All Chapters of เมียรักท่านประธาน: Chapter 11 - Chapter 20

มือหนารีบคว้ามือนุ่มเอาไว้ สายตาแสดงความเป็นห่วง “นี่มันดึกแล้ว คุณจะขับรถกลับได้ยังไง”“ปกติเวลาฉันทำโอทีดึกๆ ก็ขับรถกลับเอง ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ”“งั้นคืนนี้ทำโอทีที่นี่สักคืนได้ไหม ผมจ่ายให้สิบเท่าจากปกติเลยก็ได้”ถ้าค่าโอทีจะแพงขนาดนั้น มันก็น่าสนใจอยู่หรอก แต่ที่ทำงานคือเพนต์เฮาส์ของท่านประธาน หากใครรู้เรื่องเข้า เธอจะตกเป็นขี้ปากขาเมาท์เอาได้“คือขิงไม่สะดวกทำโอทีค่ะ”ขวัญดาวรีบดึงมือกลับแต่ไม่สำเร็จ คนตัวใหญ่ยังคงยึดมือไว้ไม่ยอมปล่อย พลันร่างสูงก็ขยับมาใกล้ พร้อมกับยื่นใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาและส่งสายตาเว้าวอนให้เธอ“ช่วยเป็นพี่เลี้ยงฉุกเฉินให้เจ้าปลาวาฬหน่อยเถอะขิง คืนนี้ผมหาพี่เลี้ยงให้เจ้าปลาวาฬไม่ทันจริงๆ มันฉุกละหุกมาก จู่ๆ ก็มีคนอุ้มแกมาใส่มือผม คุณก็รู้ ยังไงคุณช่วยอยู่ดูแลแกสักคืนเถอะนะ ดูสิ ปลาวาฬน่าสงสารขนาดไหน” เขามองไปที่เจ้าตัวกลมบนที่นอนพลางถอนหายใจยาวพรืด “ลียาบอกผมว่า แม่แกตายตั้งแต่คลอดแกออกมา เพราะสายรกพันคอเด็ก หมอช่วยลูกได้ แต่ช่วยแม่ไม่ได้ เจ้าฉัตรมันเล

เตชัสตอบรับพร้อมกับรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ขณะดวงตาคมจับจ้องที่ใบหน้าขวัญดาว “เด็กบางคนมันน่าแหย่ น่าจิ้ม เห็นแล้วอดจะจิ้มแทบไม่ได้”เขาอาจจะพูดถึงน้องปลาวาฬ แต่ขวัญดาวกลับอดหน้าแดงไม่ได้ขวัญดาวจ้องมองน้องปลาวาฬอยู่ครู่หนึ่ง แกก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนคนอุ้มใจอ่อนยวบ เมื่อคิดว่าเจ้านายหนุ่มผู้เป็นคุณพ่อมือใหม่สดๆ ซิงๆ คงจะรับมือเจ้าปลาวาฬแสนซนยาก คืนนี้เธออาจต้องยอมเป็นพี่เลี้ยงชั่วคราวให้พ่อหนูปลาวาฬแก้มพองเตชัสมองร่างจ้ำม่ำในอ้อมกอดขวัญดาวแล้วร่างสูงก็หย่อนกายนั่งลงเคียงข้าง ดวงตาคมเข้มฉายแววเจ้าเล่ห์ขึ้นมา “ปลาวาฬครับ ถ้าปลาวาฬอยากให้พี่ขิงดูแล ก็อ้อนพี่ขิงเขาสิครับ”เหมือนทารกในอ้อมกอดของเธอจะรู้มากจริงๆ เด็กชายแต้มบุญแหงนมองขวัญดาวแล้วส่งยิ้มเผล่ให้อย่างน่าเอ็นดู“แอ้ แอ้”ราวจะเป็นคำขอร้องให้อยู่ดูแล ขวัญดาวมองหน้าหนุ่มน้อยแล้วใจอ่อนระทวย จึงตัดสินใจจะบอกเตชัสว่าเธอจะอยู่ช่วยคืนนี้ก็ได้ แต่เขาต้องรีบหาพี่เลี้ยงให้น้องปลาวาฬเร็วที่สุด เพราะหน้าที่หลักของเธอคือผู้ช่วยเลขานุการ คุณเอมอรนั้นงานยุ่งมาก หากไม่มีเธอ

