All Chapters of Pregnant After One Night With Mr. CEO: Chapter 1 - Chapter 6

"The worst kind of betrayal isn’t when they leave. It’s when they make you question why you stayed."–Isabella’s POVHindi ko alam kung alin ang mas masakit, eh. Iyong nagulungan ang paa ko ng cart na may mabibigat na laman o ang makita ko siyang may kasamang iba habang magkahawak-kamay sila.I didn’t cry when I saw him cheating. I mean, hindi agad dahil hindi maproseso ng utak ko ang nakikita ko. I just stood there frozen, habang nakikita ko kung paano niya hawakan yung ibang babae. Yung lalaking minahal ko nang tatlong taon… parang wala lang sa kanya ang relasyon namin. Parang ginago niya lang ako sa loob ng tatlong taon na iyon. Parang hindi ako naging sapat.“Babe, wait—” Hindi ko na siya pinatapos pang magsalita at pinadapo na sa mukha niya ang kamay ko. Hindi ko na siya pinakinggan at umalis na sa kanyang harapan. Paano niya pa ako natatawag na ‘Babe’? Matapos niyang makipaglampungan sa kasama niya ngayon? Matapos niyang halik-halikan ito, na para bang ito ang nakasama niya noo

Hindi ko na alam kung gaano katagal na akong umiinom. Kung nakailang shots na ba ako? At kung ilang beses na akong tumawa kahit wala namang nakakatawa. Basta ang alam ko lang sa bawat lagok… unti-unting nawawala ang sakit at unti-unti akong nakakalimot.“Bad breakup?” tanong niya.“Obvious?” Nakatingin kong saad sa kanya.“Very.”Huminga ako nang malalim bago nagsalita. “Three years kami. Then, I caught him cheating today.” Napangiwi ako habang naalala ang kaganapan kanina. Siya naman ay natahimik. The weirdest thing is, I like his response.No pity.No unnecessary comfort.Just silence.“And you?” tanong ko.“Just passing time.”“With a stranger?” Tumingin siya sa akin.“Yeah… I think.” Matapos niyang sabihin iyon, bahagya siyang ngumiti, saka siya tumayo.“Saan ka pupunta?” Wala sa sariling tanong ko.“Lalabas… For fresh air.” Hindi ko alam kung bakit sumunod ako. Paglabas namin, umuulan, kaya nag-stay na muna kami sa entrance.“Crying, huh?” Napalingon ako nang marinig ko siyang m

"Some pasts don’t stay buried… they wait for the worst moment to return."-“Relax ka lang.” Napatingin ako kay Claire nang sabihin niya iyon. Hindi kasi ako mapakali dahil sa kaba na nararamdaman ko ngayon. Nasa elevator kami ngayon at papunta sa fifth floor dahil doon ako i-iinterbyuhin.“Madali lang ang mga tanungan diyan,” dagdag niya.“Easy for you to say,” sagot ko, sabay nguso.Pagkabukas ng elevator, bumungad ang isang eleganteng hallway—glass wall, marble floors. Everything looked clean and expensive. Wow! Hindi ako sanay sa ganito.“Nandito na tayo. Sa HR ako naka-assign,” sabi ni Claire habang itinuturo ang dulo ng hallway.“Ikaw, dito sa pangalawang pinto,” dagdag niya bago binuksan ang pintuan sa harap niya.“O-Okay,” kinakabahang saad ko.“Huwag kang kabahan, kaya mo iyan,” nakangiting sabi niya.Great. Mas lalo akong kinabahan.“Good luck!” Ngumiti siya bago tuluyang mawala sa paningin ko.Pagkaalis niya, doon ko narinig ang sariling tibok ng puso.Amp. Nilalamon ako ng