All Chapters of กรงรักสัญญาร้าย (The Contract): Chapter 31 - Chapter 40

          ทว่าทิฐิและความดื้อรั้นก็ดึงรั้งสติของมัจจุราชหนุ่มเอาไว้ โรมปัดความรู้สึกอ่อนไหวทิ้งไป ก่อนจะแสร้งทำเสียงกระแอมไอให้คนในครัวรู้ตัว          “อะแฮ่ม!”          พิมพ์มาดาสะดุ้งสุดตัว เธอรีบหันขวับกลับมามอง ก่อนจะรีบวางทัพพีในมือลงและค้อมศีรษะให้เขาอย่างลนลาน ท่าทีหวาดกลัวและเจียมตัวนั้นยิ่งทำให้โรมรู้สึกหงุดหงิดพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ          “เจ้านายกลับมาแล้ว ทำไมไม่ออกไปรอรับที่หน้าประตู”          น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามอย่างจับผิด ร่างสูงก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอในครัวที่แคบลงถนัดตา นัยน์ตาสีเหล็กกวาดมองชุดคนรับใช้บนตัวเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตาเยาะหยัน          “ฉัน...ฉันกำลังเตรียมอาหารเย็นให้คุณอยู่ค่ะ ป้าชื่นบอกว่าคุณชอบทานอาหารรสจัด ฉันก็เลยตั้งใจจะ...

          ชายหนุ่มจัดการปลดกางเกงออกอย่างรวดเร็ว ปลดปล่อยความเป็นชายที่แข็งขึงและปวดหนึบออกมาสัมผัสกับอากาศภายนอก ความร้อนรุ่มที่เสียดสีอยู่กับกึ่งกลางกายสาวผ่านเนื้อผ้าของชุดคนรับใช้ ทำให้พิมพ์มาดาเผลอสูดลมหายใจเข้าลึก สมองขาวโพลนไปหมดเมื่อความเสียวซ่านเริ่มเข้ามาแทนที่ความหวาดกลัว          “ดูสิ ปากบอกว่าไม่เอา แต่ร่างกายของเธอกลับเปียกชุ่มรอรับการลงโทษจากฉันแล้วนะพริ้ม”          เสียงทุ้มพร่ากระซิบหยอกเย้าชิดใบหู โรมไม่รอให้เธอได้ปฏิเสธอีก มือหนายึดสะโพกมนไว้แน่น ก่อนจะจับจังหวะและสอดแทรกความยิ่งใหญ่ของเขาเข้าไปในช่องทางที่คับแคบและอ่อนนุ่มในคราวเดียวโดยที่ร่างบางยังนั่งคร่อมอยู่บนตัก          “อ๊า!”          พิมพ์มาดาหวีดร้องเสียงหลง ร่างกายเกร็งสะท้านเมื่อความลึกซึ้งรุกล้ำเข้ามาจนสุดทาง ความเจ็บปวดและคับแน่นในท่าที่ต้องเป็นฝ่

          คำพูดของลีวายส์เปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดเปรี้ยงลงมากลางใจ หญิงสาวทิ้งผ้าเช็ดกระจกในมือลงพื้นอย่างลืมตัว สองเท้าก้าวเข้าไปหาชายหนุ่มตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและตื่นตระหนก          “คุณพูดเรื่องอะไรคะ! เงินห้าสิบล้านอะไรกัน คุณโรมเคยหาว่าฉันหลอกน้องชายเขา แต่เขาไม่เคยอธิบายรายละเอียดอะไรเลย เขาเอาแต่บอกว่าฉันเป็นสิบแปดมงกุฎ ดังนั้นจึงให้ฉันรับผิดชอบ ฉันไม่เคยรู้เรื่องน้องชายของเขาเลย ฉันไม่ได้เอาเงินของเขาไปด้วยซ้ำ ฉันสงสัยว่าพี่สาวต่างแม่ของฉันน่าจะเป็นคนเอาไป แต่ฉันไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ นะคะ”          คราวนี้เป็นฝ่ายลีวายส์ที่ต้องชะงัก รอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าหล่อเหลาจางหายไปทันที แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นความจริงจังและเคลือบแคลงสงสัย          “คุณพริ้มนี่คุณไม่รู้จริง ๆ เหรอครับ ว่าเงินที่คุณมีชื่อเป็นคนกู้ร่วมมันคือเงินของเวหา น้องชายแท้ ๆ ของพี่โรม และตอนนี้เวหาก็ก

          เพนท์เฮาส์หรูใจกลางเมืองที่เคยเงียบสงบและให้ความรู้สึกเป็นส่วนตัว บัดนี้กลับอวลไปด้วยมวลอากาศที่แสนอึดอัด ร่างสูงใหญ่ของโรมในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่หลุดลุ่ยไม่เหลือเค้าโครงความเนี้ยบ เดินวนไปวนมาราวกับเสือร้ายที่ติดอยู่ในกรงแคบ ๆ นัยน์ตาคมกริบดุดันที่มักจะฉายแววเย่อหยิ่งและควบคุมทุกสิ่งได้อยู่เสมอ บัดนี้กลับสั่นไหวและเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจอย่างปิดไม่มิด          เขายกมือขึ้นหนีบหัวคิ้วตัวเองแน่น เสยผมที่ตกลงมาปรกหน้าอย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน ก่อนจะทอดสายตาอันหนักอึ้งมองไปยังร่างบอบบางที่นอนหลับตาพริ้มไม่ได้สติอยู่บนเตียงคิงไซซ์กลางห้อง          ใบหน้าหวานที่เคยดื้อรั้น จองหอง และชอบต่อปากต่อคำกับเขาด้วยแววตาไม่ยอมแพ้ ตอนนี้กลับซีดเซียวราวกับกระดาษ ไร้ซึ่งสีเลือดฝาด รอยช้ำจาง ๆ ตามกรอบหน้าและลำคอระหง รวมถึงคราบน้ำตาที่ยังแห้งเกรอะกรังอยู่บนหางตา ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกผิดให้ตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ โรมลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำ

          “มานี่ มาเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอ ฉันจะไปเตรียมเข็มฉีดยาลดไข้กับน้ำเกลือ ทำเบา ๆ ล่ะ ถ้าฉันเห็นรอยช้ำเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ฉันจะเอาเข็มแทงคอแกจริง ๆ ด้วย”          ร่างสูงใหญ่ขยับเข้าไปใกล้เตียงราวกับคนไร้เรี่ยวแรง โรมทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียงอย่างระมัดระวังที่สุด ราวกับกลัวว่าน้ำหนักตัวของเขาจะทำให้ฟูกยุบลงไปกระทบกระเทือนคนป่วย สายตาคมกริบที่เคยแข็งกร้าวบัดนี้ทอดมองใบหน้าซีดเผือดที่ชื้นไปด้วยเหงื่อไข้ด้วยความรวดร้าว          มือหนาที่เคยกุมอำนาจและจับอาวุธโดยไม่เคยลังเล บัดนี้กลับสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่เมื่อเอื้อมไปหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่น เขาค่อย ๆ ซับผ้าลงบนหน้าผากมนอย่างแผ่วเบา เลื่อนลงมาตามพวงแก้มที่เคยซับสีเลือดฝาด ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งที่เขาสวมทับให้เธอไว้อย่างลวก ๆ ออก เพื่อเช็ดตัวระบายความร้อน          แต่ทันทีที่ผ้าชื้นแตะลงบนลาดไหล่บอบบางซึ่งเต็มไ