All Chapters of ปรารถนาเถื่อนอาญาหัวใจ: Chapter 11 - Chapter 20

หลังจากกานต์ธิดาอาบน้ำเสร็จเธอจึงหยิบเดรสสีฟ้า ที่สมใจเตรียมไว้ให้มาสวม แล้วเดินลงไปยังชั้นล่างของตัวบ้าน ที่ห้องรับแขกมีรูปครอบครัวของภาคีตั้งตระหง่านอยู่ แล้วยังมีรูปถ่ายระหว่างภาคีกับเขมจิราตั้งโชว์อยู่ข้างตู้ปลาด้วย เขมจิราช่างสดใสน่ารัก ในความรู้สึกของกานต์ธิดา“รูปนายกับคุณเขม ถ่ายกันตอนไปเที่ยวที่อังกฤษค่ะ สมใจว่านายยิ้มดูมีชีวิตชีวาเชียวค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าเห็นด้วย ใช่เธอชอบรอยยิ้มที่อ่อนโยนของเขา แต่เธอคงไม่มีโอกาสได้สัมผัส“ไปทานข้าวต้มก่อนค่ะคุณธิดา เดี๋ยวจะเย็นเสียหมด” หญิงสาวเดินตามสมใจไปที่ห้องรับประทานอาหารอย่างว่าง่าย แล้วกล่าวด้วยความเกรงใจ“พี่สมใจไม่น่าต้องมาลำบากทำให้ธิดาเลย ที่จริงธิดาทำทานเองได้นะคะ”“ไม่เป็นไรค่ะ สมใจเต็มใจทำให้ทาน” สมใจยิ้มกับความน่ารักของหญิงสาว“ขอบคุณค่ะพี่สมใจ ข้าวต้มน่าทานมากๆ เลยค่ะ” หญิงสาวลงมือรับประทานข้าวต้มด้วยความหิว เพราะเธอไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่เมื่อวานตอนเที่ยงจนถึงตอนนี้“จะรับเพิ่มอีกไหมคะ เดี๋ยวสมใจตักให้” สมใจเอ่ยถาม เมื่อเห็นกานต์ธิดาทานจนเกลี้ยงชาม แต่อีกฝ่ายส่ายหน้าปฏิเสธ“ไม่ไหวแล้วพี่สมใจ ตอนนี้ธิดาอิ่มจนแน่นท้องไปหมดเล

“มาวันแรก ก็ก่อเรื่องเลยนะกานต์ธิดา มานี่เลย เรามีเรื่องต้องคุยกัน” ชายหนุ่มเข้ามากระชากแขนเรียวเล็กอย่างรุนแรง แล้วดึงเธอให้เดินตามไปอย่างไม่ปราณีมาถึงที่ห้องทำงาน“นั่งลง” ชายหนุ่มบอกเสียงเข้ม พลางทรุดตัวลงนั่งพร้อมกับกานต์ธิดา ซึ่งกำลังสนใจรูปคู่ระหว่างเขากับเขมจิรา ที่โชว์หราอยู่ด้านหลังโต๊ะทำงานชายหนุ่ม“มองฉัน ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ”“ว่ามาสิคะ ฉันรอฟังอยู่”หญิงสาวเอ่ยพลางจ้องหน้าอีกฝ่าย“ว่างงานมากสินะ ถึงได้ทำแต่เรื่องยุ่งๆ”“เปล่านะคะ”กานต์ธิดารีบส่ายหน้าปฏิเสธ“นี่เอาไป” เขายื่นแฟ้มบางอย่างให้เธอ“อ่านซะ นั่นคือหน้าที่ทั้งหมดของเธอ” เมื่อรับแฟ้มมาหญิงสาวจึงก้มหน้าลงอ่านตามคำสั่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาโวยวาย“นี่คุณจะให้ธิดามาพักที่นี่หรือคะ! แถมให้เตรียมชุดทำงานให้ทุกเช้าอีก” นี่มันงานเลขาฯ ส่วนตัวหรือว่าคนรับใช้ส่วนตัวกันแน่ เธอต่อประโยคนี้ในใจ“งานแค่นี้เธอทำไม่ได้หรือไง” ชายหนุ่มจงใจพูดจาดูหมิ

