All Chapters of Doctor ex-lover. พ่ายรักหมอลีวาย : Chapter 21 - Chapter 30

106 Chapters

ตอนที่21

ตอนที่21 " เย็นนี้ คุณทรายอยากกินอะไรคะ " " ไม่เป็นไรค่ะพี่หมวย เดี๋ยวทรายจัดการเอง ขอบคุณมากนะคะ " หมอทรายพูดยิ้มให้กับพี่หมวย พี่หมวยพยักหน้าและเดินออกจากบ้านไป " แม่ทรายอยู่ข้างบนค่ะ ไปหาท่านกัน " หมอทรายพูดยิ้ม สายตาเป็นประกายเวลาพูดถึงแม่เธอ ฉันพยักหน้า หมอทรายเดินนำขึ้นบันไดไปชั้นบน ฉันเดินตามหลังหมอทราย เธอเดินนำมายังห้องไปหนึ่ง เปิดเข้าไปเจอกับหญิงวัยกลางคนที่นั่งพิงหัวเตียง ตามองทีวี มือถักไหมพรม คล้ายๆผ้าพันคอ " อ้าว กลับมาแล้วเหรอลูก แล้วนี่ใครกัน " แม่หมอทรายหันมายิ้มทักหมอทราย " กลับมาแล้วค่ะ แม่ คนนี้พี่น้ำหวาน พยาบาลที่โรงพยาบาล และคนที่จะไปดูงานกับทรายด้วย พี่น้ำหวานคะ นี่แม่ทรายเอง" หมอทรายแนะนำเราทั้ง2คนให้รู้จักกัน " สวัสดีค่ะคุณแม่หมอทราย " ฉันกล่าวทักทายท่าน แม่หมอทรายยิ้มอย่างเอ็นดูฉัน " คุณอะไรกันคะ เรียกแม่อย่างที่ทรายเรียกเถอะลูก ... " ท่านพูดยิ้มหวานให้กับฉัน ..... เมื่อวานฉันอยู่คุยเล่นกับแม่หมอทราย และหมอทรายยันค่ำ ช่วงเย็นหมอทรายเลยชวนกินข้าวด้วย ฉันก็เลยอยู่กินกับหมอทรายและแม่เธอ พอฟังเรื่องราวของหมอทรายก็รับรู้เลยว่าเธอก็ผ่านอะไรมา
Read more

ตอนที่22

ตอนที่22 " อย่าดื้อนะอยู่นู้น เพราะพี่ตามไปดุไม่ไหวแน่ " ฉันพูดพร้อมลูบผมน้อง " 555 " พอฉันพูดพวกเราก็พากันหัวเราะกับสิ่งที่ฉันพูด ถึงฉันจะดุน้อง แต่ฉันก็รักพี่น้องทุกคนที่สุด เพราะพี่น้องฉันคือทุกอย่างในชีวิตฉันแล้ว พวกเราหยุดงานตรงกันจึงอยู่บ้านพูดคุยกันไปเรื่อยๆ บ่ายๆพี่น้ำหอมกับน้ำอิงก็มา พวกเราได้พูดกันเรื่องของฉันและของน้องๆ เพราะฉันก็ต้องบอกพี่น้ำหอมกับน้ำอิงว่าเปลี่ยนกำหนดการบิน พอถึงเวลาพี่คาร์เตอร์ พี่ริว พี่มาร์ติน และพี่ลีวายก็อาสาพาพวกเราไปส่งที่สนามบิน และอะไรจะพอเหมาะขนาดนี้ ฉันได้นั่งรถมากับพี่ลีวายและน้ำใส " หลบหน้าทำไมวันนี้ไปที่โรงพยาบาลไม่เห็นเจอ " พี่ลีวายถามฉัน ฉันเงียบไม่ตอบ " น้ำใส พี่เธอลืมเอาปากมาจากบ้านรึเปล่า " พี่ลีวายหันไปถามน้ำใส น้ำใสได้แต่ส่งยิ้มเจื่อนๆให้ฉันกับพี่ลีวาย น้ำใสกับพี่ลีวายก็รู้จัก รู้จักกันก่อนที่จะมารู้ว่าพี่ลีวายเป็นเพื่อนพี่น้ำหอมอีก " ถามก็ตอบน้ำหวาน ต่อหน้าน้ำใสพี่ก็ไม่ติดนะ " พี่ลีวายพูดขู่ ฉันหันไปมองค้อนใส่พี่เขา " อย่ามามองแบบนั้นพูดจริง และทำจริงด้วย แค่ตอบคำถามมันยากตรงไหน " พี่ลีวายพูด " ไม่ยากค่ะ แค่ไม่อย
Read more

