Masuk“สมภารที่ไหนจะอดใจไม่กินไก่วัดสวยๆ น่ารักขนาดนี้ได้” เอมอรพึมพำกับตัวเอง พลางดีใจกับข
“สมภารที่ไหนจะอดใจไม่กินไก่วัดสวยๆ น่ารักขนาดนี้ได้” เอมอรพึมพำกับตัวเอง พลางดีใจกับขวัญดาวด้วย ถ้าหากได้ดิบได้ดีเป็นภรรยาของท่านประธานขึ้นมา เพราะขวัญดาวเป็นเด็กน่ารัก มีน้ำใจ แต่ผู้หญิงในบริษัทหลายคนอยากเป็นผู้หญิงของคุณเตชัส แต่ว่าคุณเตชัสก็ไม่สนใจใครสักคน แม่พวกนั้นรู้เข้าคงชีช้ำน่าดูฟากขวัญดาวหลังจากน้องปลาวาฬนอนหลับเธอจึงพอมีเวลาเป็นของตัวเองมากขึ้น แต่ก่อนจะเดินเข้าครัวไปเตรียมอาหารโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ทำให้เธอเดินย้อนกลับมารับ ที่หน้าจอปรากฏชื่อที่ทำให้ดวงหน้าสวยยิ้มหวานเต็มหน้า“พ่อคะ เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม”“พ่อสบายดีขิง แต่ว่า...” เสียงที่อึกอักและเงียบลงไปนั้นทำให้ขวัญดาวหุบยิ้ม นั่นแสดงว่าบิดากำลังมีเรื่องไม่สบายใจ“คือพ่อไม่อยากรบกวนขิงเลย แต่ช่วงนี้หน้าฝนน่ะลูก โฮมสเตย์ของเรามันสร้างมาหลายปีแล้ว หลังคามันเลยรั่ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนพ่อจะขึ้นไปเปลี่ยนฝ้าเอง แต่หลังจากตกจากหลังคาลงมาคราวก่อน ขาพ่อมันก็อ่อนแรงทำงานบนที่สูงไม่ได้แล้ว”“พ่อคะ ไม่ต้องพูดเลย ต้องใช้เงินเท่าไหร่บอก
“เอ่อ พี่เอมคะ” ขวัญดาวอยากตบปากตัวเองนักที่หลุดพูดออกไป แต่ว่าเสียงเอ็นดูจากปลายสายก็ทำให้เธอสบายใจขึ้นมาก โชคยังดีที่หลุดปากกับเอมอร หากเป็นคนอื่นๆ ในบริษัทป่านนี้คงกลายเป็นประเด็นร้อนให้ขาเมาท์คุยกันสนุกปาก“พี่ไม่เล่าต่อหรอกจ้ะขิง เรื่องของเจ้านายไม่เกี่ยวกับพี่ ท่านจะพาใครไปเพนต์เฮาส์หรือตัดสินใจทำอะไร พี่มีหน้าที่แค่อำนวยความสะดวกให้เท่านั้น ขิงสบายใจได้”“ขอบคุณค่ะพี่เอมที่เข้าใจ ขิงก็ไม่ได้อยากมาค้างคืนอยู่กับเจ้านาย แต่เลี้ยงเด็กไม่เหมือนมาช่วยทำงานบ้าน มันไม่สามารถวางเอาไว้ แล้วกลับมาดูต่อพรุ่งนี้ได้ ต้องรอพี่เลี้ยงคนใหม่มาดูแลต่อ ขิงก็ตั้งใจว่าจะอยู่ช่วยแค่สามวันนี้แหละค่ะ แค่พอให้คุณเตหาพี่เลี้ยงมาได้เท่านั้น ขิงก็จะกลับไปทำงานตามเดิมแล้ว”“ทางนี้ก็งานยุ่งอยู่ แต่พี่ยังพอรับมือไหว แต่ว่าขิงไม่มาทำงานหลายวันคงไม่รู้ว่าคุณวริศได้โปรโมตขึ้นเป็นผู้ช่วยฝ่ายบุคคลสายฟ้าแลบ แต่ถูกย้ายไปประจำที่สาขาสระบุรีแล้ว ที่จริงความสามารถของคุณวริศก็สมควรอยู่หรอกนะ แต่พี่ว่าประกาศสายฟ้าแลบยังไงก็ไม่รู้ ขนาดพี่ยั
