All Chapters of ปรารถนาเถื่อนอาญาหัวใจ: Chapter 31 - Chapter 40

“ผมคิดถึงป้านวลที่สุดเลยครับ คิดถึงอาหารที่ป้านวลเคยทำให้ผมกับน้องทานบ่อยๆ” เมื่อได้ยินเช่นนั้น หญิงวัยกลางคนทำหน้างอนใส่นายน้อยของตน“ป้านวลนึกว่านายน้อยคิดถึงป้านวลเสียอีกค่ะ ที่แท้ก็คิดถึงอาหารที่ป้านวลทำให้ทาน มันน่าน้อยใจจริงๆ”“โธ่…ป้านวล ผมก็คิดถึงป้านวลด้วยนั่นแหละครับ ว่าแต่ป้านวลทำอะไรไว้ทานบ้างครับเนี่ย” เขารีบถามเมนูอาหารทันที เพราะความหิว“วันนี้ป้าทำแกงฮังเล น้ำพริกกะปิ ปลาทูทอด ชะอมทอด ต้มจืดลูกรอกค่ะ” แม่บ้านไล่รายชื่ออาหารให้กับเจ้านายหนุ่มฟัง“คุณพ่อทานคนเดียว ทำไมทำเยอะจังป้านวล”“สงสัยแม่นวลเขาจะรู้ ว่าเรามาน่ะสิ อย่าเสียเวลาเลย ไปทานข้าวกันเถอะ หนูเขมคงหิวแย่แล้ว” อติศักดิ์หันมาพยักหน้าให้กับทุกคน ก่อนจะเดินนำออกไปและช่วงที่เขมจิราเดินตามออกมาจากห้องรับแขก ดวงตาคู่สวยพลันไปสะดุดกับกรอบรูปขนาดใหญ่ ที่ติดเด่นบนฝาผนังเชื่อมกันระหว่างตรงทางเดินไปยังห้องอาหาร เป็นรูปถ่ายรวมญาติ หนึ่งในนั้น ที่เธอจำได้แม่นยำ คือกานต์ธิดา หญิงสาวยืนอยู่ตรงกลาง คนทาง

“ไม่เป็นไรค่ะคุณพ่อ พี่เทพคงเหนื่อยเพราะขับรถทางไกล ให้เขาได้นอนเต็มอิ่มเถอะค่ะ” หญิงสาวออกโรงแก้ตัวแทนคู่หมั้นหนุ่ม ทำให้อติศักดิ์นึกถึงบุตรสาวคนเล็กขึ้นมา ที่ชอบแก้ตัวแทนพี่ชายสุดที่รักเสมอ อติเทพทำอะไรถูกไปหมดซะทุกอย่าง นี่ก็หลายอาทิตย์แล้ว ที่กานต์ธิดาขาดการติดต่อ ซึ่งไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ ไม่ยอมติดต่อมาเลยจนเขาเริ่มเป็นห่วง“อืม...งั้นเราไปนั่งคุยกันที่ศาลาดีกว่า” อติศักดิ์กล่าวชักชวน ก่อนเดินนำว่าที่ลูกสะใภ้ ไปนั่งที่ศาลาชมวิว “หนูเขม เหมือนยายหนูไม่มีผิดเพี้ยนจริงๆ” เขมจิราย่นคิ้วด้วยแปลกใจ ยายหนูที่อติศักดิ์เรียกนั้นดูอ่อนโยนแกมเอ็นดู ท่านจะหมายถึงกานต์ธิดาหรือเปล่า“อ๋อ…หนูเขมคงยังไม่รู้จักยายหนูสินะ ตาเทพไม่ได้เล่าให้ฟังล่ะสิ แย่จริงๆ จะแต่งานกันอยู่แล้ว ยังไม่ยอมบอกอะไรหนูเขมเลย” ชายหนุ่มวัยกลางคนตำหนิบุตรชาย แต่น้ำเสียไม่ได้จริงจังอะไร“เขมเพิ่งทราบเมื่อวานนี้เองค่ะ พี่เทพบอกเขมว่ามีน้องสาวชื่อกานต์ธิดา แต่เขมยังไม่เคยเห็นเธอเลย” หญิงสาวเรียบๆ เคียงๆ ถาม“ก็ยา

