โจวเทียนหลานส่ายหน้าให้กับคนตัวเล็ก ก่อนจะล้มตัวลงนอน เจียงซือหนิงขยี้ตาตนเองเล็กน้อย อากาศเย็นขึ้นเมื่อออกมาจากผ้าห่มผืนหนาปลุกให้สตินางตื่นขึ้น จากนั้นเปิดตำราอ่าน ครานี้เป็นเล่มใหม่ อำเภอใหม่ แต่ก็ยังเป็นเนื้อหาพรรณนาทิวทัศน์การเดินทางของคนที่เขียนเช่นเคย การที่นางได้อ่านเช่นนี้แล้วเหมือนกับว่าตนเองได้ท่องเที่ยวไปด้วยอย่างนั้น โจวเทียนหลานค่อยๆหลับตาลง ฟังเสียงเล็กที่ตั้งใจอ่าน ครานี้นางแบ่งเสียงดังเบาตามเนื้อหาด้านใน เหมือนกับว่ากำลังเล่านิทานกล่อมเขาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วยาม หญิงสาวก็หาวออกมาคำโต นั่งท่าเดิมนานๆรู้สึกปวดหลังจนต้องบิดเอว พลันมองไปยังเตียงกว้าง ชายหนุ่มเองก็เงียบไปแล้วเช่นกัน หรือว่าเขาหลับไปแล้ว ปัง!เสียงหน้าต่างที่ปิดไม่สนิทกระแทกเสียงดังเมื่อลมพัดผ่าน พายุหิมะวันนี้แรงกว่าทุกวัน หากยืนอยู่ด้านนอกเกินหนึ่งเค่อเกรงว่าคงแข็งตายแน่ มือเรียวปิดตำราก่อนจะเดินไปปิดหน้าต่าง ความหนาวพัดเข้ามาในห้อง คนที่อยู่ด้านในตื่นมาตอนเช้าเห็นทีว่าไม่สบายกันพอดี"บานนั้นมันไม่เคยปิด"จู่ๆเสียงเข้มก็ขึ้น ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งตัวโหย่งเพราะคราแรกคิดว่าเขาหลับไปแล้ว"หากเปิดไว้เช่นนี้ลม
Leer más
INICIAR SESIÓN
