All Chapters of Doctor ex-lover. พ่ายรักหมอลีวาย : Chapter 31 - Chapter 40

106 Chapters

ตอนที่31

ตอนที่31 " เหมือนถูกเอามาทิ้งเลยนะคะ " หมอทรายพูดยิ้ม " พี่ว่าใช่เลย ไม่มีความชัดเจนสักอย่าง และมาก่อนตั้งหลายอาทิตย์ เราจะทำอะไรกันล่ะคะเนี่ย จะถามก็กลัวว่า มันไม่ใช่เรื่องสำคัญ เขาจะด่าเอาได้อีก " ฉันพูดยิ้ม " ทรายไม่ห่วงอะไรเลยค่ะ นอกจากแม่ " หมอทรายพูดเสียงเบา " พี่เข้าใจเราเลย มีอะไรให้พี่ช่วยบอกนะ พี่ให้น้ำใสช่วยไปดูอีกแรง ไม่ต้องกังวล " ฉันพูดกับหมอทราย " ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ " หมอทรายพูดยิ้ม แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีที่จะหายกังวล สักพัก พนักงานก็เอาคีย์การ์ดของโรงแรมมาให้เรา2คน พร้อมเดินนำไปส่งฉันกับหมอทรายยังห้องพัก ฉันกับหมอทรายอยู่แยกคนละห้อง แต่ห้องก็ติดกันเนี่ยแหละ พวกเราแยกย้ายกันเข้าไปเก็บของ ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความบอกพี่น้องว่าถึงห้องพักแล้ว ฉันทิ้งตัวลงที่นอน ตอนนี้ทางนั้น จะเป็นไงบ้างนะ หยุด พอเลย เลิกคิดถึงเขาน้ำหวาน เธอไม่มีสิทธิ์ ... ..... ย้อนไป3ปีก่อน #ลีวาย ปัง!!! กริ๊ก ปัง!!! ตอนนี้ผมกำลังมาระบายอารมณ์ด้วยการยิงปืนอยู่ที่สนาม ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ ผมต้องฆ่าใครตายแน่ " ไอ้ลีวาย มึงพอก่อน วางปืนและมาคุยกับพวกกู มึงไปอาระวาดที่คณะพยาบาลศาสตร์ค
Read more

ตอนที่32

ตอนที่32 " ก็แค่คนๆเดียว แกจะไปคิดมากอะไร ผู้หญิงดีๆมีตั้งมากมาย " เสียงของคุณย่าผมพูด พวกผมหันไปตามเสียง คุณย่ามาพร้อม พ่อกับแม่ผม พวกมันยกมือไหว้คุณย่าและพ่อแม่ พวกท่านเดินย่างก้าวมาหาพวกผมที่นั่งตั้งวงล้อมกันอยู่ " ทำตัวให้มันดีๆกันหน่อยนะหลาน " คุณย่าผมพูดพร้อมไล่ตามองพวกผมทีละคน " แหม่ แหม่ คุณย่าครับ พวกผมนะดีที่สุดแล้วครับ ไม่ต้องเป็นห่วง " ไอ้ริวพูดเสียงออดอ้อนคุณย่า " อย่ามาปากหวานเจ้าริว ถึงย่าจะไม่ได้ออกไปไหน แต่ย่าก็รู้เรื่องพวกเราอยู่ตลอดนะ " คุณย่าผมพูดเสียงเชิงดุ " ถึงว่า พวกผมรู้สึกได้เลยว่ามีคนตาม " ไอ้มาร์ตินพูดยิ้มๆ " ต้องตาม ช่วงนี้ขยันสร้างแต่เรื่องกัน " คุณย่าผมพูดและหันมามองผมตาเขม็ง ผมทำเป็นเมินไม่สนใจคำพูดท่าน " ตาลีวาย เย็นนี้ไปรับหนูยี่หวามาทานข้าวเย็นกับย่าหน่อย พวกเราก็อยู่กินข้าวเย็นกับย่าหน่อยแล้วกันจะ แนะนำ คู่หมั้น ตาลีวายให้รู้จัก " คุณย่าพูดบอกพวกผม " คู่หมั้น " พวกมันพูดพร้อมกัน และมองหน้าผม " คุณแม่ " พ่อกับแม่ผมเรียกคุณย่าเสียงเบาผมรู้เรื่องคู่หมั้นมาตลอดแหละ ตอนผมไม่มีแฟน ไม่มีน้ำหวานผมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอก แต่ตอนนี้ผมม
Read more

