All Chapters of Pregnant After One Night With Mr. CEO: Chapter 41 - Chapter 48

48 Chapters

Chapter 37: Unwanted Feelings

Kailangan nga ba naging komplikado lahat? Simula ba ng matanggap ako sa trabaho kung nasaan si Justin? Simula ba ng may mangyari sa’min ng gabi na iyon? Simula ng magdalang tao ako o simula ng pirmahan ko ang kontrata?Akala ko kaya kong sundin ang kasunduang ginawa namin ni Justin. Akala ko simpleng kasunduan lang ito para sa bata at para sa pagpapagamot ko kay mama. Pero nagiging mahirap kumbinsihin ang sarili ko habang tumatagal.Kinabukasan, maaga akong nagising. Tahimik pa ang buong villa. Tulad ng dati nadatnan ko si Justin na nakaupo sa dineng are habang may binabasa na dokumento.Nakatiklop pataas ang manggas ng polo niya at may baso ng kape sa tabi niya. Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit naapektuhan ako ng mga simpleng bagay.“Goodmorning,” bati niya kaya binati ko rin siya pabalik.Dumiretso ako sa kusina at kumuha ng isang bsong tubig. Ang tahimik talaga sa lugar na ito. Feeling ko tuloy naririnig niya kung ano mang naiisip ko dahil sa katahimikan."May check-up ka ma

Chapter 38: Family Dinner

Nakatayo ngayon si Justin sa harap ng walk-in closet niya habang pumipili ng susuotin niyang coat. May family gathering daw kasi sila ngayon. Ayoko sana sumama dahil kasal lang naman kami sa papel, kaso sabi niya kailangan daw. “Required ba talaga sumama?” Nakasimangot na saad ko.“Yes, you’re still my wife even if its on paper,” saad niya habang sinusuot ang beige suit na napili niya.Napanguso ako at nagkibit-balikat, “Ang dami niyo naman kasing family gatherings. Weekly ba naman, ilan ba kayong magkakamag-anak ng makapag-ready ako lagi.” sarkastikong saad ko.“Its my grandmother’s birthday. Mas mahalaga ang event na ito kaysa sa iba mong napuntahan. And you don’t have a choice, remember our contract?” Paalala niya.“Sabi ko nga,” napapailing na saad ko habang sinusuklay ang buhok ko.Tamad na tamad talaga akong pumunta ngayong araw. Hays! Isa pa, hindi pa nga malinaw sa akin kung ano ang nararamdaman ko sa kanya at sa sitwasyon namin, eh.–Isang oras din ang tinagal ng biyahe nam

Chapter 39: Standing Beside Her

Minsan, isang salita lang ang kailangan para guluhin ang buong isip mo. At minsan naman, isang simpleng kilos lang ang sapat para iparamdam sa iyo na hindi ka nag-iisa. Simula kagabi, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang nangyari sa family dinner. Ang paraan ng pagtingin nila sa akin. Ang mga tanong na may nakatagong paghuhusga. At higit sa lahat, ang paraan ng pagtayo ni Justin sa tabi ko nang akala ko wala akong kakampi.Hindi naging maganda ang tulog ko. Pagdating ko sa opisina, pakiramdam ko dala-dala ko pa rin ang lahat ng nangyari. Nasa desk ako nang marinig kong bumukas ang pinto ng opisina ni Justin."Ms. Reyes." Napatingin agad ako. Nakatayo siya sa pintuan habang may hawak na folder."Sir?""Come inside." Tumango ako at agad na sumunod.-Pagkapasok ko, inilapag niya ang folder sa mesa."Review this."Kinuha ko iyon. Pagtingin ko sa cover, proposal pala iyon para sa bagong project."I'll finish it before lunch."Tumango siya. Akala ko tapos na pero hindi siya agad nagsali

Chapter 40: Dangerous Woman

Hindi lahat ng taong nakangiti ay mabait. May mga taong kayang saktan ka nang hindi nagtataas ng boses, hindi nagmumura, at hindi man lang ipinapakitang galit sila sa iyo. Simula nang makilala ko si Vanessa, hindi na ako mapakali, para kasing may mali. May mali sa buong pagkatao niya. Basta, nanggigigil ako kapag nakikita siya.Nakakakulo siya ng dugo!Lumipas ang mga araw at kung saan-saang lupalop sa opisina ko na siya nakikita. Para siyang kabute na sumusulpot, kaya lalong nag-iinit ang ulo ko. MInsan nakikita ko siya sa lobby, sa cafe na nasa baba nitong building, sa opisina o hindi naman kaya ay sa office meeting. Kulang na nga lang ay pati sa bahay namin ni Justin ay sumulpot siya. Tsk!Ano naman kung maganda siya? Maayos manamit at business partner sila ni Justin?Para sa akin ay peke siya, mapangpanggap at bida-bida. Tsk!Nakakainis!"Justin used to hate coffee."Napatingin ako kay Vanessa nang magsalita ito, saka ko siya tinaasan ng kilay.Nasa pantry kami habang naghihintay

