ชายหนุ่มดึงคนตัวเล็กให้ลุกขึ้น พาตัวเองลงไปนั่งแทนที่ แล้วดึงเธอลงไปนั่งตักอีกที จากนั้นใช้ปลายนิ้วแกร่งเชยปลายคางคนแสนงอนขึ้นมา พร้อมกันนั้นก็แอบส่งสายตาหวานซึ้งอย่างคนสำนึกผิดไปให้ หวังให้เธอใจอ่อนยอมให้อภัย“เมื่อคืนผมอารมณ์เสียไปหน่อย คุณไม่รู้หรอกว่าผมทรมานแค่ไหน อยากรักคุณแทบขาดใจ แต่คุณกลับปฏิเสธ” ชายหนุ่มพยายามอธิบายเหตุผลให้หญิงสาวเข้าใจ และยอมให้อภัยในสิ่งที่เขาทำลงไป ใบหน้านวลแดงเรื่อ เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ห้องนั่งเล่นเมื่อคืนที่ผ่านมา“คุณจะยกโทษให้ผู้ชาย ที่ไม่ได้เรื่องคนนี้สักครั้งได้หรือเปล่าครับที่รัก” ชายหนุ่มกล่าว พลางส่งสายตาเว้าวอน หวังให้หญิงสาวเห็นใจ คนที่หลงรักเขาจนหมดใจมีหรือจะไม่ใจอ่อน พยักหน้าน้อยๆ เป็นการให้คำตอบ“คุณน่ารักที่สุดธิดา ต่อไปธิดาต้องเรียกผมว่าพี่คีย์เข้าใจไหมครับ” “ค่ะ พี่คีย์ไม่รู้หรอก ว่าธิดารอวันนี้มานานแค่ไหน” กานต์ธิดาเริ่มสารภาพความในใจออกมากรายๆ“วันนี้เหรอครับ บอกพี่ได้หรือเปล่า ว่าธิดาหมายถึงอะไร” ภาคีรู้อยู่เต็มอก ว่าหญิงสาวหมายถึงอะไร แต่แกล้งถามกลับไปอย่างนั้น อยากรู้เธอจะหว่า

Last Updated : 2026-05-06

“เสร็จแล้วครับ ขอรางวัลหน่อยสิครับที่รัก” ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาหาหญิงสาวใกล้ๆ แต่ทว่าเสียงเคาะประตูก็ดังขัดขึ้นอีกครั้ง ทำเอาภาคีกลอกตาไปมาอย่างไม่สบอารมณ์ แต่สำหรับกานต์ธิดากลับรู้สึกโล่งอกไปเปราะหนึ่ง และรีบสาวเท้าเดินตามเขาออกไปที่หน้าประตู“มีอะไรสมชาย” ทันทีที่สมชายเห็นสีหน้าถมึงทึงของเจ้านายหนุ่ม ถึงกับกลืนน้ำลายลงลำคออย่างยากลำบาก รู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมา‘งานนี้ไอ้สมชายไม่รอดแน่’“มีอะไรก็พูดมาสิ! ยืนเป็นใบ้อยู่ได้ ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญจริงๆ แกโดนดีแน่” ภาคีทำสีหน้าหงุดหงิด ที่เห็นท่าทางอึกอักของลูกน้องหนุ่ม เมื่อกานต์ธิดาเห็นท่าไม่ดี จึงรีบพูดแทรกขึ้นมา ก่อนที่สมชายจะถูกคาดโทษ“เอ่อ...เดี๋ยวธิดาลงไปช่วยพี่สมใจทำอาหารกลางวันก่อนนะคะ พี่คีย์อยากจะทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า” เสียงหวานใสเรียกความสนใจ จนชายหนุ่มต้องก้มลงมอง“ธิดาทำอะไร พี่ก็ทานได้หมดแหละครับ” เขาพูดพร้อมกับส่งตาหวานซึ้งไปให้ จนหญิงสาวยิ้มอย่างเอียงอาย ส่วนสมชายซึ่งไม่เคยเจอโหมดหวานซึ้งของผู้เป็นนา