ตอนที่23

ตอนที่23 ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน พวกเราทั้งคู่แต่งตัวและออกไปร้านยังร้านนั่งชิลล์ใกล้ๆหอพัก ไปถึงเพื่อนๆฉันก็มากันครบแล้ว เพื่อนฉันรู้จักกับพี่น้องฉันหมดแต่ไม่ค่อยสนิทเท่ากับน้ำใสที่ได้เจอกันบ่อย ฉันดื่มกับเพื่อนไปนิดหน่อย พอได้เข้ากับบรรยากาศ นานๆจะมีเวลาออกมานั่งชิลล์แบบนี้ พอถึงเวลาฉันขอเพื่อนๆกลับก่อน เพราะฉันนัดกับพี่ลีวายไว้ตอนเช้าด้วย ฉันกับน้ำใสเดินกลับหอ เพราะขามาก็เดินมา น้ำใสไม่ได้ดื่ม ส่วนฉันดื่มไปแต่ไม่ได้เมา เดินไปสักพัก ทางช่วงนี้จะค่อนข้างมืดหน่อย แต่อีกเดี๋ยวก็เจอบ้านคนแล้ว อยู่ๆ มีกลุ่มมอไซค์แว้นซิ่ง ขี่มาดักหน้าพวกเรา คันหนึ่ง และ คันอื่นๆก็ขี่วนๆอยู่รอบตัวฉันกับน้ำใส ฉันยืนชิดกันโดยอัตโนมัติสายตามองดูรถมอเตอร์ไซด์แว้นซิ่งพวกนี้ด้วยความระแวง ..... ปัจจุบัน พอถึงสนามบินฉันกับพี่น้องก็ร่ำลา2แสบของบ้านพากันร้องไห้ยกใหญ่ อย่างว่าคนไม่เคยห่างกันเลย " ตั้งใจเรียนนะ น้ำฟ้าน้ำฝน " พี่น้ำหอมพูด " อย่าดื้อกันมากนะตัวแสบ " ฉันพูด " ดูแลตัวเองดีๆนะ น้ำฟ้าน้ำฝน " น้ำใสพูด " อย่าเจ็บอย่าป่วยนะ ไอ้แฝด " น้ำตาลพูด " ฮึก ต้องคิดถึงมากแน่ๆเลย อย่าเงียบหายไปนะ
Read more

ตอนที่24

ตอนที่24 พี่ลีวายพูดคุยกับน้ำใสบ้าง ฉันบ้างแต่ฉันเงียบไม่ตอบไง พอถึงบ้าน พี่ลีวายจอดหน้าบ้าน " พี่ลีวายเข้าบ้านก่อนไหมคะ " น้ำใสพูดชวน พี่ลีวาย " ไม่ล่ะน้ำใส แค่นี้พี่เราก็อึดอัดใจจะบ้าแล้ว ขืนพี่เขาไปให้เขาเห็นหน้าอีก คงไม่เป็นอันทำอะไร " พี่ลีวายพูดประชดฉัน ฉันทำเป็นไม่สนใจคำพูดเขา " ก็ดีค่ะ ขอบคุณมากนะคะสำหรับวันนี้ ไปน้ำใสเข้าบ้าน " ฉันพูดและยกมือไหว้พี่ลีวาย และลงจากรถไปเลย " ขอบคุณมากนะคะพี่ลีวาย " น้ำใสพูดกับลีวาย " ครับ ไม่เป็นไร เข้าบ้านเถอะ เดี๋ยวพี่เราจะหงุดหงิดไปมากกว่านี้ " ลีวายพูด สายตามองตามหลังคนตัวเล็กที่เดินบึ้งตึงเข้าบ้านไป น้ำใสยิ้มบางๆให้กำลังใจลีวาย " สู้ๆนะคะ ถ้าคิดจะกลับมาจริงๆ พี่ต้องคิดให้เยอะกว่านี้นะคะ พี่น้ำหวานเขาไม่ใช่คนใจร้ายเพียงแต่... นั้นแหละค่ะ ยังไงก็สู้ๆ ถึงไม่ได้กลับมารักกัน อย่างน้อยก็ยังเป็นพี่น้องกันได้นะคะ " น้ำใสพูดยิ้ม " พี่ไม่ได้หวังแค่นั้น " ลีวายพูดบอกน้ำใส " ค่ะ งั้นขับรถกลับดีๆนะคะ " น้ำใสพูดและลงจากรถลีวายเดินเข้าบ้านตามพี่สาวตัวเองไป " คุยอะไรกันกว่าจะลงมาได้ อย่าไปหลงเชื่อคำพูดเขานะ " ฉันพูดกับน้ำใส " ไม
Read more