ตอนที่33

ตอนที่33 ย้อนกลับไปหลายปีก่อน " คุณย่าหมายความว่าไง " ผมเผลอตะคอกเสียงใส่คุณย่าอย่างลืมตัว เมื่อคุณย่าพูดประโยคนั้นออกมา " ตาลีวาย ใจเย็น เดี๋ยวพ่อคุยกับย่าเอง พวกลูกพาลีวายไปพักเถอะ เมามากแล้ว " พ่อผมพูด " ไม่ๆ พวกมึงไม่ต้อง ที่คุณย่าพูดหมายความว่าไงครับ พูดมาตรงๆดีกว่า " ผมพูด " ไอ้ลีวาย!! " พวกมันเรียกผม " แม่ครับ แม่ก็รู้ว่าตาลีวายไม่อยากหมั้น ปล่อยหลานเลือกทางเดินตัวเองเถอะครับ " พ่อผมพูด " แก เงียบไปเลย เจ้านาย พวกแกคุ้มกันลูกจากคนพวกนี้ไม่ได้หรอก ฉันกำลังหาสิ่งที่คู่ควรให้แก่หลาน แกเงียบปากไปถ้าจะมาพูดอะไรที่ไม่เข้าหูแม่ ส่วนพวกหลานดูแลกันให้ดี เย็นนี้มากินข้าวกับย่าให้ครบทุกคนด้วย " คุณย่าผมพูดเสร็จก็เดินหนีหน้าผมไปเลย กลัวว่าผมจะอาระวาดอะไรขึ้นอีก..... ...... 1 สัปดาห์ต่อมา " พี่น้ำหวานคะ วันนี้ ทรายว่าเราซื้อของมาทำกินกันดีกว่าไหมคะ จะได้ประหยัดด้วย" หมอทรายพูด เราอยู่ที่สิงคโปร์มา1อาทิตย์แล้ว อยู่ในช่วงปรับตัวทั้งคู่ อาหารไม่ค่อยถูกปากแต่ก็กินได้ ส่วนฉันกับหมอทรายจะจบที่ข้าวไข่เจียวทุกที555 ทำอย่างอื่นกินก็มีบ้าง แต่ข้าวไข่เจียวมันง่ายไปดี อิ่มท้อง
Read more

ตอนที่34

ตอนที่34 " มาครับ ผมช่วย " ผู้ชายคนนั้นเสนอตัวจะช่วยพวกเรา " ไม่เป็นไรเลยค่ะ ขอบคุณมาก " ฉันตอบ " แต่หมอทรายกำลังเป็นแผลนะครับ " ผู้ชายคนนั้นพูดพร้อมมองตรงศอกของหมอทราย " คุณรู้จักชื่อพวกเราด้วยเหรอคะ แต่ฉันก็สงสัยตั้งแต่คุณพูดไทยแล้ว " หมอทรายพูด " หึ เอาไว้โอกาสดีๆเรามาทำความรูจักกันใหม่ดีกว่านะครับ วันนี้ผมมีธุระ เดี๋ยวผมให้ลูกน้องผม ถือของไปส่งคุณ2คนที่โรงแรมแล้วกันนะครับ " ผู้ชายคนนั้นพูดตามมองจ้องฉันกับหมอทราย " ไม่เป็นไรค่ะ !! " ฉันกับหมอทรายพูดขึ้นพร้อมกัน ทำให้ชายคนนั้นถึงกับติ้วขมวดกับท่าทางปฏิเสธของฉันทั้ง2คน " เอาเถอะครับ ยังไงก็ขอโทษด้วยนะ ยังไงจะติดต่อไปทีหลัง " เขาพูดเสร็จก็เดินออกไปเลยตามด้วยคนติดตามของเขา ฉันกับหมอทรายมองตามหลังเขา " ผู้ชายคนนั้นน่ากลัวมากเลยนะคะพี่น้ำหวาน " หมอทรายพูด ขยับศอกให้ฉันได้ทำแผลให้ " ใช่ พี่ก็คิดแบบนั้น เขามีอะไรที่น่าตกใจหลายอย่าง พี่นึกว่าเขาเป็นคนต่างชาติ วันนี้พูดไทยกับเราคล่องเลย " ฉันพูดพร้อมปิดแผลให้กับหมอทราย " จริงค่ะ อู้ย หิวจังเลยค่ะ ข้าวไข่เจียวอีกมื้อแล้วกันนะคะ " หมอพูดเสนอเมนูอาหาร ฉันพยักหน้าเห็นด
Read more