เขาหาเศษหาเลยกับเธอทั้งที่มีคู่หมายแล้ว ทำแบบนี้เธอไม่ชอบเลย มือบางเลยทุบลงไปบนอกแกร่งเพื่อให้เขาหยุดการรุกรานแต่ว่าเขาไม่ยอมหยุด ซ้ำยังเพิ่มแรงบดจูบลงมาราวกับคนขาดสติ เหมือนคนกระหายการจูบแต่ทำไมร่างกายกลับรู้สึกอ่อนไหวต่อสัมผัสของเขา ขวัญดาวไม่ต้องการให้เป็นแบบนี้ เธอไม่ใช่ดอกไม้ใกล้มือให้เขาเด็ดชมเล่น เมื่อลิ้นร้ายเข้ามาหยอกเอินอย่างย่ามใจ ขวัญดาวเลยอาศัยจังหวะที่เขาเคลิบเคลิ้มกัดลิ้นเขาอย่างจัง“โอ๊ย”ร่างใหญ่ของเตชัสผละออกราวกับเจอของร้อนลวกปาก แต่นี่ไม่ใช่ของร้อน มันเป็นฟันซี่คมๆ ที่กัดลงมาอย่างแรง ใบหน้าหล่อเหลาเขียวคล้ำเพราะเจ็บจี๊ดไปทั้งแผ่นลิ้น“ขิงกะจะฆ่าผมให้ตายเลยหรือไง”ขวัญดาวขึงตาใส่ ดวงหน้าสวยมีรอยแดงซ่าน ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยจูบกับใครมาก่อน “ก็คุณเตอยากจูบขิงก่อนทำไม ใครใช้ให้เอาลิ้นเข้ามาในปากขิงล่ะคะ”เตชัสหอบลมหายใจถี่กระชั้น“ก็ไม่เห็นต้องเล่นแรงขนาดนี้ เกิดลิ้นผมขาดไปจะทำยังไง ต่อไปจะเอาลิ้นที่ไหนไว้ชิมความหวานของขิมล่ะ”“นี่ยังคิดจะมีต่อไ
“นี่ขิง” คนหล่อจัดเดินเข้าไปใกล้ แล้วถามเสียงขรึม “ถ้าผมคิดจะทำอะไรขิงจริงๆ ละก็ ผมทำไปนานแล้ว ไม่รอให้ถึงตอนนี้หรอก อีกอย่างผมมีความอึด เอ้ย อดทนมาก”ขวัญดาวชะงักมองจ้องหน้าเจ้านายผู้มากเสน่ห์ เตชัสมองยิ้มๆ “ผมแค่พูดผิดขิงทำไมต้องมองผมแบบนี้ด้วยครับ ในห้องมีเด็กอ่อนอยู่ด้วยแบบนี้ผมจะปล้ำขิงได้ยังไง จริงไหมเจ้าปลาวาฬ”เตชัสมองหาตัวช่วย ทารกร่างกลมเอียงคอมอง ไม่รู้ว่าเข้าใจที่ผู้ใหญ่คุยกันไหม หรือเป็นจังหวะปลาวาฬแลบลิ้นออกมาพอดี ทำเอาเตชัสหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ“แลบลิ้นแบบนี้หมายความว่าไงเจ้าอ้วน” เตชัสจิ้มนิ้วไปที่เอวกลมๆทารกที่ท่าทางจะรู้มากเกินไวหัวเราะเอิ๊กอ๊ากผิดกับขวัญดาวที่เหลือบมองเตชัสอย่างระแวดระวัง“เชื่อใจผมเถอะนะ ถ้าผมคิดจะทำ ไม่ต้องรอถึงป่านนี้หรอก ปิดประตูห้องทำงานจับขิงปล้ำไปแล้ว เพราะขิงชอบทำโอทีมืดๆ ค่ำๆ” แล้วนั่นก็เป็นเหตุให้เขาต้องทำงานดึกไปด้วย เพราะแอบห่วงความปลอดภัยของเลขานุการสาว ส่วนคืนนี้เขาไม่ได้คิดล่วงเกินเธอสักนิด เพราะต้องน
