Semua Bab สวรรค์เหวนรก(กาม) nc35+ #ห่าเหวหอก: Bab 161 - Bab 170

“อะ! ยะ...อย่าบีบสิ..อุ๊ย! ซี้ดดด” หล่อนห่อตัวด้วยความเสียวซ่าน เมื่อมือใหญ่อีกข้างของบุรุษบีบคลึงเต้างามของเธอ“พี่ไม่อยากทำร้ายเหมยนะ เหมยคือคนที่พี่รัก พี่ไม่อยากให้เราเจ็บหรือมีน้ำตา แต่ถ้าเหมยยังดูถูกพี่แบบนี้อีก เราอาจจะได้วางมวยกันบ้างแล้ว”“อะ! อูว์!"เหมยอี้ห่อตัวสั่นด้วยความทรมานเสียว ยิ่งมือใหญ่เพิ่มแรงบีบเต้างามยิ่งเสียว จนต้องร้องครวญครางออกมาด้วยความจำยอม"หึหึ"เหรียญทองขำเย้ยคนตัวเล็ก สำหรับเขา ความรุนแรงไม่ได้ทำให้เรื่องทุกอย่างสงบลง สำหรับเขาคือความเสียวซ่านเท่านั้นที่จะทำให้จบ รู้ว่าควรจัดการกับม้าพยศรักยังไง เขารู้ว่าหล่อนนั้นพ่ายแพ้รสสวาทของเขา เพียงแค่บีบคลึง หล่อนก็เสนอตัวครวญครางเข้าหาแล้ว“กลับแล้วนะ เดี๋ยววันหลังมาใหม่ แล้วเลิกไปร้องเพลงยั่วผู้ชายคนอื่นได้แล้ว พี่หึง เข้าใจไหม” ไม่ได้ขอร้องแต่มันเป็นคำสั่ง“นายไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน เรื่องของเราก็ด้วย ก็แค่ความสุขทางกายเท่านั้นแหละ นายมันเก่ง เก่งที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมเอาชนะฉันได้ แต่อย่าหวังว่าฉันจะรักนาย นายมันก็แค่

“หืม! ต้องถามน้องเหมยเองค่ะพี่แนท เรื่องส่วนตัวน้องเหมย ณีไม่อยากพูด”เธอบอกพลางเดินตามทุกคนไปยังโต๊ะหน้าเวที พอมาถึงทุกคนก็ดึงเก้าอี้เข้ามานั่งเท้าคางจ้องมองใบหน้าสวยที่เคยสดใสเปื้อนรอยยิ้ม แต่ตอนนี้ช่างหม่นหมองคล้ายคนอดหลับอดนอนอย่างไรอย่างนั้นแหละ"เฮ้อ!"เปลี่ยนจากเอามือเท้าคางมาเป็นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเลื่อนไปมาเหมือนจะไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองไม่ได้นั่งอยู่คนเดียวแล้ววิทวัส สุปราณี และณราหันสบตากันอย่างไม่เข้าใจ เหมยอี้เป็นอะไรไป พักหลัง ๆ มาชอบเก็บตัว ชอบอยู่คนเดียว ไม่ค่อยพูดคุยเล่นกับนักร้องและแดนเซอร์เหมือนก่อนเลย“คนเลว!" สบถคำด่าออกมาด้วยความกรุ่นโกรธ มือที่จับโทรศัพท์กำแน่นจนเส้นเลือดปูนโปนขึ้นมา“เฮ้ย! ชะนี...อยู่ ๆ มาว่าพวกพี่ได้ยังไงยะ!" หญิงไม่เต็มร้อยเอ่ยขึ้นทันที เพราะอยู่ดี ๆ สาวเจ้าก็พูดด่าออกมาลอย ๆ“ไม่ ๆ เหมยไม่ได้ว่าพวกพี่นะคะ เหมยแค่พูดถึงใครบางคนค่ะ” พอสติมาก็รีบยกมือปัดปฏิเสธคำกล่าวหา“แล้วหล่อนว่าใครยะชะนี เราก็เหมือนพี่น้องกันนะ พี่เห็นเราตั้งแต่นมยังไม่ตั้งเต