เตชัสไม่อยากนึกถึงความรู้สึกของคนเป็นพ่อแม่เด็กว่าจะปวดหัวแค่ไหน ขนาดเป็นคนนอก แค่เห็นเท่านั้น เขาก็แทบจะยกขาก่ายหน้าผากแทนแต่ก็ใช่ว่าเด็กทุกคนจะซนทั้งหมด เพราะพอได้รับตำแหน่งคุณพ่อจำเป็น ความน่ารักน่าชังของเจ้าหนูปลาวาฬก็ลบภาพเด็กซนๆ ออกจากหัวเขาแทบจะหมดสิ้น จากนั้นความเอ็นดูมันก็เกิดขึ้นมาเอง ดวงตาคมปลาบเริ่มเปลี่ยนเป็นอบอุ่นยามมองที่ร่างกลมสมชื่อ“เด็กอะไร หุ่นกับชื่อสมกันจริงๆ” เมื่อคืนเขาเห็นขวัญดาวจับน้องปลาวาฬนอนพลิกทางด้านซ้ายบ้าง ขวาบ้าง สลับกัน จึงถามว่าเพราะอะไรถึงต้องทำแบบนั้น เธอบอกว่าการจัดท่านอนให้เด็กตะแคงทางซ้ายและขวาเสมอๆ กันจะทำให้เด็กหัวทุยสวยพอเจ้าวาฬยักษ์นอนตะแคงแบบนี้ แก้มยุ้ยๆ ที่เหมือนอมซาลาเปาเอาไว้ทั้งลูกก็ไปทับกับริมฝีปากแดงระเรื่อนั่น ทำให้ดูเหมือนปากลูกนกที่คอยให้พ่อนกแม่นกหาเหยื่อมาป้อน เตชัสย่นหัวคิ้วเมื่อเห็นว่าทารกยักษ์นอนหลับแต่กลับยิ้ม แล้วทำปากเหมือนกำลังดูดนม“สงสัยฝันดีว่าได้ดูดนม อยากฝันแบบนี้บ้างจัง”เขาพูดแล้วยกมือลูบศีรษะทุยๆ นั้นอย่างเบามือ ก่อนก้มลงไปหอมแก้มอีกฟอด เพิ่งได้สัมผัส

เตชัสกอดอกขยับเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงจ้องคนตัวเล็กกว่าที่มีส่วนสูงระดับอกเขา “ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น ถ้าพร้อมแล้วก็ออกไปกินข้าว จะได้มีแรงเลี้ยงน้องปลาวาฬ ชดเชยที่ชอบเอาเวลางานไปทำเรื่องไม่เป็นเรื่อง”ขวัญดาวถูกเขาบังคับด้วยสายตาจนต้องอุ้มน้องปลาวาฬเดินตามเขาเข้าไปดูซุปในครัวด้วยสีหน้าสับสน ริมฝีปากนุ่มขยับบ่นพึมพำ “ทำผิดในงาน แต่ให้มาทำงานชดเชยที่บ้าน มันใช่เหรอ” ทว่าก้มลงมองทารกที่อุ้มกอดแนบอกอยู่ “ถ้าน้องปลาวาฬไม่น่ารักน่าเอ็นดูจนพี่ขิงทิ้งไม่ลงขนาดนี้  พี่ขิงไม่ยอมคุณเตหรอก”ทารกน้อยเบิกตากว้าง แล้วคลี่ยิ้มปากบานเหมือนรู้ว่าถูกชมว่าน่ารัก“แอ้ แอ้”ทว่าคนที่เดินนำไปก่อนนั้นหูดีได้ยินเสียงพึมพำ จึงหันกลับมามองใบหน้าสวยที่มองสบตาเขาเข้าพอดี“คุณบ่นอะไรเมื่อตะกี้ ไม่พอใจ หาว่าผมใช้ความเป็นเจ้านายบังคับคุณให้ช่วยเลี้ยงหลานเหรอ”สาวน้อยพยายามระงับความคิดไม่ให้ไปตอบโต้ “เปล่าค่ะ” แล้วเสมองไปทางอื่น ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดเตชัสหันกลับไป แววตาเจ้าเล่ห์

“คุณแม่นั่งพักก่อนดีกว่าครับ มาเหนื่อยๆ ผมจะให้ขิงอุ้มหลานมาให้คุณแม่ดูแน่นอน” เตชัสบอกมารดาที่เดินนำเข้ามายังห้องรับแขก แต่ไม่ยอมนั่งลงเสียที ราวกับต้องการเห็นคนที่อยากเห็นเสียก่อน“ใครกันขิง” คุณธัญวดีถามขึ้นด้วยความสงสัย คิ้วที่วาดมาเป็นอย่างดีย่นยู่เข้าหากัน ละสายตาจากการกวาดมองหาเด็กน้อยที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกฉัตรเทพ ปารารินเองก็เช่นกัน ดวงตาคู่กลมโตหันไปมองคนที่อยู่ในฐานะพี่ชายแต่อีกหน่อยเขาจะเป็นสามีในอนาคตของเธอ มารดาเลี้ยงเปรยกับเธอบ่อยครั้ง ว่าอยากให้เธออยู่ในฐานะลูกสะใภ้ปารารินเอ่ยขึ้นด้วยความอยากรู้ “ขิง ชื่อคุ้นๆ นะคะ”“ขิง ผู้ช่วยเลขานุการที่บริษัท พี่ให้ขิงมาเป็นพี่เลี้ยงของน้องปลาวาฬชั่วคราว เพราะเมื่อวานอย่างที่คุณแม่เห็น ลียาพาปลาวาฬมาแบบกะทันหัน ผมเลยหาคนเลี้ยงไม่ทัน ส่วนผมก็เลี้ยงเด็กไม่เป็น จะหวังให้ป้าอุ่นมาช่วยดูแลปลาวาฬระหว่างที่ผมกำลังหาพี่เลี้ยงให้ ป้าอุ่นแกก็ตกบันไดนอนเจ็บอยู่ที่โรงพยาบาล ผมเลยต้องขอให้ขิงเขามาช่วยดูแลปลาวาฬ”คุณธัญวดีหรี่ตามองลูกชายคนโตที่ตอนนี้เป็นทายาทคนเดียวของนา