All Chapters of Doctor ex-lover. พ่ายรักหมอลีวาย : Chapter 41 - Chapter 50

ตอนที่42 " น้ำหวาน เธอคงไม่อยากให้พี่ใจร้ายอุ้มเธอแทนหรอกนะ มากับพี่หน่อย วันนี้ไม่อยากทะเลาะด้วย เหนื่อย " พี่ลีวายพูดเสียงอ่อนเพลียเต็มที ฉันก็ไม่ได้อยากทะเลาะกับเขา แต่การที่เราจะอยู่ด้วยกันมันผิดไง แต่วันนี้ฉันก็เหนื่อยเหลือเกิน อยากทำตามใจตัวเองบ้าง เมื่อพี่ลีวายเห็นฉันไม่ได้ขัดขืนอะไรก็จูงแขนฉันเดินไปยังลิฟท์ พยาบาลที่เดินผ่านมองฉันกับพี่เขาเดินจับมือถือแขนกัน ฉันจึงแอบสะบัดแขนหน่อยๆเชิงบอกพี่ลีวาย เขาหันมองหน้าพยาบาล2คนด้วยสายตาคมแววตานิ่งๆ พยาบาล2คน รีบก้มหน้าและพากันเดินหนี พี่ลีวายกดขึ้นไปชั้นบนสุดของโรงพยาบาล พามายังห้องห้องหนึ่ง เขาเปิดประตูห้อง ดันฉันเข้าห้อง ฉันก้าวเข้าไปด้านในเดินมองสำรวจห้องที่เหมือนคอนโดมากกว่าเป็นโรงพยาบาล ระหว่างที่ฉันกำลังสำรวจ พี่ลีวายดึงฉันเข้ามายังห้องนอนทันที " คุยกันข้างนอกดีกว่าไหมคะ " ฉันพูดพยายามแกะแขนออกจากมือพี่ลีวาย " เฮ้อ ตอนนี้พี่จะไม่ถาม ว่าเราหลบพี่ไปที่ไหน ทำอะไร อยู่ไหน เพราะ พี่กลัวอดไม่ได้ที่จะไปตามเรากลับมาทั้งๆที่เราพยายามหนีพี่มาตลอด " พี่ลีวายพูดอย่างเหนื่อยใจ " น้ำหวานว่าพี่เหนื่อย นอนพักเถอะค่ะ " ฉันพูดเปลี่ยนเรื่

ตอนที่44 " เห็นไหม ถ้าไม่เกร็งก็ไม่เจ็บ ตอนนี้รู้สึกยังไงคะ " ลีวายจ้องมองถามน้ำหวานเสียงหวาน " ยังจะมาเล่นอีกเหรอคะ อะ อ๊ะ เบาค่ะ น้ำหวานจุก " น้ำหวานกำลังพูดบ่นลีวายแต่ถูกคนเจ้าเล่ห์ แกล้งโดนการกระแทกแก่นกายตอกเข้าไปในร่องสาวอย่างแรง มือหนาจับประคองหน้าน้ำหวานให้มารับจูบอันเร่าร้อน ลีวายสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเพื่อไปชิมน้ำหวาน ปึก ปึก ปึก ปึก เสียงเนื้อกระทบกันตามแรงอารมณ์การกระแทกของแก่นกาย " อ๊ะ อ๊ะ แรงไปค่ะ น้ำหวานจุก " น้ำหวานพูด เพราะตอนนี้ขาเธอเริ่มไม่มีแรงจะยืน มือเล็กต้องจับบ่าแกร่งไว้แน่นเพราะกลัวตัวเองล้ม สมองตอนนี้ไม่รับรู้ เพราะตอนนี้เธอกำลังหลุ่มหลงไปกับสิ่งที่ลีวายมอบให้ ถึงตอนนี้น้ำหวานจะเจ็บ จะจุก กับการกระแทกแก่นกายของลีวายแค่ไหน แต่เธอก็ ไม่สามารถหยุดเขาได้ ทำได้แค่เพียงร้องครางออกมาเพื่อระบายความเจ็บความจุกนี้แทน " เสียว ฉิบหาย ร่องเมียพี่มันแน่นไปหมด อย่าตอดพี่แรง " ลีวายพูดพร้อมก้มมองไปที่จุดเชื่อม กลีบอวบอูมชมพูของน้ำหวานตอนนี้ ได้เปลี่ยนเป็นสีแดง โดยมีแก่นกายลำใหญ่ของเขากระแทกเข้าออก ภาพที่เห็นทำให้ลีวายแทบจะแตก เขาจึงจับน้ำหวานเปลี่ยนท่า ในท่าโก่งโค้

