All Chapters of กรงรักสัญญาร้าย (The Contract): Chapter 21 - Chapter 30

      “ฉัน... ฉัน...” เธออึกอัก น้ำตารื้นขึ้นมาอีกครั้ง         โรมที่จรดปากกาเซ็นชื่อของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว หันมามองท่าทีอิดออดของหญิงสาว เขาขยับตัวเข้าไปใกล้ โน้มใบหน้าลงไปกระซิบชิดใบหูด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน         “เซ็นซะพิมพ์มาดา หรืออยากจะให้ผมโทรสั่งลูกน้องให้ไปโยนข้าวของป้าสายของคุณออกจากบ้านอิงดาวตอนนี้เลย”         คำขู่ที่จี้ถูกจุดอ่อนทำให้พิมพ์มาดาสะดุ้งสุดตัว หญิงสาวหันไปมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาที่เหี้ยมเกรียมไร้ความปรานี ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก เอื้อมมือที่สั่นเทาไปหยิบปากกาที่วางอยู่         ปลายปากกาจรดลงบนหน้ากระดาษ ทุกตัวอักษรที่ตวัดลงไปเต็มไปด้วยความปวดร้าวและสิ้น

จากที่เคยดิ้นรนต่อต้าน ร่างกายของเธอกลับเริ่มอ่อนระทวยเมื่อถูกความชำนาญของเขาหลอมละลาย โรมถอนริมฝีปากออกเพียงชั่วครู่เพื่อกอบโกยอากาศ ก่อนจะลากไล้ริมฝีปากร้อนผ่าวลงมาซุกไซ้ซอกคอระหงอย่างจาบจ้วง โดยไม่แยแสหยาดน้ำตาแห่งความอัปยศที่ไหลอาบแก้มของคนใต้ร่างเลยแม้แต่น้อย มือหนาที่ว่างอยู่ออกแรงเพียงนิดเดียว ชุดนอนผ้าซาตินเนื้อบางก็ขาดวิ่นและหลุดลุ่ยออกจากร่างงาม “ไม่...อย่ามองนะคะ” พิมพ์มาดาสะอื้นไห้ พยายามเบือนหน้าหนีความอับอาย ทว่าสายตาคมกริบของเขากลับกวาดมองความเปลือยเปล่าของเธอด้วยความหลงใหลที่ปิดบังไม่มิด ผิวขาวเนียนละเอียดที่ประดับประดาไปด้วยรอยสีกุหลาบจาง ๆ จากค่ำคืนก่อน ยิ่งกระตุ้นให้ไฟปรารถนาในตัวของชายหนุ่มลุกโชนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง “สวย...คุณสวยไปทั้งตัวเลยพิมพ์มาดา ทำไมร่างกายของคุณมันถึงได้เย้ายวนขนาดนี้” เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดริมหู ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าลงไปครอบครองความอวบอิ่มที่ชูชันท้าทายสายตา โรมดูดดึงและขบเม้มอย่างหนักหน่วงสลับกับใช้ปลายลิ้นสะกิดหยอกเย้า ความเสียวซ่านที่แล่นปราดเข้ามาแทนที่ความหวาดกลัวทำให้พิมพ์มาดาเผลอแอ่นอกรับสัมผัสอย

     ในขณะที่นกน้อยกำลังซึมเศร้าอยู่ในกรงทอง ณ อีกฟากหนึ่งบนชั้นสูงสุดของตึก อัครเดชสกุล ทาวเวอร์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของคลับส่วนตัว ‘The Empire Club’ บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความหรูหรา         โรมในชุดสูทสีเทาเข้มตัดเย็บประณีตนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังอิตาลีตัวใหญ่ มือหนาถือแก้วเอสเปรสโซ่ที่พร่องไปครึ่งหนึ่ง สายตาคมกริบกำลังจดจ่ออยู่กับแฟ้มเอกสารตรงหน้า ทว่าร่องรอยความเหนื่อยล้าใต้ตาและรอยขีดข่วนจาง ๆ ที่ลำคอก็ไม่อาจเล็ดลอดสายตาของกลุ่มเพื่อนสนิทไปได้         “รวบรัดตัดความดีนี่”         เนติธร หรือ เนต ทนายความหนุ่มหน้าตายผู้แสนจะเย็นชา โยนแฟ้มเอกสารทะเบียนสมรสฉบับคัดสำเนาลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าโรม    &

      “ถอยออกไปนะคะ คุณบอกเองว่าเหนื่อย แล้วทำไมไม่ไปพักผ่อนล่ะคะ”         พิมพ์มาดาพยายามเบี่ยงหน้าหนีลมหายใจร้อนผ่าวที่รินรดอยู่ตรงซอกคอ         “ก็กำลังจะ ‘พักผ่อน’ อยู่นี่ไง”         โรมตอบหน้าตาย เขาโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มเบา ๆ ตรงรอยสีกุหลาบเดิมที่เขาทิ้งรอยไว้เมื่อคืนเป็นการทักทาย มือหนาเลื่อนมาโอบรอบเอวคอด รั้งร่างบางให้เข้ามาแนบชิดจนความแข็งแกร่งของเขาบดเบียดกับหน้าท้องแบนราบของเธอ         “อ๊ะ...คุณโรม...อย่าค่ะ”         หญิงสาวร้องห้ามเสียงหลง มือเล็กพยายามดันแผงอกกว้างออก ทว่าสัมผัสของ

          เพนท์เฮาส์สุดหรูบนชั้นสูงสุดของอัครเดชสกุล ทาวเวอร์ กว้างขวางและโอ่อ่าสมฐานะมหาเศรษฐีระดับประเทศ ทว่าสำหรับคนที่ต้องมารับหน้าที่ทำความสะอาดทุกตารางนิ้วด้วยตัวคนเดียวอย่างพิมพ์มาดา มันไม่ต่างอะไรกับนรกบนดิน          ร่างบอบบางในชุดคนรับใช้สีเทาหม่นกำลังก้ม ๆ เงย ๆ ใช้ผ้าชุบน้ำหมาดเช็ดถูพื้นหินอ่อนในโซนห้องรับแขก เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายเต็มกรอบหน้าหวาน เส้นผมที่เคยสยายยาวถูกรวบขึ้นเป็นมวยลวก ๆ ไว้ด้านหลัง ความปวดร้าวจากการถูกย่ำยีเมื่อคืนยังคงเล่นงานเธอทุกครั้งที่ขยับตัว ทว่าเธอก็เลือกที่จะกัดฟันข่มความเจ็บปวด เอาชนะความอ่อนแอด้วยการก้มหน้าก้มตาทำงานโดยไม่ปริปากบ่นออกมาแม้แต่คำเดียว          ชื่นยืนลอบสังเกตการณ์อยู่เงียบ ๆ ตรงมุมทางเดินเข้าห้องครัว อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ          ตลอดทั้งวัน หญิงสาวตรงหน้าไม่ได้หยุดพักเลยแม้แต่นาทีเดียว ตั้งแต่จัดการซักรีดเสื้อผ้า ทำความสะอาดห