All Chapters of เมียรักท่านประธาน: Chapter 21 - Chapter 30

คุณธัญวดีหน้าสลดลง เพราะก็จริงอย่างที่ลูกชายคนโตบอก นางไม่ควรพูดเรื่องแต่งงานตอนนี้ แต่นางเห็นเป็นจังหวะดี ไหนๆ หลานชายก็กำพร้าขาดพ่อ การแต่งงานจึงน่าจะดีกับทุกฝ่าย แต่เมื่อครู่นี้นางหุนหันพลันแล่นรีบพูดไปหน่อย เพราะเกิดไม่ไว้ใจแม่ผู้ช่วยเลขานุการนั่น เพราะฝ่ายนั้นหน้าตาสะสวยมาก อีกทั้งดูจากสายตาของลูกชายนางก็บอกได้ว่าชอบพอมากทีเดียว นางไม่สบายใจที่เห็นแบบนั้น หากไม่ติดว่าอยู่ในช่วงงานศพของฉัตรเทพนางจะต้องคุยเรื่องแต่งงานให้รู้เรื่องให้ได้ ลูกชายนางเหลือคนเดียว แล้วยังเนื้อหอมมีผู้หญิงมาแย่งชิงกันอย่างกับอะไรดี“ตกลง แม่จะยังไม่พูดตอนนี้ ไว้ให้ผ่านงานตาฉัตรไปก่อนก็ได้”คุณธัญวดีเดินนำออกไปด้วยความไม่สบายใจเท่าไรนัก ส่วนคนที่เดินตามหลังนั้นหันมาทางร่างสูงพร้อมกับยกมือไหว้ “รินกลับก่อนนะคะพี่เต” แล้วก็เหมือนเดิม เตชัสไม่เคยมองเธอด้วยสายตาอย่างอื่นเลยนอกจากน้องสาวเท่านั้น“ดูแลคุณแม่ให้ถึงบ้านดีๆ นะริน พี่ฝากด้วย ตอนเย็นเจอกันที่วัด” เตชัสบอกกับคนที่เขามองว่าเป็นน้องเสมอมา เขาไม่มีทางคิดกับปารารินเป็นอย่างอื่นได้เลย เพราะ

“เอ่อ ขิงคงมัวแต่ดูน้องปลาวาฬอยู่มั้งคะเลยไม่ทันได้ยินว่าคุณเตมา” ขวัญดาวตอบอึกอัก แล้วรีบเบี่ยงหน้าหนี ลุกขึ้นเดินออกห่าง“นึกว่าขิงคิดว่าเมื่อไหร่พ่อปลาวาฬจะกลับมาสักที”          ขวัญดาวอึ้งจนต้องหันกลับมามองเขา เตชัสกลัวว่าจะทำไก่ตื่น เดี๋ยวบินหนีไปจะไล่จับลำบาก เลยเปลี่ยนเรื่องพูด“แล้วนี่เจ้าปลาวาฬหลับนานแล้วหรือขิง ผมว่าจะมาเล่นด้วยเสียหน่อย ว่าแต่ขิงกินข้าวหรือยัง”“ถามหลายประโยคจังค่ะ ขิงกินข้าวแล้ว ส่วนน้องปลาวาฬหลับได้สักครึ่งชั่วโมงแล้วค่ะ”“เหนื่อยไหม” เขาเงยหน้ามองเธอ “ผมสัญญาว่าจะรีบหาพี่เลี้ยงมาเลี้ยงปลาวาฬ ขิงจะได้ไม่เหนื่อยจนเกินไป แต่หาพี่เลี้ยงไม่ใช่เรื่องง่าย เรื่องค่าตอบแทนผมจ่ายได้ไม่ใช่ปัญหา แต่ผมต้องการคนที่มีใจรักเด็ก สะอาดสะอ้าน และเข้ากับปลาวาฬได้ดี ที่สำคัญก็ต้องมีพื้นฐานการเลี้ยงเด็กอ่อนด้วย ผมไม่ต้องการพี่เลี้ยงที่อายุมากเกินไป เพราะว่าปลาวาฬตัวใหญ่ ดิ้นทีผมเป็นผู้ชายยังเกือบทำหลุดมือ แล้วก็ไม่อยากได้พี่เลี้ย