ตอนที่35

ตอนที่35 วันนี้เข้าร่วมโครงการวันแรก ไม่มีอะไรมาก แนะนำตัว แนะนำส่วนต่างๆของโรงพยาบาลที่นี้ โครงการนี้ไม่มีใครค่อยมาร่วมถึงตัวขนาดนี้เท่าไร ส่วนใหญ่ก็แค่ตกลงว่าจะวิจัยร่วมกันแค่นั้น แต่ประเทศไทยส่งตัวแทนมาถึงที่ ดีจริงๆค่ะ " ทรายคิดถึงแม่จังเลย ห่างมานานๆก็อดห่วงไม่ได้ " หมอทรายพูด " พี่เข้าใจนะ จริงๆ โครงการนี้ไม่ได้เคร่งเครียดอะไร ถ้าหมอทรายสะดวก ก็กลับได้ค่ะ " " ก็คิดแบบนั้นค่ะ แต่ทรายกลัว55 เรื่องเงิน " หมอทรายพูดยิ้ม ตอนนี้เรามากินข้าวข้าวนอกและว่าจะกลับห้องกัน เพราะกลับห้องไปก็ต้องเขียนรายงานส่งกลับไปไทยอีก ชีวิต กลัวฉันจะว่างมั้ง 1 เดือนต่อมา เฮ้อ ไม่มี ไม่มีอะไรจริงๆ ตอนไปร่วมงานกับเขาก็ยุ่งดี พอถึงเวลาเลิกก็ไม่มีอะไร นอกจากเขียนรายงานส่งคุณสุดา " พี่น้ำหวาน เดือนนี้ทรายว่าจะกลับไปหาแม่ พี่น้ำหวานกลับไหมคะ " หมอทรายถามฉัน " ไม่ ดีกว่าค่ะ ถ้าพี่กลับไปแล้วพวกเขารู้ มันอาจจะยุ่งยาก พี่ไม่กลับหรอก " ฉันพูดยิ้ม ถึงจะอยากกลับไปหาพี่น้องบ้าง แต่คิดว่ากลับไปถ้ายี่หวารู้ก็เป็นเรื่องอีก อยู่นี้แหละดีแล้ว กริ่ง! กริ่ง! เสียงโทรศัพท์ในห้องพักของหมอทรายดัง หมอทรายร
Read more

ตอนที่36

ตอนที่36 หมอทรายพูดท่าทางที่ดูสั่นขึ้น ฉันส่งมือไปจับมือหมอทรายบีบมือให้คลายกังวล หมอทรายหันมามองฉันและยิ้มเบาๆ " 555 อย่ากลัวผมกันสิครับ คุณ2คนก็แปลก เราพึ่งจะเจอกันเอง กลัวผมไปได้ " คุณเอเดนพูด " คุณน่ากลัว " ฉันพูด " ผมดูไม่ได้ถึงขนาดที่ต้องกลัวเลยเหรอครับ " เขาพูดยิ้มๆ " ไม่ใช่ค่ะๆ !! " ฉันกับหมอทรายรีบตอบพร้อมกัน " 555 เอาเถอะครับ วันนี้ผมเชิญพวกคุณมากินข้าวด้วยเพราะอยากทำความรู้จักทั้ง2คน ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ " เขาพูดยิ้ม " ค่ะ!! " ฉันกับหมอทรายตอบพร้อมกัน ระหว่างนั้นเขาก็พูดคุยกับพวกฉันขึ้นเรื่อยๆ พอได้คุยกันฉันก็ไม่ได้รู้สึกเกร็งเท่าตอนแรก เขาดูเป็นมิตรกับพวกฉันดี แต่บางครั้งสายตาเขาแอบน่ากลัวเหลือเกิน เขาหล่อเลยแหละ หล่อมาก ความรวยไม่ต้องพูด เป็นเจ้าของโรงแรมนี้ สาวๆเดินผ่านต้องหันมองอ่ะ แต่ในห้องนี้เป็นห้องอาหารส่วนตัวไม่มีใครเดินผ่าน เสียงโทรศัพท์ของฉันดัง ฉันรีบขอตัวออกมารับสาย ทิ้งหมอทรายไว้กับคุณเอเดน 📳 นางมาร ( ยี่หวา ) ' ค่ะ สวัสดีค่ะคุณยี่หวา ' ฉันรีบรับสายโทร 100วัน1000ปี นานทีจะโทรมาหาฉันมันต้องมีอะไรแหละ ' ลงมาหาฉัน ด่วน ฉันรออยู่ล
Read more