“ทำไมพี่คีย์ต้องต่อว่าคุณธิดารุนแรงขนาดนั้นคะ น้องหนูไม่เข้า     ใจเลย” เขมจิราลืมเรื่องเศร้าของตนไปชั่วขณะ เมื่อพี่ชายของเธอ ทำตัวใจร้ายกับผู้หญิง อย่างไม่เคยทำมาก่อน“น้องหนูจะไปรู้อะไร”“แล้วเรื่องอะไรที่น้องหนูยังไม่รู้ล่ะคะ” น้องน้อยย้อนถาม อยากรู้จริงๆ ว่ามันเรื่องอะไร พี่ชายที่แสนดีถึงต้องใจร้ายใจดำกับเลขาฯตัวเองขนาดนั้น แต่เขากลับนิ่งเฉย ไม่พูดไม่ตอบอะไรทั้งนั้น“น้องหนูดูสระบัวสิ ดอกบัวกำลังเบ่งบานเต็มสระเชียว” เขาเฉไฉไปเรื่องอื่น ไม่ต้องการตอบคำถามเธอ เขมจิราถึงกับส่ายหน้า ด้วยความอ่อนอกอ่อนใจ เมื่อพี่ชายตัวดี ทำเป็นเฉไฉไม่ยอมตอบ“โอเคค่ะ ไม่บอกก็ไม่บอก น้องหนูไม่ถามแล้วก็ได้” หญิงสาว กล่าวพร้อมหันไปสนใจสระบัวแทนบรรยากาศอันสวยสดงดงามของสระบัว เรียกรอยยิ้มของสาวน้อยให้กลับมาอีกครั้ง เธอมีความสุขทุกครั้ง ที่ได้มองมัน มันสวยมาก น่ามอง น่าชม ขนาดเธอยืนมองอยู่ไกลๆ ตรงระเบียงห้อง มันยังความสวยสดงดงามไม่จางหาย จนชายหนุ่มขยี้ผมน้องน้อยเบาๆ ด้วยความเอ

เขมจิราต่อว่าต่อขานคู่หมั้นหนุ่มด้วยความน้อยใจ พร้อมกับหยาดน้ำใสๆ ไหลรินออกมาอย่างไม่ขาดสาย ภาคีก็ได้แต่เพียงรับฟังเงียบๆ ปล่อยให้เธอได้พูด ได้ระบายความในใจออกมา หวังว่าเขมจิราจะรู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง ส่วนกานต์ธิดาตื่นขึ้นมารู้สึกเวียนหัวเป็นอย่างมาก จึงพยายามลุกขึ้นมาสูดอากาศบริสุทธิ์ที่ระเบียงหลังห้อง หญิงสาวเห็นภาคีกำลังโอบประคองเขมจิราขึ้นจากเรือด้วยท่าทางทะนุถนอม เธอยืนมองภาพนั้นด้วยแววตาอันเศร้าหมองภาคีรู้สึกเหมือนว่ามีใครกำลังจ้องมองมา จึงเงยหน้าขึ้นไปมองที่ระเบียงห้องนอนกานต์ธิดาทันที ก็พบกับความว่างเปล่า จนพานคิดไปถึงคนที่นอนอยู่ในห้องนั้น จะเป็นอย่างไรบ้าง จะตื่นหรือยังก็ไม่รู้ เขากระวนกระวายใจด้วยความเป็นห่วง“พี่คีย์มองอะไรอยู่คะ” เขมจิราสะกิดเรียก เมื่อเห็นชายหนุ่มนิ่งเงียบไป“เปล่าๆครับ” ภาคีรีบปฏิเสธเสียงรัว“งั้นไปนั่งที่ศาลาดีกว่าค่ะ น้องหนูร้อนแล้ว” หญิงสาวเอ่ยชักชวน เขาจึงละสายตาจากระเบียงห้อง แล้วพาเขมจิราไปนั่งที่ศาลา“น้องหนูนั่งรอตรงนี้ก่อนนะครับ

พอตกกลางคืนท้องเริ่มประท้วง ทำให้กานต์ธิดาจำต้องลุกจากที่นอนขึ้นมา ค่อยๆ เดินออกจากห้อง ลงมาที่ครัว โดยไม่ยอมเปิดสวิตช์ไฟ ที่อยู่หัวมุมบันได กลัวทุกคนจะตื่น เธออยากนั่งทานเงียบๆ และยังไม่พร้อมจะเจอหน้าใครตอนนี้ หญิงสาวค่อยๆ ปรับระดับสายตาให้ชินกับความมืด โดยไม่รู้หรอกว่าภาคีนั่งมองทุกการกระทำ ตั้งแต่เธอเดินลงมา จนกระทั่งเดินไปเปิดตู้เย็นแสงไฟจากตู้เย็นสะท้อนเข้ามาหาตัวหญิงสาว ทำให้ชายหนุ่มได้มีโอกาสชื่นชมเรือนร่างที่เย้ายวนของเธอ ผ่านชุดนอนบางเบา เขารู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว พาให้ส่วนที่ไวต่อสัมผัสตื่นตัวขึ้นมา อย่างห้ามไม่อยู่ และในที่สุดเขาก็ต่อต้านความต้องการของร่างกายตัวเองไม่ไหว จึงเดินเข้าไปกระชากร่างนั้น จนกานต์ธิดาตกใจแทบช็อก“คุณภาคี” เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรอีก นอกจากบดขยี้ริมฝีปากบอบบางด้วยความเร่าร้อน หญิงสาวพยายามผลักไสเขาให้ออกห่าง ด้วยความตกใจ แล้วเบือนหน้าหนีการกระทำอันอุกอาจจนถึงที่สุด แต่เขากลับใช้มือทั้งสองจับท้ายทอยเธอไว้ ไม่ให้หลบหลีกสัมผัสที่เร่าร้อนของเขาได้ ความช่ำชองที่มีมากกว่าทำให้หญิงสาวคล้อยตามได้ไม่ยาก เธอยอมเข