Todos os capítulos de สายลับทะลุมิติไปเป็นแม่ลูกสองหรือสามกันนะ: Capítulo 31 - Capítulo 40

15 หยกจักรพรรดิจริงหรือ? ต่อก็ว่าแล้วเชียวการเข้าออกโรงประมูลจึงเข้มงวดยิ่งและเต็มไปด้วยองครักษ์เกือบทุกจุด เป็นเพราะต่างได้รับข่าวว่าที่นี่จะประมูลหยกจักรพรรดิ์นั่นเอง“หากข้าเดาไม่ผิด ห้องฝั่งตรงข้ามเรานั้นคงมีองค์ชายสักพระองค์ หรือไม่ก็องค์รัชทายาทประทับอยู่เป็นแน่!”มองเลยเวทีการแสดงสินค้าไปห้องตรงข้ามมีม่านสีทองบางๆ ปิดบังการมองเห็นอยู่ ต่างจากห้องอื่นที่จะเปิดโล่งให้คนในห้องมองเวทีชัดเจน อีกทั้งมีคนเฝ้าระวังรอบข้างมากกว่าปรกติด้วยจิ่วเม่ยพอเข้าใจที่มา ความกระวนกระวายของเสี่ยวหานแล้ว ในใจเขาคงภาวนาให้สีเขียวของหยกบนเวทีอ่อนกว่าสีเขียวของหยกจักรพรรดิ์ที่ตระกูลหวงพบนางคิดว่าหยกจักรพรรดิ์บางส่วนคงถูกนำมาทำสิ่งของประจำตระกูลหวง และเสี่ยวหานต้องพกมาด้วยเป็นแน่ เพราะนี่คือเหตุผลให้เขาต้องมาอยู่ที่นี่ตอนนี้อย่างไรเล่าบนเวทีประกาศว่าจะนำของชิ้นสุดท้ายออกมาแล้ว ทำให้ในโรงประมูลเงียบพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมายสิ่งที่คนนำออกมานั้นเป็นแท่นวางไม้สลักสวยงามด้านบนมีของสิ่งหนึ่งอยู่ ถูกคลุมปิดทับด้วยผ้าสีทองอีกที รอจนสายตาทุกคู่จ้องมองมาที่สิ่งเดียวกันแล้ว สตรีบนเวทีจึงกระตุกผ้าเปิดออก!หยกก

16 องค์รัชทายาทเสด็จร่วมด้วย ต่อตามจริงแล้วไม่วิธีนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่าเป็นหยกแท้หรือไม่หรอก จิ่วเม่ยใช้วิธีนี้เพียงเพื่อให้ทุกคนไม่ลืมหยกจักรพรรดิของตระกูลหวงเท่านั้น อย่างน้อยก็พอทำให้อิทธิพลของหยกจักรพรรดิในอดีตไม่เลือนหายได้ นางทำเพื่อช่วยเสี่ยวหานเท่านั้นสีหน้าที่เคยหยิ่งยโสของหัวหน้าตระกูลจูลดลงจนกลายเป็นความโมโหกรุ่นโกรธ เขาคงชังที่นางมาทำให้หยกของเขามูลค่าลดลงได้หึ จิ่วเม่ยสะใจยิ่งนักนั่นล่ะ“ที่แม่นางท่านนี้พูดก็ยังไม่ชัดเจนมากนัก แข็งน้อยกว่าของหยกจักรพรรดิที่ตระกูลหวงผ่าพบแล้วอย่างไร นั่นก็ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าแร่ตรงหน้าเป็นหยกแท้หรือไม่ มิใช่หรือ?”เป็นเสียงทุ้มที่มาจากด้านหลังของจิ่วเม่ย นางฟังแล้วรับรู้ได้ถึงอำนาจบางอย่างของคนพูด พอหันไปมองเสี่ยวหานที่เห็นก่อนก็รีบฉุดจิ่วเม่ยให้คุกเข่าลง ทว่านางนั้นหาได้ใช่คนที่ยอมคุกเข่าให้ใครง่ายๆ ไม่ อีกทั้งคนฝั่งตระกูลจูยังไม่เห็นคุกเข่าเลย“นั่นคือองค์รัชทายาทของแคว้น ซุน เข่อซิน...”จิ่วเม่ยมีเพียงแววตาประหลาดใจพาดผ่านก่อนเป็นฝ่ายใช้แรงตนฉุดให้เสี่ยวหานลุกขึ้นยืนแทน“ท่านอย่าได้กระโตกกระตากไป ดูจากการแต่งกายแล้วพระองค์ไม่น่าอย

