جميع فصول : الفصل -الفصل 20

Paulit-ulit na napapahinto si Emerald sa bawat hakbang niya. Halos wala siyang nakain kaninang tanghali, at ngayon ay nanlalamig ang kanyang katawan, kumakalam ang sikmura, at unti-unting sumisidhi ang kirot sa kanyang tiyan.Matapos ang mahigit kalahating oras na paglalakad, sa wakas ay narating niya ang pangunahing gate. Ngunit nang itapak na niya ang paa palabas, agad siyang hinarang ng guwardiya.“Miss Buenavista, pinapabalik ka ni Mr. Montemayor,” sabi nito.Saglit siyang natigilan. Hindi niya kailangang pag-isipan pa iyon. Alam niyang hindi iyon dahil sa pag-aalala.“Hindi ako babalik,” mariin niyang sagot, habang hinahawakan ang kanyang tiyan at pilit na nagpapatuloy.Ngunit muli siyang hinarang ng guwardiya. “Hindi ka rin namin puwedeng payagang umalis. Buntis ka, at malamig ang gabi. Kapag may nangyari sa ’yo, hindi namin kayang managot. Pakiusap, bumalik ka.”Tumingala si Emerald sa kanya. Lumabas ang mainit niyang hininga sa malamig na hangin. Sa mas kalmadong tinig,

“Maaari kong tapusin ang pag-aasikaso sa mga dokumento ngayon, at gagawin ko ang handover sa lalong madaling panahon.”Isang malamig na sulyap lamang ang ibinigay ni Sebastian bago siya tuluyang tumalikod. Wala siyang sinabi, at diretsong naglakad papunta sa dining room na para bang walang narinig.Pag-alis niya, napakawalan ni Emerald ang isang mabigat na buntong-hininga. Dahan-dahan siyang lumingon sa sofa, at napako ang kanyang tingin sa mga files na kanina lamang ay itinapon niya sa basurahan. Umupo siya, hinila ang trash bin papunta sa coffee table, isa-isang pinulot ang mga papel, saka maingat na ibinalik ang basurahan sa dati nitong kinalalagyan.Binuklat niya ang mga dokumento. Lahat iyon ay luma, walang halaga, parang sinadya lamang upang pahirapan siya. Ang pag-aasikaso sa mga iyon ay wala nang ibang silbi kung hindi isang tahimik na parusa, isang paalala ng kanyang lugar.Mahigpit na hawak ang mga papeles, tumayo si Emerald at bumalik sa kanyang kwarto. Ngunit pagdating

Kalmadong inalis ni Adrian ang tingin at tahimik na naglakad patungo sa elevator, tila walang anumang emosyon na nais ipakita.Samantala, naupo naman si Emerald sa public lounge ng lobby, dahan-dahang kinakain ang late-night meal na inihanda ng five-star hotel. Tahimik ang paligid, ngunit ang pagod na bumabalot sa kanyang katawan ay hindi niya maitago.“Gaano pa ba ka-tagal na magiging abala ka?” tanong ni Stephen, bahagyang nag-aalala habang pinagmamasdan siya.“Mga dalawang oras pa,” mahinang sagot niya, hindi man lang tumitingin.Napakunot ang noo ni Stephen at sinabi, “Hindi ba masyadong matagal ang handover?”Ayaw ni Emerald na magpaliwanag pa at madagdagan ang pag-aalala nito, kaya pinili niyang gawing simple ang sagot. “Ngayong gabi lang naman. Mga limang araw na lang, tapos na ang handover.”Sa totoo lang, karamihan sa mga trabahong hawak niya ngayon ay puro miscellaneous na lamang. Hindi na dapat ito tumagal. Ang mga gawain na sinadyang ipagawa sa kanya ni Sabrina ay h

Napatigil sa paglakad si Allison, at isang tingin ng pagkabigla ang sumilip sa kanyang mga mata.Tumingin si Emerald sa kanya. Nakasuot si Allison ng damit pang-yoga na perpektong naka-outline sa kanyang payat at marilag na pangangatawan. Maputi at makinis ang kanyang balat, mahaba ang mga binti, manipis ang baywang, at walang kapintasan ang kanyang mga kurba, tila walang kahit isang imperpeksyon.Nakagapos ang kanyang buhok sa bun, walang make-up sa mukha, at ang bawat katangian niya ay naglalarawan ng likas na kagandahan at pagkakaperpekto. Kahit sinong babae ay madaliang mahuhulog ang puso sa ganitong tanawin, lalo na ang isang lalaki.Nang makita siya sa unang pagkakataon, kusang bumaba ang tingin ni Emerald. Ang alingawngaw ng kanilang nakaraang pagkikita ay maririnig pa rin sa kanyang mga tainga, at sumakit ang kanyang dibdib. Humakbang siya pasulong, nagtatangkang lumayo, ngunit tila bawat hakbang ay mabigat.Nakatayo si Allison sa kanyang pwesto, pinagmamasdan ang mahiyain

Nanatiling kalmado si Jared at mahinahon sa buong oras, na para bang walang anumang kayang gumambala sa kanyang isipan.Dahan-dahang hinaplos ni Jared ang kanyang kamay. Magalang ang kanyang tinig, ngunit may bahid ng malamig na distansya.“Kumusta.”Sandaling nanigas ang ngiti ni Allison, ngunit mabilis din niya itong naitago. Mahinahon niyang binawi ang kanyang kamay, pilit na pinananatili ang composure.“Hindi ko i-istorbohin si Mr. Alvarado habang kumakain siya,” sabi ng babae, bahagyang yumuyuko.Umiling si Jared at umatras nang kaunti, tila walang balak pahabain pa ang usapan.Naunang naglakad sina Sebastian at Allison. Habang dumaraan sila sa isang pribadong silid, may nasilayan si Sebastian sa gilid ng kanyang paningin. Isang pamilyar na anyo na hindi niya inaasahang makita roon.Sa loob ng silid, magaan ang usapan nina Emerald at Michael. Ngunit sa gitna ng kanilang pag-uusap, biglang napansin ni Emerald ang isang aninong dumaan sa pintuan. Kusang napalingon ang kanyang