Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 69

                เช้าวันต่อมาความสัมพันธ์ของภคภัทรกับพลอยชมพูแปรเปลี่ยนจากหลังมือเป็นหน้ามือ เดิมทีที่เอาแต่หน้าบูดทั้งวันตอนนี้ภคภัทรกลับยิ้มแทบไม่หุบ หนำซ้ำยังเอาแต่อยู่ใกล้ชิดพลอยชมพูไม่ห่างไปไหน แม้ว่าจะอยากรู้อยากเห็นความเป็นไปทุกอย่างแต่อิทธิก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร เพราะรู้ดีว่าการที่เจ้านายของเขากับพลอยชมพูอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืนนั้นก็คงจะเคลียร์กันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ลูกน้องอย่างเขาแค่เห็นเจ้านายมีความสุขสมหวังกับผู้หญิงที่ตัวเองรักแค่นี้ก็ดีใจแล้ว                ในขณะที่อารยาก็คอยเอาแต่หาจังหวะเข้ามาถามเพื่อนรักว่าเรื่องราวมันเป็นมาอย่างไร ไฉนชายหนุ่มถึงได้กลับมาดูคลั่งรักเพื่อนสาวของเธอได้ขนาดนี้ สุดท้ายเธอก็ได้จังหวะเข้ามาหาพลอยชมพูสองต่อสองตอนที่ทั้งหมดกำลังนั่งเรือเพื่อกลับขึ้นฝั่ง                “ใจคอแกจะไม่เล่าอะไรให้ฉันฟังเลย

                “ว่าแต่ทั้งสองคนไปที่เกาะนางนวลมาเป็นไงบ้าง ยังสวยเหมือนเดิมไหม” ติณณภพหันไปถามภคภัทร                “สวยกว่าเดิมอีกครับ ผมว่าพ่อคงต้องคิดใหม่เรื่องที่จะขายเกาะ เพราะผมไม่มีทางยอมแน่ๆ อีกอย่างชมพูก็ชอบที่นั่นมากด้วย” ภคภัทรหันไปหาหญิงสาว                “เอ่อค่ะ ชมพูว่าที่เกาะสวยแล้วก็เงียบสงบมาก อย่าขายเลยนะคะคุณภพ เอ่อ คุณพ่อ” หญิงสาวยอมเรียกติณณภพว่าพ่อแต่โดยดี แม้จะไม่ค่อยชินเท่าไรก็ตาม                “ทำอย่างกับว่าเราสองคนจะไปเที่ยวบ่อยๆ งั้นแหละ เก็บไว้พ่อว่า…”                “เว้นแต่ว่าทั้งสองคนจะไปเที

“เราจะไปรู้อะไร เพราะพี่เห็นเราอยู่คนเดียว” ภคภัทรยิ้มเอ็นดูหญิงสาว ก่อนจะเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เธอฟัง ในวันแรกที่เจอกันเธอดูสดใสและร่าเริงไม่ต่างจากวันนี้ และเธอก็สามารถทำให้เขายิ้มได้โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรกันสักคำ จากวันนั้นถึงวันนี้ภคภัทรเองก็ชักไม่แน่ใจแล้วว่าบางทีเขาอาจจะหลงรักเด็กน้อยตรงหน้าตั้งแต่ครั้งแรกที่เธอกัน วันที่เธอเกือบจะจูบเขาผ่านกระจกกั้นนั้นแล้วก็เป็นได้                “แหะๆ น่าอายจังเลยนะคะ เผลอทำอะไรตลกๆ ต่อหน้าพี่ภัทร” ทันทีที่ฟังชายหนุ่มเล่าเรื่องทั้งหมด แม้จะจำอะไรไม่ได้ แต่ก็ช่างน่าอายเหลือเกินสำหรับหญิงสาว                   “ตลกที่ไหน น่ารักจะตาย”                “พี่ภัทรนี่กลายเป็นคนคลั่งรักไปแล้วหรือไง” หญิงสาวพูดด้วยความเขินอาย บทผู้ชายเย็นชาอย่างภคภ

                สุดท้ายภคภัทรก็ต้องอดทนจนถึงเวลาเข้าหอ…แม้ว่าใจอยากจะไล่แขกให้กลับบ้านไวๆ แต่ชายหนุ่มก็สามารถเก็บงำส่วนลึกของตนเองภายใต้ใบหน้าเย็นชาได้เป็นอย่างดี ถึงจะแอบแทะโลมหญิงสาวเล็กๆ น้อยๆ เพื่อหล่อเลี้ยงจิตใจระหว่างนั้นก็เถอะ แต่ตอนนี้มันถึงเวลาของเขาแล้ว ความอดทนที่สะสมมาตลอดหนึ่งเดือนทำให้คืนนี้ชายหนุ่มไม่มีทางปล่อยให้พลอยชมพูได้นอนหลับทั้งคืนแน่ๆ                “เมียพี่สวยจัง” ชายหนุ่มเดินเข้าไปโอบกอดหญิงสาวจากข้างหลัง พร้อมกับหอมที่ซอกคออย่างโหยหา กลิ่นกายสาวช่างหอมหวนและกระตุ้นอารมณ์อยากใคร่ให้กับเขาได้เป็นอย่างดี                “พี่ภัทรก็หล่อมากค่ะ” พลอยชมพูหมุนตัวกลับไปมองหน้าชายหนุ่ม พร้อมกับลูบไล้ใบหน้าเขาด้วยความหลงใหล เธอหลงและปลื้มเขามานาน และการได้แต่งงานแนบชิดกันมันก็ไม่ได้ทำให้หญิงสาวรู้สึกน้อ

“ไม่ต้องร้องแล้ว…พี่เข้าใจแล้วครับ ไว้ชมพูพร้อมเมื่อไหร่เราค่อยวางแผนเรื่องลูกใหม่ก็ได้ หรือถ้าชมพูไม่อยากมีลูกเราก็อยู่เป็นสองตายายแล้วก็พากันเที่ยวรอบโลกไปเลยเป็นไง” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงมีความสุข                “ฮึก ถึงตอนนั้นจะมีแรงหรือเปล่าคะ” พลอยชมพูอดยิ้มตามกับคำพูดของชายหนุ่มไม่ได้                “อยากพิสูจน์แรงตอนนี้ก่อนไหมล่ะ” ไม่ว่าเปล่า ชายหนุ่มผลักร่างบางให้นอนแนบไปกับเตียงนอน ในขณะที่เขาก็ขึ้นทาบทับเธออย่างรวดเร็ว                “พี่รักชมพูนะครับ ไม่ว่ายังไงพี่ก็จะอยู่ข้างๆ ชมพูแบบนี้ตลอดไป”                “ชมพูก็รักพี่ภัทรค่ะ” พลอยชมพูดึงใบหน้าหล่อเหลาของสามีลงมาจูบด้วย