ตอนที่31 " เหมือนถูกเอามาทิ้งเลยนะคะ " หมอทรายพูดยิ้ม " พี่ว่าใช่เลย ไม่มีความชัดเจนสักอย่าง และมาก่อนตั้งหลายอาทิตย์ เราจะทำอะไรกันล่ะคะเนี่ย จะถามก็กลัวว่า มันไม่ใช่เรื่องสำคัญ เขาจะด่าเอาได้อีก " ฉันพูดยิ้ม " ทรายไม่ห่วงอะไรเลยค่ะ นอกจากแม่ " หมอทรายพูดเสียงเบา " พี่เข้าใจเราเลย มีอะไรให้พี่ช่วยบอกนะ พี่ให้น้ำใสช่วยไปดูอีกแรง ไม่ต้องกังวล " ฉันพูดกับหมอทราย " ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ " หมอทรายพูดยิ้ม แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีที่จะหายกังวล สักพัก พนักงานก็เอาคีย์การ์ดของโรงแรมมาให้เรา2คน พร้อมเดินนำไปส่งฉันกับหมอทรายยังห้องพัก ฉันกับหมอทรายอยู่แยกคนละห้อง แต่ห้องก็ติดกันเนี่ยแหละ พวกเราแยกย้ายกันเข้าไปเก็บของ ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความบอกพี่น้องว่าถึงห้องพักแล้ว ฉันทิ้งตัวลงที่นอน ตอนนี้ทางนั้น จะเป็นไงบ้างนะ หยุด พอเลย เลิกคิดถึงเขาน้ำหวาน เธอไม่มีสิทธิ์ ... ..... ย้อนไป3ปีก่อน #ลีวาย ปัง!!! กริ๊ก ปัง!!! ตอนนี้ผมกำลังมาระบายอารมณ์ด้วยการยิงปืนอยู่ที่สนาม ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ ผมต้องฆ่าใครตายแน่ " ไอ้ลีวาย มึงพอก่อน วางปืนและมาคุยกับพวกกู มึงไปอาระวาดที่คณะพยาบาลศาสตร์ค
Read more