Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

“นี่คุณตั้งใจหาข้ออ้างหรือเปล่า?” ภาสกรจ้องหน้าหญิงสาวอย่างไม่ไว้วางใจ“ฉันจะไปแกล้งทำไม หรือว่าคุณอยากจะให้ฉันอ้วกบนรถก็ได้นะ” คราวนี้ เรนิตาชักจะหมดความอดทน จากตอนแรกอยากจะพูดดีๆ ด้วยท้ายที่สุด ชายหนุ่มก็ทำให้เธอโมโหอีกจนได้“โอเค งั้นก็ตามใจ เอาเป็นว่าจะนั่งตรงไหน ถ้าคุณอ้วกใส่รถผมเมื่อไหร่ รู้นะว่าต้องรับผิดชอบยังไง” ภาสกรพูดทิ้งท้ายอีกครั้ง และเช่นเดิม เขาฝากคำถามให้หญิงสาวคิดเอาเองว่าจะ ‘โดน’ อะไร“โอเค” เรนิตาเข้าไปนั่งด้านในรถทันทีด้วยไม่อยากเสียเวลาเถียงกับภาสกรมากนัก วันนี้ เธออุตส่าห์ตื่นมาด้วยจิตใจที่แจ่มใส ยังจะมีมารผจญมาทำให้รู้สึกขุ่นมัวอีก“เข้ม แกไปนั่งข้างหลัง เดี๋ยวฉันขับเอง”ภาสกรตะโกนขึ้นพร้อมกับเดินไปที่ฝั่งคนขับทันที ทั้งเขมราช สร้อย และเรนิตาต่างงงเป็นไก่ตาแตกกับคำพูดนั้นทันที“จะดีเหรอครับพ่อเลี้ยง ให้ผมขับดีกว่าไหมครับ” เขมราชพูดออกมาด้วยความเกรงใจ ตั้งแต่ทำงานให้พ่อเลี้ยงมา เขาไม่เคยนั่งรถโดยพ่อเลี้ยงเป็นคนขับสักครั้ง

“จริงนะคะ สร้อยไม่เคยเห็นพ่อเลี้ยงมายุ่มย่ามกับใครแบบนี้เลย หรือว่าพ่อเลี้ยงจะแอบชอบพี่เรย์คะ” เด็กสาวพูดออกมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ เพราะพ่อเลี้ยงเป็นโสดมานาน แม้จะมีผู้หญิงแวะเวียนมาหาบ้าง แต่ก็ไม่เคยเห็นพ่อเลี้ยงตกลงปลงใจกับใครสักที“ไม่มีทาง ถ้าพ่อเลี้ยงของสร้อยชอบพี่คงไม่หาเรื่องด่าว่าพี่สารพัดหรอก อีกอย่าง ต่อให้เขาชอบพี่จริงๆ พี่ก็ไม่ชอบตอบหรอก พี่เพิ่งอกหักมานะสร้อย”เรนิตาพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเศร้าเล็กน้อยเมื่อนึกถึงชายคนรักเก่าอย่างพายุ นี่เธอมาอยู่ที่น่านได้สักพักหนึ่งแล้ว ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง แต่คิดไปมา อดีตคนรักแต่งงานไปหมาดๆ ตอนนี้ก็คงอยู่ในช่วงฮันนีมูนละมั้ง เขาก็ต้องมีความสุขดี ถึงจะถูก แล้วเธอจะไปคิดถึงเขาทำไมกัน!“พี่เรย์ก็อย่าปิดใจสิคะ พ่อเลี้ยงของสร้อยเป็นคนดีนะคะ” เด็กสาวพูดเป็นตุเป็นตะออกมา ไม่รู้อะไรทำให้สร้อยมั่นใจเหลือเกินว่าภาสกรต้องคิดกับเรนิตามากกว่าคนงานหรือดาราทั่วไป“จ้า พี่เชื่อ ตอนนี้เลิกคิดเรื่องพี่ได้แล้ว ว่าแต่เราเถอะ ไปเดินจู๋จี๋กับเข้มมาเป็นไงบ้างจ๊ะ”เรนิตา

เรนิตายอมย้ายข้าวของออกจากห้องคนงานมาที่บ้านพักของภาสกรตามที่เขาบอก แม้ว่าในใจจะไม่ได้อยากทำตามมากนัก แต่เพื่อไม่ให้เกิดปัญหา เธอจึงเลือกที่จะนิ่งต่อไป อย่างน้อยตอนนี้ก็มีเพ็ญศรีอยู่ด้วย“ป้าเพ็ญมานอนกับเรย์ไหมคะ”หญิงสาวเอ่ยถามหญิงสูงวัยด้วยสีหน้าติดกังวลเล็กๆ ซึ่งตอนนี้ ทั้งสองอยู่ภายในห้องนอนชั้นล่าง และห้องนี้ก็กว้างขวางเพียงพอที่จะนอนได้สองคน อีกอย่าง เธอเองก็จะได้หายกังวลใจด้วย“ป้าก็อยากมานอนด้วยนะหนูเรย์ แต่ว่าป้าไม่ชินที่เอาซะเลย อีกอย่าง พ่อเลี้ยงก็ไม่ได้อนุญาตให้มานอนที่นี่ด้วยสิ” เพ็ญศรีพูดอย่างเกรงใจดาราสาว“เดี๋ยวเรย์ขออนุญาตพ่อเลี้ยงให้ไหมคะ” เรนิตายังคงเอ่ยถามต่ออย่างมีความหวัง“อย่าเลยค่ะ อันที่จริงแล้ว ปกติ พ่อเลี้ยงไม่ค่อยชอบให้ใครมานอนที่บ้านหลังนี้นะคะ เพราะพ่อเลี้ยงชอบความเป็นส่วนตัว ที่ให้หนูเรย์มานอนที่นี่คงมีเหตุผลบางอย่าง ป้าขอโทษหนูเรย์ด้วยจริงๆ นะคะ” นางก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ใจหนึ่งก็อยากช่วยหญิงสาว อีกใจก็ไม่อยากมีปัญหากับเจ้านาย“ไม่ต้องขอโทษเร

