Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

                เช้าวันต่อมาแม้ว่าในใจของพลอยชมพูจะเกิดคำถามมากมายกับเหตุการณ์เมื่อคืนนี้จนแทบนอนไม่หลับ แต่สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะเก็บงำความรู้สึกต่างๆ เอาไว้และปฏิบัติกับชายหนุ่มเหมือนเช่นที่ผ่านมา เธอไม่รู้หรอกว่าภคภัทรคิดกับเธอเช่นไร แต่ที่เธอมั่นใจคือความรู้สึกที่มีต่อเขา และตราบใดที่ชายหนุ่มยังไม่มีคนในใจเธอก็ยังคงมีสิทธิ์เสมอ และจากเหตุการณ์เมื่อคืนนี้หากคิดในแง่ดีก็มีความเป็นไปได้ที่ชายหนุ่มจะเปิดโอกาสให้กับเธอแล้ว                พลอยชมพูจัดการนำแซนด์วิชไปวางไว้ที่โต๊ะทำงานของชายหนุ่มเช่นทุกครั้ง แต่สำหรับวันนี้เธอกลับรู้สึกตื่นเต้นกว่าเคย เพราะรู้ดีว่าเขาเองก็คงเฝ้ารอให้เธอนำแซนด์วิชมาให้เช่นกัน แค่คิดเท่านั้นหญิงสาวเองก็ใจฟูขึ้นมาทันที                แกร็ก         &nbs

“อ๋อ ดิฉันเพิ่งเรียนจบได้ไม่นานค่ะ ทำงานกับคุณภัทรน่าจะเดือนหนึ่งได้แล้ว” พลอยชมพูยิ้มด้วยความดีใจ เพราะนี่เหมือนจะเป็นครั้งแรกที่เธอได้รับคำชื่นชมว่าทำงานเก่ง                “ถึงว่าคุณพลอยชมพูดูหน้าเด็กมากๆ คุณภัทรนี่โชคดีมากเลยนะครับที่ได้คนเก่งๆ แถมน่ารักๆ แบบนี้เป็นผู้ช่วย” สงครามชมจากใจจริง                “แหม ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ แหะๆ” คราวนี้หญิงสาวถึงกับไปไม่ถูก เมื่อเห็นสีหน้าของเจ้านายเริ่มบึ้งขึ้นทีละนิดๆ                “โทษทีครับ ผมลืมตัวไป คุณภัทรคงไม่โกรธนะครับที่ผมชมผู้ช่วยคุณภัทรออกนอกหน้าไปหน่อย” สงครามหันไปถามภคภัทรเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวดูนิ่งไป แถมสีหน้าก็แสดงออกว่าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด             &nbs

                “คะ คะ” พลอยชมพูได้สติ รีบมองไปทางอื่นก่อนที่สายตาตัวเองจะมองต่ำลงไปและอาจไปเห็นความโดดเด่นของ ‘ส่วนนั้น’ ชายหนุ่มเข้าให้                “เหม่ออะไรของคุณ ผมเรียกตั้งนาน”                “เอ่อขอโทษค่ะ ว่าแต่คุณภัทรจะเอาอะไรนะคะ” พลอยชมพูเอ่ยถามพร้อมกับพยายามมองหน้าชายหนุ่มเพื่อไม่ให้สายตาของตัวเองมองต่ำลงไปมากกว่านี้                “เอาคุณมั้ง” ภคภัทรตอบในทันที                “อะ…อะไรนะคะ” พลอยชมพูคิดว่าหูตัวเองต้องฝาดไปแน่ๆ คนอย่างชายหนุ่มคงไม่พูดจาอะไรที่ทำให้เธอคิดไปไกลเช่นนี้หรอก&

ภคภัทรเป็นฝ่ายจับใบหน้าของหญิงสาวและโน้มตัวเข้าไปแนบชิดริมฝีปากเธอด้วยตนเอง เขากำลังทำแบบเดียวกับที่เธอทำเมื่อครู่นี้ แต่ต่างกันตรงที่ครั้งนี้มันร้อนแรงและเต็มไปด้วยความต้องการมากกว่าครั้งก่อนหน้าเป็นไหนๆ ชายหนุ่มไม่เพียงแต่ใช้ริมฝีปากแนบชิดเท่านั้น แต่ยังใช้ประสบการณ์ที่มีล่อลวงให้หญิงสาวยอมเผยอปากให้เขาได้เข้าไปรุกรานด้านในอย่างว่าง่าย                ภคภัทรใช้เรียวลิ้นเกี่ยวตวัดลิ้นเล็กที่พยายามโต้ตอบเขาอย่างไม่ประสีประสา ชายหนุ่มมั่นใจว่าพลอยชมพูไม่ได้กร้านโลกหรือมีประสบการณ์เรื่องอย่างว่ามากเท่าเขา แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้นึกรังเกียจหากเธอเคยต้องมือชายอื่นมาก่อนเพราะเขาเองก็ไม่ได้ขาวสะอาด แถมยังเคยผ่านผู้หญิงมาไม่น้อยเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นการตอบโต้ที่ไม่ประสีประสาของเธอก็ทำให้เขาใจเต้นแรงและอยากจะสัมผัสเธอมากขึ้นเรื่อยๆ                “อื้อ…” พลอยชมพูเปล่งเสียงซ่านสยิวออกมาอย่างไม

ภคภัทรตัดสินใจอุ้มร่างบางขึ้นจากโซฟา ด้วยความที่เธอเป็นหญิงสาวตัวเล็กและส่วนสูงต่างกันมากเลยทำให้ชายหนุ่มสามารถอุ้มพลอยชมพูมาไว้ในอ้อมกอดได้อย่างง่ายดาย ในขณะที่เธอเองก็รีบเอามือเกี่ยวคล้องต้นคอชายหนุ่มด้วยความตกใจ                “คุณภัทรจะพาชมพูไปไหนคะ” พลอยชมพูมองหน้าชายหนุ่มด้วยความตกใจ                “ก็นี่เป็นครั้งแรกของคุณ ไว้คุณเก่งเมื่อไหร่เราค่อยมาลองที่โซฟากันนะ” ภคภัทรพูดอย่างอารมณ์ดี แต่คำพูดน่าหมั่นไส้ของชายหนุ่มอดทำให้หญิงสาวหมั่นไส้ไม่ได้จนต้องตีเขาที่หน้าอกหนาของเขาอย่างแรง                “โอ๊ย!”                “นี่แน่ะ! อยากแกล้งกันดีนัก” พลอยชมพูพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้ ก่อนจะซบลงที่หน้าอกชายหนุ