جميع فصول : الفصل -الفصل 30

Pagdating nila sa kumpanya, agad na inayos ni Daylan na may isang babaeng empleyado na sasama kay Emerald upang alalayan at bantayan siya.Ilang minuto lamang ang lumipas nang dumating ang kanilang mga business partner.Nanatili naman si Emerald sa tabi ni Daylan, tahimik ngunit mahusay na ginagampanan ang papel bilang translator sa kanilang pag-uusap.Naging maayos naman ang takbo ng negosasyon.Mula sa kanilang diskusyon, napag-alaman ni Emerald na ang larong kanilang dine-develop ay isang malakihang proyekto na target ang pandaigdigang merkado. May puhunan itong tatlong daang milyong peso, at aabutin nang hindi bababa sa tatlong taon bago tuluyang mailunsad.Nang matapos ang meeting, alas-singko na ng hapon. Bahagyang nakaramdam ng pagod si Emerald.Pinayagan siya ni Daylan na magpahinga muna, habang siya naman ay nagplano na magsalu-salo sila sa hapunan mamayang gabi.Habang nagpapahinga sa lounge, tinawagan ni Emerald si Alice upang ipaalam na hindi siya makakauwi para sa h

Isang alon nang hindi mapigilang kaba ang dumaloy sa dibdib ni Emerald.Mabilis niyang ibinaba ang tingin at itinuon ang mga mata sa velvet box na hawak niya.Malapit na siyang tuluyang mawala sa buhay ni Sebastian.Ngayon na sinasabi ni Mrs. Montemayor ang mga bagay na iyon, sa isip niya, maaari bang hindi pa rin nito alam ang balak ni Sebastian na makipaghiwalay sa kanya?Marahil, hindi pa ito nasasabi ni Sebastian sa pamilya. Ngunit sa huli, wala na rin iyon magiging saysay.Magaan ang tono ng pakikipag-usap ni Mrs. Montemayor kay Sebastian, paminsan-minsan ay isinasali si Emerald sa usapan. Ramdam ni Emerald ang malinaw na pagbabago sa pakikitungo nito sa kanya.dahil ngayon, siya ang nagdadala ng nag-iisang batang babae ng pamilya Montemayor.“Tingnan mo kung gaano kabilis lumalaki ang tiyan mo araw-araw,” sabi ni Mrs. Montemayor, may bahid ng pag-aalala. “Nakakapagod ang magtrabaho. Mas mabuti pang manatili ka na lang sa bahay at alagaan ang bata. Huwag ka nang pumasok sa ku

Alam ni Emerald na ang Veltrix Corporation ay itinatag mismo ni Jared nang nag-iisa, walang sandigan kung hindi ang sarili niyang kakayahan.Sa mga nakaraang taon, mabilis ang naging pag-angat nito. Ang halaga sa merkado ay lumampas na sa isang daang bilyon. Ito ay isang bihirang kumpanya sa bansa na kayang makipagsabayan sa Quantivix. Sa loob ng mahabang panahon, naging matindi ang kompetisyon ng dalawang panig, tila walang sinuman ang handang magpaubaya.Noon pa man, nais na ni Jared na kunin siya sa Veltrix Corporation. Kung susundin ang lohika, iyon ang mas tamang desisyon. Ang sumama sa isang taong lubos na naniniwala sa kanya. Ngunit pinili niyang tumanggi, kapalit ng pangarap na matagal na niyang pinanghahawakan mula pa noong high school.Kahit nang pumasok siya sa Montemayor Group, hindi niya naiwasang maging direktang kalaban ng Veltrix Corporation sa mundo ng negosyo. May pagkakataon pa nga na siya mismo ang nakakuha ng isang proyekto na dapat sana ay mapupunta sa kanila.

Pagkarinig no'n, agad na nandilim ang mukha ni Allison.Hindi naman siya pinansin ni Olivia at hindi na nagpatuloy sa pagsasalita. Sa halip, lumingon siya kay Emerald at mahinahong nagsalita.“Emerald, let's go.”Mahigpit niyang ikinabit ang braso kay Emerald at sabay silang naglakad palayo.Napansin ni Emerald ang kakaibang ekspresyon sa mukha ni Olivia kaya naman ay hindi niya napigilang magtanong.“May nakaraan ba kayo ni Allison?”Umiling si Olivia at sinabi, “Hindi naman masyadong seryoso. Naiinis lang talaga ako sa kanya. Iyon lang.”Sa likuran nila, tahimik na pinanood ni Allison ang kanilang paglayo. Nang marinig ang sinabi ni Olivia, bahagyang nanlabo ang kanyang mga mata, at sa loob ng mga ito ay sumilay ang malamig at mapanganib na tingin.Hindi pa sila gaanong nakakalayo nang biglang may naalala si Emerald.“Olivia, maaari ka bang bumalik sa pribadong silid at kunin ang bag ko? May kailangan lang akong isauli sa kanya.”Bahagyang napaisip si Olivia at sinabi, “Kil

“Olivia!” Mas mabigat at mas mahigpit ang tinig ni Jared, tila may babalang nakapaloob sa bawat salita.Isang malinaw at malakas na sampal ang umalingawngaw sa silid. Umuukit ang tunog nito sa katahimikan, sapat upang magpatigil sa lahat.Itinaas ni Olivia ang kanyang kamay at walang pag-aalinlangang sinampal ang sarili sa mukha. Namula agad ang kanyang pisngi, ngunit hindi man lang siya kumurap. Diretso siyang tumingin kay Adrian.“Kasama na sa bayad para sa kapatid mo ang sampal na ito,” malamig niyang sabi. “Kung kulang pa, kaya ko pang dagdagan.”Hindi nagbago ang ekspresyon sa guwapong mukha ni Adrian. Parang walang nangyari. Bahagya lamang siyang lumingon kay Jared.“Mr. Alvarado, itigil na natin ito.”Pagkasabi nito, tumalikod si Adrian at sinabi, “Tara na.”Muli siyang sumulyap kay Sebastian. Hawak nito si Allison sa baywang, tila pinoprotektahan, habang naghahanda na silang umalis.Sa gitna ng tensyon, iniabot ni Olivia ang isang bag kay Emerald at sinabi, “Hindi ba