17 อาการกำเริบ ต่อขบวนสินค้าตระกูลหวง หยุดพักที่เมืองซีเปียน เมืองชั้นในใกล้เมืองหลวงเสียก่อนเพราะจากการคาดคะเนแล้วเดินทางไปน่าจะไปไม่ทันก่อนประตูเมืองปิดจึงตัดสินใจพักที่เมืองนี้ก่อน และก็อีกเช่นเคยเมืองแห่งนี้ก็มีจวนพักขนาดใหญ่ส่วนตัวของตระกูลหวงด้วยเช่นกัน คราวนี้จิ่วเม่ยถูกยกฐานะขึ้นไม่ใช่เพียงหัวหน้าสำนักคุ้มกันที่ต้องพักกับคนในสำนัก นางได้เลื่อนฐานะเป็นสหายของเสี่ยวหานแทน นางและก้อนแป้งน้อยทั้งสองจึงได้พักในจวนของเจ้านาย จิ่วเม่ยหนึ่งห้องและก้อนแป้งน้อยทั้งสองนอนพักด้วยกันลูกน้องของจิ่วเม่ยที่ได้รับหน้าที่ไปตามหาหมอมาแล้ว ทว่าเมื่อนางฟังความจากลูกน้องที่บอกว่าท่านหมอคนนี้บอกว่าจะขอมาช่วยตรวจดูอาการให้แลกกับที่พักหนึ่งคืนอาหารเย็นหนึ่งมื้อ ซึ่งเหตุผลที่ลูกน้องคนนั้นพาท่านหมอแปลกประหลาดผู้นี้มาเพราะตอนนี้โรงหมอในเมืองซีเปียนล้วนมีคนไข้หมด ไม่สามารถมาตรวจดูอาการสองแฝดได้ในวันนี้“อย่าบอกนะว่าบุรุษผู้นี้คือท่านหมอที่เจ้าว่า??”จิ่วเม่ยไม่ได้อยากดูถูกคนนะ แต่นางมองสภาพของคนที่ลูกน้องตนพามา ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนท่านหมอ แต่เหมือนขอทานไร้บ้านที่โกหกว่าเป็นหมอเพื่อมาขออาศัยด้วยมากกว่า“

18 เทพแห่งสงคราม ต่อ“ถวายพระพรพะยะค่ะ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบกับพระองค์”ฟู่หรงแม้จะเป็นคนหยิ่งในศักดิ์ศรีเพียงใดเมื่อเจอคนในราชวงศ์ก็ต้องหมอบเคารพไม่เว้นนั่นแล“ท่านหมอไม่ต้องมาพิธี ข้าเพียงเชิญท่านมาตรวจสุขภาพเท่านั้น”ไม่รอให้ฟู่หรงเอ่ยปากอุปกรณ์การแพทย์ก็ถูกนำเข้ามาและเขาก็ถูกกดดันด้วยสายตาคมกริบดำลึกล้ำของเทพแห่งสงครามให้เข้ามาตรวจอาการฟู่หรงนั้นห่วงชีวิตตนเองมากพอกับความสบาย จึงทำตามรับสั่งอย่างว่าง่าย เมื่อเขาจับชีพจรดูอาการอีกหลายอย่างแล้วคิ้วที่เรียบตรงขมวดมุ่นมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่เพราะอาการป่วยหนักหนามากจนรักษาไม่ได้นะ แต่เป็นเพราะอาการป่วยและกระแสการไหลเวียนของพิษในกายนี้มันช่างคุ้นเคยเหมือนเขาเพิ่งเคยพบคนที่มีอาการนี้มานี่เอง“ว่าอย่างไรหรือท่านหมอ?”เป็นหวางกงกงที่ยืนรับใช้อยู่ไม่ห่างร้อนใจจนเอ่ยถามออกมา เพราะเขารอให้ท่านหมอและฉีอ๋องที่ใจเย็นเกินเป็นผู้เอ่ยถามเองไม่ไหวฟู่หรงหลุดจากภวังค์ เขาเงยหน้ามองคนป่วยที่ไม่เหมือนคนป่วยและสีหน้าวิตกกังวลของข้ารับใช้รอบข้างก่อนเอ่ยตอบเสียงเรียบ“เป็นอาการของพิษเฟิงขวง ที่ตกค้างอยู่ ฉีอ๋องช่างโชคดีนักที่ได้รับพิษไม่มากพอจนทำให

19 เมียลับของคุณชายหวง ต่อจิ่วเม่ยออกมาจากจวนตระกูลหวงแล้วก็มุ่งหน้าไปที่โรงน้ำชาอันเป็นสถานที่สืบข่าวชั้นดีของยุคที่ไม่มีสื่อออนล์ ในเมื่อเบาะแสชิ้นเดียวที่มีก็หลุดจากมือไป จึงจำเป็นต้องรับสารใหม่ให้มากๆจิ่วเม่ยมาถึงก็จองที่นั่งชั้นหนึ่งโต๊ะกลางลาน เพราะจะได้รับข้อมูลหลายๆ กลุ่ม หูก็เงี่ยฟังไปส่วนตาก็สอดส่ายมองทั่วโรงน้ำชาจิ่วเม่ยคิดว่าหากบุรุษที่สวมรอยเป็นยาจกคนนั้นเข้าเมืองหลวงมาย่อมเปลี่ยนบทบาทการปลอมตัวเป็นอย่างอื่นแล้วล่ะ หากเขาทำเพื่อหลอกล่อคนตามอีกทั้งสามารถหลุดจากการติดตามของลูกน้องนางได้ตัดตัวเลือกบทบาทยาจกไปได้เลย...ไม่แน่หากสวรรค์เข้าข้างนางอยากช่วยเหลือก้อนแป้งน้อยทั้งสองต้องดลบันดาลให้จิ่วเม่ยเจอคนผู้นั้นเป็นแน่!โอะ นั่นประไร นางเจอบุรุษในชุดธรรมดาสีขาวบริสุทธิ์ที่หน้าตาคุ้นเคยแล้ว แม้นที่เจอคราวก่อนใบหน้าของเขาเปื้อนดินเปื้อนฝุ่นทว่าหากลบความสกปรกเหล่านั้นไปแล้วคุณชายชุดขาวใบหน้าหล่อเหลาผู้นี้ก็ใช่เลยกับใบหน้ายาจกผู้นั้นคุณชายชุดขาวเดินลงมาจากชั้นสองมุ่งหน้าออกจากโรงน้ำชา ส่วนจิ่วเม่ยนั้นวางเงินไว้บนโต๊ะและเดินตามเขาไปห่างๆจิ่วเม่ยเดินตามบุรุษชุดขาวไปตามท้องถนนเร