ตอนที่25

ตอนที่25 ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน " สวยกว่าในรูปเยอะ แถมมีของแถมมาอีกด้วย จ้าง1แถมอีก1 สุดยอดวะ " ผู้ชายคนที่3พูด " พูดเรื่องอะไรกัน!? " ฉันถาม " หน้าสวยๆ ไปมีเรื่องกับใครเขาครับ ไม่น่าเลย แต่ไม่เป็นไร เป็นเมียพี่ ใครก็ไม่กล้าทำอะไรแล้ว " ผู้ชายคนที่4พูดพร้อมกระชากดึงแขนฉันไปประชิดตัว น้ำใสที่จับมือฉันอยู่ก็ถูกผู้ชายอีกคนกระชากไปเหมือนกัน " ปล่อย !! ช่วยด้วยค่ะ !!! " ฉันกับน้ำหวานร้องเรียกมากเสียงดัง พลั่ก เพียะ !!! " เงียบนะมึง ไม่งั้นกูเอามึงบนถนนแน่ๆ " มันตบหน้าฉันกับน้ำใสและชี้หน้าขู่ทันที ..... ปัจจุบัน #ลีวาย " มึงรู้จักกับน้ำใสมาก่อนใช่ไหม " ไอ้ริวถามผม พวกมันมักชอบถามผมเกี่ยวกับน้ำใสบ่อยๆ เพราะในบรรดาพี่น้องผมค่อนข้างจะพูดคุยกับน้ำใสบ่อยสุด นอกจากแฟน(เก่า)ผมแล้วนะครับ น้ำหวานผมดูแล้วเธอไม่ค่อยอยากอยู่ใกล้ผมเท่าไหร่ " รู้ เคยเจอกันบ่อยๆตอนเรียน " ผมตอบไปพร้อมยกแก้วเหล้าเข้าปาก ตอนนี้พวกผมมารวมตัวกันอยู่ที่คลับหลังจากส่งพวกน้ำหวานกลับบ้าน " ก็ไม่แปลกมึงมันคนเจ้าชู้ " ไอ้มาร์ตินพูด " มันไม่แค่นั้นหรอก และคืนนี้ใครอยู่กับลูกมึงมาแบบนี้พวกน้ำหอมก็ไม่
Read more

ตอนที่26

ตอนที่26 ผมรู้ว่ามันเป็นห่วงทั้งผมและน้ำหวาน " กูก็บอกตลอดว่ากูไม่หมั้น ยิ่งมาตอนนี้กูได้กลับมาเจอกับน้ำหวานแล้ว กูอยากจะรู้เหลือเกินอยู่ใกล้กันแค่นี้ทำไมกูสืบหาไม่ได้ทั้งๆที่เป็นคนธรรมดา เหมือนมีใครช่วยปกปิดตัวตนของน้ำหวานและพาน้ำหวานหนีจากกูเลย " ผมพูดอย่างที่สงสัยมาตลอด " จริงวะ เรื่องนี้ไม่ธรรมดา มึงไม่ลองคุยกับน้ำหวานดู " ไอ้ไดกิพูด " คุยกัน2คำ ทะเลาะกันทั้งวัน มึงคิดว่าน้ำหวานอยากคุยกับกูมากมั้ง เจอหน้ากันแต่ละที กระโดดกัดหัวกูได้คงกัดไปแล้วที่เงียบๆ คงกลัวว่าคนอื่นจะรู้เรื่องที่ผ่านมา " ผมพูด " ไม่มีใครรู้ " ไอ้คริสเตียนถาม " มี แค่น้ำใสแหละ นอกนั้นไม่รู้ " ผมพูด " ทำไมถึงปกปิกตัวตนขนาดนี้ มึงคบกันมาตั้ง3 ปี " ไอ้ริวถาม " ช่วงแรกที่คบไม่ได้ปกปิดอะไร แค่ไม่มีเวลาที่จะพาไปแนะนำกับพวกมึง เวลากูจะเจอกันยังยากเลย น้ำหวานถ้าหมดจากเรียนก็ทำงานต่อเลย มึงก็รู้ว่าไม่ต่างจากน้ำหอม " ผมพูด " มึงจะทำยังไงต่อ เพราะกูดูแล้ว มึงจะมาเอาน้ำหวานเข้าไปยุ่งกับเรื่องของมึงแล้วคนที่เจ็บสุดจะเป็นน้ำหวานนะ " ไอ้คาร์เตอร์พูด " กูยังไม่รู้เหตุผลที่น้ำหวานหนีหายจากชีวิตกูไปเลย เ
Read more

