All Chapters of My Russian Boss (SPG): Chapter 121 - Chapter 130

146 Chapters

KABANATA 116

Pagkarating ko sa maliit kong kwarto, mabilis kong isinara ang pinto at ini-lock iyon. Napasandal ako sa likod ng pintuan habang humahagulgol. Masakit na isumbat at ipamukha sa’yo kung gaano ka kahirap, pero mas masakit na marealize mo na sa mundong ito, palagi kang dehado kapag wala kang pera. Sabi nga nila, kapag wala lang pera, wala ka rin sa kanila. "Tama si Ma'am Arabella... anong akala mo sa sarili mo, Rina? Cinderella?" bulong ko sa sarili ko habang pinapahid ang mga luha gamit ang damit ko. "Ang pamilyang ito, puno ng panganib at sikreto. Si Sir Ark, si Trina... at ngayon si Tanjiru. Kung hindi ako mag-iingat at kung hindi ako lalayo sa kanya, baka ako ang unang mamatay o mabaliw rito." Kinabukasan, maaga akong gumising para maglinis at umiwas na rin sa aking amo. Alam kong gigising si Tanjiru nang maaga para sa kanyang routine at workout, kaya bago pa man sumikat ang araw ay tinapos ko na ang pagwawalis sa sala at agad akong nagtago sa pinakadulong bahagi ng hardin par

KABANATA 117

Trina's POV"Are you sure we're going to do this? I don't want to hurt you, baby. Baka mawala ako sa control at masaktan kita," natatakot na sabi ni Ark, napapailing at lumalayo sa akin. "I c-can't do this. Hindi ko maipapangako na hindi kita masasaktan."Napaikot ako ng mata. Kung kanina pa sana siya umatake, kanina pa kami nakapagsimula. Eh panay siya reklamo na baka masaktan niya ako. Normal naman 'yon and trained siya. And it's okay kung masaktan niya ako physically. Huminga ako ng malalim at baka pisikalin ko na talaga siya, hindi na training. Naiinis na ako sa totoo lang. Excited pa naman ang anak namin na nanonood ngayon."Hindi ka talaga aatake?" puno ng babala kong tanong. "Sigurado ka na dyan, Ark?"Natigilan siya. "Stop calling me that, wifey. Natatakot na ako."Ugh! This man is getting on my nerves. Hindi na lang sumugod para matapos na kami dito. May misyon pa kami mamaya tapos gumaganito. Ang sarap upakan. "What do you want me to call you, huh? Babe? Napaka-arte mo! Su

KABANATA 118

Matapos marinig ang huling hirit ng asawa ay doon tuluyang nagbago ang ihip ng hangin sa loob ng malawak na training room. The playful glint in Ark's eyes vanished in an instant, quickly replaced by a dark, razor-sharp concentration. Ang kanyang katawan na kanina pa tila nag-aalangan ay biglang binalot ng kakaibang awra, it was the undeniable presence of a seasoned operative ready to kill if the situation demanded it.In a single blink of an eye, Ark literally vanished from Trina's line of sight.Nanlaki ang mga mata ni Trina. Damn, he was fast. Napakabilis ng pagkilos ng kanyang asawa, animo’y isang aninong sumama sa ihip ng hangin. Trina only felt his overwhelming presence and the sudden rush of air behind her a split second before he completely materialized. Sa instinct na 'yon, agad siyang yumuko para iwasan ang atake nito. Ark’s heavy, solid arm cut through the empty space right above her head. Kung hindi siya nakailag sa tamang segundo, baka napuruhan siya nito. Mabuti na lang

KABANATA 119

Napakunot ang noo ni Trina, sensing the sudden shift in the atmosphere. "Masyado pang maaga para sa briefing. Hindi ba dapat mamayang gabi pa ang bagsak ng files sa atin?"Tumango si Ark. The playful husband from a few seconds ago was officially gone. Kapag ganito na ang usapan, talagang seryoso na. "Iyon din ang iniisip ko, wifey. Something is definitely wrong. Ang protocol sa priority transmission na ganito, it’s either accurate intel updates or total chaos."Pinindot ni Trina ang flashing button sa screen. The display flickered for a brief second bago tuluyang lumitaw ang mukha ng isa sa mga high-ranking commanders ng organisasyon. The man looked incredibly grim, lines of stress was visible on his forehead, carrying the heavy weight of bad news."Agent Trina. Agent Ark," the commander greeted them formally, his tone rigid and completely stripped of any warmth."Sabi na nga ba," mababang bulong ni Ark sa tabi ni Trina. He crossed his arms, expecting bad news."May emergency adjustme

KABANATA 120

Huminga nang malalim ang lalaki. Lumapit siya nang kaunti sa monitor at may pinindot na keyboard command para i-bring up ang frozen screen ng transaction log na iniwan ng commander bago maputol ang tawag."May isang partikular na detalye sa report na ipinakita kanina. Tumingin ka rito sa raw hex code ng leak signature," he pointed a blunt finger at a seemingly random string of alphanumeric characters on the screen.Napakunot ang noo ng babae, leaning closer to inspect the lines. "It looks like a standard high-tier encryption bypass. anonymous routing script. Ano'ng meron dyan?""Tingnan mo 'yong pattern ng back-door injection," Ark explained. "Normal hackers or even rogue agency employees use clean, systematic overrides. Pero itong isang 'to, it leaves a deliberate, double-looped echo in the routing table. It’s an old counter-intelligence signature."Trina’s heart skipped a beat as she stared at the screen. Meron nga. "Parang pamilyar ang encryption code na ginamit sa leak..." she whi

