหรอ แล้วมันยังไงสถานะตอนนี้ของเธอและเขา กิ่งมณีขมวดคิ้วไปมาด้วยความมึนงงตัวเอง“มันยังไงกัน ฉันงงไปหมดแล้ว”ใช่กิ่งมณีงงตัวเอง ว่ามันยังไงกัน ก่อนหน้าหล่อนเกลียดเขา ตอนนี้ก็ยังเกลียด แต่เป็นเกลียดอยากแนบชิดมากกว่า อยากอยู่ใกล้ อยากเรียนรู้ อยากเห็นหน้า สรุปง่าย ๆ สั้น ๆ หล่อนรักผู้ชายหน้าตายอย่างขุนพิทักษ์“กินเลยไหม พี่จะได้แกะให้”เสียงทุ้มเรียกหล่อนออกจากความสับสนหันไปมองผู้ชายที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอว หน้าอกกำยำเคลื่อนไหวตามแรงลมหายใจ กิ่งมณีกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นแทนการมองอีกคนที่กำลังเดินถือถาดพิซซ่าเข้ามาหาตน ขุนพิทักษ์ยิ้มเอ็นดูคนตัวเล็กนั่งเปลือยบนเตียง กิ่งมณีเป็นผู้หญิงใสซื่อและไม่รู้จักเขินอาย ดูเอาเถอะหล่อนกำลังนั่งยั่วน้ำลายของเขาอยู่ที่ปลายเตียง มือเล

“อ่า! ไม่ไหวแล้วพี่ขุน ซี้ดดดด กิ่งเสียว อ่า!"“อื้อ! พี่ก็ไม่ไหวแล้ว อ่า! อยากแตกในตัวกิ่งจะตายอยู่แล้ว โอว์!" คนหน้านิ่งคำรามเสียงแหบพร่า“อ่า! แน่ใจว่ามีความสุขและเสียว อ่ะ! อุ้ย! โอว์! แต่หน้าพี่ขุนยะ..ยัง..อ่า! ไม่ไหวแล้ว...หน้าไร้ความรู้สึกมาก อืม!" หล่อนเอ่ยตัดพ้อ เมื่อก้มมองใบหน้าของชายที่รักที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเหงื่อไคลสวาท“อ่า! มีสิครับ ที่สุดเลย อ่า! แล้วจะให้พี่ทำหน้ายังไง อ่ะ! แรง ๆ ขย่มและหมุนควงเอวอีกที่รัก อูว์!" เขาไม่รู้เขาทำอะไรผิดทำไมแม่ม้าพยศถึงได้หน้าบึ้งและถามออกมาแบบนี้ เอวสอบแอ่นยกสนองตอบแรงขย่มกระแทกของกิ่งมณีอย่างรู้จังหวะ“อ่ะ! อ่า! ไม่รู้แหละ ปากบอกอย่างแต่หน้ากลับไร้ความรู้สึก อื้อ! โอว์!"ขุนพิทักษ์เองก็ไม่รู้เขาทำอะไรผิด รู้แต่ว่าตอนนี้หากไม่รีบสาวจังหวะเร่าไปถึงฝันมีหวังเขาได้คลั่งตายแน่ ๆ จึงขยับพลิกร่างเล็กลงมาอยู่ใต้ร่าง จับเรียวขาเล็กยกขึ้นพลาดไหล่หนาของตน แล้วมืออีกข้างก็รั้งเอวเล็กกระแทกเข้าหาตนหนักหน่วงกว่าเดิม“อ่ะ! โอว์! อื้อ!"“แบบนี้จะได้ถึงสวรรค์ อ

ขุนพิทักษ์ใส่แค่ผ้ากันเปื้อนทำอาหารเช้า ไม่มีผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวหรือเสื้อคลุมร่างกำยำแม้แต่น้อย กิ่งมณีเดินมาเห็นชายหนุ่มหันหลังทำอาหารอยู่ก็ต้องเอามือปิดปาก ก้นปอดแน่น ๆ นั่นช่างน่าตีนัก และกล้ามแขนแข็งแรงที่โอบกอดหล่อนตลอดทั้งคืนอีก หล่อนเดินสาวเท้าไว ๆ เข้าไปหาราวกับคนละเมอ มือเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างหลังบุรุษมือเล็กก็จับหมับที่ก้นปอดของขุนพิทักษ์พร้อมบีบแรง ๆ“อือ! ทำอะไรน้องกิ่ง” หยุดมือที่กำลังทอดไส้กรอกพร้อมปิดแก๊สหันมาถามคนที่ยืนข้างหลังและมือน้อยก็ยังอยู่ที่ก้นของเขาอยู่“ขะ..คือ...ว่า...จะให้บอกยังไงดีว่าคิดไม่ดี คิดหื่นกับเขา” ท้ายประโยคหลุดหายเข้าไปในลำคอ“ยังไงแน่หื่นน้อย คิดจะลวนลามพี่เหรอ”เอ่ยเย้าพลางเอามือบีบแก้มนวลแรง ๆ แล้วหันไปเปิดแก๊สทอดไส้กรอกต่อ ไส้กรอกสุกอาหารเช้าก็พร้อมแล้ว เพราะไข่ดาวก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว ในตู้เย็นของกิ่งมณีมีแค่นี้ที่กินได้ นอกนั้นมีแต่กุ้งทั้งนั้นเลย เขารู้ว่าหล่อนโปรดกุ้งมากก็ไม่คิดว่าจะโปรดขนาดนี้ ส่วนตัวเขานั้นแพ้ กินไม่ได้เลย“หลงตัวเอง แค่มือแกว