ตอนที่37

ตอนที่37 คุณเอเดนไม่ได้มีท่าทีสนใจยี่หวาที่นั่งข้างๆกลับหันมา ชวนฉันกับหมอทรายแทน ฉัน2คนมองหน้ากัน ยี่หวาฉันสายตามองมายิ้มๆ แกล้มบังคับฉัน2คนให้นั่งลง เราทั้งคู่รีบนั่งทันที อาหารเริ่มทยอยมาเสิร์ฟ พวกเราเริ่มลงมือกินกัน ฉันกับหมอทรายกินไปอย่างเงียบๆ ยี่หวาคอยตักอาหารนั้นนี้ให้แก่คุณเอเดนประหนึ่งว่าเป็นแฟนกันทั้งโต๊ะอาหารมีแต่เสียงของช้อนส้อมที่กระทบกับจาน เสียงยี่หวาที่พยายามพูดคุยกับคุณเอเดน คุณเอเดนก็ตอบบ้างเป็นครั้งคราว แต่ส่วนใหญ่จะใช้สายตารำคาญส่งให้ยี่หวาแทน #ลีวาย " น้ำหวานไปไหน !? " ผมสงสัยมาตลอด เพราะผมพยายามมาหาน้ำหวานที่โรงพยาบาล แต่กลับไม่เจอ ถามกับเพื่อนพยาบาลด้วยกันก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าน้ำหวานทำงาน แต่กลับไม่เจอ งง ไหม ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว หลบเก่งฉิบหาย ยอมความพยายามของเธอจริงๆ วันนี้ผมตัดสินใจมาซุ่มดูหน้าบ้านเธอ จริงๆ ลูกน้องผมก็รายงานไม่เห็นน้ำหวานกลับบ้านเลยช่วงนี้ แปลกไหมละ ผมเลยมาดูกับตา บ้านนี้ก็จะเหลือแค่ น้ำใสกับน้ำตาล มาแหละ น้ำใสกลับมาแล้ว ผมเลยหยิบโทรศัพท์โทรหาไอ้มาร์ติน 📲📳📲📳 มาร์ติน ' ว่าไง ' มันรับสาย ' ถ่วงเวลาน้ำตาลให้หน่อย อย่าพึ่งใ
Read more

ตอนที่38

ตอนที่38 " น้ำใสเข้าใจพี่ลีวายนะคะ แต่พี่ลีวายก็ต้องเข้าใจพี่น้ำหวานด้วย การกลับมาเจอกันอาจจะไม่ใช่เรื่องดีในตอนนี้ก็ได้นะคะ " น้ำใสพูด " ก็คงใช่ ถ้าดี น้ำหวานคงไม่หนีพี่ไป " ผมพูด " พี่น้ำหวานไม่ได้หนีหรอกค่ะ เขาก็ยังไปทำงานปกติ " น้ำใสพูดยิ้มอ่อน แต่ผมกลับส่ายหน้า ไม่ผมไม่เชื่อ เธอไม่ได้อยู่ที่นี้ แต่ผมจะมากดดันน้ำใสก็ไม่ถูก เพราะถ้าน้ำใสจะพูดเธอพูดเองแล้ว " พี่ลีวาย เรื่องของพี่มันวุ่นวายมากนะคะ พี่กำลังจะได้แต่งงาน พี่มีคู่หมั้นที่เหมาะสม พี่ปล่อยพี่น้ำหวานไปเถอะค่ะ อย่างน้อยพี่2คนก็ยังเป็นคนรู้จักกันได้ในแบบพี่น้อง พี่น้ำหวานเขาไม่สามารถกลับไปยืนเคียงข้างพี่ได้ ในขณะที่พี่มีคนที่คู่ควรมากกว่าเขาอยู่ตอนนี้ " น้ำใสพูดเสียงอ่อนโยน " ไม่ พี่ไม่ได้คิดจะแต่ง พี่ไม่คิดจะมีใคร ทุกวันนี้ในใจพี่รอแค่น้ำหวาน คู่หมั้นอะไรไม่ได้มีความหมายต่อพี่เลย " ผมพูดเสียงหนักแน่น " ความจริงไม่ใช่แบบนั้นนะคะ " น้ำใสพูดยิ้ม " มีอะไรที่พวกเธอไม่บอกพี่ มีอะไรที่พี่ไม่รู้รึเปล่า " ผมถาม เอาจริงๆเรื่องที่ผมตามสืบก็เริ่มแดงขึ้นมาบ้างแล้ว แต่แค่ยังไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน " น้ำใสรู้ว่าพี่ ต้อ
Read more