เหมยอี้มาหยุดยืนอยู่หน้าห้องนอนของคนที่ตนเป็นห่วง แต่ก็ยังไม่กล้าจะเปิดประตูเข้าไป สาวเจ้าหันไปมองลูกน้องของเขาที่พาตนมาด้วยความคิดไม่ตก ส่วนบุญคง ไข่และหมึกได้แต่ยืนก้มหน้ายิ้ม เพราะตอนนี้พวกมันจะได้โบนัสงาม ๆ แล้ว ถือว่าทุกอย่างสำเร็จตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมายมา“นายหญิงเข้าไปเถอะครับ พวกเรามีงานที่ฟาร์มต้องทำ ยิ่งนายป่วยหนักแบบนี้ พวกผมยิ่งงานเยอะ เพราะนายเข้าไปตรวจงานไม่ได้” เรื่องตอแหลไว้ใจบุญคง ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จขอให้บอก การแสดงดีเยี่ยมก็พวกมันสามคนนี่แหละ“ใช่ครับนายหญิง ช่วยพวกเราด้วยนะครับ ทำยังไงก็ได้ให้นายหอกยอมกินยาหรือไม่ก็ยอมไปหาหมอนะครับ พวกเราเป็นห่วงนายมาก” ไข่เอ่ยพลางบีบน้ำตาคลอ“นะครับนายหญิงพวกเราฝากด้วยนะครับ” หมึกเอ่ยเสริมขึ้นอีกคนก่อนที่จะเอ่ยขอตัวไปทำงาน“พวกเราฝากนายด้วยนะครับ” บุญคงหัวโจกเพื่อนเอ่ยพลางโค้งคำนับสาวเจ้าก่อนจะพาพวกหมุนตัวเดินจากไป“ดะ...เดี๋ยวก่อนสิ ไม่มีใครอยู่กับฉันเลยเหรอคะ” กว่าจะหาเสียงตัวเองเจอทั้งสามคนก็เดินไปไกลแล้ว เธอจึ

“อา! ไม่เจ้าเล่ห์ เหมยจะมาหาพี่เหรอ แล้วพี่จะรู้ไหมว่าเราเป็นห่วงหมาแบบพี่” อดยกคำพูดของเจ้าหล่อนขึ้นมาประชดไม่ได้ ยิ่งพูดก็ยิ่งเจ็บ แต่ก็อยากให้สาวเจ้าได้รู้ว่าเขานั้นน้อยใจและเสียใจทุกครั้งกับคำพูดหักหาญน้ำใจของเธอให้ตายเถอะยัยเหมย คนอะไรขี้ประชดจริง ๆ ก็ไม่ได้แก่มากสักหน่อย ทำไมชอบพูดแต่เรื่องเดิม ๆ น่าเบื่อเป็นบ้าเลยระหว่างสาวเจ้ากำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่นั้น เหรียญทองก็เริ่มจูบไล้สัมผัสตามเนินอวบอูมของสาวเจ้า“อะ! อือ!"เพียงเคราสากถูไถกับผิวเนียนของตนเจ้าหล่อนก็แอ่นร่างบิดยกร่อนขึ้นถูไถกับใบหน้าเขาทันที เสียงครวญครางซ่านเปล่งออกมาด้วยความปั่นป่วนในช่องท้องของตนเหรียญทองกระตุกยิ้มเมื่อคนใต้ร่างตอบสนองบิดเร่าครวญคราง มือใหญ่เคลื่อนมากอบกุมสองเต้างามบีบเคล้นคลึงดุนดันยอดปทุมถันเข้าปากหนาตนเอง“อะ! อา! พี่หอก...อือ! ได้โปรด...ได้โปรดช่วยเหมยด้วย อือ!" สาวเจ้าร้องครวญครางขอร้องอย่างไม่กระดากอาย มือเล็กโอบรอบลำคอหนา สอดนิ้วเรียวจิกตามท้ายทอยของบุรุษ เรียวขางามนั้นแยกกว้างโอบเกี่ยวรัดร่างใหญ่โตของชายหนุ่ม

“อือ! คนชั่ว! ทำไม อะ! อา! อือ!" ยังพูดไม่ทันจบนิ้วใหญ่ก็สอดเข้ามาในโพรงปากของเธอแล้วก็ต้องเบือนหน้าหนีเมื่อเขาเอานิ้วที่สอดเข้ามาในปากเธอนั้นมาดูดเล่น“ต้องการพี่ขนาดนั้นเหรอครับ อูว์!" เป็นต้องครางเสียวเมื่อกายสาวตอดรัดเขา“อือ! ได้โปรด...อย่าทำแบบนี้เลย อะ! อือ!"“ครับผม พี่ก็ทรมานไม่แพ้เหมย พี่รักเหมยนะครับ” จะย้ำคำรักจนเธอรักตอบ“ไม่อยากฟัง อ่า!"“พี่อยากพูด รักจริง ๆ นะครับ” พูดย้ำอีก ครั้งนี้เขาเคลื่อนไปกระซิบข้างหูของเธอให้ได้ยินชัด ๆ พร้อมกับกัดดึงหูเจ้าหล่อนเบา ๆ"อุ๊ย!"รู้สึกเสียวไปทั่วเรือนร่าง ขนกายลุกเกรียว มือเล็กโอบกอดลำคอคนตัวโต ลูบไล้คลึงรอคอยการขยับของชายหนุ่มด้วยความทรมานชายหนุ่มกระตุกยิ้มพร้อมกับเริ่มขยับกายสอบเข้าหาคนตัวเล็กด้วยจังหวะหนักหน่วง เพราะตอนนี้เขาก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ร่างกายพร้อมจะปริแตกปล่อยเมล็ดพืชเต็มแก่แล้ว“อือ! ดีเหลือเกินเหมยจ๋า...อา!" ผ่านไปหลายชั่วโมงทั้งสองร่างเปลือยเปล่านอนตะกองกอดกันบนเตียงกว