KABANATA 121

"Ark," mahinang tawag ni Trina sa asawa. Seninyasan niya ang mga anak na pumasok sa kwarto dahil alam niyang wala sa mood ang asawa niya dahil sa mission na muntik niyang ikamatay. "Ark, please, talk to me. It wasn't your fault. I did that to save others."Marahas na napasuklay ng buhok si Ark bago lumingon sa kanya. Natigilan si Trina nang makitang kagat nito ang ibabang labi, namumula ang mga mata hanggang sa tumulo ang mga luha. "S-Save others, Trina? No! You fvcking shield yourself for me! Simula ngayon hindi na tayo tatanggap ng mabibigat na mission and that's final, Trina! Ayoko! Ayokong mawala ka! Ayokong iwan mo 'ko! Ayoko! Please, Trina, don't argue with me!""Ark—"She was cut off when Ark punched the wall. Ilang beses, paulit-ulit, hanggang sa tumungo siya sa balkonahe, isinara 'yon at sumigaw nang sumigaw. The cold glass doors of the balcony felt like a barrier between two completely different worlds. And his screams sounds of a man breaking apart, heavy with a kind of ter

KABANATA 122

Napalunok si Trina nang mapagtantong siya nga, si Ark, ang asawa niya. Alam nila pareho ang mission, pero dahil hindi na gusto ni Ark na isama pa si Trina, mukhang lalala pa ang away nila.Ark was wearing a tailored charcoal-gray three-piece suit that framed his broad shoulders perfectly. His hair was neatly slicked back, his jaw tight, and his eyes completely devoid of the warmth he used to reserve only for her. Ibang-iba na ito kumpara noon. Kung siguro hindi ito nagbago, baka kinindatan pa siya nito ng palihim, pero ngayon, wala. Walang kabuhay-buhay ang mga mata nito. He looked every bit the ruthless, untouchable billionaire CEO. Cold, calculated, and sharp. Kinakatakutan pa rin sa mundo nila kahit paiba-iba ito ng pangalan."Mr. Vanguard, glad you could make it," Senator Gatchalian stood up to shake his hand."Let's just get this over with, Senator," Ark replied, his deep, baritone rasp sending a familiar shiver down Trina's spine. Hindi man lang ito ngumiti. "I have another meet

KABANATA 123

Trina's POVNakipagtitigan ako kay Ark, panandaliang nakalimutan ang mission at mga tao sa paligid namin. I only cared about my husband now, our relationship, kung bakit nauwi kami sa ganito, na pwede namang pag-usapan, hindi kailangan ng distansya at tratong nakakasikip ng dibdib.Hanggang kailan niya ako iiwasan? Hanggang kailan niya ako ikukulong sa guilt na 'yon? Sa isang misyon, tila nasira kaming dalawa at alam kong napapansin din 'yon ng mga anak namin sa tuwing magkakasama kami sa bahay.I want to fix this! Sobrang bigat na sa dibdib ko."Nothing, senator," walang kabuhay-buhay na sagot ni Ark at bumaling ng tingin kay Gatchalian. "I didn't know na may secretary kang clumsy."Nakuyom ko ang kamao at napakagat ng ibabang labi. He only said that because of the mission, Trina, hindi ka niya nilalait. Kumbinsi ko sa sarili ko kahit masakit."Exactly, Mr. Vanguard. She is quite... inexperienced, and I apologies for that," Senator Gatchalian chuckled, shaking his head. Inabot nito

124 - TRINA & ARK

Napatitig na lang ako sa saradong pinto ng elevator, nakatayo pa rin sa gitna ng marangyang hallway ng building. The anxiety and fear I felt earlier about the senator catching me were completely replaced by a familiar heaviness in my chest.Partner pa ba kami sa sitwasyong 'to? Tanong na paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko habang kinakapa ang nakatagong flash drive sa loob ng oversized blazer ko bilang si Vivian Santos. Kung tutuusin, para na kaming dalawang magkaibang ahensya na nagbabanggaan sa iisang teritoryo. Noong nakaraang mga buwan, simula nang mag-away kami nang malala matapos ang misyon sa Jolo, hindi na niya ako isinasali sa bawat operasyon. Naalala ko pa kung paano niya sinuntok ang pader sa harap ko, umiiyak, galit, at takot na takot na mawala ako. Doon nagsimula ang parusa ko. Ikinulong niya ako sa bahay para sa kaligtasan ko na hinding-hindi ko hiningi.Nilagay niya ako sa desk duty, itinatago sa likod ng mga papeles habang siya naman ang sumasabak nang mag-isa sa

125 - GUILT

Imbes na sagutin niya ako, isinara niya ang pinto ng kotse pagkaupong-pagkaupo ko. Fast forward to three hours later on the way home in Taguig, the operation was wrapped up. Nakuha ng tech team ang kailangang data mula sa bug na iniwan ko, at ligtas na nakaalis si Gatchalian nang walang kahinala-hinala. Normal na araw para sa isang ahente. But to me, my chest felt like a furnace on the verge of exploding as I sat in the passenger seat of his car while we drove home.Hindi kami dumeritso sa HQ. Imbes na mag-report para sa debriefing, nag-file ako ng immediate leave para sa natitirang oras ng araw at nag-drive pauwi kasama si Ark, na nananatiling tahimik sa tabi ko. I needed to see our kids. Sila lang ang natitirang rason kung bakit ko pa kinakayang umuwi sa bahay na unti-unti nang nawawalan ng buhay.The moment I opened the door to our house in the quiet subdivision in Taguig, the sound of the television and the aroma of a home-cooked meal greeted me."Mommy!"Agad na tumakbo sa akin

...

10 11 12 13 14 15

SCAN CODE TO READ ON APP