ตอนที่39

ตอนที่39 ย้อนกลับไปในอดีต " น้ำใส น้ำหวานไปไหน!? " ผมตามหาน้ำหวานกับน้ำใส จนทั่ว วันนี้ผมมาดักเจอน้ำใส และฟ้าก็เป็นใจ ผมเจอกับน้ำใสจริงๆ " พี่ลีวาย !! " น้ำใสมีท่าทีตกใจอย่างแรงเดินถอยหลังหนี ผมเดินไปจับแขนน้ำใส ไม่ให้เธอหนี " กว่าจะเจอพวกเธอ พี่จะบ้าอยู่แล้ว เป็นอะไร หนีหน้ากัน และน้ำหวานไปไหน ไปฝึกที่ไหน ลาออกไปไหน บอกพี่มา!! " ผมพูดตะคอกใส่น้ำใสเสียงดัง น้ำใสกลัวจนตัวสั่น คนในคณะเธอเริ่มมองมาที่ผมกับน้ำใส จริงๆ ทุกคนมองตั้งแต่ผมเดินเข้ามาในคณะของน้ำใสแล้ว คงสงสัยว่าผมมาหาใคร " ปล่อยพวกเราไปนะคะ ปล่อยพี่น้ำหวานไปเถอะ พี่น้ำหวาน ไม่ได้อยู่ที่นี้แล้ว น้ำใสก็ไม่รู้พี่น้ำหวานไปไหน อย่าทำอะไรน้ำใสเลย " น้ำใสพูดเสียงสั่นกลัวพยายามบิดแขนออกจากมือผม ผม งง กับท่าทีที่น้ำใสกลัวผม มันไม่ใช่แค่กลัว แต่สายตาเธอกวาดมองไปทั่วเหมือนกลัวใคร ตอนนี้น้ำใสใส่หมวก แมส ปิดหน้าปิดตา ถึงผมไม่เห็นหน้าเธอ แต่รับรู้ได้ว่า เธอกำลังวิตกกังวลจากคนรอบตัว ไม่ใช่ผม ...... " พี่น้ำหวานใจเย็นนะคะ " ตอนนี้ฉันกับหมอทรายใกล้ถึงประเทศไทยแล้ว หมอทรายจะกลับมาหาแม่ปกตินั้นแหละ แต่ฉันได้รับข่าวร้ายจากทางบ้าน จ
Read more

ตอนที่40

ตอนที่40 " เธอได้พูดอะไรกับพี่ไหม " น้ำใสถามพร้อมประคองฉันมานั่งที่โซฟา " พูด เขาก็พูดขู่ว่า ถ้าจะเกิดอะไรขึ้นกับคนในครอบครัวก็เพราะพี่ อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน แต่น้ำใสก็รู้ว่าพี่ไม่ได้ติดต่อพี่ลีวาย และเธอก็พูดว่า พี่ลีวายจะไม่ยอมหมั้นกับเธอ " ฉันพูด ฉันหงุดหงิด ตั้งแต่ที่ฉันไป ฉันไม่เคยติดต่อพูดคุยกับพี่ลีวายเลยนอกจากวันนั้นที่น้ำใส โทรคุยกับฉันอยู่ พี่ลีวายมาพอดี ฉันก็เลยค้างสายเพื่อฟังเขาจะพูดอะไร สิ่งที่เขาพูดมันทำฉันยิ่งเจ็บใจ ที่ทิ้งเขาไปโดยไม่สามารถบอกเหตุผลได้ เราไม่สามารถคุยกันได้จริงๆ แต่ฟ้าเหมือนลงโทษฉันอีก แค่ฉันแอบฟังเสียงฉันต้องมาพรากน้องฉันไปจากฉันเลยเหรอ " พี่น้ำหวาน คิดว่า เป็นฝีมือพวกเขาด้วยเหรอคะ " น้ำใสถาม " มันต้องมีส่วน ไม่งั้น ไอ้พวกนี้จะรู้ที่อยู่เราได้ไง " ฉันพูด เพราะฉันรู้สึกว่ามีคนมาตามดูพวกเราเยอะ อยู่ๆก็มีเสียงคนเคาะประตูบ้าน ก๊อก! ก๊อก ! เสียงเคาะประตูบ้านดังขึ้นฉันกับน้ำใสมองหน้ากัน เพราะคิดว่าเวลานี้ ไม่น่าจะมีใครมา " คุณน้ำใสครับ นายให้มารับคุณไปหาคุณน้ำหอมกับคุณน้ำอิงครับ " เสียงลูกน้องของพวกพี่ลีวายมั้ง ฉันคิดว่าใช่ และเขาคงคิดว่า
Read more
PREV
123456
...
11
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status