“เอ่อ ขิงคงมัวแต่ดูน้องปลาวาฬอยู่มั้งคะเลยไม่ทันได้ยินว่าคุณเตมา” ขวัญดาวตอบอึกอัก แล้วรีบเบี่ยงหน้าหนี ลุกขึ้นเดินออกห่าง“นึกว่าขิงคิดว่าเมื่อไหร่พ่อปลาวาฬจะกลับมาสักที” ขวัญดาวอึ้งจนต้องหันกลับมามองเขา เตชัสกลัวว่าจะทำไก่ตื่น เดี๋ยวบินหนีไปจะไล่จับลำบาก เลยเปลี่ยนเรื่องพูด“แล้วนี่เจ้าปลาวาฬหลับนานแล้วหรือขิง ผมว่าจะมาเล่นด้วยเสียหน่อย ว่าแต่ขิงกินข้าวหรือยัง”“ถามหลายประโยคจังค่ะ ขิงกินข้าวแล้ว ส่วนน้องปลาวาฬหลับได้สักครึ่งชั่วโมงแล้วค่ะ”“เหนื่อยไหม” เขาเงยหน้ามองเธอ “ผมสัญญาว่าจะรีบหาพี่เลี้ยงมาเลี้ยงปลาวาฬ ขิงจะได้ไม่เหนื่อยจนเกินไป แต่หาพี่เลี้ยงไม่ใช่เรื่องง่าย เรื่องค่าตอบแทนผมจ่ายได้ไม่ใช่ปัญหา แต่ผมต้องการคนที่มีใจรักเด็ก สะอาดสะอ้าน และเข้ากับปลาวาฬได้ดี ที่สำคัญก็ต้องมีพื้นฐานการเลี้ยงเด็กอ่อนด้วย ผมไม่ต้องการพี่เลี้ยงที่อายุมากเกินไป เพราะว่าปลาวาฬตัวใหญ่ ดิ้นทีผมเป็นผู้ชายยังเกือบทำหลุดมือ แล้วก็ไม่อยากได้พี่เลี้ย
“ก็ใช่น่ะสิ คุณเอมอรยังไม่ได้บอกคุณเหรอ เอมอรเขาอาจจะลืม เพราะช่วงนี้ผู้ช่วยเลขาฯ ของผมเขาลา” เตชัสเน้นคำว่าของผมจนวริศเผลอมองหน้าคนที่นั่งหลังยืดตรงอยู่ที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของท่านประธานหน้าเหวอไป ผิดกับเจ้าของห้องที่ระบายยิ้มทั่วหน้า แต่สายตาเยือกเย็น จนวริศรู้สึกว่าห้องท่านประธานเย็นยะเยือกราวกับนั่งอยู่ที่ขั้วโลกเหนือเตชัสมองตรงจ้องหน้าวริศพลางถามต่อด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง“ไม่ทราบว่าคุณวริศติดปัญหาอะไรหรือเปล่า”นี่เป็นการเลื่อนตำแหน่งแบบสายฟ้าแลบที่ไม่มีใครล่วงรู้มาก่อน แม้แต่เขาที่ทำงานอยู่ในแผนกฝ่ายบุคคลก็ตาม แต่ท่านประธานถามว่ามีปัญหาอะไรไหม ใครจะกล้ามีปัญหากับเจ้าของและท่านประธานใหญ่อย่างเตชัส วราฤทธิ์วริศงุนงงไปหมด แต่ต้องบังคับตัวเองให้ส่ายหน้า “เอ่อ...ไม่มีครับท่านประธาน ผมแค่ตกใจ แล้วยังไม่มีเวลาเตรียมตัว หรือบอกใคร”“เท่าที่ผมทราบคุณไม่มีครอบครัวเหลือแล้วนี่ครับ คุณพ่อกับคุณแม่คุณเสียก่อนเข้ามาทำงานที่บริษัท ส่วนคุณยายของคุณท่านจากไปเมื่อปลายปี ผมจำได้ว่าผมไปงานศพของคุณย







