《รักนี้ขอมีเพียงเธอ》全部章節:第 61 章 - 第 70 章

98 章節

บทที่ 5.11

ชายวัยกลางคนยืนสนทนากันอีกหลายประโยค จากนั้นก็หันมามองมิริน “หนูพอจะมีเวลาสักครู่มั้ย คุณหลี่อยากจะคุยด้วย”“เอ่อ...หนูเพิ่งบอกว่าหนูพูดภาษาอังกฤษไม่เก่ง” มิรินยิ้มแห้งไม่เคยรู้สึกขายหน้าอย่างนี้มาก่อน วิชาภาษาอังกฤษคือจุดอ่อนของที่ทำให้เธออ่อนไหวจริงๆสายตาเหยียดๆ ที่มองตรงมาหลังจากที่หยางฮุ่ยแปล ทำเอามิรินตัวแข็งแต่ก็ทำใจดีสู้เสือเงยหน้าขอโทษขอโพยเขาเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงไทยแท้แน่ล่ะต้องโดนเขาดูถูกอยู่แล้วเพราะเคลวินเก่งภาษาอังกฤษออกอย่างนั้น แต่กลับมาคลุกคลีกับตนที่ภาษาอังกฤษงูๆ ปลาๆ“ไอแอมซอรี่ (หนูขอโทษนะคะ)” ภาษาอังกฤษสำเนียงไทยแท้จึงหลุดออกมาซ้ำๆ“งั้นผมจะอยู่ด้วยครับจะได้เป็นล่ามให้ มีที่ให้นั่งคุยกันเงียบๆ ไหมครับ” หยางฮุ่ยเสนอ“เอ่อ...” มิรินคิดครู่หนึ่ง หลังตึกมีม้านั่งใต้ต้นจามจุรีย์ ตอนนี้ทุกคนไปรวมตัวที่สนามฟุตบอล จุดนั้นน่าจะเหมาะที่สุดเพราะไกลจากสนามฟุตบอลมาก“วันนี้เรากำลังแข่งกีฬากัน จริงสิเคลวินแข่งบาสเก็ตบอลด้วยนะคะ ชนะด้วย เขาเล่นเก่งมากเลยคุณลุงหลี่น่าจะมาเร็วกว่านี้”ท่าทางกระตือรือร้นของเด็กสาวอยู่ในสายตาของหลี่ชิง เขาปรายตามองหยางฮุ่ยตอนอีกฝ่ายแปลประโยคของมิร
last update最後更新 : 2026-05-19
閱讀更多

บทที่ 5.12

ทำไมจึงคิดและตัดสินใจเองไม่ถามไถ่สักคำว่าลูกๆ รู้สึกอย่างไร มันดีที่สุดจริงๆ หรือ เพราะบางทีพวกเขาอาจเพียงต้องการให้พ่อแม่หันมาถามพวกเขาสักคำ“วันแรกที่เขามาถึงที่นี่เขาเหมือนคนที่ปิดประตูขังตัวเองเอาไว้ในห้อง ไม่ยอมให้ใครแตะต้องประตูบานนั้น กว่าเขาจะค่อยๆ อนุญาตให้มีคนยื่นมือเข้าไปแตะประตูนั้น เขาต้องใช้ความกล้าแค่ไหนกว่าที่เขาจะกล้าไว้ใจใครสักคน แต่คุณกลับอยากจะพาเขากลับไปขังเอาไว้ที่เดิม” ดวงตาทั้งสองข้างร้อนผ่าวขึ้นมา เพราะเข้าใจความรู้สึกทั้งหมดดี แม้ว่าสถานการณ์ของเคลวินจะแตกต่าง แต่มิรินก็ไม่อยากให้เคลวินต้องเจ็บปวดอย่างที่ตนเคยเจ็บปวดมาก่อน มันเป็นความเจ็บปวดที่ถูกมองเหมือนเป็นส่วนเกินและความผิดพลาดในชีวิต ตัดสินใจทุกอย่างแทนโดยไม่ถามสักคำว่าต้องการหรือไม่ หากมันดีจริงๆ แล้วทำไมมันถึงเจ็บปวดละตอนนั้นแม่ของเธอตัดสินใจแทนเธอ ทิ้งเด็กอายุไม่กี่ปีเอาไว้ที่โรงพยาบาล แล้วบอกว่ามันดีต่ออนาคตของมิรินเอง ทางเจ้าหน้าที่จะช่วยส่งตัวไปยังสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า หลังจากนั้นก็จะมีคนใจบุญมารับไปเลี้ยง มีที่กิน ที่นอน และเสื้อผ้า ทั้งที่ไม่เคยถามสักคำว่ามิรินอยากได้สิ่งเหล่านั้นหรือไม่ไม่เคย
last update最後更新 : 2026-05-20
閱讀更多

