Alle Kapitel von My Russian Boss (SPG): Kapitel 41 – Kapitel 50

Gabi na nang matapos kaming magligpit. Dahil maliit lang ang bahay, napagpasyahan na sa kwarto ko matutulog si Rina, habang si Lee naman ay doon sa sala, gagamit ng isang malambot na folding bed at mga bagong unan na binili rin niya kanina sa labas.Bago ako pumasok sa kwarto, nilapitan ko muna si Lee na kasalukuyang nag-aayos ng kanyang higaan sa sala."Lee," tawag ko sa kanya.Lumingon siya at ngumiti. “Hey. Papasok ka na ba? By the way, thank you so much for allowing me to stay here.”"Wala 'yon. Ako nga dapat ang magpasalamat kasi ang sarap ng niluto mong hapunan para sa amin," sagot ko at ngumiti. Humakbang ako palapit sa kanya at iniabot sa kanya ang isang malinis na tuwalya. "Sigurado ka bang ayos ka lang dito? Kung malamig, may extra pang kumot doon sa cabinet.""I'm perfectly fine, Trina," aniya, kinuha ang tuwalya at tinitigan ako. "Actually, mas nakakatulog ako ng maayos kapag alam kong ligtas ka. Pagkatapos ng nangyari nung mga nagdaang araw... nang makita kitang nahimatay

Tulala ako nang pumasok ako sa kwarto at naabutan si Rina na nakadapa sa kama habang nagse-cellphone. Iyong akala kong tulog na, hindi pa pala. Mukhang naghihintay ng chismis.Pero sa totoo lang, paulit-ulit na bumalik sa akin iyong sinabi ni Ark. I thought I was hearing things not until inulit niya no’ng magpaalam siya sa akin na uuwi na.“Oh, ba’t tulaley ka? Don’t tell me hinalikan ka niya?”Hinalikan?Napakurap ako. Doon ako natauhan. It was just a word, but it felt like magic.“Ha?” parang tangang tugon ko.Napaayos siya ng upo. “Nagkiss kayo ni Sir Ark?” bulalas niya.“Hinaan mo boses mo,” saway ko sa kanya. “Walang kiss abnoy.”“Eh ba’t parang wala ka sa sarili? May sinabi ba siya sa’yo?” usisa niya.“Wala. Matulog na tayo. Maaga pa tayo bukas.”Umiling-iling siya na para bang hindi siya kumbinsido. “Umiiwas ka, alam ko. Kilala kita Trina.”“Wala nga.” Humiga na ako at tinalikuran siya.“Bukas ka sa akin,” sabi pa niya. “Bakit nga pala tayo maaga bukas?” “Dadaan tayo sa ospita

Pakiramdam ko nakadagan sa akin ang langit sa sobrang bigat ng katawan ko. Hindi ko magawang imulat ang mga mata ko kasi pakiramdam ko ang bigat ng talukap ng mga mata ko.Lord, is this a sign? Na kukunin niyo ‘ko?Parang aning naman sa tanungan, to the point na parang nahawa na ako sa ka-oa-han ni Rina.Pinilit kong imulat ang mga mata ko at bahagyang napangiwi nang bumungad sa akin ang mukha ni Rina na sobrang lapit, na halos halikan ako.Tinampal ko ang mukha niya at tinulak. “Ano ka ba naman, Rina, amoy ko ang imburnal mong hininga,” biro ko dahilan para matawa siya.“Wow ha, sige magto-toothbrush lang ako,” at sinakyan pa nga. “Pero teh, tinakot mo naman kami. Lalo na si Sir Ark. Alam mo bang nagpatawag ‘yon ng doktor sa sobrang alala sa'yo. Hays, pag-ibig nga naman.”Ito na naman siya sa pagiging delulu niya. Sabi nga nila, dapat pakasiguro ka muna sa nararamdaman ng tao. Kumabaga hangga't hindi nagtatapat sa'yo ng nararamdaman iyong lalaki, huwag mag-assume. Masasaktan ka lang.

"Sandali lang, Sir," pigil ko kay Ark nang akmang lalampasan niya ako. Wala sa sariling hinawakan ko siya sa pulsuhan habang binabasa ang ilang pages ng dokumento. Naramdaman kong nanigas siya sa ginawa ko, pero hindi ko 'yon pinagtuunan ng pansin. "Akala ko ba misyon lang?" Tiningala ko siya. "Hindi ko maintindihan. Hindi ako robot para magampanan ko lahat ng 'to." Sumikip ang dibdib ko nang bawiin niya ang kamay niya mula sa akin. Napatingin ako doon, pero hindi ko pinahalata na naapektuhan ako. In the first place bakit ko siya hinawakan? After rejecting him, the audacity para hawakan ko siya. Napaka-insensitive ko. Dito ko napagtanto ang kaibahan. Bukod sa wala akong karapatan, wala ako sa lugar para hawakan siya. Amo ko siya, kasambahay lang niya ako. "It was a long mission. Hindi lang dahil sa party na pupuntahan natin. You'll be wearing a wig, so don't worry. Iba ang asawa at secretary ko sa kasambahay." Hindi ko alam bakit binigyan niya ng diin 'yong kasambahay. Sigur

Dahan-dahan akong tumayo mula sa upuan, bitbit ang folder na may dalang bigat sa dibdib ko.Siniksik ko na lang sa isip ko na para 'to kay Nanay at Tatay, at trabaho na rin para sa kinabukasan namin. Sinusumpa ko man ang Kuya ko dahil sa paglulustay niya ng pera dahil sa kakainom, hindi ko magawang pabayaan ang pamilya niya. Magpapadala ako ng palihim sa asawa niya. Kakausapin ko na lang si Ate Manilyn na huwag sabihin sa Kuya ko.Huminga ako nang malalim, pinipigilan ang nanginginig kong mga labi habang naglalakad pabalik sa loob ng mansyon. Tulala akong pumasok sa malawak na sliding door patungong sala, hindi matanggal sa isip iyong mga sinabi ni Sir Ark.Katrina Aravazon sa gabi ng mga party. Miss Vivian Santos sa loob ng opisina bilang secretary. At simpleng Trina, ang kasambahay na nagsisilbi sa kanya kapag sumapit na ang gabi.Gusto kong matawa na maiyak. Nagawa niya pang dagdagan ang sahod ko at ipangakong sasagutin ang bills ni Nanay sa ospital para lang masiguradong mapanini