 เขาหาเศษหาเลยกับเธอทั้งที่มีคู่หมายแล้ว ทำแบบนี้เธอไม่ชอบเลย มือบางเลยทุบลงไปบนอกแกร่งเพื่อให้เขาหยุดการรุกรานแต่ว่าเขาไม่ยอมหยุด ซ้ำยังเพิ่มแรงบดจูบลงมาราวกับคนขาดสติ เหมือนคนกระหายการจูบแต่ทำไมร่างกายกลับรู้สึกอ่อนไหวต่อสัมผัสของเขา ขวัญดาวไม่ต้องการให้เป็นแบบนี้ เธอไม่ใช่ดอกไม้ใกล้มือให้เขาเด็ดชมเล่น เมื่อลิ้นร้ายเข้ามาหยอกเอินอย่างย่ามใจ ขวัญดาวเลยอาศัยจังหวะที่เขาเคลิบเคลิ้มกัดลิ้นเขาอย่างจัง“โอ๊ย”ร่างใหญ่ของเตชัสผละออกราวกับเจอของร้อนลวกปาก แต่นี่ไม่ใช่ของร้อน มันเป็นฟันซี่คมๆ ที่กัดลงมาอย่างแรง ใบหน้าหล่อเหลาเขียวคล้ำเพราะเจ็บจี๊ดไปทั้งแผ่นลิ้น“ขิงกะจะฆ่าผมให้ตายเลยหรือไง”ขวัญดาวขึงตาใส่ ดวงหน้าสวยมีรอยแดงซ่าน  ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยจูบกับใครมาก่อน “ก็คุณเตอยากจูบขิงก่อนทำไม ใครใช้ให้เอาลิ้นเข้ามาในปากขิงล่ะคะ”เตชัสหอบลมหายใจถี่กระชั้น“ก็ไม่เห็นต้องเล่นแรงขนาดนี้ เกิดลิ้นผมขาดไปจะทำยังไง ต่อไปจะเอาลิ้นที่ไหนไว้ชิมความหวานของขิมล่ะ”“นี่ยังคิดจะมีต่อไ

“สมภารที่ไหนจะอดใจไม่กินไก่วัดสวยๆ น่ารักขนาดนี้ได้” เอมอรพึมพำกับตัวเอง พลางดีใจกับขวัญดาวด้วย ถ้าหากได้ดิบได้ดีเป็นภรรยาของท่านประธานขึ้นมา เพราะขวัญดาวเป็นเด็กน่ารัก มีน้ำใจ แต่ผู้หญิงในบริษัทหลายคนอยากเป็นผู้หญิงของคุณเตชัส แต่ว่าคุณเตชัสก็ไม่สนใจใครสักคน แม่พวกนั้นรู้เข้าคงชีช้ำน่าดูฟากขวัญดาวหลังจากน้องปลาวาฬนอนหลับเธอจึงพอมีเวลาเป็นของตัวเองมากขึ้น แต่ก่อนจะเดินเข้าครัวไปเตรียมอาหารโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ทำให้เธอเดินย้อนกลับมารับ ที่หน้าจอปรากฏชื่อที่ทำให้ดวงหน้าสวยยิ้มหวานเต็มหน้า“พ่อคะ เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม”“พ่อสบายดีขิง แต่ว่า...”  เสียงที่อึกอักและเงียบลงไปนั้นทำให้ขวัญดาวหุบยิ้ม นั่นแสดงว่าบิดากำลังมีเรื่องไม่สบายใจ“คือพ่อไม่อยากรบกวนขิงเลย แต่ช่วงนี้หน้าฝนน่ะลูก โฮมสเตย์ของเรามันสร้างมาหลายปีแล้ว หลังคามันเลยรั่ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนพ่อจะขึ้นไปเปลี่ยนฝ้าเอง แต่หลังจากตกจากหลังคาลงมาคราวก่อน ขาพ่อมันก็อ่อนแรงทำงานบนที่สูงไม่ได้แล้ว”“พ่อคะ ไม่ต้องพูดเลย ต้องใช้เงินเท่าไหร่บอก

“ก็รินรับปากพี่แล้วไงครับ ว่าจะซื้อของมาให้ปลาวาฬ พี่เลยคิดว่าไม่ต้องไปดีกว่า ให้คุณแม่กับรินค่อยๆ เลือกซื้อของกันไป ตามสบายนะ” เตชัสฉีกยิ้มให้ โบกมือลาปารารินกำมือแน่น อายหน้าแดง “พี่เตคะ แต่ว่ารินอยากให้พี่เตไปด้วย”“พี่ไปไม่ได้ครับ ต้องรีบกลับไปดูเจ้าปลาวาฬ ช่วงนี้หลานขาดทั้งพ่อทั้งแม่ พี่ต้องรีบกลับไปให้ความอบอุ่นกับหลาน รินไปเถอะ”ปารารินอยากจะกรี๊ดใส่หน้าเขา จะรีบกลับไปให้ความรักความอบอุ่นเผื่อไปถึงนังผู้ช่วยเลขานุการหน้าสวยนั่นด้วยละสิ คิดว่าเธอโง่ดูไม่ออกหรือไง “ขอตัวก่อนนะครับคุณแม่ เราแยกกันตรงนี้เลยนะครับ สวัสดีครับ” เตชัสตัดบทลามารดาทันที เพราะเขาต้องรีบไป ส่วนคุณธัญวดีได้แต่ส่ายหน้ามองอย่างระอาที่ทำอะไรเตชัสไม่ได้ เจ้าลูกตัวแสบหาทางชิ่งไม่ยอมให้นางจับคู่ให้ ทำไมจะดูไม่ออก“ปล่อยเตเขาไปเถอะ ขืนไปขวางเขามากๆ เรามีแต่จะเสีย ยายริน” คุณธัญวดีเตือนแล้วพูดต่อ “ไปเดินซื้อของให้หลานกันเถอะ มีของหลายอย่างที่แม่อยากซื้อ”“แต่ว่ารินไม่อยากไปค่ะ คุณแม่ไปคนเ