บทที่ 5.13

หลี่ชิงถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นดวงตาของลูกชายเต็มไปด้วยประกายความดีใจ แววตาที่เคยแข็งกร้าวของเขาลดความแข็งกร้าวลงจากนั้นพยักหน้า “ค่อยคิดดูว่าจะอยู่นานแค่ไหน ตอนนี้ก็อยู่ที่นี่ไปก่อน” เขานึกถึงประโยคที่มิรินบอกเพราะจริงๆ เขาไม่เคยถามเคลวินมาก่อนว่าต้องการอะไร อยากทำอะไร หรืออยากไปไหน ไม่เคย...“ขอบคุณครับ...พ่อ” เคลวินพูดเสียงเบากุมมือมิรินเอาไว้แน่น ลึกๆ ก็ยังกลัวที่จะกลับอเมริกา“เอาไว้พ่อแวะไปหาพี่กานดาที่บ้าน จะได้พูดคุยกันว่าวันหน้าจะทำยังไง” หลี่ชิงหมุนตัวเดินออกไปทันทีตามด้วยหยางฮุ่ย“พ่อนายพูดอะไรน่ะ” มิรินขมวดคิ้วถามหากเป็นภาษาอังกฤษเด็กสาวยังพอจะเดาความหมายได้บ้าง แต่นี่เล่นพูดเป็นภาษาจีนกันไม่ยุติธรรมสักนิดมิรินได้แต่มองตามชายสงคนที่กำลังเดินจากไปอย่างขัดใจ พอเงยหน้าขึ้นถามเอากับเคลวิน เขากลับเอาแต่มองตามพ่อไปด้วยใบหน้าตกตะลึง“เคลวิน” มิรินเขย่าแขนอีกฝ่ายเบาๆ “ประโยคเมื่อครู่น่ะแปลว่ายังไง”เคลวินละสายตากลับมายังเด็กสาวในที่สุด “ทำไมมาพบเขาตามลำพังแบบนี้ ถ้าหากทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ถ้าเขาทำอะไรเธอ...” เขาทรุดตัวลงนั่งยองๆ มือกุมมือมิรินไม่ปล่อย กลัวจริงๆ ว่าพ่อของเ
last update最後更新 : 2026-05-20
閱讀更多