Last Updated : 2026-05-06

“พี่คีย์ทำไมมองธิดาด้วยสายตาแบบนั้นละคะ” คำถามนั้น ทำให้ภาคีเริ่มรู้สึกตัว รีบปรับสีหน้าให้ดูปกติที่สุด และฝืนยิ้มเจื่อนๆ ออกมา พร้อมทำหน้าไขสือ แกล้งถามเธอกลับไป“สายตาแบบไหนครับ”“สายตาเหมือนคนโกรธเกลียดกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อนไงล่ะคะ” เธอจ้องมองลึกลงในดวงตาคมคู่นั้น อย่างค้นหา ว่ามีอะไรแอบแฝงอยู่หรือเปล่า เพราะอาการของเขาเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย จนเธอสับสนและตั้งรับไม่ทัน“ธิดาตาฝาดแล้วละ พี่จะมองธิดาแบบนั้นได้ยังไง”เขากล่าวแก้ตัว แล้วรีบพายเรือไป จนเกือบถึงฝั่งตรงข้ามกับศาลา“ถึงแล้วครับธิดา ตรงนี้ดอกบัวสวยที่สุด อยากเก็บกี่ดอกก็ตามใจเลยนะ”“ขอบคุณค่ะพี่คีย์” หญิงสาวขานรับเสียงใส“แล้วธิดาจะเอาดอกบัวไปทำอะไรครับ” ชายหนุ่มอดที่จะสงสัยไม่ได้ “ธิดาจะเอาไปไหว้พระคืนนี้ค่ะ แล้วเก็บส่วนหนึ่งไว้ใส่บาตรพรุ่งนี้เช้าด้วย” คำตอบของกานต์ธิดามันยากที่จะเชื่อจริงๆ ในความคิดของภาคี และเขาก็ไม่มีวันยอมหลงกลง่ายๆ แน่ คิดว่านี้เป็นเพียงมารยาอีกอย่

Last Updated : 2026-05-07

“เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ” หญิงสาวขยับตัวออกห่าง แต่กลับถูกชายหนุ่มฉุดให้นั่งลงที่ตักแกร่งหน้าตาเฉย“เอ๊ะ...พี่คีย์ปล่อยค่ะ ธิดาจะกลับห้องแล้ว” หญิงสาวพยายามแกะมือกาวของเขาออก แต่ไม่สำเร็จ ขณะใบหน้าอันหล่อเหลาลงมาเกลือกกลิ้งที่ซอกคอขาวนวลของเธออย่างหลงใหล จนกานต์ธิดาต้องใช้สองมือเรียวเล็กของตน ผลักดันใบหน้าคมสันให้ออกห่างจากกาย“หอมจัง” มือใหญ่เชยคางมนขึ้นมาจุมพิตแผ่วเบา ราวปุยฝ้าย ก่อนเอ่ยถามน้ำเสียงทุ้มนุ่มถามราวกับเอื้ออาทร“หายตกใจหรือยังครับคนดี”หญิงสาวพยักหน้าตอบรับเบาๆ ซาบซึ้งกับความห่วงใยที่เขานั้นมีต่อเธอ ทำให้ความรักที่มีต่อภาคี ยิ่งเพิ่มทวีคูณมากขึ้น“ธิดา ขอบคุณพี่คีย์มากนะคะ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ” แขนเรียวเล็กยกขึ้นโอบและกอดรอบคอเขาไว้ พร้อมเอาคางเรียวไปเกยบนช่วงไหล่แกร่งของชายหนุ่ม ด้วยความอบอุ่นใจ ตอนนี้หญิงสาวคงไม่เหลือใจไว้ให้ใครอีกแล้ว เพราะตอนนี้หัวใจดวงน้อยดวงนี้ ได้มอบให้ผู้ชายที่ชื่อภาคี อัครภาคไปหมดแล้ว“บอกพี่ได้ไหม ว่าทำไมถึงได้กลัวขนาดนั้น” คำถามของเขา ทำให้หญิ

Last Updated : 2026-05-07

All Chapters of ปรารถนาเถื่อนอาญาหัวใจ: Chapter 21 - Chapter 24

21

22

23

24