ตอนที่46 ฉันยังพูดไม่ทันจบ ยี่หวาพุ่งตัวมาใส่ฉันยื่นมือมาบีบคอฉันอย่างแรง ฉันดันมือเธอไว้ หมอทรายรีบมาช่วยฉัน " หึ มีหลักฐานอะไรมาปรับปรำฉัน อย่ามาทำปากดี " ฉันดันยี่หวาออกอย่างแรง ฉันกับยี่หวาเซถอยห่างจากกัน " ทำเกินไปรึเปล่าคะ พี่น้ำหวานเป็นอะไรไหม " หมอทรายหันไปต่อว่ายี่หวา ฉันส่ายหน้าเป็นการตอบ มันไม่ทันเจ็บหรอก เพราะฉันยั้งไว้ " หึ ส่วนคุณหมอทรายคะ ฉันเตือนคุณไปแล้วนะคะ ถึงคุณจะเป็นหมอ แต่ฉันไม่ได้กลัวคุณเลย อย่ามายุ่งวุ่นวายกับเขา เข้าใจไหมคะ " ยี่หวาพูดน้ำเสียงเชิงข่มขู่ " ก็อย่างที่ทรายบอกแหละค่ะ ทรายไม่ได้รู้จักกับเขาเป็นการส่วนตัว ทรายมาที่นี้เพื่อมาทำงาน และกลับไทยเพื่อไปหาครอบครัว ไม่ได้อยากมีปัญหาอะไรกับใคร " หมอทรายพูด " ก็ดีค่ะ ทำให้จริงอย่างที่พูดนะคะ " ยี่หวาพูด " ที่เข้ามาเพื่อจะมาพูดเรื่องพวกนี้เหรอคะ " ฉันถาม " มีมากกว่านั้น เธอกลับห้องเธอไป หมดธุระแล้ว " คุณสุดาพูด หมอทรายหันมามองฉัน ฉันยิ้มตอบกลับหมอทรายให้เธอสบายใจ หมอทรายลังเลนิดหน่อยแต่ก็ยอมกลับไปแต่โดยดี " เอาละ ที่นี้ก็มาคุยเรื่องของเธอ " คุณสุดาพูดมองหน้าฉันนิ่ง ฉันมองหน้าคุณสุดากับย

ตอนที่48 " แต่มันเป็นคำมั่นสัญญาของปู่กับคุณเดชาไง " คุณย่าผมพูด " แล้วผมเกี่ยวอะไรด้วย ผมไม่ได้เป็นคนพูด " ผมพูดอย่างหงุดหงิดใจกับการที่ต้องมาโดนบังคับให้แต่งงาน " ใช่ครับคุณแม่ ลูกผมเกี่ยวอะไรด้วย " พ่อผมพูดช่วยผม " เงียบ งั้นแกคิดว่าใครดีละ เจ้าคาร์เตอร์ เจ้าริว เจ้าไดกิ พวกนั้นก็ต่างมีครอบครัว เจ้าคริสเตียน เจ้าแอสตัน 2คนนี้ พวกแกบังคับหลานได้ไหมละ ลีวาย ย่าเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้เราเลยนะ ย่าไม่เคยขอร้องอะไรหลานเลย ครั้งนี้ย่าขอ " คุณย่าพูดพร้อมเอามือที่เหี่ยวย่นบีบมือผม " คุณย่าเลยบีบบังคับให้น้ำหวานหนีหายไปจากผมแทนใช่ไหมครับ " ผมพูดอย่างเหนื่อยใจ เรื่องที่ผมตามสืบ มันไม่ได้อยู่ไกลตัวผมเลย มันมาจากคนที่ผมรักและคนที่ผมไม่คิดว่าจะทำลายความสุขของผมได้ " หลานพูดเรื่องอะไร ย่าไม่เข้าใจ " คุณย่าพูดน้ำเสียงต่างจากเมื่อกี้มาก " ผมไม่อยากสืบเรื่องต่อเลย ผมไม่อยากรับรู้อะไรมากกว่านี้ ผมทนไม่ได้ คุณย่าอยากให้พวกผมแต่งานกับยี่หวาใช่ไหมครับ ไม่ต้องไปกวนพวกมันหรอก ผมจะแต่งให้คุณย่าเอง แต่ผมขอนะครับ ขอให้คุณย่ากับพรรคพวกปล่อยเธอไปตามทางขอเธอเถอะ " " หลานพูดอะไรของหลานลีวาย

ตอนที่50 ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน " ทำไมล่ะคะ คุณญาณิดา พวกเราพร้อมช่วยคุณ2คนเต็มที่นะคะ " พยาบาลพูดอย่างอ่อนโยน " ช่วยไม่ได้ค่ะ ขอร้องนะคะ คุณหมอคุณพยาบาล ช่วยเราปิดเป็นความลับด้วย ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าเรา2คนรักษาตัวอยู่ที่นี้ " น้ำใสพูดขอร้องหมอหนุ่มและพยาบาล " เอาละครับ ผมจะช่วยทุกอย่าง เรื่องประวัติของคนไข้ทางโรงพยาบาลยังไงก็ต้องปิดเป็นความลับอยู่แล้ว คุณพักผ่อนเถอะครับ ไม่ต้องกังวล " หมอแม็กซ์พูดยิ้ม จากนั้นก็ขอตัวไปทำงานต่อ " คุณญานิดา ไม่ต้องกังวลนะคะ มีอะไรเรียกพยาบาลได้เลย " พยาบาลพูดยิ้ม น้ำใสพยักหน้ายิ้มตอบกลับ " ขอบคุณมากนะคะ " " ไม่เป็นไรค่ะ พักผ่อนนะคะ " พยาบบาลพูดและเดินออกจากห้องไป " อดทนไว้นะคะ พี่น้ำหวาน น้ำใสจะไปหาพี่พรุ่งนี้นะคะ " น้ำใสหลับตาลงทั้งน้ำตา สงสารพี่ตัวเองที่ต้องมาเจอเรื่องเลวร้าย ก่อนหน้านี้ " พี่น้ำหวาน มันใช่ที่นี้จริงๆเหรอคะ " น้ำใสเอ่ยถามน้ำหวาน อาจารย์นัดมาเอาเอกสารในที่เปลี่ยวขนาดนี้เลยเหรอ น้ำหวานเองก็แปลกใจ " ก็อาจารย์ส่งโลเคชั่นมาที่นี้นะ เดี๋ยวพี่โทรหาอาจารย์ก่อนนะ " น้ำหวานหยิบโทรศัพท์โทรหาอาจารย์ของเธอที่นัดมาเอาเอก