บทที่ 6.1

“ฉันจะคุยกับมิรินเอง แต่ตอนนี้ต้องไปขออนุญาตคุณน้าทั้งสองก่อน”“ได้” ทิพวัลย์รับปากแล้วเดินกลับเข้าห้องเรียน ตอนเงยหน้าขึ้นมิรินเห็นเคลวินยืนอยู่หน้าห้องก็มองเขางงๆ “มีอะไรเหรอเปิ้ล”“เปล่า เคลวินมาคุยเรื่องสมุดโน้ตย่อภาษาอังกฤษน่ะฉันขอยืมเอาไว้” ทิพวัลย์โกหกเพราะไม่อยากให้มิรินรู้ตัวก่อน เด็กสาวไม่แปลกใจเลยที่เคลวินเลือกจะปรึกษาตนเรื่องนี้ หากตนไปด้วยมิรินมีหรือจะปฏิเสธ การไปเที่ยวทะเลช่วงปิดเทอมเป็นสิ่งที่มิรินกับทิพวัลย์เคยฝันเอาไว้มานานแล้ว เผลอๆ พูดจาหลอกล่อหน่อยมิรินก็ติดกับแล้วมองดูหน้าซื่อๆ ของเพื่อนรักแล้วได้แต่ถอนใจ “เด็กโง่เอ้ย...”“ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่ต้องรบกวนให้คุณน้าทั้งสองมาหาที่บ้าน”เคลวินโทรไปหาทั้งสองบอกว่ามีเรื่องปรึกษาทินกรและวิรัญญาเองก็เข้าใจว่าน่าจะเป็นเรื่องของมิริน“ผมเองก็เพิ่งรู้เรื่องที่มิรินกลัวที่จะเข้าใกล้สระน้ำครับ” เคลวินมองเห็นแววเคร่งเครียดของสองสามีภรรยาทันทีที่“คือ...ผมกับเพื่อน ผมหมายถึงเปิ้ลน่ะครับ เราคุยกันแล้วว่าบางทีเราอาจจะช่วยให้มิรินเลิกกลัวได้ วันนั้นผมสังเกตเห็นมิรินตอนเข้าใกล้สระน้ำที่โรงเรียน ผมว่าเราต้องทำอะไรสักอย่างนะครับ”“ม
last update最後更新 : 2026-05-20
閱讀更多

บทที่ 6.2

มิรินลุกขึ้นมาจากตัวเคลวินพร้อมกับเสียงหัวเราะ เมื่อครู่เพราะเข้ามาช่วยเจ้าชมพู่ปลุกเคลวิน ตอนอีกฝ่ายขยับตัวหนีเด็กสาวจึงดึงเขาสุดแรงจนร่างสูงกลิ้งลงมาจากเตียงนอน ในตอนที่เขาร่วงลงมาเขาก็พลิกตัวลงมาเป็นเบาะให้มิริน“อะไรล่ะ” เคลวินยอมแพ้เมื่อเห็นว่ามิรินเอาแต่หัวเราะ ทั้งยังทิ้งตัวลงมาหาเขาอีกรอบ มือข้างหนึ่งก็ตบลงไปบนพื้นคล้ายกำลังขำเสียเต็มประดา“รู้สึกว่านายจะทำตัวเป็นเบาะรองให้ฉันบ่อยเกินไปแล้ว ตอนแรกที่เจอกันก็แบบนี้ จะว่าไปฉันนี่ยั่วโมโหนายมาตลอดเลยนะ แต่ฉันก็ชอบนะดูอย่างวันนี้สิ ตั้งใจมาแกล้งนายแต่นายไม่โกรธแล้ว ดูหน้านายตอนเพิ่งตื่นนอนสิ ฮ่าๆๆ” มิรินหัวเราะ“ก็ดีที่อารมณ์ดีแต่เช้า” เขาลุกขึ้นยืนจากนั้นลากคนที่ยังคงหัวเราะให้ลุกตาม “ลงไปรอข้างล่าง ขออาบน้ำก่อนเดี๋ยวจะรีบตามไป”“รอนี่ไม่ได้เหรอ”“ไม่ได้ นี่เธอเป็นผู้หญิงหรือเปล่าเนี่ย” เคลวินส่ายหน้าไม่รู้จะดีใจหรือเครียดดีที่มิรินไว้วางใจในตัวเขาขนาดนี้“โอ้โห จิ๊กซอ!” คนตัวเล็กกว่าพุ่งตัวไปที่จิ๊กซอของเคลวินที่ยังต่อไม่เสร็จ มันวางกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะตัวเตี้ยใกล้ หน้าต่าง“นายชอบต่อจิ๊กซอเหรอเนี่ย ฉันก็ชอบนะแต่ต่อไม่เคยเสร็จ
last update最後更新 : 2026-05-20
閱讀更多

