جميع فصول : الفصل -الفصل 40

BAHAGYANG nanginig ang mga mata ni Amanda. Iniwas niya ang tingin. Paano niya sasagutin ang tanong na iyon? Aamin ba siya na gusto niya rin? Na nagugustuhan niya ang ginawa nitong paghalik sa kanya?Kung ordinaryong lalaki lang si Jonathan Ramirez, siguro… hindi na siya magdadalawang-isip. Pero hindi eh. Boss niya ito.At higit sa lahat hindi niya gustong magkaroon ng relasyon na lampas sa trabaho. Lalo na sa sitwasyon niya ngayon.Hinawakan ni Jonathan ang baywang niya, pinipilit siyang manatili sa yakap nito—sa mga bisig nito. Lumapit ito sa tenga niya, mababa ang boses at bumulong .“Relax… hindi kita pipilitin sa ayaw mo,” ani pa nito.Nanlaki ang mata ni Amanda.Hindi pa man siya nakakaisip ng sasabihin ay naitulak na siya sa back seat. Mabilis ang tibok ng puso niya. Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman ng mga oras na iyon takot, hiya, o… anticipation. Pero bago pa tuluyang lumala ang sitwasyon ay biglang may kumatok sa bintana ng sasakyan.Pareho silang natigilan. Pagtingin

NAMULA ang pisngi ni Amanda. Biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Hindi niya alam kung bakit pero ramdam niyang may ibang ibig sabihin ang sinasabi ni Jonathan.Ano bang pinagkaiba nila ni Glenda? Kung iisipin ay iisa lang naman ang trabaho nila ni Glenda, pero ito hindi kayang lumampas sa boundaries. Pero siya ay parang hindi sigurado.“Anong iniisip mo?” Biglang bumulong si Jonathan sa tabi niya.“Bakit ang pula ng mukha mo?”“Sir, ako…” Napakagat siya sa labi. Hindi niya masabi. Tinitigan siya ni Jonathan ng diretso.“Iniisip mo ako?” nakangisi na wika ni Jonathan sa kanya.“Hindi! Hindi po…” sagot niyang nagmamadaling sumagot. Halatang-halata na siya ng boss niya.Bahagyang ngumiti si Jonathan, parang alam na alam ang totoo. Tumayo ito at lumapit sa kanya. Yumuko si Jonathan at lumapit sa tenga ni Amanda.“Halos may mangyari na sa atin tapos sasabihin mong wala kang iniisip?” tanong pa ni Jonathan.Nanlamig si Amanda. Naalala niya ang gabing iyon. Ang kotse. Ang halik. Ang init.

“Business trip lang. Hindi ko kailangan i-report lahat sa’yo.” Malamig ang boses ni Warren—malayo, parang hindi sila mag-asawa. Hindi na nakasagot si Amanda, dahil biglang tumunog ang phone nito.Tumigil si Warren sa pakikipag-usap sa kanya. Alam na niya kung sino. At tama siya. Si Vanessa ang kausap ng asawa niya. Saglit na nag-alangan si Warren pero nang makita ang pangalan ay biglang lumambot ang mukha niya.“Hello… Vanessa…”Ang boses niya ay punong-puno ng lambing. Hindi niya iyon kailanman narinig para sa kanya.Lumayo si Warren, pumasok sa banyo para doon sumagot. Pero huli na. Nakita na ni Amanda ang lahat. Hindi lang ang tawag, kundi kung paano siya magbago kapag si Vanessa ang kausap. Ilang minuto lang ay lumabas si Warren.Diretso sa walk-in closet nito at nagpalit ng damit, parang may pupuntahan.Hindi na nakatiis si Amanda.“San ka pupunta?”Tumigil ito sandali.“May lakad.” Dalawang salita lang. Walang paliwanag.“Gabi na hindi ba? Alas onse na,” sagot niyang hindi niya

AMINADO si Amanda na natakot siya sa paghamon sa lalaki. Pero hindi siya pinakawalan ni Jonathan. Tinitigan siya nito ng matalim.“Bakit? Natatakot ka?” tanong niya.“Si-sinong nagsasabing natatakot ako?” Mabilis niyang sagot pero nakayuko. Hindi siya makatingin dito ng diretso.“Look at me. Say it again,” utos ni Jonathan sa kanya. Napakagat-labi si Amanda. Kinabahan siya. Biglang sumakit ang puson niya. Napapikit siya. Namutla.“Assistant Amanda, I’m waiting…”Medyo naiinip na si Jonathan.“Pwede bang… lumayo ka muna?” Mahina niyang sabi. Ang lakas ng tibok ng kanyang puso. Namimilipit na siya sa sakit. Nanlalamig ang noo niya, may pawis na. Bigla siyang dinatnan.“You—”Halos sasabog na si Jonathan sa inis pero napansin niya ang itsura nito.“Anong nangyari sayo? Okay ka lang?” tanong ni Jonathan na biglang nag-alala. Biglang nagbago ang tono nito.Hinawakan ni Jonathan si Amanda at inalalayan. Napakapit si Amanda sa kanya. Kung hindi malamang bumagsak na siya. Napansin niya ang b

NAPANGITI si Amanda.“Boundary?”Siya pa talaga ang pinagsasabihan ni Warren. Eh ito kaya? Mahigit isang taon na silang kasal pero lagi pa rin nitong kasama si Vanessa ng palihim. Siya na asawa ay palaging binabalewala. Hindi ba iyon crossing the line? Gusto sana niyang magtanong pero biglang tumunog ang phone ni Warren.“Hello… Vanessa, wait for me,” bulong nitong wika na akala mo naman hindi niya narinig. At tulad ng dati umalis agad si Warren. Walang paliwanag. Walang lingon-lingon kahit pa nag-uusap pa sila.. Hindi na kailangan magtanong. Alam na niya. Si Vanessa na naman. Malapit ng ikasal ang kapatid niya pero gabi-gabi pa rin nitong tinatawagan ang asawa niya. At si Warren ay laging handang pumunta kahit hanggang saang lupalop man naroon si Vanessa..Napahawak si Amanda sa ulo niya. Masakit. Pagod. Pagkatapos ay nag-init siya ng tubig, gumawa ng tea at ininom. Pagpasok niya sa kwarto ay bumagsak siya sa kama. Nakasuot pa rin sa kanya ang coat ni Jonathan. Unti-unting bumalot sa