ช่วงบ่าย ภาคีพากานต์ธิดาไปเล่นน้ำริมหาดตามคำเรียกร้องของหญิงสาว เขามองเธอเล่นน้ำอย่างเพลิดเพลิน ยิ่งเธอใส่ชุดว่ายน้ำทูพีชสีฟ้าด้วยแล้วช่างงดงามเหลือเกิน ทำให้ใจเขาตอนนี้รู้สึกร้อนรุ่มไปหมด ทำไมเขาถึงต้องการหญิงสาวไม่มีที่สิ้นสุดก็ไม่รู้‘นี่เขากำลังหลงเสน่ห์เธอแล้วใช่ไหม?’ ชายหนุ่มตั้งคำถามวนเวียนอยู่ในใจเธอกวักมือเรียกชายหนุ่มพร้อมด้วยรอยยิ้มที่สดใส เขาส่ายหน้าปฏิเสธ ถ้าหญิงสาวไม่ใช่ผู้หญิงคนใหม่ของอติเทพเขาก็จะลองศึกษาดูใจกับเธอ เพราะเขากับหญิงสาวเข้ากันได้ดีทุกอย่าง ไม่ว่านิสัยใจคอหรือว่าการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายแต่เพียงแค่มองหน้าเธอ ใบหน้าที่เปื้อนด้วยรอยน้ำตาของเขมจิราก็ลอยเข้ามาเตือนสติ ไม่ให้หลงใหลได้ปลื้มในตัวกานต์ธิดาไปมากกว่านี้ ใบหน้าเข้มที่เคยยิ้มแย้มจึงแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีชายหนุ่มหันหลังเดินเข้าไปในบ้านโดยไม่บอกกล่าวอะไรให้แก่เธอเลย จนเธอรู้สึกแปลกใจรีบขึ้นจากน้ำตามเข้าไปในบ้านอย่างร้อนใจ หญิงสาวเดินตามหาเขาไปทั่วบ้านแต่ไม่เจอ เธอตัดสินใจขึ้นไปดูเขาที่ห้องนอน หญิงสาวเปิดประตูห้องเข้าไป เห็นชายหนุ่

วันนี้ทั้งวันภาคีพากานต์ธิดาทัวร์ไปทั่วรีสอร์ตดูแลเทกแคร์หญิงสาวราวกับเจ้าหญิง ใครเห็นต่างพากันอิจฉาในความหวานของทั้งคู่ พนักงานในรีสอร์ตต่างพากันมองอย่างตะลึง ไม่คิดว่าเจ้านายมาดเข้มหน้าดุของพวกเขาเวลามีความรักจะกลายเป็นคนละคนที่พวกเขาไม่เคยรู้จัก นายหญิงของพวกเขาโชคดีเหลือเกิน“อาหารสูตรเด็ดมาแล้วครับที่รัก” เขาวางจานอาหารลงตรงหน้าหญิงคนรัก“น่าทานมากเลยค่ะพี่คีย์” หญิงสาวก้มสูดกลิ่นอาหารตรงหน้าแล้วระบายยิ้มให้เขา “หอมจังค่ะ แล้วพี่คีย์รู้ได้ยังไงคะ ว่าธิดาชอบทานผัดมักกะโรนีไก่”เธอมองชายคนรักด้วยความแปลกใจ เมื่อเขาทำอาหารจานโปรดมาให้ราวกับรู้ล่วงหน้ามาก่อน“จากใจถึงใจไงครับที่รัก ธิดาชอบอะไรพี่รู้หมดแหละ” ภาคีเริ่มลื่นเป็นปลาไหล จะไม่ให้เขารู้ได้ยังไงก็เขาแอบโทร. ไปถามข้อมูลจากสมใจมา“บ้าจังพี่คีย์” ใบหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นมาทันตาด้วยความเอียงอาย“จริงนี่ ธิดาลองชิมดูสิว่าอร่อยหรือเปล่า” เขายืนคอยลุ้นข้างๆ หญิงสาว คงเหมือนตอนที่เธอทำอาหารให้เขาทานครั้ง

เมื่อมาถึงกานต์ธิดายืนมองน้ำตกจำลองเบื้องหน้าด้วยอาการตกตะลึงในความสวยงามที่เขาเนรมิตไว้ รอบๆ น้ำตกรายล้อมไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ เหมือนดั่งสรวงสรรค์ก็ไม่ปาน ชายหนุ่มปล่อยให้หญิงสาวชื่นชมธรรมชาติตามลำพัง ส่วนตัวเขาหันไปจัดแจงปูผ้าและรื้อค้นอาหารออกมาวางรอ“ธิดาครับ มาทานของว่างก่อนเร็ว” เขาตะโกนเรียกหญิงสาวที่นั่งแกว่งเท้าเล่นน้ำอยู่ที่โขดหินข้างๆ น้ำตกอย่างสบายใจให้รีบมาทาน“ธิดายังไม่หิวเลยค่ะพี่คีย์” เขาไม่ขัดความต้องการ ปล่อยหญิงสาวให้มีความสุขกับสิ่งที่เขาตั้งใจมอบให้ ส่วนเขานอนเอนกายพักผ่อนรอไปพลางๆ จนเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลียกานต์ธิดาตั้งใจเดินมาชวนภาคีไปเล่นน้ำตกก็ต้องผิดหวังเมื่อเขาหลับ เธอก็ไม่อยากรบกวนเขาจึงตัดสินใจเดินกลับไปตรงโขดหินที่เธอนั่งเล่นอีกครั้ง ค่อยๆ ขยับปลายเท้าลงไปจุ่มน้ำอย่างกล้าๆ กลัวๆ ถึงน้ำไม่ลึกมากแต่เธอก็ยังหวั่นๆ วันนี้หญิงสาวสวมกางเกงยีนขาสั้นสีดำกับเสื้อกล้ามสีขาว เพราะเธอตั้งใจจะมาแช่น้ำตกให้ชุ่มปอด แต่กานต์ธิดาไม่กล้าไปไหนไกลเพราะเธอยังว่ายน้ำไม่ค่อยเป็นหลังจากวันนั้นที่เธอจมน