บทที่ 6.3

“มีมี่ มาแล้วเหรอ” ทิพวัลย์เปิดประตูออกมาด้วยความประหลาดใจ “เคลวินล่ะ”“เดี๋ยวตามมา ฉันมารอที่นี่ก่อน เราจะไปเดินเล่นที่ไหนดี” ท่าทางเหมือนเด็กเพิ่งได้ออกมาเที่ยวทำให้เพื่อนๆ หัวเราะ“มีมี่มาแล้วเหรอ” รุ่งนภาเองก็เดินออกมาจากห้องนอนเช่นกัน “แล้วเคลวินล่ะ”“คำถามเดียวกันเลย” มิรินขมวดคิ้ว“อ้าวก็เห็นตัวติดกันนี่นา แล้วนี่หนีมาเองแบบนี้เคลวินไม่เป็นห่วงเอาเหรอ ที่นี่ทะเลนะ ทะเล” จิราเดินมานั่งลงข้างๆ มิริน“ก็ทะเลน่ะสิถึงได้มาชวนไปเดินเล่นนี่ไง ฉันไม่เคยมาเที่ยวทะเลมาก่อนเลยนะ มาครั้งแรกก็ได้มาทั้งกับครอบครัวแล้วก็เพื่อนๆ จะมีใครมีความสุขเท่าฉันอีกแล้ว” มิรินหัวเราะกอดจิราอย่างมีความสุข“รอก่อน มีเคลวินกับวัตไปด้วยก็ดี เราไม่รู้ว่าที่นี่มีอะไรน่าเที่ยว ดังนั้นวัตจะเป็นไกด์จำเป็นให้เรา” จิราพูดจบเสียงคุยกันด้านหน้าก็ดังขึ้น “มากันแล้วละมั้ง”“งั้นก็ไปกันเลย!” มิรินดีดตัวขึ้นแล้ววิ่งออกไปหน้าบ้าน “เคลวิน” เสียงใสยังคงดังสม่ำเสมอ“เฮ้อ สงสัยเคลวินต้องตามจับยายนี่จนเหนื่อยแน่ๆ ฉันไม่รู้เลยว่าควรสงสารใครก่อนดีตอนนี้” รุ่งนภาส่ายหน้า“คงไม่ถอดใจไปก่อนนะ” จิราถอนหายใจ“ไม่หรอกน่า ดูก็รู้ว่าเขา
last update最後更新 : 2026-05-21
閱讀更多

บทที่ 6.4

“ฉันว่ายน้ำไม่เป็น” มิรินเองก็เสียดาย...“ก็หัดสิ ไม่มีใครเป็นมาแต่เกิดหรอกน่า”“นั่นสิมีมี่ สนุกนะเราสี่คนจะได้เล่นน้ำด้วยกันไง ไม่เล่นน้ำทะเลก็เล่นในสระน้ำของรีสอร์ทไง” รุ่งนภาเองก็พูดเสริมขึ้น“นั่นสิเราอุตส่าห์ได้มาเที่ยวด้วยกัน ดูนั่นสิพวกนั้น...” ทิพวัลย์มองไปยังท้องทะเลที่ตอนนี้อย่างตกตะลึงเมื่อเห็นเคลวินกับภควัตขับเจ็ทสกีพุ่งออกไปแล้ว“เจ๋งอ่ะ” จิราเอ่ย“หล่อมาก”“ว้าวเมื่อครู่วัตก็ขับแบบนี้เหรอฉันไม่เห็นรู้สึกเลย”“โอ้ย ฉันละอยากนั่งซ้อนท้ายเคลวินจัง เขาเก่งสุดๆ ไปเลย” ทิพวัลย์พูดจบก็เหล่มามองมิริน“สองคนนั้นแข่งกันเหรอ” มิรินมองตามสายตาแผ่นหลังของเคลวินบนเจ็ทสกี ใบหน้ายิ้มแย้มและท่าทางคล่องแคล่วของเคลวินทำให้เด็กสาวตาค้างเคลวินดูเท่ห์มากจริงๆ เมื่อขับเจ็ทสกี เขาดูเป็นตัวของตัวเองทั้งยังเก่งไปหมดเสียทุกด้าน ...หันกลับมามองตัวเองก็ได้แต่คิดว่าโลกนี้ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย“น่าสนุกนะมีมี่”“นั่นสิลองซ้อนท้ายเคลวินดูสิ เอ๊ะ! พวกผู้หญิงพวกนั้นมันอะไรกันน่ะ” รุ่งนภาขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ามีสาวๆ กลุ่มอื่นยืนมองไปยังเคลวินและภควัตทั้งยังส่งเสียงกรีดเพื่อเชียร์สองหนุ่ม“แหม มาเที่ยวก
last update最後更新 : 2026-05-21
閱讀更多