Chapter 41: Possessive Instincts

Simula nang gabing makita ko si Vanessa sa villa, may kung anong nagbago. Hindi ko alam kung sa kanya ba o sa akin. Mas madalas ko na siyang napapansin. Mas madalas ko ring mapansin ang bawat kilos ni Justin kapag nasa paligid siya. At ang pinakanakakainis sa lahat? Hindi ko maintindihan kung bakit naaapektuhan ako nang ganito.Lumipas ang ilang araw na halos pinipilit kong maging normal lahat. Sa trabaho, meetings at pag-uwi. Sinasamahan naman ako ni Justin minsan sa mga check up ko pero mas madalas akong mag-isa. Paulit-ulit na ganoon. Hanggang isang umaga… May meeting si Justin sa conference room kasama ang ilang investors. Nasa loob siya habang ako naman ay nasa desk ko, inaayos ang schedule niya para sa susunod na linggo.Tahimik akong nagtatrabaho nang may humintong anino sa harapan ko."Good morning, Isabella."Napatingala ako. Si Vanessa.Ngumiti siya tulad ng dati. "Good morning po."May dala siyang paper bag. "Pasalubong ko galing ibang bansa…"Napakurap ako dahil hindi nam

Chapter 42: One Bed

Ilang linggo ng magulo ang isip ko kaya kinakabahan ako ngayon sa two days business trip namin ni Justin. “Ready ka na ba?” Tanong ni Justin habanh sinasara ang trunk ng sasakyan niya.“Oo naman,” saad ko sa kanya na akala mo normal ang lahat.Tatlong oras ang naging niya papunta sa resirt na paggaganapan ng conference. May driver kami papunta doon kaya heto si Justin nagbabasa ng dokumento na ipre-present niya sa mga makikinig. Lumingon ako sa bintana at bahagyang napabuntong hininga.Normal lang naman ang lahat pwera sa puso ko na abnormal na yata sa bilis ng pagtibok nito. Magkatabi lang naman kami ni Justin at nakaupo pero daig ko pa ang tumakbo.Pagdating namin sa hotel ay agad kaming sinalubong ng event coordinator. Marami nang executives mula sa iba't ibang kumpanya ang naroon.Iba talaga ang mayayaman. May circle of networking. Ganto pala ang nakikita kapag may business events."Mr. Sarmiento." Lumapit ang coordinator kay Justin. "Good afternoon."Tumango naman si Justin sa k

Chapter 43: Almost

Hindi ako komportable sa katahimikan sa pagitan namin. Para bang mas malakas pa ang iniisip ko kaysa sa paghinga namin. Nakatanaw ako ngayon kay Justin na nakaupo na sa kabilang bahagi ng kama. Hindi ko na alam kung sino ba sa amin ang unang umiwas. Basta ang alam ko lang ay pareho kaming natahimik pagkatapos ng usapan na iyon.‘More than I should.’Hays! Bakit ko pa kasi sinabi iyon? At sinabi ko pa talagang madalas kong maalala iyon?Nakakainis. Ang bobo mo talaga, Isabela! Tsk!“Kalimutan mo na lang ang sinabi,” mahinang saad ko, pero sapat na para marinig niya.Napabuntong-hininga at huminga na sa kama.“I already heard it.” Saad niya, kaya napapikit na lang ako sa kahihiyan.“Aish!”Kinuha ko na lang ang unan sa tabi ko at tinaklob iyon sa mukha ko.“Now you’re embarrassed, huh?” Agad akong napadilat nang marinig iyon saka lumingon sa kanya."I'm not." Sambit ko, saka tinanggal ang pagkakataklob ng unan sa mukha ko.Tumaas ang isang kilay niya. "Sabi mo, eh."Napairap ako na lan

Chapter 44: Mixed Signals

Pagkatapos ng gabing iyon, pakiramdam ko mas naging magulo ang lahat. Mas madali sanang harapin kung ako lang ang nahihirapan. Mas madali sana kung ako lang ang nakakaramdam ng kung ano mang namamagitan sa amin. Pero hindi. Dahil nakita ko rin iyon sa mga mata ni Justin. Narinig ko iyon sa katahimikan namin, at iyon ang dahilan kung bakit mas lalo akong nalilito.Maaga kaming bumalik sa Maynila kinabukasan. Halos wala kaming pinag-usapan sa buong biyahe. Pagdating sa villa, agad akong umakyat sa kwarto ko. Hindi ko kasi alam kung paano siya haharapin. Hindi matapos-tapos sa isip ko ang nangyari sa hotel. Yung paraan ng pagtitig niya at higit sa lahat… Kung bakit parang nasaktan ako nang umatras siya.Lumipas ang dalawang araw. Dalawang araw na parang walang nangyari, at nakababaliw isipin. Dahil kung minsan, pakiramdam ko may ibig sabihin ang lahat. Tapos sa susunod parang wala naman.-Napailing na lang ako sa naisip ko. Kainis. Hindi ako makapag-focus sa meeting na ito. Ang sakit na

1 2 3 4 5

SCAN CODE TO READ ON APP