ตอนที่27

ตอนที่27 ไอ้คริสเตียนพูดยิ้มๆ แกล้งแหย่ผม ผมเลยยกเท้าขึ้นส่งให้มัน " ไม่เอาหรอก รองเท้ามึงใส่แล้ว " ไอ้คริสเตียนพูดยิ้มอย่างกวนฝ่าเท้าผมมาก " มึงก็ไปกวนตีนมัน ให้มันจริงจังกับชีวิตบ้าง แดกนางพยาบาลจนจะหมดโรงพยาบาลแล้ว กลับมาเจอเมีย เก่า คงลืมนางพยาบาลที่โรงพยาบาลแล้วละ 555 " ไอ้ริวพูดและหัวเราะ " พูดให้ถูก กูไม่ได้ลืม แค่หาที่ปลดปล่อย ที่สำคัญ เมียเก่าที่ไหน เมียกูคนเดียวโว้ย " ผมพูดเถียงมัน " ใครจะไปรู้ น้ำหวานอาจจะซุกผัวใหม่ไว้แล้วก็ได้ " ไอ้คาร์เตอร์พูดยิ้มแหย่ผม " ไม่มีโว้ย กูเอามาแล้ว กูเช็คมาหมด น้ำหวานเมียกูคนเดียว เก็บปากไว้แดกเหล้าเถอะ ถ้าจะมาพูดจาไม่เข้าหูแบบนี้ " ผมพูดอย่างหงุดหงิดใส่พวกผม ทำมาเป็นว่าผมเพิ่งมาจริงจัง กูจริงจังมาตลอดแหละ เอาจริงเอาจังด้วยกูบอกเลย ใส่สดแตกในเป็นที่เรียบร้อย หึหึ .... ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน " อย่าทำอะไรพวกเราเลยนะ อึก " ฉันทิ้งตัวนั่งลงคุกเข่ายกมือไหว้ขอร้องพวกมัน ตอนนี้มันพยายามลากฉันกับน้ำใสเข้าป่าข้างทาง " ปล่อยพวกเราไปเถอะนะคะ ฮึก" น้ำใสพูด ทั้งๆที่พวกมันพยายามดึงกระชาก " พี่อยากได้เงินใช่ไหม เอาไปเลยค่ะ เอา
Read more

ตอนที่28

ตอนที่28 " คนอื่นเขาก็มีงานมีการทำกันหมดแล้วสิคะ พี่จะมาหาน้ำหวานทำไม เราไม่มีเรื่องต้องคุยกัน " ฉันพูด แต่พี่ลีวายทำไม่สนใจเดินเข้ามานั่งที่โซฟากลางบ้าน " ล๊อคประตูด้วย !? " พี่ลีวายพูด " ล๊อคทำไม พี่ยังอยู่ในบ้านอยู่เลย มีอะไรก็พูดมาค่ะ พูดเสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้ว น้ำหวานไม่ว่างมารับแขกนะคะ " ฉันพูดน้ำเสียงกึ่งประชด " ไม่ใช่แขกครับ พี่คือผัวเธอ " พี่ลีวายพูดน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ " อย่ามาพูดจาอะไรทุเรศหน่อยค่ะ ถ้าจะมาพูดเรื่องพวกนี้ เชิญพี่กลับไปเลย น้ำหวานปวดหัวน้ำหวานจะไปนอน " ฉันพูดไล่พี่ลีวาย " ไล่กันตลอด หนีกันตลอด ทำอย่างกับพี่ไม่มีค่าสำหรับเธอขนาดนั้นเลย พี่แค่อยากอยู่กับเธอก็แค่นั้น กว่าพี่จะได้เจอเธอมันเสียเวลาไปมาก ไม่สงสารพี่บ้างเหรอ !? " พี่ลีวายพูดอย่างเหนื่อยอ่อนที่จะมาเถียงกับฉันตลอดเวลาที่เราเจอกัน " เวลาของพี่กับน้ำหวาน หมดลงแล้ว เราก็แค่คนพึ่งมารู้จักในฐานะเพื่อนของพี่น้ำหอม เรื่องเก่าพี่อย่าเอามาพูดเลยนะคะ สงสารน้ำหวาน ถือว่าน้ำหวานขอร้อง ถ้าพี่ยังรักน้ำหวาน ปล่อยให้น้ำหวานไปจากพี่ดีกว่า ชีวิตพี่กำลังไปได้ดี ต่างจากน้ำหวานแค่พยาบาลจนๆคนหนึ่ง อย่าเอา
Read more