บทที่ 6.5

“ฉันไปที่นั่นเพราะพาเธอไปเดินเล่น ไปขับเจ็ทสกีคนเดียวเพราะเธอไม่กล้าลงน้ำถูกมั้ย”“แต่นายจะให้คนอื่น...” มิรินชะงักคำพูดเอาไว้กลางคัน เหมือนรู้แล้วว่าที่โกรธเพราะคิดว่าเขาจะขับเจ็ทสกีให้คนอื่นนั่ง“ฉันทำไม”“เปล่า”“โกหก”มิรินเถียงไม่ออกตอนนี้ในใจกำลังสับสนสุดๆ“ไปกับฉัน” เคลวินรั้งข้อมือเล็กเอาไว้ มิรินสู้แรงเขาไม่ได้จึงได้แต่เดินตามไปโดยดี เมื่อพบว่าเขาพากลับมายังชายหาดก็หน้าบึ้ง แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรเสื้อชูชีพก็ถูกสวมให้“นี่ นายจะทำอะไรน่ะ” มิรินตาโตตกใจสุดๆ“สวมเสื้อชูชีพให้เธอไง”“ฉันไม่ได้บอกนายว่าฉันจะลงน้ำนะ”“แล้วใครบอกว่าเราจะลงน้ำ เราจะไปนั่งเจ็ทสกีต่างหาก” เคลวินหัวเราะ“ไม่เอานะ!”เคลวินโน้มตัวลงมามองหน้าเด็กสาว เขาสงสัยเหมือนกันว่าตัวเองมีความอดทนอดกลั้นสูงแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะนับจากที่เขาได้รู้จักมิรินตัวเขาเองก็ใจเย็นมากขึ้น เขาใช้ทั้งความอดทนและความพยายามที่จะเข้าถึงอีกฝ่าย แม้รู้ว่ายากที่จะรักษาบาดแผลซึ่งถูกฝังลึกมานาน“เธอเชื่อใจฉันมาตลอดนี่” เคลวินจ้องตากับมิรินนิ่ง “ฉันว่ายน้ำเก่ง ขับเจ็ทสกีคล่อง อีกอย่างมีเสื้อชูชีพแบบนี้เธอไม่มีทางจม แต่ถ้าเธอยังไม่มั่
last update最後更新 : 2026-05-21
閱讀更多

