All Chapters of ซุป’ตาร์คนนี้ผมจอง: Chapter 1 - Chapter 10

แสงจันทร์สาดส่องเหลืองนวลยามค่ำคืน ความเงียบสงัดปกคลุมพื้นที่จนได้ยินเสียงหายใจ และบรรยากาศเต็มไปด้วยไอความหนาวเย็นของฤดูหนาว แต่ไม่สามารถทำให้ความร้อนที่เกิดจากความปรารถนาของหนุ่มสาวทั้งสองที่กำลังกอดกันแน่นอยู่ภายในห้องนอนใหญ่โตโดยมีผ้าห่มนวมสีขาวผืนนุ่มที่ห่มคลุมกายคนทั้งคู่ไว้พ่อเลี้ยงหนุ่มแห่งไร่น่านฟ้า ผู้ไม่เคยอ่อนข้อหรือก้มหัวให้ใคร แต่นาทีนี้เขากำลังยอมทุกสิ่งทุกอย่างเพียงแค่ให้ได้ ‘เธอมาครอบครอง’ และเป็นของเขาเพียงคนเดียวตลอดไปเรนิตา เรืองรุจิกุล หรือเรย์ นักแสดงสาวสวยสุดฮอต ที่ชายหนุ่มทุกคนต่างใฝ่ฝันรวมถึงตัวเขาเองด้วยที่หลงในรูปร่าง หน้าตาของหญิงสาวจนแทบจะโงหัวไม่ขึ้น แม้ว่าเรนิตาจะได้ชื่อว่าเป็นผู้หญิงที่มีคนรักแล้ว นักแสดงระดับนางเอกแถวหน้าของเมืองไทย น้อยคนนักที่จะเปิดตัวคนรัก แต่ใครจะสนใจกันในเมื่อยามนี้เธอกำลังอยู่บนเตียงกับเขา! เธอก็ต้องเป็นของเขาสิภาสกรไม่อยากสนใจอะไรทั้งนั้น เวลานี้เขาสนเพียงแค่หญิงสาวตรงหน้า ชายหนุ่มจ้องตาผู้หญิงที่เขาหมายปองสุดหัวใจ ดวงตาน้อยของเธอสั่นระริกราวกับว่ากำลังหวาดหวั่นกับสิ่งที่ต้องเจอในไม่กี่วินาทีข้างหน้า แต่ชายหนุ่มไม่ปล่อยให้เธอ

หญิงสาวกระดากอายไม่ตอบคำถรา ภาสกรจึงไม่บีบบังคับให้เธอตอบ แต่ใช้ร่างกายของเขากดดันเธอ เร่งจังหวะในการลูบไล้เนินเนื้อสาวมากขึ้น จนเรนิตาส่ายหน้าด้วยความเสียวซ่านทรมาน“เรย์ไม่รู้แต่เรย์ทรมานค่ะ…” หญิงสาวกระสับกระส่ายราวกับว่านี่คือความรู้สึกแปลกใหม่ที่เธอเพิ่งเคยได้รู้จัก“คุณกำลังเสียวไม่ใช่ทรมานนะคนสวย และต้องการให้ผมปลดปล่อยคุณไงเรย์…”ภาสกรเหยียดยิ้มออกมาด้วยความพอใจ ก่อนจะเร่งจังหวะมากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดร่างกายของหญิงสาวก็กระตุกเป็นสัญญาณว่าตอนนี้เธอได้สัมผัสถึงสรวงสวรรค์ที่เขามอบให้ และนี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น เพราะเนื้อตัวนุ่มนิ่ม กลับกลิ่นกายที่หอมหวานของเรนิตาทำให้คนตัวโตถึงกับรู้สึกพุ่งพล่านไปทั้งเนื้อทั้งตัว ไม่รู้ว่านี่คือเรื่องจริงหรือความฝัน เรนิตานางเอกจอมหยิ่งที่ไม่เคยรับนัดทานข้าวกับไฮโซหรือเศรษฐีคนไหนที่ยอมลงทุนท่าไม่อั้นเพราะอยากได้เธอสักครั้ง แต่คืนนี้เธอเป็นของเขาโดยสมัครใจดวงหน้าหล่อเหลายิ้มเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากระคายขยี้จูบอย่างหนักหน่วง ร่างบางใต้ร่างครางเสียวยามที่ริมฝีปากระคายไล่จุมพิตเรื่อยต่ำถึงเนินอกข่าวผ่อง เขาจูบอย่างเร่าร้อนจนมาถึงหน้าท