ตอนที่29

ตอนที่29 " พี่บอกกับตัวเองแล้ว พี่จะไม่ให้โอกาสเธอหนีหายไปอีก ต่อให้เธออยู่ซีกโลกไหน พี่ก็จะไปเอาเธอคืนกลับมา " พี่ลีวายพูดน้ำเสียงและสายตาจริงจัง จนฉันแอบเสียวสันหลังเลย " หยุดร้องเถอะ เพราะ เธอเตรียมตัวรับมือพี่ได้เลย และไม่ว่าใครหน้าไหนที่ขวาง มันต้องมีพังกันไปบ้าง ที่ผ่านมาพี่ยอมทุกคนหมดเพราะพี่ไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน อยู่ดีรึเปล่า แต่ตอนนี้ เมียพี่กลับมาแล้วและไม่มีสิทธิ์ที่จะหายไปได้อีก พี่จะดูแลเธอเอง " พี่ลีวายพูด อย่างหนักหนาแน่น ต่างจากฉันที่เอาแต่ร้องไห้และส่ายหน้ากับความคิดเขา ถ้ามันไม่มีอะไรมันก็หน้าดีใจอยู่หรอก แต่เรื่องราวที่ผ่านมา มันทำให้ฉันกลายเป็นอีกคนไปเลย ฉันไม่สามารถอยู่ข้างพี่เขาได้ ต่อให้รักมากแค่ไหน ฉันก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้ยืนข้างเขา ฮึก แบบนี้แหละดีแล้ว ทนไว้น้ำหวานเพราะเดี๋ยวเธอก็หนีไปจากพี่เขาอีกแล้ว ฉันได้แต่ยืนร้องไห้ในอ้อมกอดอันอบอุ่นที่ฉันโหยหามาตลอด แต่ไม่มีสิทธิ์ได้ครอบครอง " หยุดร้องเถอะ เพราะ เธอเตรียมตัวรับมือพี่ได้เลย และไม่ว่าใครหน้าไหนที่ขวาง มันต้องมีพังกันไปบ้าง ที่ผ่านมาพี่ยอมทุกคนหมดเพราะพี่ไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน อยู่ดีรึเปล่า แต่ตอนนี้ เมียพ
Read more

ตอนที่30

ตอนที่30 " จนกว่าจะจบโครงการฯ !! " ฉันกับหมอทรายพูดพร้อมกัน " ไหนตกลงกันว่า ไปกลับได้เมื่อยามจำเป็น " ฉันพูด ฉันไม่ได้กังวลอะไร ถึงจะเป็นห่วงพี่น้องบ้างก็เถอะ แต่หมอทรายต้องกังวลเรื่องแม่มากแน่ๆเลย " เธอ มีปัญหาอะไร ฉันก็บอกอยู่ว่าต้องคุมงบ จะบินไปกลับเป็นว่าเล่นได้ไง " คุณสุดาพูดน้ำเสียงเริ่มหงุดหงิด " งั้นถ้าพวกเราออกค่าเครื่องเอง พวกเราก็กลับได้ใช่ไหมค่ะ " หมอทรายพูด " ได้ ถ้าพวกเธอไหวอะนะ ฉันไม่ใช่คนใจร้ายขนาดที่จะไม่ให้กลับเลย เพราะพวกเธอก็มีสิทธิ์กลับ แต่ต้องใช้เงินตัวเอง " คุณสุดาพูดยิ้มเยาะ ฉันกับหมอทรายมองหน้ากัน " ส่วนนี้คือรายละเอียดของโครงการนี้ อ่านรายละเอียดให้ครบจะได้ไม่ไปทำขายหน้าโรงพยาบาล " คุณยี่หวาโยนซองสีน้ำตาลปึกใหญ่ใส่ฉันทำฉันสะดุ้ง จังหวะนั้น มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา พวกเราในโต๊ะเงยหน้ามองคนที่เข้ามาใหม่ " Why are you guys throwing stuff at them like this? " ผู้ชายคนที่ใส่แว่นดำ แต่งตัวใส่สูทผูกไทอย่างดีพูด หน้าตาเขาหล่อคมเข้ม เหมือนคนเอเชีย แต่ก็มีแนวลูกครึ่งเหมือนกัน ออร่าความหล่อ รวย และความโหดกระจายไปทั่วจนฉันรู้สึกได้ เขาพูดกับคุณยี่
Read more
PREV
123456
...
11
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status