“แล้วคุณอยากดูอะไร” ภาสกรหันมามองหน้าคนข้างกาย ยามที่เธอทำแววตาสนใจใคร่รู้ พร้อมกับนั่งกินอะไรสบายๆ แบบนี้ก็ดูเรียบๆ ง่ายๆ เหมือนผู้หญิงธรรมดาทั่วไป แต่ไม่รู้เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์หรือไม่จึงทำให้ชายหนุ่มรู้สึกว่าเรนิตามีเสน่ห์เหลือเกิน“ก็ดูละครที่ฉันเล่นนี่แหละ”หญิงสาวพูดยิ้มๆ เมื่อเขายื่นรีโมตเป็นเชิงอนุญาตให้เลือกเองตามสบาย เธอจึงเลือกเปิดดูละครของตนเองทันที“ไอ้พระเอกคนนี้ไม่เห็นจะหล่อตรงไหน”ภาสกรพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เมื่อเห็นว่าเปิดมาเป็นฉากที่พระนางกำลังจะเข้าห้องหอด้วยกัน แม้ว่าเรนิตาจะสวยหยาดเยิ้มสมกับเป็นเจ้าสาวในเรื่อง แต่เจ้าบ่าวที่กำลังโอบกอดเธอจากด้านหลังนั้น มันทำให้เขารู้สึกโมโหขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“คุณนี่ตาไม่ถึงจริงๆ คนนี้เขาเป็นพระเอกเบอร์หนึ่งของช่องเลยนะ ตัวจริงหล่อมาก หล่อกระแทกตาเลย”เรนิตาคัดค้านอย่างไม่ใส่ใจมากนัก เพราะสายตากำลังกำลังจดจ่อกับฉากต่อไปที่พระเอกจะดึงตัวเธอเข้ามาหอมแก้ม และเข้าฉากเลิฟซีนโดยที่ผู้กำกับใช้เทคนิคมุมกล้องให้เป็นฉากจูบปลอมเข้าช่วยภาสก

“ผมไม่หิว แล้วก็ไม่ได้บอกให้คุณทำด้วย” ภาสกรพูดด้วยความงุนงง เรนิตาคงไม่พอใจที่ถูกเขาต่อว่าเมื่อครู่ และชายหนุ่มก็รู้ดีว่าตนเองเป็นพวกชวนใครคุยไม่เก่ง แต่ถ้าหาเรื่องทะเลาะนั้นเก่งกว่าใครทุกคน“ก็ดี เพราะฉันก็อยากพักแล้ว ปล่อย!” เรนิตาพยายามสะบัดแขนอีกครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จอีกตามเคย“โกรธเรื่องอะไร เรื่องเมื่อกี้ หรือเรื่องเมื่อคืน?”ภาสกรจ้องใบหน้าสวยด้วยแววตาอ่อนโยนกว่าทุกครั้ง เขารู้ตัวว่าตนเองคงจะรุนแรงและพูดจาไม่ดีกับเธอมากเกินไป และคำถามนั้นก็ทำให้เรนิตาหน้าแดงขึ้นมาอย่างอัตโนมัติ“ฉันไม่โกรธ ทำไมต้องโกรธด้วย คุณจะซื้ออะไรให้ใครก็ซื้อไปสิ ฉันไม่อยากได้”หญิงสาวพูดตะกุกตะกักออกไป หากเป็นเรื่องเมื่อกี้เธอเองก็รู้สึกน้อยใจอยู่บ้าง แต่หากเป็นเรื่องเมื่อคืน เธอไม่ได้โกรธ ไม่ได้น้อยใจ แต่แค่ไม่พร้อมจะเห็นหน้าเขาเท่านั้นเองแต่ก็แปลก ทำไมเมื่อกี้ที่เขาพูดจาไม่ดีกับเธอ ในอกถึงรู้สึกเจ็บจี๊ดเล็กๆ และรู้สึกน้อยใจขึ้นมาล่ะ? ก่อนหน้า พ่อเลี้ยงภาสกรพูดจาประสาสุนัขไม่รับประทานใส่ เธอกลับรู้สึกโมโห อยากเอา