All Chapters of My Russian Boss (SPG): Chapter 111 - Chapter 120

Sa mga sumunod na linggo ng biyahe namin, naging isang walang katapusang serye ng saya, pagmamahal, at mga bagong alaala. Naglakbay kami sa iba't ibang probinsya sa hilaga, humihinto sa tabi ng kalsada para bumili ng mga lokal na prutas, nagluluto ng simpleng hapunan sa labas ng RV habang pinapanood ang paglubog ng araw, at nag-aasaran kasama nina Rina at Tanjiru sa bawat hihintuan.Para sa akin, ito ang totoong kahulugan ng saya at kapayapaan. Ang makita ang lalaking dati ay nabubuhay sa dilim, na ngayon ay malayang tumatawa sa ilalim ng araw habang karga ang anak namin, na sapat na para burahin ang lahat ng pait ng nakaraan.Isang hapon, habang nakaparada ang RV namin sa isang pribadong baybayin sa Pagudpud, magkasama kaming nakaupo ni Ark sa buhanginan habang si Archie naman ay natutulog sa loob ng sasakyan na binabantayan nina Rina. Dahan-dahang humaplos sa mga paa namin ang alon ng dagat.Iniyuko ko ang ulo sa malawak niyang balikat, habang hawak ng malaki niyang kamay ang kamay

Nang matapos ang pelikula, hatinggabi na. Naunang pumasok sina Rina at Tanjiru sa sarili nilang RV pagkatapos magligpit ng mga kalat. Naiwan kaming dalawa ni Ark sa banig, nakatingin sa nagbabagang uling ng bonfire na unti-unti nang namamatay."Wifey," malambing na tawag ni Ark."Hmm?" Lumingon ako sa kanya. Sa ilalim ng liwanag ng buwan, kitang-kita ang perpektong anggulo ng panga niya at ang matangos niyang ilong. He looked so ethereal, parang isang god na piniling bumaba sa lupa para lang makasama ang isang mortal na tulad ko."Are you really happy with this kind of life? No bodyguards, no big mansions, just us in a moving vehicle?" seryoso niyang tanong. May bahid ng pag-aalala sa boses niya, na tila natatakot pa rin siyang baka kulang ang naibibigay niya sa amin.Inabot ko ang mukha niya gamit ang dalawang kamay ko at pinilit siyang tumingin nang diretso sa mga mata ko. "Ark, makinig ka sa akin. Ang mansyon, ang pera, ang kapangyarihan... walang halaga ang mga 'yon kung bawat ga

"Rina! Anong ginagawa mo?!" sigaw ni Arabella nang makita ang ginawa ko.Mabilis akong napaatras, halos matisod sa sarili kong mga paa. Iyong puso ko, parang gustong lumabas sa dibdib ko, hindi lang dahil sa takot kay Ma'am Arabella, kundi dahil na rin sa tindi ng hiya at gulat. Sinampal ko lang naman ang kapatid ng pinakamalupit na mafia boss! Sinampal ko ang bago kong amo! Lord, kunin mo na po ako ngayon din, as in now na!Aish! Paano ba ako makakatas dito?"M-Ma'am Arabella..." pautal-utal kong saad, habang nakatungo at hindi malaman kung saan isusuot ang mukha ko. "P-Pasensya na po. Akala ko po kasi...""Arabella, it’s fine," biglang singit ng malalim at baritonong boses ni Tanjiru.Inangat ko bahagya ang tingin ko. Nakahawak pa rin siya sa kanyang kaliwang pisngi na ngayon ay namumula dahil sa bigat ng palad ko. Pero imbis na magalit, o mag-utos na ipatapon ako sa kung saang bansa para ipakain sa mga pating, nakangisi ang luko! Isang mapaglaro at tila ba aliw na aliw na ngisi an

"Hey, darling..." ulit niya at mas lalong inilapit ang mukha sa akin. Napalunok ako. Amoy mabangong sabon siya na may halong kaunting mint, at basa pa ang dulo ng kanyang buhok na bahagyang tumutulo sa malapad niyang balikat. Naka-puting sando na lang siya ngayon at gray na jersey shorts na mas lalong nagpadepina sa matitigas niyang muscles."S-Sir Tanjiru!" mabilis kong tinabig ang kamay niya mula sa ulo ko at napaatras hanggang sa sumayad ang likod ko sa counter ng kusina. "Sino po ba ang tinatawag niyong darling diyan? At saka, paano kayo nakababa agad? Di ba kakahiga niyo lang doon sa kwarto niyo sa itaas? Ano 'yon, may teleportation powers ka, ghorl?!" hindi ko mapigilang bulalas ko.Nakakagulat naman kasi, ang bilis niya!Humalakhak siya, 'yong tawang parang musika na medyo nakakakilabot na ewan pero, lowkey, ang hot pakinggan. Lumapit siya sa akin, ipinatong ang dalawa niyang kamay sa magkabilang gilid ng counter, kaya naman tuluyan na akong na-corner sa pagitan ng kanyang m

"Mababaliw pa lang, darling," aniya sabay ngisi.Pumaling ang ulo niya nang sampalin ko siya ng pagkalakas-lakas. Galit na galit ako. Sobrang inis na, ngunit nang mapagtanto ko ang ginawa ko, bigla akong binalot ng takot.Nanlamig ako. My hand started shaking. Shiiit! Mapapasubo ako nito sa ginawa ko. Anong karapatan kong sampalin ang amo ko? Kasambahay lang ako dito.Eh bakit kasi siya kumandong para i-corner ako? Hindi ba niya alam na mabigat siya! Sundalo kaya siya! Leche!I was scared... scared to death. Baka tanggalin niya ako sa trabaho, pero nang ngumiti ito, nagulat ako. Bumilis ang tib0k ng puso ko. Malala na 'to.Mukhang aatakihin na siya ng saltik niya! Lagot na!"Did you just slap me?" at nagtanong pa talaga siya.Naibaba ko agad ang kamay ko at tinago 'yon sa likod. Nag-iwas ako ng tingin at nagkunwaring walang nangyari.Hindi ako makahinga. Pakiramdam ko nasasakal ako. Natatakot ako sa gagawin niya dahil sa ngisi niyang 'yon. Galit ba siya o natuwa pa?Sinong tangang mat