บทที่ 6.6

มิรินเอาแต่ส่ายหน้าพร้อมกับพึมพำซ้ำๆ เคลวินถอนใจก้มหน้าลงแตะหน้าผากตัวเองลงไปยังหน้าผากของคนตัวเล็กกว่า“ถ้าเธอว่ายน้ำไม่เป็น เกิดวันหนึ่งจมน้ำขึ้นมาแล้วฉันไม่อยู่ด้วยจะทำยังไง เธอไม่กลัวคุณน้าทั้งสองจะเสียใจเหรอ ฉันก็ด้วย ถ้าเธอว่ายน้ำได้เธอก็ช่วยตัวเองได้ ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอหลีกเลี่ยงไปไม่ได้ตลอดหรอกนะ”“ไม่เอา ไม่เอาแล้ว ฉันจะกลับ” มิรินยังดึงดันทั้งยังเริ่มดิ้นรน เคลวินเห็นท่าไม่ดีจึงจำเป็นต้องกอดรัดเด็กสาวให้แน่นกว่าเดิม เพราะกลัวว่าทั้งคู่จะตกลงไปในน้ำ ซึ่งหากเป็นอย่างนั้นอาจจะทำให้มิรินยิ่งกลัวไปกว่าเดิม“ได้ ฉันพากลับก็ได้”เรื่องนี้จำเป็นต้องค่อยเป็นค่อยไป ต้องให้เวลามิรินปรับตัวช้าๆ ความจริงแล้วเขาเองก็ไม่คิดว่าทุกอย่างจะผ่านไปอย่างง่ายดาย แต่การที่เด็กสาวยอมขึ้นเจ็ทสกีมาด้วยกัน ก็ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีกว่าที่คาด“มีมี่” ใบหน้าซีดขาวที่กำลังเดินโซซัดโซเซมากับเคลวิน ทำให้เพื่อนๆ รีบปรี่เข้ามาด้วยความเป็นห่วง ทิพวัลย์เป็นคนแรกที่เข้าถึงตัวมิรินก่อนใคร เด็กสาวเงยหน้ามองเคลวินพยุงเด็กสาวมาเงียบๆ ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถาม แต่เคลวินเพียงส่ายหน้า“กลับไปเปล
last update最後更新 : 2026-05-21
閱讀更多

บทที่ 6.7

“ใช่ แต่ฉันกลับเปลี่ยนไป ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ใช่เคลวินคนเดิม ฉันเพิ่งรู้สึกอยากช่วยเหลือคนอื่นเป็นครั้งแรก และคนแรกที่ทำให้ฉันรู้สึกอย่างนั้นคือเธอ แล้วเธอล่ะอยากให้ฉันยื่นมือให้มั้ยเธออยากจับมือใครสักคนเพื่อก้าวเดินต่อไปหรือเปล่า เหมือนที่เธอยื่นมือให้ฉัน...ช่วยฉันก้าวผ่านเรื่องพ่อ”“แต่...”“อยากหรือเปล่ามิริน” เขาหยุดเดินเธอเองก็หยุด ทั้งสองหันหน้ามองกันและกัน“ฉันอาจจะทำไม่ได้” เธอรู้ว่าเคลวินพยายามจะทำอะไร แต่เธอไม่มีความกล้าพอที่จะส่งมือให้เขา ไม่อยากให้เขาผิดหวังในตัวเธอ “ฉันกลัว”“ฉันรู้ ฉันถึงอยากจะยื่นมือให้เธอไง ฉันเองก็เคยกลัวการไว้ใจใครสักคน ฉันเองก็เหมือนกันแต่ฉันก็เลือกที่จะไว้ใจเธอ เราสองคนเคยผ่านเรื่องเจ็บปวดมาเหมือนกัน เรามาลองเดินผ่านมันไปด้วยกัน...ดีไหม” เขาไม่พูดเปล่าแต่ยื่นมือออกไปเพื่อรอให้เด็กสาวตอบรับ“ถึงฉันไม่ใช่คนดีอะไร แถมยังไม่ใช่คนที่เข้าอกเข้าใจเธอทุกเรื่อง แต่เราสองคนมาพยายามด้วยกัน อย่างน้อยเราจะไม่โดดเดี่ยวไง ฉันอยากมีเธอเดินข้างๆ เธอเองก็จะมีฉันคอยช่วย จากนี้เราจะได้ไม่ต้องเหงาอีก เราสองคนมาคบกันไหม คบแบบที่ไม่ใช่เพื่อน ฉันไม่หวังจะเป็นเพื่อนกับเธอ...
last update最後更新 : 2026-05-21
閱讀更多
上一章
1
...
5678910
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status