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในเต็นท์โดมใสข้างในตกแต่งอย่างหรูหรา แสงที่กระทบดวงหน้าสวยน่ารักปลุกให้เจ้าของร่างบางที่นอนหลับอยู่ตื่นขึ้นมา ซึ่งแม้เธอจะตั้งใจอย่างดีว่า อย่างไรเสีย เช้านี้จะต้องตื่นขึ้นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นให้ได้ แต่ด้วยความอ่อนเพลียจากการเดินทางจึงทำให้เผลอหลับต่อ มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนพระอาทิตย์ส่องเข้ามาด้านในเสียแล้ว“ตายแล้ว! ฉันตื่นสายเหรอเนี่ย พี่เมญ่าตื่นเถอะค่ะ!”ดวงตากลมเบิกกว้าง ริมฝีปากบางสวยได้รูปอ้าเผยอด้วยความตกใจก่อนหันไปเขย่าตัวปลุก ‘เมญ่า’ ผู้จัดการส่วนตัวของเธอ อายุสามสิบเจ็ดปี ที่ตอนนี้ก็ยังคงหลับไม่ตื่น“โอย...ตื่นแล้วน้องเรย์ อะไรกันเนี่ย ปลุกทำไม พี่กำลังนอนสบายๆ เลย” เมญ่าโวยวายทันทีเมื่อเห็นว่า ‘เรนิตา’ ปลุกตนเองทั้งที่กำลังนอนฝันหวานอยู่“สายแล้วค่ะ เรย์อดดูพระอาทิตย์ขึ้นเลย วันนี้ต้องกลับกรุงเทพฯ แล้วด้วย” หญิงสาวโอดครวญทันที เพราะอุตส่าห์หาโอกาสมานอนบนดอยม่อนแจ่ม จังหวัดเขียงใหม่ หลังจากที่มีงานถ่ายโฆษณาจ้างให้เธอมาถ่ายงานถึงสามวันด้วยกัน พอเสร็จงานจึงขอพักเที่ยวเอาแรงก่อนกลับไปเจองานใหญ่เสียหน่อย สุดท้ายก็อดดูพระอาทิตย์ขึ้นจนได้เรนิตาเป็นดาราส

“เอ่อ น้องเรย์คะ พี่ว่า...” ผู้จัดการส่วนตัวของเรนิตา ได้พยายามที่จะทำหน้าที่ของเธออย่างดีที่สุดโดยการห้ามปรามไม่ให้เกิดเรื่องขึ้น“ผมพูดอะไรผิดเหรอครับ แค่สงสัยว่า...เป็นดารานี่แซงคิวคนอื่นได้ด้วยงั้นเหรอ?” ภาสกรพูดต่อไปด้วยน้ำเสียงกวน ยกแขนขึ้นกอดอกพลางปรายตามองหญิงสาวด้วยสายตาเย้ยหยัน แล้วยกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นด้วยท่าทางกวนๆ“คุณคะ ฉันไม่ได้จะแซงคิวอย่างที่คุณเข้าใจค่ะ” เธอตอบกลับเสียงแข็ง รู้สึกหมั่นไส้ผู้ชายตรงหน้า แต่นั่นก็ไม่ทำให้ชายหนุ่มหยุดแต่เพียงเท่านี้‘หน้าตาดี พอๆ กับปากดี ไม่สิ น่าจะปากหมา’เรนิตาลอบถอนใจแต่คู่กรณีก็ยังไม่หยุด“ก็เห็นๆ อยู่ว่าเจ้าของร้านเตรียมพาคุณเข้าร้านทั้งที่มีคนยืนรอก่อนหน้าคุณเกือบยี่สิบคนเลยนะ คุณนี่ไม่ใช่เด็กเส้นธรรมดา คงจะเส้นก๋วยจั๊บเลยสิ” ภาสกรแกล้งพูดเสียงดังขึ้นอีกระดับแล้วสังเกตว่าดาราสาวหน้าแดงขึ้นเพราะรู้สึกอับอาย“ผมเป็นเจ้าของร้าน จะขายใครก่อนทานหลังก็ได้ คุณเรย์ ดาราชื่อดังอุตส่าห์มาทานอาหารร้านผม ผมต้องต้อนรับเป็นพิเศษอยู่แล้ว ให้ปิดร้านต้อนรับคุณเรย์คนเดียวก็ทำได้” เจ้าของร้านเองก็รีบออกตัวปกป้องเรนิตา“พี่คะ อย่าพูดอย่างนั้นสิคะ” เรนิ

“เรย์จะบอกพี่เมญ่าคนแรกแน่นอนค่ะ แต่ก็ต้องรอให้พี่พายุขอก่อนนั่นแหละ” หญิงสาวพูดออกมาอย่างใจคิด หากพายุขอแต่งงานเมื่อไหร่ เธอแทบจะไม่ต้องลังเลเลย จริงอยู่ว่าชีวิตในวงการกำลังไปได้สวย แต่เรนิตาเชื่อว่า หากแต่งงานไปแล้ว เธอเองก็ยังสามารถทำงานในวงการได้อยู่ด้วยความสามารถที่มี“โอเคค่ะ ถ้างั้นพี่ขอตัวก่อนนะ” เมญ่าโบกมือลานักแสดงสาว แล้วเดินไปที่รถของตัวเองทันทีเรนิตารอพายุเกือบสองชั่วโมง แม้คนรักบอกว่าจะรีบออกมาให้เร็วที่สุด แต่ความรู้สึกของคนรอนั้นกลับมองว่านานเสียเหลือเกิน ยิ่งนานความคิดถึงก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งชายหนุ่มโทร.เข้ามาบอกให้เธอออกมาพบที่จุดจอดรถรับผู้โดยสาร“รอนานไหมครับ” พายุมองแฟนสาวด้วยสีหน้าเรียบเฉย“ไม่นานเท่าไรค่ะ แต่เรย์คิดถึงพี่พายุมากเลยแอบคิดว่ามันนานไปนิดนึง” เรนิตาพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนแฟนหนุ่มอย่างที่เคยทำ แม้ว่าพักหลังมานี้ เขาจะดูเย็นชาแปลกๆ เธอก็ได้แต่คิดปลอบใจตนเองว่าคงเป็นเพราะว่าช่วงนี้คนรักทำงานหนัก“ขอโทษนะ พอดีพี่ติดงาน ถ้าอย่างนั้น เย็นนี้ เราไปคอนโดพี่กันไหม”พายุพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยอีกเช่นเคย แต่คำพูดของเขาอดทำให้คนฟังแปลกใจไม่ได้“ไปที่คอ